Huh....heb ik ook, heb ik ook!!! Herken het h e l e m a a l, maar heb gééén idee hoe en wat. Wasmachine geïnspecteerd, geen shirts met broeken tegelijk wassen, heb het allemaal geprobeerd en ik weet het gewoon domweg niet! Het valt bij mij onder de categorie: wasmachinemysterie's net als de vanishing socks (ken je dat: uiteindelijk hou je van een paar sokken telkens een enkele over ?
-
k heb dat ook, in tshirts, jurken, hemden
echt bijna overal zitten er wel ergens gaatjes in soms 1 dan weer 2.
Ik vermoed dat het toch met mijn wasmachine heeft te maken, maar het is balen, nieuw shirt , wassen ja hoor weer zo'n luchtgaatje erbij. Zullen we het aan Al@din vragen?
-
-
Hoi Marion, Ben ik even blij dat jij het in de groep gooit. Ik heb dat probleem ook en was er ook nog niet achter.
Hier nog één! Ik snap er ook niks van, en precies aan de onderkant van de voorkant, vrij kleine, ronde gaatjes. VREEMD.
-
-
Hoi Marion, Na het lezen van al die reacties ben ik er nog steeds niet uit. Ten eerste degene die gaatjes in zijn t shirt heeft draagt geen riem. Plus zitten de gaatjes op verschillende plekken. Wie kan me een verklaring geven voor gaatjes in het (jersey) beddengoed???? Ben benieuwd wie dit ook heeft. Weer de groeten,
(na knippen en plakken krijg ik het dikgedrukt en de stipjes niet weg....zucht)
Toen ik net met dit blog begon heb ik hem gerecycled (klik) in de hoop dat iemand zou weten hoe die gaatjes ontstonden. Helaas, het mysterie van de gaatjes in t-shirts werd nooit opgelost. Tot vandaag!!! Want wat stond er in 'onze' BNdeStem van zaterdag 15 september? Het verlossende antwoord. Dus eindelijk weten we hoe die verrekte gaatjes ontstaan............
Ik hoop dat het artikel leesbaar is. anders moet ik het helemaal gaan overtypen en daar heb ik geen zin in. Waarom niet? Ik ben gewoon lui ;-)
Posts tonen met het label huishouden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label huishouden. Alle posts tonen
zaterdag 15 september 2012
Eindelijk antwoord
Jaren geleden, om precies te zijn 4 oktober 2008, schreef ik een blogje op hyves over mysterieuze gaatjes. Dit waren destijds de reacties die ik op dat verhaaltje kreeg:
dinsdag 11 september 2012
Huishoudtrucjes
Dit is een heel openhartig blogje. Ik ga namelijk een bekentenis doen. Ik leg mijn ziel bloot en laat een stukje van 'the real me' zien. Zet je schrap, hier komt ie.........
Ik kook nog al eens over......en dat bedoel ik letterlijk. Oh jee, dan kan het nog steeds twee dingen betekenen. Mijn opvliegerige karakter of mijn kookvaardigheden. Nou......eh....hoe zal ik het zeggen....ik....eh......ben niet zo'n keukenprinses. Dat heb ik volgens mij al eerder gemeld, dus het komt vast niet als verrassing ;-)
Laatst was ik weer eens aan het grasduinen op Pinterest en daar zag ik het ei van Columbus. Dè oplossing voor mijn vreselijke (over)kookafwijking. Echt, al sta ik er met mijn neus bovenop....ik laat de patattekes overkoken. Komt natuurlijk omdat ik aardappelen helemaal niet lekker vind. Mijn pasta kookt nooooooooit over.
Kijk eens wat voor prachtige oplossing er voor is.......
Maarrrrrr......er zit een keerzijde aan deze oplossing. Hij is niet echt goedkoop en levering duurt minstens een week of drie. En dan ga ik afwegen, want ik ben ook een vreselijke krent. (Ja Belgische lezers, ik ben een stereotype Hollander...zuinig dus.....lol) Is het fornuis schoonpoetsen eigenlijk wel zo'n rotkarwei. Er komen bijna altijd wel wat vetspetters op het roestvrijstaal dus ik moet er toch met een doekje over.
En toen.......herinnerde ik mij een ander foefje. Ik weet niet waar ik die tip vandaan heb, maar vandaag heb ik het uitgeprobeerd en het werkt!!! Kostte mij helemaal niks en het poetsen van het fornuis was een fluitje van een cent. Geen aangekoekte zetmeelsmurrie. Ik heb gewoon een houten lepel over de pan gelegd en de aardappelen zijn NIET overgekookt. Geweldig. Al moet ik snel op zoek naar een plat model lepel, want het deksel gleed een paar keer van de pan..........
Voor iedereen die voor de eerste oplossing gaat. Hier is hij te koop: www.huis-en-comfort.nl
Was weer een zware bevalling om dit blogje te produceren. Oorzaak: gebrek aan inspiratie, andere verplichtingen en het mooie nazomerweer (oke, dat is sinds vandaag voorbij). En met mooi weer......zit ik buiten.......
Oh wat heb ik dit vandaag gemist. Regen ben je zo snel beu. Zucht.....
Ik kook nog al eens over......en dat bedoel ik letterlijk. Oh jee, dan kan het nog steeds twee dingen betekenen. Mijn opvliegerige karakter of mijn kookvaardigheden. Nou......eh....hoe zal ik het zeggen....ik....eh......ben niet zo'n keukenprinses. Dat heb ik volgens mij al eerder gemeld, dus het komt vast niet als verrassing ;-)
Laatst was ik weer eens aan het grasduinen op Pinterest en daar zag ik het ei van Columbus. Dè oplossing voor mijn vreselijke (over)kookafwijking. Echt, al sta ik er met mijn neus bovenop....ik laat de patattekes overkoken. Komt natuurlijk omdat ik aardappelen helemaal niet lekker vind. Mijn pasta kookt nooooooooit over.
Kijk eens wat voor prachtige oplossing er voor is.......
Maarrrrrr......er zit een keerzijde aan deze oplossing. Hij is niet echt goedkoop en levering duurt minstens een week of drie. En dan ga ik afwegen, want ik ben ook een vreselijke krent. (Ja Belgische lezers, ik ben een stereotype Hollander...zuinig dus.....lol) Is het fornuis schoonpoetsen eigenlijk wel zo'n rotkarwei. Er komen bijna altijd wel wat vetspetters op het roestvrijstaal dus ik moet er toch met een doekje over.
En toen.......herinnerde ik mij een ander foefje. Ik weet niet waar ik die tip vandaan heb, maar vandaag heb ik het uitgeprobeerd en het werkt!!! Kostte mij helemaal niks en het poetsen van het fornuis was een fluitje van een cent. Geen aangekoekte zetmeelsmurrie. Ik heb gewoon een houten lepel over de pan gelegd en de aardappelen zijn NIET overgekookt. Geweldig. Al moet ik snel op zoek naar een plat model lepel, want het deksel gleed een paar keer van de pan..........
Voor iedereen die voor de eerste oplossing gaat. Hier is hij te koop: www.huis-en-comfort.nl
Was weer een zware bevalling om dit blogje te produceren. Oorzaak: gebrek aan inspiratie, andere verplichtingen en het mooie nazomerweer (oke, dat is sinds vandaag voorbij). En met mooi weer......zit ik buiten.......
Oh wat heb ik dit vandaag gemist. Regen ben je zo snel beu. Zucht.....
woensdag 8 augustus 2012
Ik ben er achter hoor......
Da's wat....vakantie voorbij, mooi weer (tijdelijk) foetsie en mijn inspiratie ook al verdwenen. En moe....oh jongens, wat was ik moe de afgelopen dagen. En ik kan precies zeggen waarom. Dat ligt aan het boodschappen doen en koken. Kan gewoon niet anders. Als mijn man thuis is neemt hij het kokkerellen voor zijn rekening. Ik ben de afgelopen 3 weken dus dagelijks verwend. Maar maandag en dinsdag moest ik volop aan de bak....eh...kook. En dat is natuurlijk niet alles, want een huisvrouw heeft meerdere taken in haar pakket. Terwijl manlief enkel boodschappen haalt, kookt, de stofzuiger bedient en zo nu en dan een fiets repareert, heb ik het poetsen, wassen, strijken en opruimen erbij. Als daar dan de boodschappen, het eten voorbereiden (piepers jassen, groente schoonmaken) en het koken zelf bovenop komen, kan dat wel eens teveel zijn. Vooral na 3 weken luieren. Niks meer gewend.
Daarom is het voor het normale ritme goed dat ik morgen weer ga werken. Vooral omdat ik mijzelf betrapte op een beetje vreemd gedrag. Ik was met een tandenstoker de moeilijke randjes van de wasmachine aan het schoonmaken.........
Vandaag was de derde dag op rij dat ik niet lekker buiten kon zitten/leven. Baal, baal, want daardoor was het vakantiegevoel in 1 klap verdwenen. Als die-hard fietste ik toch maar naar de stad met mijn ma en wat denk je....juist toen we weer naar huis wilden gaan stopte het met zachtjes regenen en kwam het er met bakken uit. Tja.....dat is dan weer schadelijk voor mijn portemonnee, want we maakten nog een rondje Wibra en Xenos. Daarom hangen er nu visjes aan mijn pallet en is het rieten hart verplaatst.....
De tuinboekjes komen van Wibra. Voor een euro per stuk kon ik ze niet laten liggen. Waarschijnlijk blader ik ze 1 keer door om vervolgens te vergeten dat ik ze heb. Net als met tijdschriften.
Mijn dochter heeft nog snel mijn haren geverfd. Ga ik morgen tenminste niet als een grijze muis naar mijn werk. De bieb heeft toch al zo'n stoffig imago..........
De komende 3 dagen ben ik onder de pannen. Eerst eens geld verdienen voordat ik weer wat uit ga geven ;-))
Daarom is het voor het normale ritme goed dat ik morgen weer ga werken. Vooral omdat ik mijzelf betrapte op een beetje vreemd gedrag. Ik was met een tandenstoker de moeilijke randjes van de wasmachine aan het schoonmaken.........
Vandaag was de derde dag op rij dat ik niet lekker buiten kon zitten/leven. Baal, baal, want daardoor was het vakantiegevoel in 1 klap verdwenen. Als die-hard fietste ik toch maar naar de stad met mijn ma en wat denk je....juist toen we weer naar huis wilden gaan stopte het met zachtjes regenen en kwam het er met bakken uit. Tja.....dat is dan weer schadelijk voor mijn portemonnee, want we maakten nog een rondje Wibra en Xenos. Daarom hangen er nu visjes aan mijn pallet en is het rieten hart verplaatst.....
De tuinboekjes komen van Wibra. Voor een euro per stuk kon ik ze niet laten liggen. Waarschijnlijk blader ik ze 1 keer door om vervolgens te vergeten dat ik ze heb. Net als met tijdschriften.
Mijn dochter heeft nog snel mijn haren geverfd. Ga ik morgen tenminste niet als een grijze muis naar mijn werk. De bieb heeft toch al zo'n stoffig imago..........
De komende 3 dagen ben ik onder de pannen. Eerst eens geld verdienen voordat ik weer wat uit ga geven ;-))
vrijdag 3 augustus 2012
Mijn multifunctionele tuin
Het éne moment is mijn tuintje een fietswerkplaats. Het volgende moment een wasserette. Nou ja, mijn wasmachine staat gewoon binnen hoor. Maar drogen en strijken kan prima in de tuin.....
Even terug naar donderdag.....
Ik was een beetje ongedurig. Oudste zoon was die ochtend met zijn vrienden aan de lange terugreis vanuit Lloret de Mar begonnen. Tegen 2 uur kreeg ik een sms dat ze stilstonden bij Parijs (Gewoon druk, geen panne gelukkig). Zo dichtbij al!! Om de tijd door te komen wilde ik iets gaan doen. Gaan wandelen in mijn eentje wat nogal saai en doelloos is of een bakkie doen bij mijn overbuurvrouw Miranda. Gezellig maar te stil zitten. Waarom niet combineren?? Ik belde aan en vroeg Miranda of ze zin had om mee naar de stad te wandelen en daar een terrasje te pakken. Had ze wel zin in. Was reuze gezellig. Ook al wonen we vlak bij elkaar, we spreken elkaar niet zo heel vaak. Heerlijk bijgekletst en de middag vloog voorbij.
Manlief had zijn tanden in de twee fietsen gezet (vorige blog!!). Hij heeft ze allebei opgeknapt en nu staat er eentje te koop op MP. Is al 45 euro op geboden. Wat een giller! Jullie weten allemaal wat die fietsen ons gekost hebben. Of we dit geld er daadwerkelijk voor krijgen is even afwachten. Men moet de fiets natuurlijk eerst in het echt bekijken, maar hij is in ieder geval grondig nagekeken, opgelapt en opgepoetst.
Donderdag rond half 7 kwam de vakantieganger binnenrollen. Uiteraard met een koffer vol wasgoed. Man, oh man, wat een verschil met zijn zus vorige week. De draagt strapless niemendalletjes (dè hit, deze zomer) en luchtige fladderjurkjes. Ik kreeg er amper een machine mee vol. Die vakantiewas had ik in no-time weggewerkt. Rechts kun je het verschil in shorts zien......
Meneertje had echter AL zijn t-shirts gedragen....zucht. Ik heb meteen een licht bonte was gedraaid. Vandaar dat ik vrijdag mijn strijkplank in de tuin plantte en deze geen wortel liet schieten. Het zonnetje scheen en mijn strijkbout had vleugels. Da's het nuttige met het aangename combineren. Het buiten leven bevalt prima. Helaas zijn de voorspellingen voor de komende dagen minder rooskleurig. 't Is gedaan met het èchte vakantiegevoel in mijn eigenste, van alle gemakken voorziene vakantiewoning.
Ach ja, met een beetje fantasie en mijn inklapbare zonnehemel transformeer ik mijn huisje in een handomdraai in mijn persoonlijke zonnestudio.........
Even terug naar donderdag.....
Ik was een beetje ongedurig. Oudste zoon was die ochtend met zijn vrienden aan de lange terugreis vanuit Lloret de Mar begonnen. Tegen 2 uur kreeg ik een sms dat ze stilstonden bij Parijs (Gewoon druk, geen panne gelukkig). Zo dichtbij al!! Om de tijd door te komen wilde ik iets gaan doen. Gaan wandelen in mijn eentje wat nogal saai en doelloos is of een bakkie doen bij mijn overbuurvrouw Miranda. Gezellig maar te stil zitten. Waarom niet combineren?? Ik belde aan en vroeg Miranda of ze zin had om mee naar de stad te wandelen en daar een terrasje te pakken. Had ze wel zin in. Was reuze gezellig. Ook al wonen we vlak bij elkaar, we spreken elkaar niet zo heel vaak. Heerlijk bijgekletst en de middag vloog voorbij.
Manlief had zijn tanden in de twee fietsen gezet (vorige blog!!). Hij heeft ze allebei opgeknapt en nu staat er eentje te koop op MP. Is al 45 euro op geboden. Wat een giller! Jullie weten allemaal wat die fietsen ons gekost hebben. Of we dit geld er daadwerkelijk voor krijgen is even afwachten. Men moet de fiets natuurlijk eerst in het echt bekijken, maar hij is in ieder geval grondig nagekeken, opgelapt en opgepoetst.
Donderdag rond half 7 kwam de vakantieganger binnenrollen. Uiteraard met een koffer vol wasgoed. Man, oh man, wat een verschil met zijn zus vorige week. De draagt strapless niemendalletjes (dè hit, deze zomer) en luchtige fladderjurkjes. Ik kreeg er amper een machine mee vol. Die vakantiewas had ik in no-time weggewerkt. Rechts kun je het verschil in shorts zien......
Meneertje had echter AL zijn t-shirts gedragen....zucht. Ik heb meteen een licht bonte was gedraaid. Vandaar dat ik vrijdag mijn strijkplank in de tuin plantte en deze geen wortel liet schieten. Het zonnetje scheen en mijn strijkbout had vleugels. Da's het nuttige met het aangename combineren. Het buiten leven bevalt prima. Helaas zijn de voorspellingen voor de komende dagen minder rooskleurig. 't Is gedaan met het èchte vakantiegevoel in mijn eigenste, van alle gemakken voorziene vakantiewoning.
Ach ja, met een beetje fantasie en mijn inklapbare zonnehemel transformeer ik mijn huisje in een handomdraai in mijn persoonlijke zonnestudio.........
vrijdag 6 april 2012
Kaboutertjes??!!
Welke kaboutertjes? Schoonmaakkaboutertjes? Nee hoor!! Dat is een mythe. Als die 's nachts hun werk zouden doen kwam ik DIT 's ochtends niet tegen..........
Wat dit is?
De resten van cocaïne-snuivende kaboutertjes? Hahahahaha.........nee, natuurlijk niet. Dit is poedersuikerrotzooi veroorzaakt door een nachtelijk schransend, allesverslindend pubermonster die aan de poffertjes zat. Weer eens wat anders dan chipskruimels of chocoladesnippertjes. Afwisseling moet er zijn, da's duidelijk.
Met pubermonster bedoel ik jongste zoon en hij maakt er de laatste tijd een potje van. Toen ik hem met deze troep confronteerde zei hij doodleuk: ja, had ik ook gezien. WAAROM RUIM JE HET DAN NIET OP, #$@%&!!!!!! Nu vind hij poffertjes heeeeeeeel erg lekker, maar ik denk dat het heeeeeeel lang duurt voordat er weer poffertjes in huis komen. Hij moet zijn lesje maar eens leren en er achter komen dat dit echt niet kan. Iedere ochtend zijn troep opruimen kost mij veel tijd en energie dus.......mijn plan B is stoppen met zijn kleren wassen en strijken, want ik wil ergens tijd op besparen.
Nu iets leukers......mijn schoenen zijn gearriveerd. Twee weken op moeten wachten. Inmiddels is het weer laarzenweer, maar dat mag de pret niet drukken. Deze zilverkleurige 'gympen' zijn net pantoffels al geven ze iets meer steun dan slofjes. En dat heb ik nodig. De winkel had zowel maat 38.5 als 39 voor mij apart gehouden. Wat een service. Ik ben er heel blij mee, want ik heb echt goeie schoenen nodig en deze zijn perfect voor op het werk en ik kan ze ook aan als ik ga wandelen. Alleen die veters hè..... Ach, dat went wel....
Fijn Paasweekend!! En niet teveel eitjes eten hoor.....denk aan de cholesterol...hihi......
Wat dit is?
De resten van cocaïne-snuivende kaboutertjes? Hahahahaha.........nee, natuurlijk niet. Dit is poedersuikerrotzooi veroorzaakt door een nachtelijk schransend, allesverslindend pubermonster die aan de poffertjes zat. Weer eens wat anders dan chipskruimels of chocoladesnippertjes. Afwisseling moet er zijn, da's duidelijk.
Met pubermonster bedoel ik jongste zoon en hij maakt er de laatste tijd een potje van. Toen ik hem met deze troep confronteerde zei hij doodleuk: ja, had ik ook gezien. WAAROM RUIM JE HET DAN NIET OP, #$@%&!!!!!! Nu vind hij poffertjes heeeeeeeel erg lekker, maar ik denk dat het heeeeeeel lang duurt voordat er weer poffertjes in huis komen. Hij moet zijn lesje maar eens leren en er achter komen dat dit echt niet kan. Iedere ochtend zijn troep opruimen kost mij veel tijd en energie dus.......mijn plan B is stoppen met zijn kleren wassen en strijken, want ik wil ergens tijd op besparen.
Nu iets leukers......mijn schoenen zijn gearriveerd. Twee weken op moeten wachten. Inmiddels is het weer laarzenweer, maar dat mag de pret niet drukken. Deze zilverkleurige 'gympen' zijn net pantoffels al geven ze iets meer steun dan slofjes. En dat heb ik nodig. De winkel had zowel maat 38.5 als 39 voor mij apart gehouden. Wat een service. Ik ben er heel blij mee, want ik heb echt goeie schoenen nodig en deze zijn perfect voor op het werk en ik kan ze ook aan als ik ga wandelen. Alleen die veters hè..... Ach, dat went wel....
Fijn Paasweekend!! En niet teveel eitjes eten hoor.....denk aan de cholesterol...hihi......
donderdag 8 maart 2012
In het echte leven.......
.....ziet mijn salontafel er regelmatig zo uit......
Toch gedurfd van mij, zo'n ongecensureerde foto. Die Kampioen is voor manlief. Geheugensteuntje (briefje op dienblad) is voor mij. Evenals de iPad, het boek (was niks aan), de bril, de oplader en de thee. Ik hou er zo van om alles binnen handbereik te hebben.
Fijne dag iedereen. Ik moet werken op deze zonnige dag en hoop dat er morgen nog wat zon over is, zodat ik er ook van kan genieten.
Toch gedurfd van mij, zo'n ongecensureerde foto. Die Kampioen is voor manlief. Geheugensteuntje (briefje op dienblad) is voor mij. Evenals de iPad, het boek (was niks aan), de bril, de oplader en de thee. Ik hou er zo van om alles binnen handbereik te hebben.
Fijne dag iedereen. Ik moet werken op deze zonnige dag en hoop dat er morgen nog wat zon over is, zodat ik er ook van kan genieten.
dinsdag 6 maart 2012
Sanitaire voorzieningen
Hèhè, ik heb hem gezien hoor....de fantastische verfilming van Een Keukenmeidenroman, het boek van Kathryn Stockett. Deze film, 'The Help', vond ik net zo prachtig als het boek. Absoluut geen teleurstelling dus. De film doet het boek recht!! Je gaat van de hoofdpersonen houden. De ambitieuze Skeeter, de zachtaardige Aibileen en de pittige Minny. En de groteske domheid van Hilly, die zich sterk maakt voor 'the home health sanitation initiative', een wet die voorschrijft dat ieder blank huishouden een buitentoilet voor de zwarte hulp moet hebben. Want ze is er van overtuigd dat de donkergetinte medemens ziektes verspreid. Een memorabel fragment is, als haar ontslagen huishoudhulp wraak neemt......... (spoiler alert)
Gek dat het niet eens zo lang geleden is dat deze situaties zich voordeden en dat de gekleurde bevolking in Amerika veel beperkingen kreeg opgelegd. Nu heeft dit land een donkere president, maar volgens mij is racisme en discriminatie nog lang niet uitgeroeid.......
Anyway.....ik heb genoten van de film en ik ken eigenlijk wel een bevolkingsgroep die ik graag op een buitentoiletje zou willen zetten, waar ze naar hartenlust hun ding kunnen doen. Oeps, komt helemaal verkeerd over. Ik kan jullie geruststellen hoor, ik bedoel het niet zoals Hilly Holbrook in de film. Neeeeee.
Waar ik me aan stoor is het niet kunnen richten van het manvolk in mijn gezin. Altijd laat ik een proper wc-ke achter als ik naar mijn werk ga, maar helaas, als ik 's avonds thuiskom is daar niks meer van te zien. Overal piesspetters. En zittend plassen daar beginnen ze niet aan.....grrrrrr. Dit is één van mijn grootste huishoudelijke frustraties.
Tot overmaat van ramp beginnen ze op het werk nogal schijterig te doen. Niet mijn biebcollega's hoor. Het zijn de mannen van de plantsoenendienst die in het aangrenzende park aan het werk zijn. Maandag hadden ze vlakbij onze personeelsingang een enorme, dampende berg mest gestort. We hadden nog een ieniemini paadje om er met onze fietsen langs te gaan. En stinken.....niet normaal meer. Was tot in het gebouw te ruiken. De volgende dag moest ik er weer langs omdat we vergadering hadden en.....ik heb er een foto van gemaakt.......
One big pile of crap.....daar zou Minny heel wat chocoladetaartjes uit kunnen halen.........
(filmpje is met achtergrondgeluiden...waarschijnlijk in openbare ruimte gefilmd)
Gek dat het niet eens zo lang geleden is dat deze situaties zich voordeden en dat de gekleurde bevolking in Amerika veel beperkingen kreeg opgelegd. Nu heeft dit land een donkere president, maar volgens mij is racisme en discriminatie nog lang niet uitgeroeid.......
Anyway.....ik heb genoten van de film en ik ken eigenlijk wel een bevolkingsgroep die ik graag op een buitentoiletje zou willen zetten, waar ze naar hartenlust hun ding kunnen doen. Oeps, komt helemaal verkeerd over. Ik kan jullie geruststellen hoor, ik bedoel het niet zoals Hilly Holbrook in de film. Neeeeee.
Waar ik me aan stoor is het niet kunnen richten van het manvolk in mijn gezin. Altijd laat ik een proper wc-ke achter als ik naar mijn werk ga, maar helaas, als ik 's avonds thuiskom is daar niks meer van te zien. Overal piesspetters. En zittend plassen daar beginnen ze niet aan.....grrrrrr. Dit is één van mijn grootste huishoudelijke frustraties.
Tot overmaat van ramp beginnen ze op het werk nogal schijterig te doen. Niet mijn biebcollega's hoor. Het zijn de mannen van de plantsoenendienst die in het aangrenzende park aan het werk zijn. Maandag hadden ze vlakbij onze personeelsingang een enorme, dampende berg mest gestort. We hadden nog een ieniemini paadje om er met onze fietsen langs te gaan. En stinken.....niet normaal meer. Was tot in het gebouw te ruiken. De volgende dag moest ik er weer langs omdat we vergadering hadden en.....ik heb er een foto van gemaakt.......
One big pile of crap.....daar zou Minny heel wat chocoladetaartjes uit kunnen halen.........
vrijdag 11 november 2011
Overbodige knopjes!!??
Ik verbaas me weer eens ergens over. Komt wel vaker voor, maar wat ik nu ontdekt heb...tjonge....echt een overbodige knop.
En waar zit die knop?
Op mijn nieuwe wasdroger.....
Toen ik met een fikse kaakholteontsteking geveld lag, vond mijn oude wasdroger dit het juiste tijdstip om de geest te geven. Lekker hoor, goed ziek, flink koorts, veel (handdoeken)was en weinig ruimte om alles op te hangen. Geen prettige combinatie. Met veel trucjes en heel weinig spullen erin kreeg ik het oude beestje nog wel aan de praat. Voor de veiligheid bleef ik in de buurt van het veel kabaal makende, dampende apparaat.
Doordat ik zo beroerd was, kon ik natuurlijk niet even naar een winkel hollen om een nieuwe te bestellen. Ik had inmiddels de folders doorgespit en had een condensdroger op het oog. Iedere dag hoopte ik genoeg opgeknapt te zijn om te gaan shoppen voor een droger. Ging 'm helaas niet worden dus plan B in werking gezet. Online shoppen. Ik vond 'mijn' condensdroger voor een wel heel aantrekkelijke prijs op de site van R.edcoon. Er stond bij dat het een 'Europees model' was dus daar heb ik eerst de klantenservice voor gebeld. Wat betekent dat, Europees model'? Nou, dan kan het dus zijn dat het bedieningsdisplay in het Duits is.
Duits is voor mij niet onoverkomelijk dus huppekee, de droger besteld. Bij de klantenservice hadden ze info gegeven dat hij dan maandag verstuurd werd en binnen 48 uur thuisbezorgd. Dinsdagavond kregen we zowel telefonisch als via e-mail de verwachte leveringstijd. Zo hoefde er niet de hele dag iemand thuis te blijven. Verliep allemaal perfect.
Woensdagmiddag werd ie, netjes op tijd, geleverd. Uitpakken, op zijn plek zetten en....meteen een was erin. Oh, wat was dat een rustgevend geluid, het zachte gezoem van mijn nieuwe condensdroger. Het raam in mijn bijkeuken besloeg niet eens. Geen spatje damp kwam er van af. Op mijn gemak ging ik het display bestuderen. Met de Duitstalige handleiding erbij. En toen zag ik ineens de 'overbodige' knop. Echt te gek voor woorden gewoon. De droger is dus zo in te stellen dat hij over 3, 6 of 9 uur begint met drogen. (Bij een wasmachine of vaatwasser kan het handig zijn) Nu weet ik niet hoe jullie dat doen, maar ik ga toch niet 9 uur lang natte was in een droger laten zitten voordat ik het programma laat draaien. Dan zijn die handdoeken allang gestikt. Ik plan mijn wasjes sowieso dat ik ze meteen af kan werken.
Mijn conclusie: Het apparaat is vast door een man ontworpen...........
Wat denken jullie??
Een foto met het (Duitstalige) bewijs:
Ik moest nog lachen om de reactie van oudste zoon. Ik zei hem dat ik maar liefst 71 euro had uitgespaard door deze met Duits display te kopen. Hij zei: Beter toch....je koopt er een woordenboekje van 5 euro bij en Klaar is Kees...... Maar zelfs dat is niet nodig. Het wijst zich vanzelf uit!!
En waar zit die knop?
Op mijn nieuwe wasdroger.....
Toen ik met een fikse kaakholteontsteking geveld lag, vond mijn oude wasdroger dit het juiste tijdstip om de geest te geven. Lekker hoor, goed ziek, flink koorts, veel (handdoeken)was en weinig ruimte om alles op te hangen. Geen prettige combinatie. Met veel trucjes en heel weinig spullen erin kreeg ik het oude beestje nog wel aan de praat. Voor de veiligheid bleef ik in de buurt van het veel kabaal makende, dampende apparaat.
Doordat ik zo beroerd was, kon ik natuurlijk niet even naar een winkel hollen om een nieuwe te bestellen. Ik had inmiddels de folders doorgespit en had een condensdroger op het oog. Iedere dag hoopte ik genoeg opgeknapt te zijn om te gaan shoppen voor een droger. Ging 'm helaas niet worden dus plan B in werking gezet. Online shoppen. Ik vond 'mijn' condensdroger voor een wel heel aantrekkelijke prijs op de site van R.edcoon. Er stond bij dat het een 'Europees model' was dus daar heb ik eerst de klantenservice voor gebeld. Wat betekent dat, Europees model'? Nou, dan kan het dus zijn dat het bedieningsdisplay in het Duits is.
Duits is voor mij niet onoverkomelijk dus huppekee, de droger besteld. Bij de klantenservice hadden ze info gegeven dat hij dan maandag verstuurd werd en binnen 48 uur thuisbezorgd. Dinsdagavond kregen we zowel telefonisch als via e-mail de verwachte leveringstijd. Zo hoefde er niet de hele dag iemand thuis te blijven. Verliep allemaal perfect.
Woensdagmiddag werd ie, netjes op tijd, geleverd. Uitpakken, op zijn plek zetten en....meteen een was erin. Oh, wat was dat een rustgevend geluid, het zachte gezoem van mijn nieuwe condensdroger. Het raam in mijn bijkeuken besloeg niet eens. Geen spatje damp kwam er van af. Op mijn gemak ging ik het display bestuderen. Met de Duitstalige handleiding erbij. En toen zag ik ineens de 'overbodige' knop. Echt te gek voor woorden gewoon. De droger is dus zo in te stellen dat hij over 3, 6 of 9 uur begint met drogen. (Bij een wasmachine of vaatwasser kan het handig zijn) Nu weet ik niet hoe jullie dat doen, maar ik ga toch niet 9 uur lang natte was in een droger laten zitten voordat ik het programma laat draaien. Dan zijn die handdoeken allang gestikt. Ik plan mijn wasjes sowieso dat ik ze meteen af kan werken.
Mijn conclusie: Het apparaat is vast door een man ontworpen...........
Wat denken jullie??
Een foto met het (Duitstalige) bewijs:
Ik moest nog lachen om de reactie van oudste zoon. Ik zei hem dat ik maar liefst 71 euro had uitgespaard door deze met Duits display te kopen. Hij zei: Beter toch....je koopt er een woordenboekje van 5 euro bij en Klaar is Kees...... Maar zelfs dat is niet nodig. Het wijst zich vanzelf uit!!
vrijdag 26 augustus 2011
Miskoop van de vorige eeuw......
WAAROM, OH ZEG MIJ WAAROM......
Waarom vond ik het nodig om zoveel jaar geleden, voor mijn uitzet, een 9-delig glasservies voor 9 personen aan te schaffen???? Je reinste geldverspilling. Ik had het met een paar wijnglazen en wat borrelglaasjes kunnen doen. Er zaten niet eens bierglazen bij. Of eigenlijk wel, maar die zijn er nooit voor gebruikt. Leg mij eens uit wat ik met 9 cognacglazen moet? Ik ken niet eens iemand die cognac drinkt!!
Het neemt ook zoveel plek in. Ik heb een aantal glazen ingepakt in een doos en in de bijkeuken gezet, maar het grootste deel staat in mijn keukenkastje. Weet je.....mijn keuken wordt ook gebruikt om eten te koken. En wat gebeurt er dan met die glazen.........die worden vies, want door de kiertjes van mijn keukenkastjes komt damp en vette lucht en zo.....whoaaaaaaaaa.
Dus wat heb ik vandaag gedaan? Ja, je raadt het al, ik heb glazen kapotgego.......eh glazen afgewassen. En nu staat mijn ongebruikte glasservies weer te 'shinen' in mijn keukenkast.
Als mijn kinderen straks aan hun uitzet beginnen, zal ik hemel en aarde bewegen om ze er van te weerhouden een glasservies uit 81 delen aan te schaffen.
Ga ik het mijne ooit wegdoen.......nee.......ik ben zo'n sentimentele dwaas........
Waarom vond ik het nodig om zoveel jaar geleden, voor mijn uitzet, een 9-delig glasservies voor 9 personen aan te schaffen???? Je reinste geldverspilling. Ik had het met een paar wijnglazen en wat borrelglaasjes kunnen doen. Er zaten niet eens bierglazen bij. Of eigenlijk wel, maar die zijn er nooit voor gebruikt. Leg mij eens uit wat ik met 9 cognacglazen moet? Ik ken niet eens iemand die cognac drinkt!!
Het neemt ook zoveel plek in. Ik heb een aantal glazen ingepakt in een doos en in de bijkeuken gezet, maar het grootste deel staat in mijn keukenkastje. Weet je.....mijn keuken wordt ook gebruikt om eten te koken. En wat gebeurt er dan met die glazen.........die worden vies, want door de kiertjes van mijn keukenkastjes komt damp en vette lucht en zo.....whoaaaaaaaaa.
Dus wat heb ik vandaag gedaan? Ja, je raadt het al, ik heb glazen kapotgego.......eh glazen afgewassen. En nu staat mijn ongebruikte glasservies weer te 'shinen' in mijn keukenkast.
Als mijn kinderen straks aan hun uitzet beginnen, zal ik hemel en aarde bewegen om ze er van te weerhouden een glasservies uit 81 delen aan te schaffen.
Ga ik het mijne ooit wegdoen.......nee.......ik ben zo'n sentimentele dwaas........
donderdag 30 juni 2011
IEUW
Waarschuwing: Dit wordt een ieuw-verhaal. Ik raad iedereen ten zeerste aan om het NIET te lezen als je zit te eten....hihi.
Je bent gewaarschuwd!!!!!
In onze gemeente heeft ieder huishouden maar liefst 3 vuilcontainers (kliko's) Eentje voor papier, eentje voor het groen-afval en eentje voor het restafval. Mede daarom is mijn tuintje ook errug klein, want die krengen nemen veel plek in. Twee passen er precies bij mijn achterdeur. Is heel fijn, want dan zie ik ze vanuit mijn huiskamer niet staan. Helaas passen er geen 3 containers naast elkaar dus die derde staat elders in de tuin. Pasgeleden had ik ze zelfs over 3 plekken verspreid staan, want toen hadden we last van.........tadaaaaaa.........MADEN in de groencontainer. Jakkie, jakkie, jakkie. Vreselijk.....duizenden van die smerige krioelbeestjes die verwoede pogingen deden om uit de container te komen. EN DAT KREGEN ZE MASSAAL VOOR ELKAAR.
Weet je wanneer ze het liefst in grote groepen aan de wandel gaan?? 's Avonds als het donker is. Eerder heb ik al meegemaakt dat het deksel van de groencontainer volledig bedolven was onder de maden, maar wat ik laatst meemaakte........
Op een zaterdagavond was dochter naar het afsluitfeest van de dansschool waar zij op streetdance zit. Dit feest zou om 12 uur afgelopen zijn, dus ik bleef wachten tot zij thuis was. Inderdaad...10 over 12 floepte de lamp aan en dochter kwam binnen. We zaten nog even te kletsen en toen floepte de lamp weer aan. Haar tweelingbroer kwam er ook al aan. Ik dacht, ik geef snel de sleutel aan hem zodat hij de poort af kan sluiten, maar hij ging nog even naar een buurjongen. Ik liep weer terug naar binnen, veegde mijn voeten, keek naar beneden en zag ineens iets krioelen op de mat. Bij nadere inspectie bleken het....ieuw....maden te zijn. Hoe konden die nu binnenkomen??? Na de eerste schrik moest ik iets verzinnen. Die mat MOEST naar buiten ondanks dat er regenbuien voorspeld waren. Ik opende de achterdeur en ontdekte een tapijt van maden die zich een weg naar mijn bijkeuken baanden. Mijn adem stokte even, het waren er zo ontzettend veel. Ik riep naar dochter dat ze pa moest halen. Die lag al op bed, maar dit was een noodgeval. Ik heb de waterkoker gevuld en aangezet, ben over de krioelers gesprongen om de 'levende' mat buiten te deponeren en heb in de bijkeuken de resterende maden geplet. Manlief kwam slaapdronken naar beneden maar zag gelukkig de noodzaak van zijn aanwezigheid in. Hij begon meteen het madentapijt bij elkaar te vegen. Vanaf de schuur (waar de container vlakbij stond) tot aan de achterdeur hadden de maden hun looproute. Nadat alles op een hoopje geveegd was, hebben we de maden met kokend water overgoten. Een kwartiertje later ben ik nog eens gaan kijken hoe de toestand bij de achterdeur was. Vond nog een paar levende maden en ben toen scheutig met de chloorfles aan de gang gegaan. Maar voordat ik sliep die nacht........brrrrr.....ik had overal jeuk en dacht dat er maden tussen mijn tenen zaten....blehhhh.....
Pas twee dagen later, toen de groencontainer geleegd was en manlief de container goed ontsmet heeft, waren we van de madenplaag verlost. Ik hoop toch zo dat ik dit deze zomer niet nog een keer meemaak.......IEUW
Je bent gewaarschuwd!!!!!
In onze gemeente heeft ieder huishouden maar liefst 3 vuilcontainers (kliko's) Eentje voor papier, eentje voor het groen-afval en eentje voor het restafval. Mede daarom is mijn tuintje ook errug klein, want die krengen nemen veel plek in. Twee passen er precies bij mijn achterdeur. Is heel fijn, want dan zie ik ze vanuit mijn huiskamer niet staan. Helaas passen er geen 3 containers naast elkaar dus die derde staat elders in de tuin. Pasgeleden had ik ze zelfs over 3 plekken verspreid staan, want toen hadden we last van.........tadaaaaaa.........MADEN in de groencontainer. Jakkie, jakkie, jakkie. Vreselijk.....duizenden van die smerige krioelbeestjes die verwoede pogingen deden om uit de container te komen. EN DAT KREGEN ZE MASSAAL VOOR ELKAAR.
Op een zaterdagavond was dochter naar het afsluitfeest van de dansschool waar zij op streetdance zit. Dit feest zou om 12 uur afgelopen zijn, dus ik bleef wachten tot zij thuis was. Inderdaad...10 over 12 floepte de lamp aan en dochter kwam binnen. We zaten nog even te kletsen en toen floepte de lamp weer aan. Haar tweelingbroer kwam er ook al aan. Ik dacht, ik geef snel de sleutel aan hem zodat hij de poort af kan sluiten, maar hij ging nog even naar een buurjongen. Ik liep weer terug naar binnen, veegde mijn voeten, keek naar beneden en zag ineens iets krioelen op de mat. Bij nadere inspectie bleken het....ieuw....maden te zijn. Hoe konden die nu binnenkomen??? Na de eerste schrik moest ik iets verzinnen. Die mat MOEST naar buiten ondanks dat er regenbuien voorspeld waren. Ik opende de achterdeur en ontdekte een tapijt van maden die zich een weg naar mijn bijkeuken baanden. Mijn adem stokte even, het waren er zo ontzettend veel. Ik riep naar dochter dat ze pa moest halen. Die lag al op bed, maar dit was een noodgeval. Ik heb de waterkoker gevuld en aangezet, ben over de krioelers gesprongen om de 'levende' mat buiten te deponeren en heb in de bijkeuken de resterende maden geplet. Manlief kwam slaapdronken naar beneden maar zag gelukkig de noodzaak van zijn aanwezigheid in. Hij begon meteen het madentapijt bij elkaar te vegen. Vanaf de schuur (waar de container vlakbij stond) tot aan de achterdeur hadden de maden hun looproute. Nadat alles op een hoopje geveegd was, hebben we de maden met kokend water overgoten. Een kwartiertje later ben ik nog eens gaan kijken hoe de toestand bij de achterdeur was. Vond nog een paar levende maden en ben toen scheutig met de chloorfles aan de gang gegaan. Maar voordat ik sliep die nacht........brrrrr.....ik had overal jeuk en dacht dat er maden tussen mijn tenen zaten....blehhhh.....
Pas twee dagen later, toen de groencontainer geleegd was en manlief de container goed ontsmet heeft, waren we van de madenplaag verlost. Ik hoop toch zo dat ik dit deze zomer niet nog een keer meemaak.......IEUW
vrijdag 29 april 2011
Stapelen....zucht
Er zijn zo van die stapels die je liever niet tegenkomt. Maar in een puberhuishouden is er geen ontkomen aan. Want pubers hebben de onhebbelijke gewoonte om de inhoud van hun kledingkast te stapelen. Maar dan niet IN de kledingkast.....nee.......liever ergens daar BUITEN.
Op het bankje (of in het bankje, 't is maar hoe je het bekijkt): 2 joggings, legging, 3 vesten, sportbroekje, stapeltje schone kleren (tja), skinny, singlet, t-shirt, tuniekje. Inclusief 3 sierkussentjes. Past overduidelijk meer op dan op een stoel.
Ze weten donders goed dat kleren op de stoel of in het bankje niet vanzelf weer schoon worden. Daar moeten ze wel wat voor doen. Helaas voor mij wordt de stapel vaak naar de wasmand getransporteerd als deze net leeg is. Denk ik klaar te zijn en hopla....daar is weer een volle wasmand (zie Magische wasmand)
Ach ja...het hoort erbij. En het heeft wel iets therapeutisch als deze rommelige stapels een dag later fris gewassen en keurig opgevouwen in de kast worden opgeborgen. Maar ik ben wel blij dat de kamer van oudste zoon te klein is voor dit soort wasbergen....scheelt een stapel.
Kleine bekentenis...ze hebben het van geen vreemde. Mijn stapel bestaat voor het grootste deel uit broeken, want ik wissel graag mijn 'stugge' jeans of kreukende linnen broek af met een comfortabele jogging ;-)
...met bovenop een zomerjurkje....kan eigenlijk wel in de was. Ik heb nu weer lange mouwen aan.
Meer stapelen op vrijdag vind je bij Irma's 'Allemaal kleurtjes'
HUISHOUDELIJKE MEDEDELING:
Krijg beeldscherm van desktop niet meer aan de praat, oude laptop geeft geen teken van leven meer. Moet vanmiddag en vanavond werken. Zit nu (illegaal) op de mini-laptop van jongste zoon. Had gelukkig gisteren mijn stapelblogje al voorbereid dus hoefde alleen 'bericht publiceren' aan te klikken. Maar ik zal niet in de gelegenheid zijn om vandaag bij iedereen langs te gaan. Ik hoop dat manlief vanavond een nieuw beeldscherm gaat kopen.......tot vanavond allemaal.
FIJNE STAPELDAG!!!!
Dit is een stoel!!!
Op de stoel: jeans, sweater, 2 overhemden, vest, jogging, trainingsjack, bermuda.
Dit is een bankje.
Op het bankje (of in het bankje, 't is maar hoe je het bekijkt): 2 joggings, legging, 3 vesten, sportbroekje, stapeltje schone kleren (tja), skinny, singlet, t-shirt, tuniekje. Inclusief 3 sierkussentjes. Past overduidelijk meer op dan op een stoel.
Ze weten donders goed dat kleren op de stoel of in het bankje niet vanzelf weer schoon worden. Daar moeten ze wel wat voor doen. Helaas voor mij wordt de stapel vaak naar de wasmand getransporteerd als deze net leeg is. Denk ik klaar te zijn en hopla....daar is weer een volle wasmand (zie Magische wasmand)
Ach ja...het hoort erbij. En het heeft wel iets therapeutisch als deze rommelige stapels een dag later fris gewassen en keurig opgevouwen in de kast worden opgeborgen. Maar ik ben wel blij dat de kamer van oudste zoon te klein is voor dit soort wasbergen....scheelt een stapel.
Kleine bekentenis...ze hebben het van geen vreemde. Mijn stapel bestaat voor het grootste deel uit broeken, want ik wissel graag mijn 'stugge' jeans of kreukende linnen broek af met een comfortabele jogging ;-)
Meer stapelen op vrijdag vind je bij Irma's 'Allemaal kleurtjes'
HUISHOUDELIJKE MEDEDELING:
Krijg beeldscherm van desktop niet meer aan de praat, oude laptop geeft geen teken van leven meer. Moet vanmiddag en vanavond werken. Zit nu (illegaal) op de mini-laptop van jongste zoon. Had gelukkig gisteren mijn stapelblogje al voorbereid dus hoefde alleen 'bericht publiceren' aan te klikken. Maar ik zal niet in de gelegenheid zijn om vandaag bij iedereen langs te gaan. Ik hoop dat manlief vanavond een nieuw beeldscherm gaat kopen.......tot vanavond allemaal.
FIJNE STAPELDAG!!!!
woensdag 23 februari 2011
KNOPEN AANZETTEN
….en dat wel 125 keer aan dezelfde jas. Ik weet dat ik soms kan overdrijven maar dit keer niet. Lees en huiver (Oke, nu overdrijf ik wel…..hihihi)
Vorige winter kochten we een nieuwe winterjas voor Daphne bij H&M. Een leuk, kittig, double breasted jasje met grote metalen knopen. Heel kort daarna was zij al een knoop kwijt en moest de reserveknoop er aan geloven. Dat kan. Die knopen worden er allemaal machinaal aangezet. Tenminste, dat geloof ik, want ik kan me er geen voorstelling bij maken hoe ze dat doen met een knoop met maar 1 gaatje. ’t Was lastig aanzetten, die knoop, maar het hoort er nu eenmaal bij. Gelukkig hebben de jongens, manlief en ikzelf altijd jassen met ritsen.
Dat was het begin van een winter vol doffe ellende. Soms moest ik 2 keer per week een knoop aanzetten. Vergat ik het een keer, dan moest ze met een half open jas naar school. Gelukkig kon ze vaak de bijna losgeraakte knoop redden. Ze was er natuurlijk alert op, omdat de reserveknoop al in gebruik was. Aan het eind van de winter was er toch een knoop zoekgeraakt. Vond ik niet zo erg. Ik had me allang voorgenomen dat de jas dit keer geen 2 winterseizoenen mee hoefde te gaan. Zodra er winterjassen in de winkels zouden verschijnen, gingen wij om een nieuwe jas. En dat hebben we ook gedaan. Weer een double breasted jas met metalen knopen. Ik was er wel een beetje huiverig voor, maar het was bij een andere winkel (We) dus ik nam het risico. Tot nu toe heb ik nog maar 1 keer een knoop hoeven aanzetten. Ze zitten er ook anders aan, met een mini knoop aan de binnenkant.
Haar oude jasje trekt ze aan als ze uit gaat of gaat sporten. Vele knopen waren inmiddels kwijtgeraakt en vorige week kwam ze thuis met de mededeling dat er nu geen knopen meer aanzaten. Vanavond is het weer naar Streetdance dus ik heb zuchtend het jasje ter hand genomen. Ik kwam in de zak nog 1 knoop tegen en ik heb van de andere kant (kon, want double breasted) de bovenste knoop er af gehaald. Aan het (ijzer)garen te zien, slijt het door aan de kant van de metalen knoop. Daar ben ik nu creatief(ahum) mee aan de slag gegaan. Ik heb eerst een dun reepje vlieseline om het oog gewikkeld en dit vastgezet met gewoon garen. In mijn naaidoos 2 kleine knoopjes opgesnord om aan de binnenkant te gebruiken. Vervolgens met ijzergaren de knopen aangezet met aan de binnenkant dus die kleine knoopjes. Ik ben reuze benieuwd hoelang ze deze keer blijven zitten. Als het nu niet meer misgaat is dat toch het ei van Columbus. Moet ik misschien patent aanvragen op mijn briljante idee. Eerst maar eens afwachten hoe briljant het is….we zullen het zo weten.zondag 20 februari 2011
METAALMOEHEID
Eerste Paasdag 2010. Even geleden alweer.
De gezamenlijke brunch achter de kiezen, wachtend tot de pubers zover zijn om mee te gaan naar oma. Ineens komt Jesper zeggen dat Nils vastzit. Uhhh??? 'Jaaaaa, hij zit opgesloten in de badkamer'.
En toen begon een enerverend half uurtje.....
Ons huis (en de meeste dingen erin) is inmiddels ruim 25 jaar oud en aan slijtage onderhevig. Zo ook het slot van de badkamerdeur. Toen de kids klein waren hebben we het slot een keer vanaf de buitenkant moeten openen. En omdat dat draaidingetje van kunststof is, is het toen een beetje beschadigd. Bij deze nieuwe poging brokkelde het kunststof helemaal af. Oeps, da's lastig, want hoe krijg je het slot nu open???
Vervolgens het volledige sluitbeslag eraf gehaald........zonder het gewenste resultaat. Deur ging niet open.
Manlief kreeg last van stress en begon Nils de schuld te geven. Heb ik even rechtgezet. Dit had ons allemaal kunnen overkomen. Ik zag er de humor wel van in.
Afijn, ondertussen zat er nog geen schot in de zaak. Nils nog steeds in de badkamer onze aanwijzingen opvolgend en Peet en ik afwisselend proberend aan de buitenkant de zaak open te krijgen.
Uiteindelijk is Peet gewapend met gereedschap via de uitbouw de badkamer ingeklommen. Na wat wrikken en rammelen kwam er een klein beetje speling op het slot en ging de deur op een kiertje open. Ik kon er net met een schroevendraaier tussen. De 'schieter' van het slot bleef echter in het gat haken. Het bewoog wel, maar schoot niet los. Op de rustige manier ging het niet lukken dus heb ik de doorslag gegeven 'dat het maar met grof geweld moest'. Peet gaf een paar flinke dreunen tegen de deur en voila......de deur vloog open. Zonder noemenswaardige beschadigingen.
Pffff......wat een opluchting, want aan een badkamer waarvan de deur niet open kan heb je niet veel. Een deel van het slot was er uit gevallen en wat bleek....er waren stukjes afgesleten. Dus de vermoedelijke oorzaak is metaalmoeheid.
Kan ook bijna niet anders. Het slot van de badkamerdeur heeft een zwaar bestaan achter de rug. Met onze 3 poedelende pubers (en die doen altijd de deur op slot) heeft het tropenjaren beleefd.
Was overigens het 2e mankement aan onze badkamer in korte tijd. De thermostaatkraan moest ook vervangen worden. We hebben al een karwei achter de rug en dat was het vervangen van 2 kozijnen waaronder die van de badkamer. Was ook hard nodig, want dubbel glas en een raam met rooster is geen overbodige luxe in onze zeer vochtige wasplaats.
Anyway....ik ben stiekem blij dat Nils degene was die opgesloten zat en niet ikzelf. Voor hetzelfde geld was het slot kapot gegaan op een moment dat ik alleen thuis was, want ja.....ik ben zo'n muts die altijd de badkamerdeur op slot doet. Ook als er niemand thuis is.........
De gezamenlijke brunch achter de kiezen, wachtend tot de pubers zover zijn om mee te gaan naar oma. Ineens komt Jesper zeggen dat Nils vastzit. Uhhh??? 'Jaaaaa, hij zit opgesloten in de badkamer'.
En toen begon een enerverend half uurtje.....
Ons huis (en de meeste dingen erin) is inmiddels ruim 25 jaar oud en aan slijtage onderhevig. Zo ook het slot van de badkamerdeur. Toen de kids klein waren hebben we het slot een keer vanaf de buitenkant moeten openen. En omdat dat draaidingetje van kunststof is, is het toen een beetje beschadigd. Bij deze nieuwe poging brokkelde het kunststof helemaal af. Oeps, da's lastig, want hoe krijg je het slot nu open???
Vervolgens het volledige sluitbeslag eraf gehaald........zonder het gewenste resultaat. Deur ging niet open.
Manlief kreeg last van stress en begon Nils de schuld te geven. Heb ik even rechtgezet. Dit had ons allemaal kunnen overkomen. Ik zag er de humor wel van in.
Afijn, ondertussen zat er nog geen schot in de zaak. Nils nog steeds in de badkamer onze aanwijzingen opvolgend en Peet en ik afwisselend proberend aan de buitenkant de zaak open te krijgen.
Uiteindelijk is Peet gewapend met gereedschap via de uitbouw de badkamer ingeklommen. Na wat wrikken en rammelen kwam er een klein beetje speling op het slot en ging de deur op een kiertje open. Ik kon er net met een schroevendraaier tussen. De 'schieter' van het slot bleef echter in het gat haken. Het bewoog wel, maar schoot niet los. Op de rustige manier ging het niet lukken dus heb ik de doorslag gegeven 'dat het maar met grof geweld moest'. Peet gaf een paar flinke dreunen tegen de deur en voila......de deur vloog open. Zonder noemenswaardige beschadigingen.
Pffff......wat een opluchting, want aan een badkamer waarvan de deur niet open kan heb je niet veel. Een deel van het slot was er uit gevallen en wat bleek....er waren stukjes afgesleten. Dus de vermoedelijke oorzaak is metaalmoeheid.
Kan ook bijna niet anders. Het slot van de badkamerdeur heeft een zwaar bestaan achter de rug. Met onze 3 poedelende pubers (en die doen altijd de deur op slot) heeft het tropenjaren beleefd.
Was overigens het 2e mankement aan onze badkamer in korte tijd. De thermostaatkraan moest ook vervangen worden. We hebben al een karwei achter de rug en dat was het vervangen van 2 kozijnen waaronder die van de badkamer. Was ook hard nodig, want dubbel glas en een raam met rooster is geen overbodige luxe in onze zeer vochtige wasplaats.
Anyway....ik ben stiekem blij dat Nils degene was die opgesloten zat en niet ikzelf. Voor hetzelfde geld was het slot kapot gegaan op een moment dat ik alleen thuis was, want ja.....ik ben zo'n muts die altijd de badkamerdeur op slot doet. Ook als er niemand thuis is.........
donderdag 17 februari 2011
DA'S WATER !!!
Da's water.....een gevleugelde uitspraak van onze kampioen. Onze vlekkenkampioen wel te verstaan. En dan bedoel ik niet een vlekkenkampioen die als een Shout of Vanish-wonder iedere vlek weet te verslaan, maar een echte kampioen vlekken MAKEN.
Wie het is?
Niet de zoons, niet dochter Daphne en ik ben het ook niet. Het is...tadaaaa...(tromgeroffel)...echtgenoot Peter. Er ligt geen shirt, overhemd of spijkerbroek in de kast ZONDER vlek.
Heel vaak merk ik pas dat er een vlek in zit als ik er met de hete strijkbout overheen ben geweest. Dan weet je dat het nooit meer goed komt. Met zo'n heet strijkijzer brandt de vlek lekker in.
Het komt regelmatig voor dat ik de vlekkenmakerij onder mijn ogen zie gebeuren. Het ene moment is zijn shirt nog schoon en het volgend moment zit daar een donkere schaduw. En als ik dan vraag 'wat ie nu weer geknoeid heeft', krijg ik steevast als antwoord: DA'S WATER. Inderdaad, het lijkt een waterplek, maar ik kan je verzekeren dat het 10 van de 10 keer een vetvlek blijkt te zijn.
Na het zoveelste 'da's water'-antwoord hebben we er 1 grote grap van gemaakt. Als er geknoeid wordt met chocola, rood fruit of als jongste zoon met grasvlekken thuiskomt (onze runner-up in vlekken maken) roepen we steevast: DA'S WATER.
Ach ja, ik kan er maar beter om lachen. De meeste vlekken die Peet maakt krijg ik er toch nooooooit meer uit. Als hij de was zelf zou moeten doen, zou hij misschien wat voorzichtiger zijn.
Eén keer heeft hij het nog bonter gemaakt. Toen ging hij met zijn beste spijkerbroek aan de container schoonmaken. Flinke scheut Glorix in het water en je voelt hem al aankomen....de helft van de inhoud van het emmertje belandde op zijn kleren. Ik heb wel heel erg hard moeten lachen toen hij vroeg of 'dat er nog uit zou gaan.........'
Wie het is?
Niet de zoons, niet dochter Daphne en ik ben het ook niet. Het is...tadaaaa...(tromgeroffel)...echtgenoot Peter. Er ligt geen shirt, overhemd of spijkerbroek in de kast ZONDER vlek.
Het is soms niet te geloven hoe snel hij in nieuwe kleren een vlek weet te maken/krijgen. Bijvoorbeeld afgelopen zomer in zijn beige korte broek. Net nieuw, hartstikke schoon en op dag 1 van de vakantie was daar ineens een zwarte, streperige vlek. Die kon er lekker intrekken tijdens ons 10-daags tripje. Eenmaal thuis, 3 wasbeurten later met extra behandelingen (Shout, Dubro en speciaal chemisch stinkend vlekkenspul) zat de vlek er nog steeds in. Ik laat het maar zo.Heel vaak merk ik pas dat er een vlek in zit als ik er met de hete strijkbout overheen ben geweest. Dan weet je dat het nooit meer goed komt. Met zo'n heet strijkijzer brandt de vlek lekker in.
Het komt regelmatig voor dat ik de vlekkenmakerij onder mijn ogen zie gebeuren. Het ene moment is zijn shirt nog schoon en het volgend moment zit daar een donkere schaduw. En als ik dan vraag 'wat ie nu weer geknoeid heeft', krijg ik steevast als antwoord: DA'S WATER. Inderdaad, het lijkt een waterplek, maar ik kan je verzekeren dat het 10 van de 10 keer een vetvlek blijkt te zijn.
Na het zoveelste 'da's water'-antwoord hebben we er 1 grote grap van gemaakt. Als er geknoeid wordt met chocola, rood fruit of als jongste zoon met grasvlekken thuiskomt (onze runner-up in vlekken maken) roepen we steevast: DA'S WATER.
Ach ja, ik kan er maar beter om lachen. De meeste vlekken die Peet maakt krijg ik er toch nooooooit meer uit. Als hij de was zelf zou moeten doen, zou hij misschien wat voorzichtiger zijn.
Eén keer heeft hij het nog bonter gemaakt. Toen ging hij met zijn beste spijkerbroek aan de container schoonmaken. Flinke scheut Glorix in het water en je voelt hem al aankomen....de helft van de inhoud van het emmertje belandde op zijn kleren. Ik heb wel heel erg hard moeten lachen toen hij vroeg of 'dat er nog uit zou gaan.........'
maandag 14 februari 2011
Koken in etappes
Pubers douchen het liefst meerdere keren per dag en dat houdt in dat je bergen wasgoed voor je kiezen krijgt. En een badkamer die nooit schoon is.
Vijfhonderd paar schoenen die her en der in huis verspreid staan. Met enige regelmaat slingeren er een stuk of 4 vesten in de woonkamer rond. Tic van oudste zoon. Hij trekt beneden zijn vest uit en gooit het ergens neer, loopt naar zijn kamer en komt later met een ander vest aan naar beneden, gaat op pad, komt thuis en gooit dat vest ook weer ergens neer. Vaak ben ik te laat met roepen dat ie zijn vesten mee naar boven moet nemen en ik vertik het om ze op te ruimen. Dan maar het juiste moment afwachten.....grrrr.
Maar het meeste werk is toch wel om voor iedereen een warme maaltijd te bereiden. Vooral omdat ik moeilijke eters heb. Jongste zoon moet een paar avonden per week werken en dus vroeg weg, oudste zoon studeert en is pas laat thuis. Dochter zit op Streetdance en daar moet ook rekening mee gehouden worden. Zelden zitten we met zijn vijven tegelijk aan tafel.
Laatst heb ik in 3 etappes eten klaar staan maken. (Manlief had late dienst en had 's middags iets warms gegeten.)
Ik weet, pasta is handig, maar dat hadden we pas op. In de magnetron opgewarmde aardappelen zijn niet te vreten en de frietpan wil je niet iedere dag aanzetten. Dus moet je met alternatieven komen. Ovenwerk dus. Daphne en Nils aten eerst want Nils moest gaan werken. Ik kon pas daarna eten omdat mijn kabeljauwburger op een lagere oventemperatuur moest dan de pommes duchesses voor de kids. Ik eet wel vaker iets anders dan de rest want ik kan niet overal tegen. Nu had ik geluk dat oudste zoon 1 uur eerder thuis kwam dan verwacht en dat betekende dat ik op een redelijke tijd zijn eten kon klaarmaken en de tafel eindelijk afgeruimd kon worden.
't Is een gedoe hoor, het avondeten. Maarrrrr....het kan altijd erger. Moet je je voorstellen dat je een heerlijke maaltijd hebt bereid, je ziel en zaligheid erin hebt gegooid en je krijgt een telefoontje of smsje met de mededeling: IK KOM NIET THUIS ETEN..........en dat kan dus ook gebeuren in een puberhuishouden.........
maandag 7 februari 2011
MOUSE IN 'DA HOUSE…'
Een vroege ochtend in november. Alleen oudste en ik zijn wakker. Manlief naar zijn werk. Jongste zoon ligt nog op bed, dochter is 1e lesuur vrij dus kan uitslapen. Ineens een gil en paniekerig gestommel op de trap. Zo te horen dochter. Ik denk nog: Ze vergist zich…ze is vergeten dat ze het 1e uur vrij is. Nee hoor……’t is iets anders. Ze stottert buiten adem dat er een muis op haar kamer zit. Ik kijk haar wat lacherig aan, maar zie dan de paniek in haar ogen.
Wat nu? Ik ben geen held. Op het 'manvolk' hoef ik niet te rekenen. Oudste moet een trein halen en jongste…..die is met geen stuk hout uit bed te slaan. Met knikkende knieën en wild kloppend hart gaan dochter en ik samen naar haar zolderkamer. DAAR, DAAR….roept Daphne. Muis loop over de rugleuning van haar bankje. Ik schrik, we gillen allebei. Oudste komt naar boven, sensatiezoeker als hij is, en trekt het kussen weg. Hup, muis schiet weer weg en verstopt zich.
Inmiddels ben ik ten einde raad. Denk moeder, denk. We moeten dit oplossen. Oke, muis is ff niet te zien. Ik voel me iets moediger. Ik maan dochter (en mijzelf) tot kalmte en vraag wat er allemaal van haar kamer meemoet aan kleren en schoolspullen. Ze begint van alles op te noemen en ineens……harde gil. Ik gil van schrik mee. Loopt die muis langs haar voeten de voorzolder op. Ik geloof dat we alle buren wakker hebben gekregen met ons gegil.
Nils is inmiddels ook boven water en wij worden uitgelachen door het ‘stoere manvolk’. Nou ja…stoer. Hun slaapkamerdeuren moeten ineens dicht en ‘ma…laat 'em niet openstaan hoor!!!!’ Pff, helden. De stoerste van allemaal is dochter Daphne. Zij moest ’s avonds uiteindelijk toch weer op haar kamer gaan slapen. En dat terwijl muis nog niet gevangen was, ondanks 2 muizenvallen en zakjes muizenkorrels. ’t Was maar 1 nachtje griezelen, want in de loop van de volgende ochtend, toen het muisstil was in huis (hahaha…sorry muis), is het beestje in de val gelopen………
Wat nu? Ik ben geen held. Op het 'manvolk' hoef ik niet te rekenen. Oudste moet een trein halen en jongste…..die is met geen stuk hout uit bed te slaan. Met knikkende knieën en wild kloppend hart gaan dochter en ik samen naar haar zolderkamer. DAAR, DAAR….roept Daphne. Muis loop over de rugleuning van haar bankje. Ik schrik, we gillen allebei. Oudste komt naar boven, sensatiezoeker als hij is, en trekt het kussen weg. Hup, muis schiet weer weg en verstopt zich.
Inmiddels ben ik ten einde raad. Denk moeder, denk. We moeten dit oplossen. Oke, muis is ff niet te zien. Ik voel me iets moediger. Ik maan dochter (en mijzelf) tot kalmte en vraag wat er allemaal van haar kamer meemoet aan kleren en schoolspullen. Ze begint van alles op te noemen en ineens……harde gil. Ik gil van schrik mee. Loopt die muis langs haar voeten de voorzolder op. Ik geloof dat we alle buren wakker hebben gekregen met ons gegil.
Nils is inmiddels ook boven water en wij worden uitgelachen door het ‘stoere manvolk’. Nou ja…stoer. Hun slaapkamerdeuren moeten ineens dicht en ‘ma…laat 'em niet openstaan hoor!!!!’ Pff, helden. De stoerste van allemaal is dochter Daphne. Zij moest ’s avonds uiteindelijk toch weer op haar kamer gaan slapen. En dat terwijl muis nog niet gevangen was, ondanks 2 muizenvallen en zakjes muizenkorrels. ’t Was maar 1 nachtje griezelen, want in de loop van de volgende ochtend, toen het muisstil was in huis (hahaha…sorry muis), is het beestje in de val gelopen………
zondag 6 februari 2011
En wat heb ik gekregen…..
…eh….ik durf het bijna niet te zeggen……ik heb voor mijn verjaardag een nieuwe stofzuiger gekregen. Op eigen verzoek nog wel. ’t Is geheel tegen mijn principes om ‘iets’ voor het huishouden te vragen als cadeau dus ik ben heel erg van mijn geloof gevallen deze keer. Ik stofzuig niet eens vaak!!!!! Ben sowieso geen huishoudelijk licht. Kan hele goeie schijnbewegingen maken en daar houdt het eigenlijk mee op.
Meestal is het manlief die de stofzuiger bedient. Maar na het opruimen van de kerstboom ging ik zelf met het lawaaimonster aan de slag om mijn huisje naaldenvrij te maken. En ineens, zomaar uit het niets werd ik aangevallen door het kreng. Dat was een beetje te verwachten, want deze stofzuiger werd op verschillende plekken met tape bij elkaar gehouden. Mijn manneke is niet zo voorzichtig met spullen….’t is nogal een rouwdouwer en daar heeft de stofzuiger veel onder geleden. Maar ja, zolang die het nog doet en ik gebruik hem niet, heb ik er ook geen last van. Tot iets meer dan een week geleden. Stang viel er voor de zoveelste keer af en de Miele keerde zich tegen mij. De helft van mijn tuniekje kwam vast te zitten in de slang. Snel het agressieve apparaat uitgeschakeld om me te bevrijden en toen bekeek ik de stofzuiger eens goed. Nou ja zeg….kon echt niet meer. Het leek de oorlogsveteraan der stofzuigers. Conclusie…er moet een nieuwe komen. En met mijn verjaardag in aantocht......twee vliegen in 1 klap.
Ik wist dit jaar niks anders te verzinnen. Mobiele telefoon werkt nog, ben niet zo van de sieraden, kleding koop ik vaak genoeg (vooral in de uitverkoop), mooie foto van de kids krijg ik alsmaar niet (staat al heel lang op mijn verlanglijstje). Aangezien ik de feestelijke decembermaand een hoop snuisterijen voor de huiskamer had gekocht, bleef daar ook weinig te vragen over. Dvd’s leen ik bij de bieb en muziek download ik van de pc. En mijn parfumfles zat nog vol genoeg.
Nu zijn er vast een heleboel vrouwen die een giga-lijst kunnen opratelen met dingen die ik had kunnen vragen (en die tips hoor ik graag, ik ben immers volgend jaar weer jarig), maar deze jarige job had geen inspiratie. Vandaar dat er nu sinds mijn verjaardag een mooie, nieuwe, glanzende, geruisloze, lichtgewicht dus lekker handzame stofzuiger aan onze inboedel is toegevoegd.
Meestal is het manlief die de stofzuiger bedient. Maar na het opruimen van de kerstboom ging ik zelf met het lawaaimonster aan de slag om mijn huisje naaldenvrij te maken. En ineens, zomaar uit het niets werd ik aangevallen door het kreng. Dat was een beetje te verwachten, want deze stofzuiger werd op verschillende plekken met tape bij elkaar gehouden. Mijn manneke is niet zo voorzichtig met spullen….’t is nogal een rouwdouwer en daar heeft de stofzuiger veel onder geleden. Maar ja, zolang die het nog doet en ik gebruik hem niet, heb ik er ook geen last van. Tot iets meer dan een week geleden. Stang viel er voor de zoveelste keer af en de Miele keerde zich tegen mij. De helft van mijn tuniekje kwam vast te zitten in de slang. Snel het agressieve apparaat uitgeschakeld om me te bevrijden en toen bekeek ik de stofzuiger eens goed. Nou ja zeg….kon echt niet meer. Het leek de oorlogsveteraan der stofzuigers. Conclusie…er moet een nieuwe komen. En met mijn verjaardag in aantocht......twee vliegen in 1 klap.
Ik wist dit jaar niks anders te verzinnen. Mobiele telefoon werkt nog, ben niet zo van de sieraden, kleding koop ik vaak genoeg (vooral in de uitverkoop), mooie foto van de kids krijg ik alsmaar niet (staat al heel lang op mijn verlanglijstje). Aangezien ik de feestelijke decembermaand een hoop snuisterijen voor de huiskamer had gekocht, bleef daar ook weinig te vragen over. Dvd’s leen ik bij de bieb en muziek download ik van de pc. En mijn parfumfles zat nog vol genoeg.
Nu zijn er vast een heleboel vrouwen die een giga-lijst kunnen opratelen met dingen die ik had kunnen vragen (en die tips hoor ik graag, ik ben immers volgend jaar weer jarig), maar deze jarige job had geen inspiratie. Vandaar dat er nu sinds mijn verjaardag een mooie, nieuwe, glanzende, geruisloze, lichtgewicht dus lekker handzame stofzuiger aan onze inboedel is toegevoegd.
zaterdag 5 februari 2011
MAGISCHE WASMAND
Niet verder vertellen hoor, maar ik heb een heel bijzonder object in huis. Iets met onvoorstelbare toverkracht. Zelfs het stukje vloer eromheen lijkt betoverd. Ik lieg niet. Ik ben de trotse bezitter van....tadaa.......een magische wasmand.
En waarom istie magisch dan???
Nou....vaak is mijn wasmand HELEMAAL leeg en kun je rondom de wasmand gewoon de badkamertegels zien. Maarrrrr.....in 'a blink of an eye' zit dat plompe geval weer bomvol en liggen er allerlei kledingstukken als trofeeeen omheen. Je zou bijna denken dat het spookt in mijn huis.
Maar nee....dat is het niet. Het zijn ook geen kaboutertjes, want er zitten geen rode puntmutsjes bij. Trouwens, als het 'de kaboutertjes' wel waren had ik ze al lang zelf aan het werk gezet.
De echte schuldigen zijn natuurlijk mijn 3 pubers. Ze verzamelen zorgvuldig hele stapels vuile was op hun kamers en met enige regelmaat wordt deze in en rond de wasmand gedumpt.
Volgens mij stamt de uitdrukking 'maandag wasdag' uit het stenen tijdperk want hier is het dinsdag wasdag, woensdag wasdag, donderdag wasdag enz. Mijn trouwe Miele draait overuren en de pakken waspoeder zijn niet aan te slepen. Toch blijft die wasmand nooit lang leeg, hooguit een halve dag.
Tja, het lot van een moeder vrees ik.
Zou het niet fijn zijn om die magische wasmand in te ruilen voor een MAGISCHE SPAARPOT!!!!!!
En waarom istie magisch dan???
Nou....vaak is mijn wasmand HELEMAAL leeg en kun je rondom de wasmand gewoon de badkamertegels zien. Maarrrrr.....in 'a blink of an eye' zit dat plompe geval weer bomvol en liggen er allerlei kledingstukken als trofeeeen omheen. Je zou bijna denken dat het spookt in mijn huis.
Maar nee....dat is het niet. Het zijn ook geen kaboutertjes, want er zitten geen rode puntmutsjes bij. Trouwens, als het 'de kaboutertjes' wel waren had ik ze al lang zelf aan het werk gezet.
De echte schuldigen zijn natuurlijk mijn 3 pubers. Ze verzamelen zorgvuldig hele stapels vuile was op hun kamers en met enige regelmaat wordt deze in en rond de wasmand gedumpt.
Volgens mij stamt de uitdrukking 'maandag wasdag' uit het stenen tijdperk want hier is het dinsdag wasdag, woensdag wasdag, donderdag wasdag enz. Mijn trouwe Miele draait overuren en de pakken waspoeder zijn niet aan te slepen. Toch blijft die wasmand nooit lang leeg, hooguit een halve dag.
Tja, het lot van een moeder vrees ik.
Zou het niet fijn zijn om die magische wasmand in te ruilen voor een MAGISCHE SPAARPOT!!!!!!
woensdag 2 februari 2011
MYSTERIEUZE GAATJES
Er is iets wat mij al heeeeeeel lang bezig houdt. Ik heb er inmiddels verschillende theorieën op losgelaten, toch blijft het voor mij een groot mysterie.
WAAROM HEBBEN MIJN TWEE ZOONS ZO VAAK GAATJES IN HUN SHIRTS?
De één wat vaker dan de ander, maar altijd ongeveer op dezelfde plek. Aan de voorkant onderaan het shirt.
Lang heb ik gedacht dat het motgaatjes waren. Kasten geïnspecteerd. Niks gevonden. En andere kledingstukken zoals pyama's werden niet opgevreten.
Ik heb ook bijna de wasmachine buitengegooid met de gedachte dat de trommel misschien beschadigd was. Gelukkig bedacht ik me op tijd, want de shirts van dochter, manlief en mijzelf bleven, zelfs na vele wasbeurten, gaatjesloos
Is het dan toch de schuld van de flink uit de kluiten gewassen gesp aan hun broekriem?
Of....zit het shirt regelmatig tussen de rits van hun broek. Oeps, kan niet. Die spijkerbroeken van tegenwoordig hebben allemaal een knoopsluiting.
Het blijft voor mij in ieder geval een groot mysterie hoe die gaatjes ontstaan. In aliens en kaboutertjes geloof ik niet, dus die sluit ik bij voorbaat uit.
Voorlopig ben ik nog regelmatig met naald en draad in de weer om de gaatjes te dichten. Het is gewoon niet te doen om de shirts te vervangen. Ik heb geen geldboompje in mijn tuin (en ook niet ergens anders)
Wie, o wie herkent dit probleem? Wie heeft er ook last van? Maar nog belangrijker.....wie heeft het mysterie opgelost en kan mij zeggen hoe die gaatjes ontstaan!!!!!
WAAROM HEBBEN MIJN TWEE ZOONS ZO VAAK GAATJES IN HUN SHIRTS?
De één wat vaker dan de ander, maar altijd ongeveer op dezelfde plek. Aan de voorkant onderaan het shirt.
Lang heb ik gedacht dat het motgaatjes waren. Kasten geïnspecteerd. Niks gevonden. En andere kledingstukken zoals pyama's werden niet opgevreten.
Ik heb ook bijna de wasmachine buitengegooid met de gedachte dat de trommel misschien beschadigd was. Gelukkig bedacht ik me op tijd, want de shirts van dochter, manlief en mijzelf bleven, zelfs na vele wasbeurten, gaatjesloos
Is het dan toch de schuld van de flink uit de kluiten gewassen gesp aan hun broekriem?
Of....zit het shirt regelmatig tussen de rits van hun broek. Oeps, kan niet. Die spijkerbroeken van tegenwoordig hebben allemaal een knoopsluiting.
Het blijft voor mij in ieder geval een groot mysterie hoe die gaatjes ontstaan. In aliens en kaboutertjes geloof ik niet, dus die sluit ik bij voorbaat uit.
Voorlopig ben ik nog regelmatig met naald en draad in de weer om de gaatjes te dichten. Het is gewoon niet te doen om de shirts te vervangen. Ik heb geen geldboompje in mijn tuin (en ook niet ergens anders)
Wie, o wie herkent dit probleem? Wie heeft er ook last van? Maar nog belangrijker.....wie heeft het mysterie opgelost en kan mij zeggen hoe die gaatjes ontstaan!!!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
