O jee, weer bijna een maand niks geschreven. Komt niet meer goed dit jaar, vrees ik. Weinig inspiratie en ik doe steeds hetzelfde. Ik bezoek eens een rommelmarkt of kringloop, ga lunchen of thee drinken met een vriendin, af en toe een wandeling. Heel saai eigenlijk. Behalve dan de theatershow van Guus Meeuwis. Die was geweldig terwijl ik echt geen die-hard fan ben. Gezellige sfeer, prachtige lichtshow, Guus is heel grappig en hij zingt goed natuurlijk!! Helaas mocht er niet geflitst worden, dus zijn alle foto wazig. Dit is 1 van mijn beste......
Oeps, zet ik 'werkgerelateerd blogje' hierboven en begin ik eerst over allerlei andere zaken. Snel to-the-point komen.
Bij ons op de bieb houden ze het personeel graag scherp dus kregen we afgelopen jaar diverse workshops aangeboden. En die waren eigenlijk best leuk!! Om ons na die workshops niet in te laten zakken werd er een opdracht aan verbonden: Ga aan de slag met een thema dat je aanspreekt en gebruik de tips en trucs uit de trainingen. Nou, dat was even slikken. Hoe pak je zo iets aan? Wat bedoelen ze eigenlijk? Welk thema? En natuurlijk de onzekerheid halverwege het project: Zitten we wel op de juiste weg?
Ons groepje heeft als hoofdthema 'Feit & Fictie'. Dat is heel breed natuurlijk, maar voor onze presentatie hebben we een willekeurig trefwoord gepakt en zijn daar op verder gaan borduren. We zijn boeken, films en informatie gaan zoeken over ONTVOERINGEN. We weten eigenlijk nog steeds niet of we het door ons gekozen onderwerp genoeg uitgediept hebben, maar we zijn wel driftig aan de slag gegaan met sociale media om te kijken of we interactie kunnen krijgen met de 'onzichtbare klant'. Uiteindelijk willen we die lezers IN de bieb krijgen. Binnenkort komt er ook een fysieke presentatie in onze bibliotheek waarin we het programma 'Ontvoerd' (rtl4) van John van den Heuvel centraal zetten. (We hopen stiekem dat er snel een nieuw seizoen komt). Nieuwsgierig naar de boeken die wij gelezen hebben? Deze zijn terug te vinden op het Feit & Fictie-blog
Om sneller de informatie van het blog te kunnen delen, is er ook een Facebook-fanpagina gemaakt. Die is openbaar dus voor iedereen zichtbaar. Maarrr.........voel je hem al aankomen. Die pagina moet natuurlijk gepromoot worden. We willen veel vind-ik-leuks en een grotere bekendheid krijgen dan alleen bij onze VANnU-biebmiepen. Dus als je een Facebookaccount hebt, wil je dan alsjeblieft onze pagina liken. En als het niet teveel moeite is, wil je dan ook onze pagina promoten op je eigen Facebook-pagina. En waarschijnlijk is onze bieb niet bij jullie in de buurt, maar we doen dit voor alle bibliotheken in heel Nederland ;-) Zie het als een soort van etalage die mensen naar de bibliotheek lokt!!
Wij zijn niet de enige werkgroep in onze bieb. Met een beetje geluk mogen we ook de onderwerpen van de andere themagroepen via deze FB-pagina promoten en ik kan je zeggen.....er zitten hele interessante onderwerpen tussen.........
Posts tonen met het label bibliotheek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bibliotheek. Alle posts tonen
vrijdag 4 oktober 2013
zondag 19 augustus 2012
Poe poe......
....nou nou, kom kom, zo zo. Een grappig stukje uit het boek 'En dan nog iets' van Paulien Cornelisse waarin zij zich verwondert (of moet dat met een d?) over het gebruik, misbruik en in onbruik raken van taal. Hoe grappig dit fragmentje is kun je beter zelf lezen, want ik ga hier geen boek overtypen. Haar eerste boek 'Taal is zeg maar echt mijn ding' vond ik ook al zo leuk. Twee vlot geschreven boeken om effe tussendoor te lezen!!
Poe poe slaat ook wel op de verzengende hitte die ons landje afgelopen weekend teisterde. Ik heb mijn tempo drastisch aangepast. In warmere streken houden ze niet voor niets een siësta. Dat zijn wij niet gewend dus we gaan gewoon door. We puffen wat af met zijn allen. Ach, ik overleef het wel. Ik ben zelfs mijn lange werkzaterdag doorgekomen. En voor we het weten zitten we ineens midden in een regenperiode. Da's veel ongezelliger dat zon en warmte.........
Ik was trouwens donderdag een stuk opgeknapt van de blaasontsteking. De antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig, want ik had dochter beloofd om naar de bioscoop te gaan. Eerder die dag was ze geslaagd voor haar theorie-examen (voor rijbewijs) en 's avonds gingen we saampjes naar de bios Step Up 4 bekijken. In 3D nog wel dus duffe brillen op.
Ondanks dat het een echte jonge meiden-film is, vond ik hem niet onaardig. Integendeel. Een beetje Grease2.0. Jongen, meisje, problemen, mooie mensen en geweldige dansscenes. Heb je een tienderdochter, ga er heen!! En anders wachten op de dvd ;-)
Vrijdag, ondanks de warmte, heel veel gedaan. Zelfs te voet om een boodschap. Alles wat in de wasmand zat (en er naast lag) gewassen, bedden verschoond en buiten gedroogd. Was snel droog dus 's avonds mijn hele strijk weggewerkt. Ik was wel moe aan het einde van de dag, maar rolde met een voldaan gevoel mijn bedje in.
Vergeet ik te vertellen dat dochter heerlijke appelflappen had gebakken. Dat was ons Plan B voor donderdag als ons avondje bios niet door had kunnen gaan......heeft ze een dagje opgeschoven.....
Zaterdag van 10 tot 5 gewerkt. Vreselijk warm op onze bieb en na de middag kon je een kanon afschieten. Daardoor wel bij kunnen kletsen met collega Rianne die ik al weeeeeken niet meer had gezien en waar ik, volgens mijn nieuwe rooster, maar 1 keer per 3 weken mee samen werk. Vinden we allebei erg jammer. Samen met Linda, een andere collega, werkten we op donderdagen en vormden we een goed geolied team. Was altijd heel prettig werken. Helaas, het is niet anders. Binnenkort maar eens afspreken met 'de meisjes'.
's Avonds aan tafel, keek ik richting tuintje en zag ik dit.........
Het contrast vond ik zo mooi, dat ik eerst een foto wilde maken en eten van later zorg was.
Zondag waagde ik mij toch in mijn bakoven-tuintje. Kon het in de schaduw nèt volhouden. Af en toe naar binnen om op te drogen. Toen pikte een krekel mijn stoel in. Nou ja, hij zat op de leuning...hihi. Even de tuintafel getemperatuurd en die had ernstige verhoging........
Oeps, vieze tuintafel, mijn reflectie in badstof niemendalletje en reuzen-hibiscus op de achtergrond.
's Middags op verjaardagsvisite bij overbuurvrouw Miranda. Mijn badstof jurkje was iets te casual dus iets anders aangetrokken. Gezellig bijgekletst met de visite en hele lekkere hapjes op. Miranda had wraps besmeerd met dille-saus (of was het iets anders, nog navragen) en belegd met gerookte zalmfilet, opgerold en in hapklare brokjes gesneden. De andere variant was besmeerd met kruidenboter en belegd met ham. Superlekker. Ik ga ze snel een keertje zelf maken.
En toen was mijn korte weekend weer voorbij. Maandag werken. Hopelijk is het dan ietsje minder warm. (Oh jee, klinkt als een klein klaagje)
Poe poe slaat ook wel op de verzengende hitte die ons landje afgelopen weekend teisterde. Ik heb mijn tempo drastisch aangepast. In warmere streken houden ze niet voor niets een siësta. Dat zijn wij niet gewend dus we gaan gewoon door. We puffen wat af met zijn allen. Ach, ik overleef het wel. Ik ben zelfs mijn lange werkzaterdag doorgekomen. En voor we het weten zitten we ineens midden in een regenperiode. Da's veel ongezelliger dat zon en warmte.........
Ik was trouwens donderdag een stuk opgeknapt van de blaasontsteking. De antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig, want ik had dochter beloofd om naar de bioscoop te gaan. Eerder die dag was ze geslaagd voor haar theorie-examen (voor rijbewijs) en 's avonds gingen we saampjes naar de bios Step Up 4 bekijken. In 3D nog wel dus duffe brillen op.
Ondanks dat het een echte jonge meiden-film is, vond ik hem niet onaardig. Integendeel. Een beetje Grease2.0. Jongen, meisje, problemen, mooie mensen en geweldige dansscenes. Heb je een tienderdochter, ga er heen!! En anders wachten op de dvd ;-)
Vrijdag, ondanks de warmte, heel veel gedaan. Zelfs te voet om een boodschap. Alles wat in de wasmand zat (en er naast lag) gewassen, bedden verschoond en buiten gedroogd. Was snel droog dus 's avonds mijn hele strijk weggewerkt. Ik was wel moe aan het einde van de dag, maar rolde met een voldaan gevoel mijn bedje in.
Vergeet ik te vertellen dat dochter heerlijke appelflappen had gebakken. Dat was ons Plan B voor donderdag als ons avondje bios niet door had kunnen gaan......heeft ze een dagje opgeschoven.....
Zaterdag van 10 tot 5 gewerkt. Vreselijk warm op onze bieb en na de middag kon je een kanon afschieten. Daardoor wel bij kunnen kletsen met collega Rianne die ik al weeeeeken niet meer had gezien en waar ik, volgens mijn nieuwe rooster, maar 1 keer per 3 weken mee samen werk. Vinden we allebei erg jammer. Samen met Linda, een andere collega, werkten we op donderdagen en vormden we een goed geolied team. Was altijd heel prettig werken. Helaas, het is niet anders. Binnenkort maar eens afspreken met 'de meisjes'.
's Avonds aan tafel, keek ik richting tuintje en zag ik dit.........
Het contrast vond ik zo mooi, dat ik eerst een foto wilde maken en eten van later zorg was.
Zondag waagde ik mij toch in mijn bakoven-tuintje. Kon het in de schaduw nèt volhouden. Af en toe naar binnen om op te drogen. Toen pikte een krekel mijn stoel in. Nou ja, hij zat op de leuning...hihi. Even de tuintafel getemperatuurd en die had ernstige verhoging........
Oeps, vieze tuintafel, mijn reflectie in badstof niemendalletje en reuzen-hibiscus op de achtergrond.
's Middags op verjaardagsvisite bij overbuurvrouw Miranda. Mijn badstof jurkje was iets te casual dus iets anders aangetrokken. Gezellig bijgekletst met de visite en hele lekkere hapjes op. Miranda had wraps besmeerd met dille-saus (of was het iets anders, nog navragen) en belegd met gerookte zalmfilet, opgerold en in hapklare brokjes gesneden. De andere variant was besmeerd met kruidenboter en belegd met ham. Superlekker. Ik ga ze snel een keertje zelf maken.
En toen was mijn korte weekend weer voorbij. Maandag werken. Hopelijk is het dan ietsje minder warm. (Oh jee, klinkt als een klein klaagje)
woensdag 15 augustus 2012
En toen....ging het licht uit.
Ik had eigenlijk willen beginnen met een kwinkslag. Dat bovenstaande titel niks met mijn lichamelijke of geestelijke toestand van doen heeft. Dat gewoon letterlijk het licht uitging. Helaas schijnt mijn lichtje ook niet zo helder op dit moment.
Maar eerst het begin......
Afgelopen maandag werkte ik, net als vrijdag en zaterdag, op de voor mij dichtstbijzijnde bieb-vestiging. Het was mega, mega, mega-druk en ik overdrijf nu een keertje niet. Omdat dit filiaal tijdens de vakantie 3 weken gesloten was, waren er heel, heel, heel veel boeken met 13 augustus als terugbezorgdatum. De basisscholen in onze regio begonnen weer en ja hoor........ALLE 13-AUGUSTUSBOEKEN werden deze maandag ingeleverd. Gelukkig was er een opruimhulp ingeschakeld anders waren mijn collega Lisette en ik bedolven onder de grote stapels boeken die terug kwamen. We hadden de taken verdeeld en bleven op onze post. Elsa ruimde op, Lisette leende uit en ik nam de boeken in en sorteerde ze. Het duurde een hele tijd voordat de bodem van de inleverbak tevoorschijn kwam. Was ik bijna klaar, kwam er weer een lading van 15 boeken keer 2. Na stug doorwerken met het verstand op nul (ook wel eens lekker) had ik het op een gegeven moment voor elkaar. De bak was leeg en het sorteren kon beginnen. En toen........ging dus het licht uit.
Niet alleen het licht, de computerschermen ook op zwart. Ik dacht eerst nog dat er een stop was gesprongen, maar Lisette had meteen door dat het 'groter' was. We keken richting winkelcentrum en daar brandde ook geen licht meer......zucht. Wat nu? Allerlei scenario's kwamen voorbij. Met elektrische schuifdeuren zagen we het al gebeuren dat we een hele avond in de bieb moesten blijven. We konden niet bellen en zelfs de mobiele telefoons gaven geen sjoege. Al kwam de sms van mijn dochter wel binnen. Die was alleen thuis, maar gelukkig niet in paniek geraakt. Na zo'n 40 minuten was de stroomstoring voorbij. We kregen alleen ons bibliotheeksysteem niet meer aan de praat. Inmiddels was de inleverbak weer goed gevuld. Dat moest wachten tot de volgende dag en andere collega's. Alles wat wel verwerkt was hebben we opgeruimd.
En toen kwam dinsdag. Een heerlijke dinsdag. Na de fysio ging ik met wandelvriendin Carla richting stad om een terrasje te pakken. Dat was haar verjaardagscadeautje van mij. Het was wel bloedverziekend heet, maar in een lagere versnelling was het goed te doen en hartstikke gezellig. Zelfs de terugtocht viel niet tegen.
's Middags pakte ik de fiets en ging met dochter naar de woonboulevard. Poeh poeh, wat een eind fietsen zeg. Was zeer vermoeiend. Vond dochter ook, dus het lag niet aan mij. Een paar boodschapjes gedaan waaronder een vliegenkap. En die kwam 's avonds weer van pas toen we voor de derde keer dit jaar gingen barbecueën. (En da's toevallig wel 3 keer meer dan vorig jaar.) Eindelijk waren we compleet. Alledrie de kids waren erbij. Eventjes dan, want oudste kwam laat thuis en jongste moest gaan werken.
In het echt zijn mijn kids niet gespikkeld hoor. Dit is voor hun privacy....whoooaaaaahahaha........
On top of all that heb ik 's avonds mijn Mount Everest der strijkbergen nog weggewerkt. Daarna was ik wel een beetje moe......
Is het al weer woensdag?? Time flies....you know!!! Deze woensdagochtend moest ik werken. Effe wennen, want het is volgens mijn nieuwe rooster. Toen ik 's ochtends naar de wc ging, merkte ik het al. Het voelde niet zoals anders. Het leek op ......ja hoor.....blaasontsteking. Ik ben gaan werken, ik heb het volgehouden en ik heb zo ongeveer 15 keer gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen. Eenmaal thuis moest ik genoeg zien te produceren om bij de assistente van de huisarts na te laten kijken. En dat lukte alsmaar niet. Met 3 druppels doe je niet veel. Eindelijk, na vele glazen vocht kreeg ik het voor elkaar. Meteen op de fiets. Ik haalde net het toilet bij de wachtkamer.....Het is weer een fikse ontsteking. Durfde niet naar de apotheek. Daar is nl. geen pleeke. De assistente heeft er voor gezorgd dat de medicijnen thuisgebracht werden zodat ik meteen met de kuur kon beginnen.
Was ik heel erg blij om, maar man oh man, wat heb ik al veel zweetdruppeltjes gelaten op mijn toiletje. Hopelijk verstoort het mijn nachtrust niet, want dat gaat nu een stuk beter met die homeopatische tabletten. Nu nog de verkoudheid van manlief overnemen (zit er dik in dat dat gaat gebeuren) en je kunt me opvegen.....
Maar eerst het begin......
Afgelopen maandag werkte ik, net als vrijdag en zaterdag, op de voor mij dichtstbijzijnde bieb-vestiging. Het was mega, mega, mega-druk en ik overdrijf nu een keertje niet. Omdat dit filiaal tijdens de vakantie 3 weken gesloten was, waren er heel, heel, heel veel boeken met 13 augustus als terugbezorgdatum. De basisscholen in onze regio begonnen weer en ja hoor........ALLE 13-AUGUSTUSBOEKEN werden deze maandag ingeleverd. Gelukkig was er een opruimhulp ingeschakeld anders waren mijn collega Lisette en ik bedolven onder de grote stapels boeken die terug kwamen. We hadden de taken verdeeld en bleven op onze post. Elsa ruimde op, Lisette leende uit en ik nam de boeken in en sorteerde ze. Het duurde een hele tijd voordat de bodem van de inleverbak tevoorschijn kwam. Was ik bijna klaar, kwam er weer een lading van 15 boeken keer 2. Na stug doorwerken met het verstand op nul (ook wel eens lekker) had ik het op een gegeven moment voor elkaar. De bak was leeg en het sorteren kon beginnen. En toen........ging dus het licht uit.
afbeelding www
Niet alleen het licht, de computerschermen ook op zwart. Ik dacht eerst nog dat er een stop was gesprongen, maar Lisette had meteen door dat het 'groter' was. We keken richting winkelcentrum en daar brandde ook geen licht meer......zucht. Wat nu? Allerlei scenario's kwamen voorbij. Met elektrische schuifdeuren zagen we het al gebeuren dat we een hele avond in de bieb moesten blijven. We konden niet bellen en zelfs de mobiele telefoons gaven geen sjoege. Al kwam de sms van mijn dochter wel binnen. Die was alleen thuis, maar gelukkig niet in paniek geraakt. Na zo'n 40 minuten was de stroomstoring voorbij. We kregen alleen ons bibliotheeksysteem niet meer aan de praat. Inmiddels was de inleverbak weer goed gevuld. Dat moest wachten tot de volgende dag en andere collega's. Alles wat wel verwerkt was hebben we opgeruimd.
En toen kwam dinsdag. Een heerlijke dinsdag. Na de fysio ging ik met wandelvriendin Carla richting stad om een terrasje te pakken. Dat was haar verjaardagscadeautje van mij. Het was wel bloedverziekend heet, maar in een lagere versnelling was het goed te doen en hartstikke gezellig. Zelfs de terugtocht viel niet tegen.
's Middags pakte ik de fiets en ging met dochter naar de woonboulevard. Poeh poeh, wat een eind fietsen zeg. Was zeer vermoeiend. Vond dochter ook, dus het lag niet aan mij. Een paar boodschapjes gedaan waaronder een vliegenkap. En die kwam 's avonds weer van pas toen we voor de derde keer dit jaar gingen barbecueën. (En da's toevallig wel 3 keer meer dan vorig jaar.) Eindelijk waren we compleet. Alledrie de kids waren erbij. Eventjes dan, want oudste kwam laat thuis en jongste moest gaan werken.
In het echt zijn mijn kids niet gespikkeld hoor. Dit is voor hun privacy....whoooaaaaahahaha........
On top of all that heb ik 's avonds mijn Mount Everest der strijkbergen nog weggewerkt. Daarna was ik wel een beetje moe......
Is het al weer woensdag?? Time flies....you know!!! Deze woensdagochtend moest ik werken. Effe wennen, want het is volgens mijn nieuwe rooster. Toen ik 's ochtends naar de wc ging, merkte ik het al. Het voelde niet zoals anders. Het leek op ......ja hoor.....blaasontsteking. Ik ben gaan werken, ik heb het volgehouden en ik heb zo ongeveer 15 keer gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen. Eenmaal thuis moest ik genoeg zien te produceren om bij de assistente van de huisarts na te laten kijken. En dat lukte alsmaar niet. Met 3 druppels doe je niet veel. Eindelijk, na vele glazen vocht kreeg ik het voor elkaar. Meteen op de fiets. Ik haalde net het toilet bij de wachtkamer.....Het is weer een fikse ontsteking. Durfde niet naar de apotheek. Daar is nl. geen pleeke. De assistente heeft er voor gezorgd dat de medicijnen thuisgebracht werden zodat ik meteen met de kuur kon beginnen.
Was ik heel erg blij om, maar man oh man, wat heb ik al veel zweetdruppeltjes gelaten op mijn toiletje. Hopelijk verstoort het mijn nachtrust niet, want dat gaat nu een stuk beter met die homeopatische tabletten. Nu nog de verkoudheid van manlief overnemen (zit er dik in dat dat gaat gebeuren) en je kunt me opvegen.....
zondag 12 augustus 2012
De kop is er af......
....het gewone leven is weer begonnen.
Bijna dan, want voor de 3 langslapers is de vakantie nog niet afgelopen. Vooral jongste zoon maakt het bont. Hij lijkt wel een vampier. Komt alleen tot leven als het donker is. Op zijn kamer is het tegenwoordig altijd donker. Hij heeft sinds vorige maand een rolluik. Misschien dat ie daarom in zo'n vreemd ritme zit. Moet ik eens iets op verzinnen. Al zal dat dan weer de nodige botsingen geven......
Pubers......zucht.
Ik baalde er wel van dat ik juist de eerste dag na de zomerdip (3 dagen somber en regenachtig) weer moest gaan werken. Ik had die zonnige donderdag graag in mijn tuintje doorgebracht. Voor vrijdag was ik extra gevraagd van 11 tot 5 uur. Aangezien onze tuin op het oosten ligt en rond 6 uur de zon achter de huizen verdwijnt, zou dat weer een zonloze dag zijn voor mij. Maarrrrr......ik had een mazzeltje. Vrijdagochtend, half 10 ging de telefoon. Mijn werk!! Vanwege een zieke collega hadden ze 's middags iemand nodig op de vestiging in mijn eigen wijk. Van 3 uur tot half 6. Ik greep dit met beide handen aan en heb heel de ochtend en een deel van de middag genoten in de zon. Voelde als een cadeautje. De strik om het cadeautje kreeg ik op het werk. Eén van de vaste klanten trakteert het team aldaar regelmatig op iets lekkers en nu was ik de bofkont.Ik heb de heerlijke gevulde croissant mee naar huis genomen voor 's avonds bij de koffie. Met dank aan mevrouw U. (Ik ken haar ook al jaaaaaren, ze kwam vroeger altijd op de centrale vestiging)
Ook leuk was dat ik een oude vriendin weer een keer zag. Door onze werkroosters lukt het maar niet om af te spreken, maar nu hebben we gezellig op de bieb bijgekletst.
Eenmaal thuis zat ik daar ineens zielig alleen te wezen. Oudste zoon nog niet thuis van dagje Efteling, jongste zoon werken, dochter bij vriendje en manlief late dienst. Voor het gemak een pizza in de oven gegooid en de laatste minuutjes tuinzon gepakt met mijn stoel in het gat van de schuurdeur...hihi.
Wat later, toen ik mijn koffie met lekkere croissant al op had, ging de telefoon. Vriendin Natasja. 'Ik weet niet wat ik moet doen. Zie 2 paar schoenen die lekker zitten en ze zijn niet duur, maar ik koop nooooooooit 2 paar schoenen tegelijk. Wat zou jij doen'. Ik krijg regelmatig telefoontjes van Natasja waar ze mij om raad vraagt. Dat vind ik geweldig, want het voelt zo zusjes-achtig en als enigst kind geniet ik enorm van onze 'zus'-momenten. Zo noemen we elkaar ook, zus en zusje. Ik ben de 'grote' zus, want 7 jaar ouder. Die avond kwam mijn 'zusje' nog even langs met haar vriend om de aankopen te laten zien. Ze had mijn raad opgevolgd en zelfs nog een paar schoenen extra gekocht. Uitverkoop is super!!!
Ze bracht ook iets voor mij mee. Een kaart waar ze iets liefs in had geschreven en een mooie neproos omdat ie zo mooi bij mijn schilderijtje kleurde.........
Met zo'n vriendin heb je geen echte zus nodig. Binnenkort zal ik haar weer eens verrassen........ik denk dat ik al iets weet........
Zaterdag en zondag kabbelde voort, want manlief moest dit weekend werken. Zaterdag ikzelf ook nog tot 2 uur gewerkt en de rest van de dag in mijn tuin doorgebracht. Gekookt voor twee. Alleen jongste zoon was thuis. 's Avonds mijn record bankhangen verbeterd. Geen was, geen strijk, gewoon weekend.
En zondag ben ik ook goed doorgekomen. 's Ochtend naar mijn ouders gewandeld en 's middags met dochter op stap. Die moet geëntertaind worden, want vriendje is op vakantie. Eerst een hele grote ronde gefietst en calorietjes verbrand en daarna calorietjes weer aangevuld met een ijsje.....lol.
Oh, ik hou zo van de zomer en het buiten zijn.......
Bijna dan, want voor de 3 langslapers is de vakantie nog niet afgelopen. Vooral jongste zoon maakt het bont. Hij lijkt wel een vampier. Komt alleen tot leven als het donker is. Op zijn kamer is het tegenwoordig altijd donker. Hij heeft sinds vorige maand een rolluik. Misschien dat ie daarom in zo'n vreemd ritme zit. Moet ik eens iets op verzinnen. Al zal dat dan weer de nodige botsingen geven......
Pubers......zucht.
Ik baalde er wel van dat ik juist de eerste dag na de zomerdip (3 dagen somber en regenachtig) weer moest gaan werken. Ik had die zonnige donderdag graag in mijn tuintje doorgebracht. Voor vrijdag was ik extra gevraagd van 11 tot 5 uur. Aangezien onze tuin op het oosten ligt en rond 6 uur de zon achter de huizen verdwijnt, zou dat weer een zonloze dag zijn voor mij. Maarrrrr......ik had een mazzeltje. Vrijdagochtend, half 10 ging de telefoon. Mijn werk!! Vanwege een zieke collega hadden ze 's middags iemand nodig op de vestiging in mijn eigen wijk. Van 3 uur tot half 6. Ik greep dit met beide handen aan en heb heel de ochtend en een deel van de middag genoten in de zon. Voelde als een cadeautje. De strik om het cadeautje kreeg ik op het werk. Eén van de vaste klanten trakteert het team aldaar regelmatig op iets lekkers en nu was ik de bofkont.Ik heb de heerlijke gevulde croissant mee naar huis genomen voor 's avonds bij de koffie. Met dank aan mevrouw U. (Ik ken haar ook al jaaaaaren, ze kwam vroeger altijd op de centrale vestiging)
Ook leuk was dat ik een oude vriendin weer een keer zag. Door onze werkroosters lukt het maar niet om af te spreken, maar nu hebben we gezellig op de bieb bijgekletst.
Eenmaal thuis zat ik daar ineens zielig alleen te wezen. Oudste zoon nog niet thuis van dagje Efteling, jongste zoon werken, dochter bij vriendje en manlief late dienst. Voor het gemak een pizza in de oven gegooid en de laatste minuutjes tuinzon gepakt met mijn stoel in het gat van de schuurdeur...hihi.
Wat later, toen ik mijn koffie met lekkere croissant al op had, ging de telefoon. Vriendin Natasja. 'Ik weet niet wat ik moet doen. Zie 2 paar schoenen die lekker zitten en ze zijn niet duur, maar ik koop nooooooooit 2 paar schoenen tegelijk. Wat zou jij doen'. Ik krijg regelmatig telefoontjes van Natasja waar ze mij om raad vraagt. Dat vind ik geweldig, want het voelt zo zusjes-achtig en als enigst kind geniet ik enorm van onze 'zus'-momenten. Zo noemen we elkaar ook, zus en zusje. Ik ben de 'grote' zus, want 7 jaar ouder. Die avond kwam mijn 'zusje' nog even langs met haar vriend om de aankopen te laten zien. Ze had mijn raad opgevolgd en zelfs nog een paar schoenen extra gekocht. Uitverkoop is super!!!
Ze bracht ook iets voor mij mee. Een kaart waar ze iets liefs in had geschreven en een mooie neproos omdat ie zo mooi bij mijn schilderijtje kleurde.........
Met zo'n vriendin heb je geen echte zus nodig. Binnenkort zal ik haar weer eens verrassen........ik denk dat ik al iets weet........
Zaterdag en zondag kabbelde voort, want manlief moest dit weekend werken. Zaterdag ikzelf ook nog tot 2 uur gewerkt en de rest van de dag in mijn tuin doorgebracht. Gekookt voor twee. Alleen jongste zoon was thuis. 's Avonds mijn record bankhangen verbeterd. Geen was, geen strijk, gewoon weekend.
En zondag ben ik ook goed doorgekomen. 's Ochtend naar mijn ouders gewandeld en 's middags met dochter op stap. Die moet geëntertaind worden, want vriendje is op vakantie. Eerst een hele grote ronde gefietst en calorietjes verbrand en daarna calorietjes weer aangevuld met een ijsje.....lol.
Oh, ik hou zo van de zomer en het buiten zijn.......
woensdag 11 juli 2012
We didn't start the fire.......
Neeheeee.....het was de brandweerman met pyromanische trekjes die alles in brand stak. En wij biebmiepen mochten de brandjes blussen!!!
Daags na het schandelijke tweede verlies van het Nederlands elftal tijdens het EK hesen wij ons in oranje (wat een ironie) overalls en mochten wij met blusmiddelen aan de slag. De cursusleiders waren blij dat onze groep uit alleen vrouwen bestond. Anders was er weinig terecht gekomen van de herhalingscursus BHV. Dan was er waarschijnlijk alleen maar over voetbal gepraat, de wedstrijd geanalyseerd en hoop gevestigd op het laatste duel.
's Ochtends hadden we het reanimeren weer mogen oefenen (zonder overalls...hihi) en na de goed verzorgde lunch gingen we 's middags als stoere brandweervrouwen aan de slag. Ik blijf het eng vinden en dit jaar werden we maar liefst 3 keer ingezet. Twee keer met een blusser en 1 keer met een blusdeken. Ik heb wel meegedaan hoor, maar mijn knietjes knikten. Vooral bij het blussen van de vlam in de pan met een blusdeken. Je moet er zo dicht bij komen. Afijn, onze BHV-pasjes zijn weer voor een jaar verlengd en bij brand in de bieb ga ik zo snel mogelijk naar een nooduitgang en zal ik zoveel mogelijk mensen meenemen. Maar blussen.........echt niet. Dat laat ik wel aan echte brandweermannen over.
Nog even over de foto.......ik ben degene die niet wazig is en een very bad hairday had....lol.....Maar ik moest ook wel erg vroeg op pad die dag.
Daags na het schandelijke tweede verlies van het Nederlands elftal tijdens het EK hesen wij ons in oranje (wat een ironie) overalls en mochten wij met blusmiddelen aan de slag. De cursusleiders waren blij dat onze groep uit alleen vrouwen bestond. Anders was er weinig terecht gekomen van de herhalingscursus BHV. Dan was er waarschijnlijk alleen maar over voetbal gepraat, de wedstrijd geanalyseerd en hoop gevestigd op het laatste duel.
's Ochtends hadden we het reanimeren weer mogen oefenen (zonder overalls...hihi) en na de goed verzorgde lunch gingen we 's middags als stoere brandweervrouwen aan de slag. Ik blijf het eng vinden en dit jaar werden we maar liefst 3 keer ingezet. Twee keer met een blusser en 1 keer met een blusdeken. Ik heb wel meegedaan hoor, maar mijn knietjes knikten. Vooral bij het blussen van de vlam in de pan met een blusdeken. Je moet er zo dicht bij komen. Afijn, onze BHV-pasjes zijn weer voor een jaar verlengd en bij brand in de bieb ga ik zo snel mogelijk naar een nooduitgang en zal ik zoveel mogelijk mensen meenemen. Maar blussen.........echt niet. Dat laat ik wel aan echte brandweermannen over.
Nog even over de foto.......ik ben degene die niet wazig is en een very bad hairday had....lol.....Maar ik moest ook wel erg vroeg op pad die dag.
donderdag 5 juli 2012
Weer een mooi boek....
Bij gebrek aan bloginspiratie en het geluk dat ik weer een juweeltje tegen kwam, nogmaals een boekentip.
Het is 'Orakelnacht' van de Amerikaanse schrijver Paul Auster. Ik heb al eerder werken van hem gelezen maar dit was voor mij (voorlopig) zijn beste boek.
Het hield me tot de laatste bladzijde in zijn macht, terwijl het een genre is wat ik normaal niet snel meeneem uit mijn 'biebke'. Het valt onder psychologische romans al had het hier en daar de spanning van een bloedstollend misdaadverhaal. Ik weet niet goed hoe ik het boek moet omschrijven. Volgens mij benaderd 'intrigerend' de inhoud het beste. Intrigerend, bijna hypnotiserend en spannend. Weer eens wat anders dan de 13-in-een-dozijn thrillers of romantische verhalen die ik normaal als hapklare brokjes op mijn nachtkastje heb liggen. (Ook lees hoor, ze liggen er niet voor de sier....lol)
Ik vind het een aanrader, maar je weet....smaken verschillen dus mocht je het lezen en er niks aan vinden....niet mijn schuld ;-)
De flaptekst:
De vierendertigjarige schrijver Sidney Orr is herstellende van een ziekte die hem bijna fataal werd, wanneer hij op een dag een kantoorboekhandel binnenloopt in Cobble Hill, Brooklyn. Hij koopt een blauw schriftje. Het is 18 september 1982. Negen dagen lang zal zijn leven beheerst worden door de vreemde werking van dit lege schriftje; hij wordt gevangen in een web van griezelige voorgevoelens en verwarrende gebeurtenissen. Zijn huwelijk lijkt te zullen stranden en zijn geloof in de werkelijkheid wordt ondermijnd.
Paul Austers betoverende elfde roman leest als een ouderwets spookverhaal. Maar er is geen spook te bekennen in dit boek - slechts mensen van vlees en bloed die ronddolen in de wereld van alledag. Deze roman is tegelijkertijd een bespiegeling over de werking van tijd en een reis door het labyrint van de verbeelding. Orakelnacht bevestigt Austers reputatie als een van de origineelste auteurs van Amerika op dit moment.
Het is 'Orakelnacht' van de Amerikaanse schrijver Paul Auster. Ik heb al eerder werken van hem gelezen maar dit was voor mij (voorlopig) zijn beste boek.
Het hield me tot de laatste bladzijde in zijn macht, terwijl het een genre is wat ik normaal niet snel meeneem uit mijn 'biebke'. Het valt onder psychologische romans al had het hier en daar de spanning van een bloedstollend misdaadverhaal. Ik weet niet goed hoe ik het boek moet omschrijven. Volgens mij benaderd 'intrigerend' de inhoud het beste. Intrigerend, bijna hypnotiserend en spannend. Weer eens wat anders dan de 13-in-een-dozijn thrillers of romantische verhalen die ik normaal als hapklare brokjes op mijn nachtkastje heb liggen. (Ook lees hoor, ze liggen er niet voor de sier....lol)
Ik vind het een aanrader, maar je weet....smaken verschillen dus mocht je het lezen en er niks aan vinden....niet mijn schuld ;-)
De flaptekst:
De vierendertigjarige schrijver Sidney Orr is herstellende van een ziekte die hem bijna fataal werd, wanneer hij op een dag een kantoorboekhandel binnenloopt in Cobble Hill, Brooklyn. Hij koopt een blauw schriftje. Het is 18 september 1982. Negen dagen lang zal zijn leven beheerst worden door de vreemde werking van dit lege schriftje; hij wordt gevangen in een web van griezelige voorgevoelens en verwarrende gebeurtenissen. Zijn huwelijk lijkt te zullen stranden en zijn geloof in de werkelijkheid wordt ondermijnd.
Paul Austers betoverende elfde roman leest als een ouderwets spookverhaal. Maar er is geen spook te bekennen in dit boek - slechts mensen van vlees en bloed die ronddolen in de wereld van alledag. Deze roman is tegelijkertijd een bespiegeling over de werking van tijd en een reis door het labyrint van de verbeelding. Orakelnacht bevestigt Austers reputatie als een van de origineelste auteurs van Amerika op dit moment.
zaterdag 23 juni 2012
Ernstige verwaarlozing en een bos in de bieb.
Wat ben ik blij dat niemand van jullie aangifte heeft gedaan van verwaarlozing ;-)
't Is bijna crimineel dat ik zo weinig op mijn blog te vinden ben. Zelfs met reacties ben ik karig. Ligt ook een beetje aan mijn ipad....ik typ telkens een n, m of komma waar spaties horen te zitten. Als ik dat wil verbeteren slaat de pagina vast en doet niks meer. Is alleen bij blogspot en vreselijk irritant. Na meerdere pogingen en pagina verversen geef ik het meestal op. Zou voor mij best handig zijn als ik een vind ik leuk-duimpje kon geven op blogspot, net als bij Facebook, om te laten weten dat ik langs ben geweest.
De afgelopen 14 dagen zijn ook erg druk geweest. Vergadering, herhaling van BHV-cursus (ik blonk weer uit in het reanimeren.....zou het nog steeds niet in het echt durven doen), extra werken en het coördineren van een marketing en kortingsactie. Hartstikke leuk dat laatste, maar er moest een heel draaiboek gemaakt worden voor de kortingsactie via http://www.bibliotheekactie.nl/ en daardoor zat mijn hoofd overvol. (By the way....als je nog geen lid bent van de bieb, via de link krijg je 20 % korting op een biebpas. Kijk ff of jouw biebje meedoet)
Gelukkig is de hoofdvestiging van onze bieb op dit moment een oase van rust. Het gekweel van vogeltjes vult de ruimte en de geuren van het bos komen je tegemoet.
NEE, IK BEN NIET GEK GEWORDEN.
Het is echt waar. Wij hebben een heus bos in de bieb. Er is namelijk een expositie bij ons in de hal met bomen en vogelgeluiden. Dit naar aanleiding van de nominatie van Roosendaal in de Entente Florale De jury is al langs geweest om de groenste plekjes van onze stad te bezichtigen. Het zal mij benieuwen of we een kans maken, want 'zo groen' vind ik mijn stadje eigenlijk niet. Misschien kijk ik niet goed genoeg. De bieb is in ieder geval redelijk begroeit. Hier een kleine impressie...........
Best bijzonder al zeg ik het zelf. En ik kan er nog tot aan mijn vakantie van genieten.............
't Is bijna crimineel dat ik zo weinig op mijn blog te vinden ben. Zelfs met reacties ben ik karig. Ligt ook een beetje aan mijn ipad....ik typ telkens een n, m of komma waar spaties horen te zitten. Als ik dat wil verbeteren slaat de pagina vast en doet niks meer. Is alleen bij blogspot en vreselijk irritant. Na meerdere pogingen en pagina verversen geef ik het meestal op. Zou voor mij best handig zijn als ik een vind ik leuk-duimpje kon geven op blogspot, net als bij Facebook, om te laten weten dat ik langs ben geweest.
De afgelopen 14 dagen zijn ook erg druk geweest. Vergadering, herhaling van BHV-cursus (ik blonk weer uit in het reanimeren.....zou het nog steeds niet in het echt durven doen), extra werken en het coördineren van een marketing en kortingsactie. Hartstikke leuk dat laatste, maar er moest een heel draaiboek gemaakt worden voor de kortingsactie via http://www.bibliotheekactie.nl/ en daardoor zat mijn hoofd overvol. (By the way....als je nog geen lid bent van de bieb, via de link krijg je 20 % korting op een biebpas. Kijk ff of jouw biebje meedoet)
Gelukkig is de hoofdvestiging van onze bieb op dit moment een oase van rust. Het gekweel van vogeltjes vult de ruimte en de geuren van het bos komen je tegemoet.
NEE, IK BEN NIET GEK GEWORDEN.
Het is echt waar. Wij hebben een heus bos in de bieb. Er is namelijk een expositie bij ons in de hal met bomen en vogelgeluiden. Dit naar aanleiding van de nominatie van Roosendaal in de Entente Florale De jury is al langs geweest om de groenste plekjes van onze stad te bezichtigen. Het zal mij benieuwen of we een kans maken, want 'zo groen' vind ik mijn stadje eigenlijk niet. Misschien kijk ik niet goed genoeg. De bieb is in ieder geval redelijk begroeit. Hier een kleine impressie...........
Best bijzonder al zeg ik het zelf. En ik kan er nog tot aan mijn vakantie van genieten.............
zondag 13 mei 2012
Als je bij de bieb werkt.......
.....kom je soms onverwachte juweeltjes tegen.
Laatst was ik op een rustig moment kastcontrole aan het doen (word je helemaal zen van), toen mijn oog op dit boek viel:
Vond ik reuze interessant. Vooral omdat ik regelmatig het wereldwijde web afstruin, op zoek naar mooie spreuken of inspirerende quotes. En dit boek staat bomvol mooie quotes waar je helemaal happy van wordt. Geweldig!! Ik hou nu eenmaal van wijsheden die in 1 of 2 zinnen de spijker op zijn kop slaan.
Het boek is verdeeld in themahoofdstukken en bij de citaten staat de bron vermeld. Omdat er zoveel prachtige citaten in staan is het moeilijk om er wat uit te lichten. Toch even een poging:
Deel je brood en het smaakt beter
Deel je geluk en het wordt groter
Phil Bosmans
Wijsheid is een kwestie van verstand, niet van jaren
Perzisch spreekwoord
De waarheid heeft een gerust hart
William Shakespeare
Wie geen dankbaarheid in zich draagt, heeft een ander niets te bieden.
anoniem
En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan.
Tot mijn grote verbazing is dit boek al in 2007 aangeschaft, maar het ziet er nog als nieuw uit. Wordt zeker niet veel geleend. Jammer. Misschien dat ik daarom even langs ga bij collectiebeheer. Vragen hoe vaak het in deze 5 jaar is uitgeleend. Want als het afgeschreven zou worden, wil ik het wel kopen voor 1 euro (Dat is de vaste prijs voor afgeschreven boeken bij onze bieb)
Nog even iets anders: Moederdag......
Voor mijn ma had ik op Koninginnedag handgestempelde servetten gekocht bij een oud-collega van mij. Zeker zo leuk als een mooie kaart. Voor mijzelf ook een setje gekocht. met andere tekst uiteraard:
Ik ben ook niet vergeten. Mijn wensen had ik dit keer heel duidelijk gemaakt. Mijn dochter had wel initiatief genomen, maar als ik op de zonen moet wachten....zucht....dan kan ik lang wachten........dus ik heb het een beetje aangestuurd ;-)
Laatst was ik op een rustig moment kastcontrole aan het doen (word je helemaal zen van), toen mijn oog op dit boek viel:
Vond ik reuze interessant. Vooral omdat ik regelmatig het wereldwijde web afstruin, op zoek naar mooie spreuken of inspirerende quotes. En dit boek staat bomvol mooie quotes waar je helemaal happy van wordt. Geweldig!! Ik hou nu eenmaal van wijsheden die in 1 of 2 zinnen de spijker op zijn kop slaan.
Het boek is verdeeld in themahoofdstukken en bij de citaten staat de bron vermeld. Omdat er zoveel prachtige citaten in staan is het moeilijk om er wat uit te lichten. Toch even een poging:
Deel je brood en het smaakt beter
Deel je geluk en het wordt groter
Phil Bosmans
Wijsheid is een kwestie van verstand, niet van jaren
Perzisch spreekwoord
De waarheid heeft een gerust hart
William Shakespeare
Wie geen dankbaarheid in zich draagt, heeft een ander niets te bieden.
anoniem
En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan.
Tot mijn grote verbazing is dit boek al in 2007 aangeschaft, maar het ziet er nog als nieuw uit. Wordt zeker niet veel geleend. Jammer. Misschien dat ik daarom even langs ga bij collectiebeheer. Vragen hoe vaak het in deze 5 jaar is uitgeleend. Want als het afgeschreven zou worden, wil ik het wel kopen voor 1 euro (Dat is de vaste prijs voor afgeschreven boeken bij onze bieb)
Nog even iets anders: Moederdag......
Voor mijn ma had ik op Koninginnedag handgestempelde servetten gekocht bij een oud-collega van mij. Zeker zo leuk als een mooie kaart. Voor mijzelf ook een setje gekocht. met andere tekst uiteraard:
Ik ben ook niet vergeten. Mijn wensen had ik dit keer heel duidelijk gemaakt. Mijn dochter had wel initiatief genomen, maar als ik op de zonen moet wachten....zucht....dan kan ik lang wachten........dus ik heb het een beetje aangestuurd ;-)
dinsdag 3 april 2012
Eerder naar huis.....
....gewoon omdat het kan.
Dat deed ik afgelopen maandag. Het was niet druk op de bieb (zorgwekkend) en we stonden met een ruime bezetting. Voor de grap zei ik: zal ik maar naar huis gaan? Teamleider vond het geen slecht idee en aangezien ik nog overuren had staan, heb ik die gecompenseerd en ben hem gepeerd. Op weg naar huis even langs de supermarkt. Kon ik, in tegenstelling tot eerdere plannen, toch een verantwoorde maaltijd op tafel zetten. Twee vliegen in 1 klap. Overuren leveren toch al weinig op als je ze laat uitbetalen en voor mij voelde die anderhalf uur als een cadeautje.
Zondag nog een rommelmarkt meegepikt. Natuurlijk moest ik iets kopen en voor 2,10 euro heb ik mijn verzameling 'ouwe troep' (volgens de kids) weer uit weten te breiden.
De vergiet was voor de tuin bedoeld, maar staat nu te pronken op mijn aanrecht. De bakvormpjes met wafeltjesmotief vond ik gewoon leuk en die wekker kocht ik als grapje. Als de kids vervelend zijn wind ik die samen met mijn andere wekker op en verstop ze op hun slaapkamers....gnagna....worden ze gek van het getik. Zal ze leren, om commentaar te leveren op mijn koopgedrag..........
Dat deed ik afgelopen maandag. Het was niet druk op de bieb (zorgwekkend) en we stonden met een ruime bezetting. Voor de grap zei ik: zal ik maar naar huis gaan? Teamleider vond het geen slecht idee en aangezien ik nog overuren had staan, heb ik die gecompenseerd en ben hem gepeerd. Op weg naar huis even langs de supermarkt. Kon ik, in tegenstelling tot eerdere plannen, toch een verantwoorde maaltijd op tafel zetten. Twee vliegen in 1 klap. Overuren leveren toch al weinig op als je ze laat uitbetalen en voor mij voelde die anderhalf uur als een cadeautje.
Zondag nog een rommelmarkt meegepikt. Natuurlijk moest ik iets kopen en voor 2,10 euro heb ik mijn verzameling 'ouwe troep' (volgens de kids) weer uit weten te breiden.
De vergiet was voor de tuin bedoeld, maar staat nu te pronken op mijn aanrecht. De bakvormpjes met wafeltjesmotief vond ik gewoon leuk en die wekker kocht ik als grapje. Als de kids vervelend zijn wind ik die samen met mijn andere wekker op en verstop ze op hun slaapkamers....gnagna....worden ze gek van het getik. Zal ze leren, om commentaar te leveren op mijn koopgedrag..........
woensdag 29 februari 2012
Happy Hour in de bieb.
Ik zit serieus in een inspiratieloze periode. Ben ook al weken niet meer naar een rommelmarkt of kringloopwinkel geweest. Ik heb er niet eens behoefte aan. Ligt misschien aan het weer. Eerst die ijzige kou en gladheid en nu de allesoverheersende somberheid als je naar buiten kijkt. Tel daar bij op dat ik vorige week veel extra gewerkt heb en dan krijg je dus een bijna oorverdovende blogstilte van mijn kant. Alhoewel...het kan ook zijn dat er iets in de weg zit in mijn hoofd dat er uit moet. Iets dat met mijn werk te maken heeft. Een briljant idee dat zomaar tussen mijn hapklare kronkeltjes doorsijpelt en de rest verlamd. Daarom ga ik dat eerst eens uit de weg werken. Komt ie.......
De titel verklapt het al: mijn idee is 'Happy Hour' in de bieb. Hopelijk krijgen jullie nu geen visioenen van lallende mensen die na de nodige goedkope wijntjes boektitels citeren in ons biebje. Neenee, mijn idee heeft helemaal niks met goedkope drankjes te maken, maar met korting op bibliotheekabonnementen!!!! En dat 1 uur lang....Happy Hour dus.
Onze bieb heeft 3 soorten abonnementen voor volwassenen (tot 18 jaar is het gratis). Voordelig Ontdekken (25 euro), Lekker Lezen (35 euro) en Eindeloos Genieten (55 euro). Die laatste is eigenlijk ons paradepaardje, maar helaas kiezen te veel mensen voor het middelste abonnement, terwijl er zoveel voordelen aan Eindeloos Genieten zitten. Boeken en tijdschriften standaard voor 6 weken lenen met uitzondering van de toptitels, maar daar hoef je dan weer geen leengeld voor te betalen. En de dvd's zijn ook gratis te lenen bij dit abonnement.
De meeste mensen weten niet dat ze bij de 2 goedkopere abonnementen de boeken NOOIT voor 6 weken kunnen lenen, zelfs niet in de vakantieperiode. Dit was in het verleden, toen we nog een ander tarievenstelsel hadden, wel het geval. Deze informatie is overigens wel duidelijk gecommuniceerd naar buiten toe dus daar kan het niet aan liggen. En als men op vakantie toegang heeft tot internet hoeft dit niet al te veel problemen op te leveren, maar als dit niet het geval is, betaal je hoge boetes. Maar liefst 25 ct. per boek per dag en dat tikt aan. Kun je toch beter voor het Eindeloos Genieten kiezen.
Hoe kunnen we dat nu promoten?
Gewoon tijdens een Happy Hour 5 euro korting geven op Eindeloos Genieten en maar 2,50 korting op de andere abonnementen. Dan wordt het verschil tussen goedkoop en duur net iets kleiner en Eindeloos Genieten ineens een stuk aantrekkelijker. Meteen ook een mogelijkheid bieden voor mensen die een Lekker Lezen-pas hebben om 'goedkoop' over te stappen naar het Eindeloos Genieten.
Ik zie het al helemaal voor me, al zullen er ook een hoop haken en ogen aan mijn idee zitten. Daarom heb ik het nog niet wereldkundig gemaakt op mijn werk. Jullie zijn, zeg maar, mijn testpubliek...hihi.....
Is iedereen wel lid van de bieb? En wat betalen jullie voor je abonnement? Ben ik eigenlijk best nieuwsgierig naar, want ik heb begrepen dat men in Nederland toe wil naar een landelijk tarievenstelsel. Of dat gaat lukken......de tijd zal het leren.........
Afbeelding geleend van : http://vanstrien.nl/157/overig/202/bibliotheek_vannu_roosendaal
De titel verklapt het al: mijn idee is 'Happy Hour' in de bieb. Hopelijk krijgen jullie nu geen visioenen van lallende mensen die na de nodige goedkope wijntjes boektitels citeren in ons biebje. Neenee, mijn idee heeft helemaal niks met goedkope drankjes te maken, maar met korting op bibliotheekabonnementen!!!! En dat 1 uur lang....Happy Hour dus.
Onze bieb heeft 3 soorten abonnementen voor volwassenen (tot 18 jaar is het gratis). Voordelig Ontdekken (25 euro), Lekker Lezen (35 euro) en Eindeloos Genieten (55 euro). Die laatste is eigenlijk ons paradepaardje, maar helaas kiezen te veel mensen voor het middelste abonnement, terwijl er zoveel voordelen aan Eindeloos Genieten zitten. Boeken en tijdschriften standaard voor 6 weken lenen met uitzondering van de toptitels, maar daar hoef je dan weer geen leengeld voor te betalen. En de dvd's zijn ook gratis te lenen bij dit abonnement.
De meeste mensen weten niet dat ze bij de 2 goedkopere abonnementen de boeken NOOIT voor 6 weken kunnen lenen, zelfs niet in de vakantieperiode. Dit was in het verleden, toen we nog een ander tarievenstelsel hadden, wel het geval. Deze informatie is overigens wel duidelijk gecommuniceerd naar buiten toe dus daar kan het niet aan liggen. En als men op vakantie toegang heeft tot internet hoeft dit niet al te veel problemen op te leveren, maar als dit niet het geval is, betaal je hoge boetes. Maar liefst 25 ct. per boek per dag en dat tikt aan. Kun je toch beter voor het Eindeloos Genieten kiezen.
Hoe kunnen we dat nu promoten?
Gewoon tijdens een Happy Hour 5 euro korting geven op Eindeloos Genieten en maar 2,50 korting op de andere abonnementen. Dan wordt het verschil tussen goedkoop en duur net iets kleiner en Eindeloos Genieten ineens een stuk aantrekkelijker. Meteen ook een mogelijkheid bieden voor mensen die een Lekker Lezen-pas hebben om 'goedkoop' over te stappen naar het Eindeloos Genieten.
Ik zie het al helemaal voor me, al zullen er ook een hoop haken en ogen aan mijn idee zitten. Daarom heb ik het nog niet wereldkundig gemaakt op mijn werk. Jullie zijn, zeg maar, mijn testpubliek...hihi.....
Is iedereen wel lid van de bieb? En wat betalen jullie voor je abonnement? Ben ik eigenlijk best nieuwsgierig naar, want ik heb begrepen dat men in Nederland toe wil naar een landelijk tarievenstelsel. Of dat gaat lukken......de tijd zal het leren.........
Afbeelding geleend van : http://vanstrien.nl/157/overig/202/bibliotheek_vannu_roosendaal
zaterdag 19 november 2011
Zo'n dag.....
Ik kom vanochtend op mijn werk. Toets de code in om het alarm af te zetten en.....hij werkt niet. Kalm blijven en gewoon nog een keer proberen en verhip....het lukt. (Een half uur later stond alsnog de meneer van de beveiliging voor mijn neus, want het alarm was afgegaan en er was toch een melding binnen gekomen. Had ik niet gehoord bij de personeelsingang)
Eenmaal binnen hoor ik een snerpend geluid. Waar komt dat nu weer vandaan. Oh nee hè, dat is het alarm van het controlepaneel. Er brand een rood lampje met 'storing urgent'. Gelukkig weet ik hoe ik het geluid af kan zetten. Ik ruik geen brandlucht, zet snel de pc's aan en ga verder met mijn werk beneden. Krantjes uit de brievenbus, stempeltje erop, licht in de leeszaal aan.
Beneden klaar, back-up veilig gesteld, kassa gepakt en het nummer opzoeken van collega die ik moet bellen als er storing is. Neeeeheeeheeee.......ons systeem doet het niet en alle publiekpc's staan op 'pagina niet gevonden'. Hoe kom ik nu aan dat telefoonnummer? Eerst maar even collega van systeembeheer bellen. Dat nummer staat gelukkig op de uitgeprinte lijst. We komen er snel achter dat internet wel werkt, alleen onze website en het systeem niet. Maar ik kan in ieder geval het nummer van mijn andere collega opzoeken.
Die vertelt dat dat alarm al heel de week afgaat, omdat er waarschijnlijk een lek in de verwarming zit. Vandaar dat het ook zo koud is in de bieb. Loos alarm (maar eigenlijk ook weer niet) en niet iets om over in de stress te schieten.
Systeemproblemen zijn in ongeveer een kwartiertje opgelost dus het noodsysteem hoeven we niet op te starten. Oef, geluk bij een ongeluk, want we hebben inmiddels klanten (bij ons zijn dat leners).
What a way to start your day.........het eerste uur genoeg stress gehad voor de rest van de dag. En het werd later op de dag nog even heel penibel voor een klant die zijn vliegtuigticket uit wilde printen en wat alsmaar niet lukte. Uiteindelijk is dat ook nog goed gekomen. Eén ding is zeker.....het was niet saai vandaag. Wel koud!!
Eenmaal binnen hoor ik een snerpend geluid. Waar komt dat nu weer vandaan. Oh nee hè, dat is het alarm van het controlepaneel. Er brand een rood lampje met 'storing urgent'. Gelukkig weet ik hoe ik het geluid af kan zetten. Ik ruik geen brandlucht, zet snel de pc's aan en ga verder met mijn werk beneden. Krantjes uit de brievenbus, stempeltje erop, licht in de leeszaal aan.
Beneden klaar, back-up veilig gesteld, kassa gepakt en het nummer opzoeken van collega die ik moet bellen als er storing is. Neeeeheeeheeee.......ons systeem doet het niet en alle publiekpc's staan op 'pagina niet gevonden'. Hoe kom ik nu aan dat telefoonnummer? Eerst maar even collega van systeembeheer bellen. Dat nummer staat gelukkig op de uitgeprinte lijst. We komen er snel achter dat internet wel werkt, alleen onze website en het systeem niet. Maar ik kan in ieder geval het nummer van mijn andere collega opzoeken.
Die vertelt dat dat alarm al heel de week afgaat, omdat er waarschijnlijk een lek in de verwarming zit. Vandaar dat het ook zo koud is in de bieb. Loos alarm (maar eigenlijk ook weer niet) en niet iets om over in de stress te schieten.
Systeemproblemen zijn in ongeveer een kwartiertje opgelost dus het noodsysteem hoeven we niet op te starten. Oef, geluk bij een ongeluk, want we hebben inmiddels klanten (bij ons zijn dat leners).
What a way to start your day.........het eerste uur genoeg stress gehad voor de rest van de dag. En het werd later op de dag nog even heel penibel voor een klant die zijn vliegtuigticket uit wilde printen en wat alsmaar niet lukte. Uiteindelijk is dat ook nog goed gekomen. Eén ding is zeker.....het was niet saai vandaag. Wel koud!!
dinsdag 13 september 2011
Bedankje
Iedereen bedankt voor de lieve felicitaties voor mijn moeders verjaardag, ook namens mijn ma natuurlijk. Vandaag ben ik nog even op de koffie geweest, want vandaag is ze echt jarig. Ik ben er met een grote omweg naar toe gewandeld. Mijn wandelmaatje kon niet vandaag, maar een stevige wandeling is zo goed voor mijn lijf dat ik in mijn eentje gelopen heb. Twee vliegen in één klap. Wandelen met een stukkie taart in het vooruitzicht....mmmm......hihi.
Oh ja, ik zal verklappen wat ik voor mijn ma had gekocht. In het grote pakket zat....tadaaaaa......
.....een huishoudtrapje!!! Stond heel hoog op de wensenlijst van mijn ma. Ze had er één met zo'n lage beugel en dat vond ze maar een eng ding. Ze wilde dezelfde als ik heb, ééntje waar je meer steun aan hebt als je er op staat. Ze had al gezegd dat ze zo'n trapje ging kopen voor het geld wat ze met haar verjaardag zou krijgen.
Was nog een hele toer om dat trapje mee naar huis te krijgen. Zaterdag moest manlief werken en ik had dus geen auto tot mijn beschikking. Ik ging op de fiets boodschappen doen (twee tassen vol) en keek meteen bij M.arskramer of ik zo'n trapje zag. En ja hoor....ikke blij en meteen gekocht. Ik weet namelijk dat mijn ma dat zelf ook op de fiets zou doen en dat wilde ik niet meemaken. Maar toen ik uit de winkel kwam, had ik zoiets van...ehhh....hoe krijg ik het mee. Gelukkig heb ik een beetje uit de kluiten gewassen fiets en kon ik het trapje op het frame zetten en bleef het precies tussen de buigingen van mijn stuur staan. Uiteraard niet naar huis gefietst, maar gelopen. De rest van de boodschappen in mijn fietstassen gepropt. Het koste me wat zweetdruppeltjes, maar ik kwam met een voldaan gevoel thuis.
Gisteren nog een grappig verhaal gehoord op de bieb. Een voormalig collega wordt binnenkort oma en wilde iets maken voor haar kleinkind. Het moest een katoenen dekentje worden en ze had inmiddels katoen en breipennen gekocht. Aangezien het heel wat jaartjes geleden was dat ze iets had gebreid, was ze er toch een beetje onzeker over. Hoe pak ik het aan? Hoeveel steken zet ik op? Nu zijn biebmiepen niet voor één gat te vangen, zelfs als ze niet meer werken. Wat had deze slimme aanstaande oma gedaan. Zij had bij H.ema een katoenen dekentje gekocht en daar gaat ze nu de steken van tellen om het vervolgens weer te retourneren. De manier waarop ze het vertelde deed mij en mijn collega's gieren van het lachen. Ik vind het een briljante oplossing en geef deze tip graag door aan iedereen die een katoenen babydeken wil gaan breien en niet weet hoeveel steken je op moet zetten. Enneh....de bieb heeft natuurlijk ook breiboeken....die heeft ze ook meegenomen.....
Oh ja, ik zal verklappen wat ik voor mijn ma had gekocht. In het grote pakket zat....tadaaaaa......
.....een huishoudtrapje!!! Stond heel hoog op de wensenlijst van mijn ma. Ze had er één met zo'n lage beugel en dat vond ze maar een eng ding. Ze wilde dezelfde als ik heb, ééntje waar je meer steun aan hebt als je er op staat. Ze had al gezegd dat ze zo'n trapje ging kopen voor het geld wat ze met haar verjaardag zou krijgen.
Was nog een hele toer om dat trapje mee naar huis te krijgen. Zaterdag moest manlief werken en ik had dus geen auto tot mijn beschikking. Ik ging op de fiets boodschappen doen (twee tassen vol) en keek meteen bij M.arskramer of ik zo'n trapje zag. En ja hoor....ikke blij en meteen gekocht. Ik weet namelijk dat mijn ma dat zelf ook op de fiets zou doen en dat wilde ik niet meemaken. Maar toen ik uit de winkel kwam, had ik zoiets van...ehhh....hoe krijg ik het mee. Gelukkig heb ik een beetje uit de kluiten gewassen fiets en kon ik het trapje op het frame zetten en bleef het precies tussen de buigingen van mijn stuur staan. Uiteraard niet naar huis gefietst, maar gelopen. De rest van de boodschappen in mijn fietstassen gepropt. Het koste me wat zweetdruppeltjes, maar ik kwam met een voldaan gevoel thuis.
Gisteren nog een grappig verhaal gehoord op de bieb. Een voormalig collega wordt binnenkort oma en wilde iets maken voor haar kleinkind. Het moest een katoenen dekentje worden en ze had inmiddels katoen en breipennen gekocht. Aangezien het heel wat jaartjes geleden was dat ze iets had gebreid, was ze er toch een beetje onzeker over. Hoe pak ik het aan? Hoeveel steken zet ik op? Nu zijn biebmiepen niet voor één gat te vangen, zelfs als ze niet meer werken. Wat had deze slimme aanstaande oma gedaan. Zij had bij H.ema een katoenen dekentje gekocht en daar gaat ze nu de steken van tellen om het vervolgens weer te retourneren. De manier waarop ze het vertelde deed mij en mijn collega's gieren van het lachen. Ik vind het een briljante oplossing en geef deze tip graag door aan iedereen die een katoenen babydeken wil gaan breien en niet weet hoeveel steken je op moet zetten. Enneh....de bieb heeft natuurlijk ook breiboeken....die heeft ze ook meegenomen.....
vrijdag 9 september 2011
Deco at work
Zo af en toe mag ik eens 'los' op mijn werk. Jaren terug werd ik gevraagd of ik de presentatiecommissie wilde komen versterken. Nu is dat een groot en deftig woord, want omdat activiteiten op de centrale vestiging (waar ik werk) door anderen georganiseerd werden, hoefde ik alleen maar een kleine presentatie te maken. Maar wat was ik zenuwachtig. Ik kwam bij een club zeer creatieve collega's te zitten die workshops gevolgd hadden en al jaren ervaring hadden. En ik wist niet eens hoe ik zoiets aan moest pakken.
Toch was mijn allereerste presentatie best goed gelukt. Het was de promotie voor de Kinderboekenweek in 2006........
De presentatiecommissie is inmiddels opgeheven. Geen budget meer, want bibliotheken hebben het heel moeilijk door alle bezuinigingen. Dat betekent dat er op dit moment ook geen presentatie/etalage-materiaal meer gekocht wordt. Ik moet dus roeien met de riemen die ik heb en dat valt niet mee. Gelukkig heb ik een collega gevonden die mij helpt en samen fantaseren we er op los. Toen we het onderstaande tafereel maakten, hebben we dubbel gelegen van het lachen.......wie speelt er voor lijk.....och, ik ga daar wel 3 weken liggen..........
Mijn tot nu toe laatste presentatie was eigenlijk heel makkelijk. Promotiemateriaal was aanwezig en met de spulletjes die ik nog had van oudere presentaties, was het in no-time 'aangekleed'......
We hebben ook zo'n fantastisch raamwerk gekregen vorig jaar, waardoor ik niet mee op de grote trap hoef om spullen aan het plafond te bevestigen.
Dit is nog maar een kleine greep uit de presentaties die mijn collega en ik gemaakt hebben. Helaas vergeet ik wel eens foto's te maken en ben ik foto's 'kwijtgeraakt' door een gecrashte computer. Gelukkig heb ik er ooit een aantal hier geupload. Ik hoop dat de link werkt.
Dit is één van die werkzaamheden die mijn baantje bij de bieb extra leuk maken. Nu maar hopen dat ik niet wegbezuinigd wordt...........
Toch was mijn allereerste presentatie best goed gelukt. Het was de promotie voor de Kinderboekenweek in 2006........
De presentatiecommissie is inmiddels opgeheven. Geen budget meer, want bibliotheken hebben het heel moeilijk door alle bezuinigingen. Dat betekent dat er op dit moment ook geen presentatie/etalage-materiaal meer gekocht wordt. Ik moet dus roeien met de riemen die ik heb en dat valt niet mee. Gelukkig heb ik een collega gevonden die mij helpt en samen fantaseren we er op los. Toen we het onderstaande tafereel maakten, hebben we dubbel gelegen van het lachen.......wie speelt er voor lijk.....och, ik ga daar wel 3 weken liggen..........
Mijn tot nu toe laatste presentatie was eigenlijk heel makkelijk. Promotiemateriaal was aanwezig en met de spulletjes die ik nog had van oudere presentaties, was het in no-time 'aangekleed'......
We hebben ook zo'n fantastisch raamwerk gekregen vorig jaar, waardoor ik niet mee op de grote trap hoef om spullen aan het plafond te bevestigen.
Dit is nog maar een kleine greep uit de presentaties die mijn collega en ik gemaakt hebben. Helaas vergeet ik wel eens foto's te maken en ben ik foto's 'kwijtgeraakt' door een gecrashte computer. Gelukkig heb ik er ooit een aantal hier geupload. Ik hoop dat de link werkt.
Dit is één van die werkzaamheden die mijn baantje bij de bieb extra leuk maken. Nu maar hopen dat ik niet wegbezuinigd wordt...........
vrijdag 3 juni 2011
't Zijn gekken die werken.....
....en ja hoor...ik hoor bij de gekskes. Het 'lekker lang weekend vrij', ben ik al op veel blogs tegengekomen, maar ik ben niet 1 van die gelukkigen. Vrijdagmiddag werk ik extra, zodat een collega een lekker lang weekend heeft en zaterdag is een werkdag volgens mijn rooster. Ik hoef maar 1 keer per 3 weken op zaterdag te werken, dus dat valt mee. Maar het is zuur als het net die zaterdag heerlijk weer is en er voor zondag 80 % kans op regen wordt voorspeld.....grrrrrr.
Eigenlijk moet ik niet zeuren. Ik heb (nog) werk en ik doe dit werk met heel veel plezier. Al heb ik een bang vermoeden dat het een hele lange saaie zaterdag gaat worden. Niemand komt boeken lenen als het mooi weer is. Ach ja, pak ik er toch een tijdschriftje bij....de Ariadne @ Home of zoiets...hihi.
Nog even een bekentenis......
Ik heb afgelopen week keihard staan liegen bij K.ruidvat. Met een stalen gezicht heb ik gezegd dat ik nog geen voordeelkaart had. Ik heb dus een nieuwe gekregen. Hij zit nog in de folie, ik heb het nog niet aangedurfd om te registreren Wat zal ik doen???? Stel dat het registreren lukt. Dan krijg ik al die geweldige aanbiedingen in mijn g-mail inboxje gestort. Wat als ik geen tijd heb om op die aanbieding af te gaan....erger ik me weer kapot. En als het registreren weer op een fiasco uitloopt....wat dan? Een groot dilemma. Ik denk er nog even over na.....
Tot slot een fotoke voor de kleur, anders wordt het zo saai met alleen tekst. Volgens een vriendin is dit een prikneus. Ik zou het niet weten. Wat ik wel weet is dat ik vorig jaar dacht dat ik al die prikneuzen eruit had getrokken.......niet dus.
Maar de foto is goed gelukt met mijn supereenvoudig, rits rats klik, leuke aanbieding cameraatje..........
Eigenlijk moet ik niet zeuren. Ik heb (nog) werk en ik doe dit werk met heel veel plezier. Al heb ik een bang vermoeden dat het een hele lange saaie zaterdag gaat worden. Niemand komt boeken lenen als het mooi weer is. Ach ja, pak ik er toch een tijdschriftje bij....de Ariadne @ Home of zoiets...hihi.
Nog even een bekentenis......
Ik heb afgelopen week keihard staan liegen bij K.ruidvat. Met een stalen gezicht heb ik gezegd dat ik nog geen voordeelkaart had. Ik heb dus een nieuwe gekregen. Hij zit nog in de folie, ik heb het nog niet aangedurfd om te registreren Wat zal ik doen???? Stel dat het registreren lukt. Dan krijg ik al die geweldige aanbiedingen in mijn g-mail inboxje gestort. Wat als ik geen tijd heb om op die aanbieding af te gaan....erger ik me weer kapot. En als het registreren weer op een fiasco uitloopt....wat dan? Een groot dilemma. Ik denk er nog even over na.....
Tot slot een fotoke voor de kleur, anders wordt het zo saai met alleen tekst. Volgens een vriendin is dit een prikneus. Ik zou het niet weten. Wat ik wel weet is dat ik vorig jaar dacht dat ik al die prikneuzen eruit had getrokken.......niet dus.
Maar de foto is goed gelukt met mijn supereenvoudig, rits rats klik, leuke aanbieding cameraatje..........
maandag 7 maart 2011
EEN KLEIN BEETJE CARNAVAL
Ook al vier ik zelf geen carnaval, ik ben er toch altijd een klein beetje mee bezig. Op mijn eigenste bieb mag ik altijd creatief (ahum) aan de slag om een sfeerhoekje te maken met de actuele onderwerpen van het moment. En hier in het Brabantse is carnaval natuurlijk heel erg actueel. Ik heb op de valreep een paar foto's gemaakt met een geleend toestelletje, want ik was mijn eigen camera vergeten. De foto's zijn helaas niet van allerbeste kwaliteit. Toch wil ik ze delen want ik ben blij dat ik met de weinig middelen die ik tot mijn beschikking heb (zoals bij zovele bibliotheken moeten wij ook zuinig zijn), toch iets heb weten te fabriceren........
Abonneren op:
Posts (Atom)















