Fietsen, wandelen en een cadeautje

Ik maak tegenwoordig van bijna iedere zondag een vriendinnendag. Deze week ook weer. Manlief naar de voetbal, kids slapen uit. Zelfs als ze niet uitslapen hebben ze ma niet nodig dus.....ik kan gaan en staan waar ik wil. Heerlijk is dat.

Ik heb twee hele goeie vriendinnen die voor mij het gemis van een zus (ik heb ook geen broers) compenseren en waar ik alles mee kan bespreken. En zij uiteraard ook met mij. Echte hartsvriendinnen. We spreken heel af en toe met zijn drieen af, maar meestal apart. Zo kwam het dat ik vandaag met Wicky op de fiets naar 2 verschillende rommelmarkten ging met de nadruk op rommel dus niks gekocht. En op een, ietwat winderig,  terrasje (what's new...hihi) belandde. Later op de middag heb ik met andere vriendin Natasja een stevige wandeling gemaakt. Bijkletsen, wat filosoferen, beetje klagen EN lichaamsbeweging....de perfecte manier om een iets te koude zondagmiddag door te komen.
Was weer gezellig.......

Even terug naar gisteren, toen ik na een lange, saaie werkdag thuis kwam (ik zou op zaterdag ook niet naar de bieb gaan) was daar een verrassing. De give-away van Bella Bosso was aangekomen. Dat betekende.....CADEAUTJES UITPAKKEN. Wat voor moois er in het pakket zat??........hier komen de foto's!!

Uit het pakketje kwamen een geweldig mooie dekschaal met lieve blauwe bloemetjes, twee harten, 1 van porselein met blauwe bloemetjes en 1 metalen met een mooie lavendelafbeelding en een schattig geurzakje met de geur van ....CHOCOLA.....mmmmmmm.

Ik wil Colinda en Jeroen van Bella Bosso langs deze weg  hartelijk bedanken voor deze ontzettende leuke cadeautjes. Ik heb er een mooi plekje voor gevonden en de dekschaal komt perfect uit bij de botervloot die van mijn oma is geweest. Het vaasje met mijn wijwaterbakje past er ook goed bij. Ik ga er alleen een andere kan bij zoeken.

p.s Voor het geval dat iedereen denkt dat ik een hele zondag gelummeld heb......valt mee....tussen de bedrijven door 4 wassen gedraaid. Gaat allemaal gewoon door en voor mijn vriendinnen is het niet anders....

HAPPINESS

Soms lees je iets waarvan je hoofd ineens gaat tollen en wat je van de daken wil schreeuwen omdat het zo WAAR is. Dat overkwam mij een keer toen ik de Viva aan het doorbladeren was en mijn oog viel op een wel hele speciale zin.
Komt ie:
HAPPINESS IS THE WILLINGNESS TO ACCEPT THE NOW
(Vrij vertaald: Geluk is om in het hier en nu te leven en te proberen het heden te accepteren) In het Nederlands klinkt het toch minder, maar daar gaat het niet om. Het gaat om de kern van die zin. Ik kan me er helemaal in vinden. Hij is me op het lijf geschreven. Klinkt vreselijk zoetsappig...ach ja, moet een keer kunnen.
Ik ben zo onmetelijk gelukkig dat ik soms bijna uit mijn vel barst. Het leven is één groot feest!!!!! Al vind ik het doodeng om dit wereldkundig te maken, want dan ben ik bang dat ik mijn geluk tart (of is 't het noodlot tarten...whatever) en het snel gedaan zal zijn met mijn euforische gevoel. Een beetje tobberigheid is mij niet vreemd.
Waar zit hem dat geluk eigenlijk in? Is moeilijk te definiëren.Ik herken in ieder geval mijn geluksmomenten en kan dan ook intens genieten van al die kleine momenten die het grote geheel tot een prachtig, vol leven maken. Misschien heeft het te maken met dat ik een paar keer door het oog van de naald ben gekropen en nu werkelijk weet hoe bijzonder het leven is. Met enige regelmaat denk ik terug aan die verdrietige tijd. Ziekenhuisopnames en een lange herstelperiode. Al die gebeurtenissen hebben mij gevormd tot de persoon die ik nu ben. Maar ik blijf er niet te lang bij stilstaan. Daar schiet ik niks mee op en ik word er ook niet vrolijker van. En natuurlijk gebeuren er wel eens dingen in mijn leven die niet altijd even leuk zijn, maar dan heb ik het vertrouwen dat het morgen weer beter zal gaan. Dat maakt het makkelijker om het heden te accepteren. Nu moet ik wel verklappen dat ik dat niet helemaal alleen doe. Ik heb mijn man, kinderen en ouders om mij heen. Allemaal kanjers, stuk voor stuk!!!! Een paar speciale vriendinnen waar ik al mijn gedachtes mee kan delen (en zij hopelijk ook met mij), geweldige collega's en tussen mijn sociale media-vrienden (Hyvers, Facebookers, Tweeters)zitten ook een paar juweeltjes.
Nu ik het bovenstaande nog even teruglees, merk ik dat het toch heel erg moeilijk is om geluk te omschrijven. Het lukt me niet, ik kan het niet.
Eén ding: neem maar van mijn aan dat ik een BLIJE MIEP ben en iedereen zijn of haar geluk gun.....