Bedankje en een mooie songtekst

Ik wil eerst even beginnen met iedereen hartelijk te bedanken voor de lieve reacties en felicitaties voor het gouden huwelijksjubileum van mijn pa en ma. Ook namens het gouden paar, want zij lezen mijn blog ook....

Ondanks dat het een klein, bescheiden feestje was, vond ik toch dat er versierd moest worden. Het is niet niks om 50 jaar getrouwd te zijn. Dat mag de hele wereld weten ;-)

Inmiddels is manlief ook weer een jaartje ouder geworden, maar die houdt helemaal niet van feestjes. Ook niet van cadeautjes trouwens en daarom gaan we binnenkort gezellig met ons gezinnetje uit eten ter ere van zijn verjaardag.

En dan nu die mooie songtekst. Telkens als het liedje op mijn mp3 voorbij komt, ben ik geraakt door de prachtige woorden die een duidelijke boodschap overdragen zoals onder andere deze.......

Het nummer heet 'Every kinda people' en de schrijver ervan is ene meneer Andy Fraser. Waarschijnlijk zal deze naam bij niet veel mensen bekend zijn. Maar de uitvoerende artiest  hoop ik wel. Dit is de helaas veel te vroeg overleden Robert Palmer, die het nummer tot grote hoogte bracht. Dat is tenminste mijn lichtelijk bevooroordeelde mening, want ik was en ben nog steeds fan van zijn muziek. Ik hou enorm van die herkenbare, soulvolle stem en beluister nog regelmatig zijn songs op YouTube. Deze live-uitvoering van het nummer 'Every kinda people' komt uit 1978.

En dan nu de volledige tekst van het nummer. Zing gerust even mee of luister en geniet.
Bloedstollend mooi......

Said the fight to make ends meet

Keeps a man upon his feet

Holding down his job

Trying to show he can't be bought

Ooh, it takes every kind of people

To make what life's about, yeah

Every kind of people

To make the world go 'round

Someone's looking for a lead

In his duty to a King or creed

Protecting what he feels is right

Fights against wrong with his life

There's no profit in deceit

Honest men know that

Revenge do not taste sweet

Whether yellow, black or white

Each and every man's the same inside

It takes every kind of people

To make what life's about, yeah

Every kind of people

To make the world go 'round

You know that love's the only goal

That could bring a peace to any soul

Hey, and every man's the same

He wants the sunshine in his name

Ooh, it takes every kind of people...

Lieve blogbuurtjes

Wat ben ik blij dat ik ooit ben begonnen met bloggen. In het begin vond ik het een beetje eng, maar gaandeweg is het een vertrouwd deel van mijn leven geworden. Ik 'parkeer' mijn ergernissen, mijn angsten, mijn blije gevoel, mijn gepieker en mijn onzekerheden op mijn blog. Doordat ik alles van me af schrijf, zit mijn hoofd niet zo vol en hou ik 'plaats' over om te genieten van de kleine dingen des levens. En die kleine dingen zijn voor mij het allerbelangrijkst. Maar wat mij nog het meeste helpt zijn al die leuke, spontane en soms relativerende reacties die ik van jullie, mijn blogbuurtjes, krijg. Dat is echt hartverwarmend. Jullie reacties op het onderzoek wat ik laatst gehad heb (op mijn andere blog) en waar ik toch even zwaar van onder de indruk was, hebben mij enorm geholpen en ik was in no-time weer mijn oude, positieve zelf.

Daar moet ik trouwens nog even op terug komen......
Dat mijn afspraak bij de mdl-arts pas 3 december is ligt aan het feit dat er alleen op maandagen afspraken gepland worden. Waarom dat is zo is, weet ik niet en of ik het durf te vragen op 3 december betwijfel ik. Zal voor mij dus eeuwig een mysterie blijven ;-)

En dan nu even afsluiten met een zin die ik op Twitter voorbij zag komen en die ik met Photoscape een leuke omlijsting heb gegeven........

Pakketpost en letterbakperikelen

Kijk eens hoeveel cadeautjes ik heb gekregen. Prachtig ingepakt. Bijna zonde om uit te pakken. Heb ik daarom heel voorzichtig gedaan, dan kan ik die mooie verpakkingen nog eens gebruiken.

Dat doet degene die het pakket opstuurde ook. Zij maakt de prachtigste dingen van gebruikte materialen.
En dan wordt het zo mooi ingepakt met leuke details zoals knopen en kantjes. Geweldig!!

Vorige week zag ik ineens mijn naam voorbij komen op het blog De Nostalgische Nonnevot van Nicole. Ik had meegedaan met haar give-away en was de gelukkige winnares. Zo'n leuke verrassing. En donderdag, toen ik van mijn werk thuis kwam, lag het pakket op mij te wachten. Na de raffia-strikjes voorzichtig losgepulkt (nee, ik pak echt geen schaar) te hebben, kwamen er een heleboel cadeautjes tevoorschijn. Twee snoezige handgemaakte eenden, een emaille bord met mooie afbeelding, een multifunctionele roos die zowel als broche, clip of haarelastiek gedragen kan worden (oppassen dat dochter hem niet inpikt), een prachtig hart en.....een zakje vergeet-mij-nietjes-zaad. Alsof Nicole helderziend is want al mijn vergeet-mij-nietjes zijn verdwenen na de tuinrenovatie. Langs deze weg wil ik Nicole heel hartelijk bedanken voor de leuke cadeautjes!!!!! (Bezoek ook eens haar website , je kijkt je ogen uit)

Ik weet nu al dat een paar dingen in mijn letterbak terecht zullen komen. Tenminste, als die er ooit komt......

Afgelopen maandag kwam het verlossende telefoontje dat ie binnen was. Manlief haalde hem dinsdagochtend op. Ikzelf ging sporten en toen ik thuis kwam zakte de moed even in mijn schoenen want het was niet de letterbak die ik bedoeld had. De medewerker bij K.arwei had mij verkeerd voorgelicht en daardoor had ik bij de servicebalie de letterKAST besteld. Meteen gebeld en........het was eigenlijk zo opgelost. Ik kon de 'Nienke' terugbrengen en de 'Meike' zou besteld worden. Zelfs nog voor de aanbiedingsprijs, want ik kon er tenslotte niks aan doen. Aangezien het de eerste keer bijna 2 weken geduurd heeft voordat ie binnen was, kan het nu ook nog even duren........als ik de goeie maar krijg (de onderste op de foto), dan wordt het lange wachten uiteindelijk beloond......

Waarom ik die onderste wil en niet het kastje.......hij komt boven de tv te hangen en dan heb je sowieso niks aan de haakjes.......

Voor iedereen: FIJN WEEKEND en voorzichtig met die gladheid en sneeuw!!!

Pillendoosje....check

Ik heb mijn pillendoosje hoor en kan het van mijn lijstje afvinken. Maar voortaan eventjes mijn oude blogjes (klik) teruglezen. Want ik heb er nu 50 ct meer voor betaald dan wat ik er vorige keer voor had moeten geven....grrrrr.

Er waren deze zondag maar liefst 4 rommelmarkten in R'daal waarvan ik er slechts 2 bezocht heb. Ik ben wel gek, maar zooooo gek nog niet...hihi. 's Ochtends ging ik in mijn eentje en ik kocht 4 gehaakte kleedjes voor het luttele bedrag van 30 ct. Wat ik er mee moet weet ik nog niet. Komt wel goed. Eerst eens door een sopje halen.

's Middags ging ik met een vriendin, te voet naar de tweede rommelmarkt. Daar waar ik een paar weken terug dus het pillendoosje liet liggen. Ik had geluk want dezelfde verkoper stond er weer. En nu is het pillendoosje van mij. Te duur betaald, maar allez, zet ik maar snel van me af.
Ik vond nog een schat. Een heel leuk lederen doosje. Ik moest vragen wat het was. Blijkt voor fotocameralenzen te zijn. Ik denk niet dat het helemaal compleet is maar voor mij was het doosje al een schat op zich......

En wie kwamen we tegen op deze rommelmarkt?? Mijn pa natuurlijk.Hij vroeg of we nog een bakkie kwamen doen. Mijn ouders wonen namelijk vlakbij dit buurthuis waar de rommelmarkt gehouden werd. Zodoende hebben vriendin en ik gezellig bij mijn ouders een bakje koffie gedronken en daarna zijn we weer naar huis gewandeld. Het breekt zo lekker de zondag.........

Oh ja, iedereen bedankt voor de felicitaties voor mijn zoons propedeuse. Ik ben zo trots omdat ikzelf (manlief ook niet) helemaal niet doorgeleerd heb en hij de eerste van de familie is die op een universiteit zit. Mijn dochter doet het ook veel beter dan ik, want zij zit op een hogeschool. Jongste zoon moet jaar 5 en 6 van het vwo nog afmaken. Van wie ze het hebben weet ik niet, maar ik barst uit mijn vel van...eh...jeweetwel....TROTS!!!

Bedankje

Iedereen bedankt voor de lieve felicitaties voor mijn moeders verjaardag, ook namens mijn ma natuurlijk. Vandaag ben ik nog even op de koffie geweest, want vandaag is ze echt jarig. Ik ben er met een grote omweg naar toe gewandeld. Mijn wandelmaatje kon niet vandaag, maar een stevige wandeling is zo goed voor mijn lijf dat ik in mijn eentje gelopen heb. Twee vliegen in één klap. Wandelen met een stukkie taart in het vooruitzicht....mmmm......hihi.

Oh ja, ik zal verklappen wat ik voor mijn ma had gekocht. In het grote pakket zat....tadaaaaa......

.....een huishoudtrapje!!! Stond heel hoog op de wensenlijst van mijn ma. Ze had er één met zo'n lage beugel en dat vond ze maar een eng ding. Ze wilde dezelfde als ik heb, ééntje waar je meer steun aan hebt als je er op staat. Ze had al gezegd dat ze zo'n trapje ging kopen voor het geld wat ze met haar verjaardag zou krijgen.

Was nog een hele toer om dat trapje mee naar huis te krijgen. Zaterdag moest manlief werken en ik had dus geen auto tot mijn beschikking. Ik ging op de fiets boodschappen doen (twee tassen vol) en keek meteen bij M.arskramer of ik zo'n trapje zag. En ja hoor....ikke blij en meteen gekocht. Ik weet namelijk dat mijn ma dat zelf ook op de fiets zou doen en dat wilde ik niet meemaken. Maar toen ik uit de winkel kwam, had ik zoiets van...ehhh....hoe krijg ik het mee. Gelukkig heb ik een beetje uit de kluiten gewassen fiets en kon ik het trapje op het frame zetten en bleef het precies tussen de buigingen van mijn stuur staan. Uiteraard niet naar huis gefietst, maar gelopen. De rest van de boodschappen in mijn fietstassen gepropt. Het koste me wat zweetdruppeltjes, maar ik kwam met een voldaan gevoel thuis.

Gisteren nog een grappig verhaal gehoord op de bieb. Een voormalig collega wordt binnenkort oma en wilde iets maken voor haar kleinkind. Het moest een katoenen dekentje worden en ze had inmiddels katoen en breipennen gekocht. Aangezien het heel wat jaartjes geleden was dat ze iets had gebreid, was ze er toch een beetje onzeker over. Hoe pak ik het aan? Hoeveel steken zet ik op? Nu zijn biebmiepen niet voor één gat te vangen, zelfs als ze niet meer werken. Wat had deze slimme aanstaande oma gedaan. Zij had bij H.ema een katoenen dekentje gekocht en daar gaat ze nu de steken van tellen om het vervolgens weer te retourneren. De manier waarop ze het vertelde deed mij en mijn collega's gieren van het lachen. Ik vind het een briljante oplossing en geef deze tip graag door aan iedereen die een katoenen babydeken wil gaan breien en niet weet hoeveel steken je op moet zetten. Enneh....de bieb heeft natuurlijk ook breiboeken....die heeft ze ook meegenomen.....

Een GROTE pluim voor......

La Nostalgia!!!!

Eind april vond ik in deze sfeervolle brocante woonwinkel, na heel erg lang op zoek te zijn geweest, 'DE' klok.
Oh wat was ik blij. Het was een blikvanger aan mijn muur. Eindelijk kon ik het afzichtelijke oude klokje weggooien. Er gingen een paar maanden voorbij en op een dag, begin juli, stond de klok ineens stil. Hè, dacht ik, die batterij is wel snel leeg. Niet getreurd, nieuwe batterij erin en toen..........deed ie nog niks.

Tja, wat doe je dan. Op zoek naar de aankoopbon natuurlijk. Overal bewaar ik bonnetjes van. En van spullen waar garantie op zit, meestal op een vaste plek. Je voelt hem al aankomen natuurlijk......ik kon de bon van de klok niet vinden. Grrrrr....... Toch maar met de kapotte klok naar de winkel gegaan en uitgelegd wat er aan de hand was. De eigenaresse kon ook terugvinden wanneer ik die klok had gekocht, maar ze moest wel een 'ongeveer' datum hebben. Gelukkig had ik gepind en kon ik de datum op mijn afschrift terugvinden. Omdat van deze leverancier al eerder een exemplaar was teruggekomen, vond zij het beter om een tegoedbon te geven dan een vervangende klok die misschien weer na een paar maanden de geest zou geven. Normaal ben ik geen fan van tegoed-bonnen, maar deze bleef onbeperkt geldig en mocht ik in gedeeltes opmaken. Met al die leuke spullen die in deze winkel te vinden zijn, zou het opmaken ervan geen probleem zijn.

Omdat ik weer op zoek moest naar een klok en daar de eerste keer al zolang over gedaan had, kocht ik ter overbrugging een goedkope vervanger bij A.ction voor 3,95. Kon er niet echt aan wennen, maar ja, we hadden in ieder geval iets aan de muur hangen.

Toen ik mijn tegoedbon ophaalde, had ik zelf geopperd of het niet mogelijk was om het mechaniekje te vervangen. Dat zou zij nader bekijken. En deze week kreeg ik een telefoontje van de eigenaresse van La Nostalgia. MIJN KLOK WAS GEMAAKT!!! Inderdaad het mechaniekje vervangen. Wat een service!!! Ik helemaal blij MIJN klok opgehaald en nu hangt ie weer stralend zijn tijd door te geven aan mijn muur........

Under pressure

Wat ben ik toch een slimmerik. Ik start een nieuwe blog. Ik krijg meteen een heleboel volgers met hooggespannen verwachtingen en ik kom er achter dat ik het toch wel heel erg druk heb de komende dagen. Waarom heb ik niet tot na het weekend gewacht?? Nu werk ik mezelf in de nesten, want ik moet en zal een blogje schrijven. Desnoods in etappes. Doe ik wel vaker. Begin ik 's avonds met een verhaaltje, sla het op en schrijf  het de volgende dag verder af. Want jullie geloven toch niet dat ik mijn 'bloemetjes op woensdag' 's ochtends om half 8 verzin (de laatste was toevallig later) Die maak ik bijna altijd de avond tevoren.

Desalniettemin ben ik heel erg blij dat jullie mijn 'About Sjonke' blog willen volgen. Dank je wel allemaal!!!!!
Het zal geen chronologisch verhaal worden. Daar ben ik iets te chaotisch voor. En misschien ben ik na 5 posten al klaar. Alhoewel.......ik heb een hoop 'dat zou mijn ergste nachtmerrie zijn'-anekdotes. Nachtmerries die dus echt gebeurden. Oeps, nu leg ik nog meer druk bij mijzelf, want nu worden er spannende verhalen verwacht. Dan zal ik iedereen meteen uit de droom helpen (hahaha.....nachtmerrie....droom...wordt slaapverwekkend), toen ik die nachtmerries beleefde voelde ik me vreselijk gehandicapt........

Eerst vandaag lunchen met een vriendin, daarna een paar uur extra werken. Zaterdag heel de dag werken en naar een verjaardag en zondag misschien naar een Fair in Oudemolen (als het niet te warm is en mijn lijf het toelaat)
Hopelijk tot snel op 'About Sjonke'.........

BEDANKT LIEVE BLOGVRIENDEN....

....voor jullie reacties en felicitaties voor de verjaardag van onze tweeling Daphne en Nils!!!

BEDANKT!!!

Ik wil Anja van de mooie brocante-blog Antonia hartelijk bedanken voor de award die ik van haar als aanmoediging heb gekregen. Ik ben er heel blij mee.
Fijn weekend allemaal!!