Quick first impression

HIJ HANGT.........

Afgelopen vrijdag, 10 minuten nadat ik mijn vorige blogje gepost had, ging de telefoon. K.arwei om te melden dat mijn felbegeerde letterbak binnen was. Yesssss.....eindelijk.
Vandaag had manlief tijd om hem op te hangen en omdat ik niet langer kon wachten, heb ik er wat spulletjes 'ingegooid' en foto's gemaakt. Zo blijft ie waarschijnlijk niet. Ik zie hier ontelbare mogelijkheden, dus er zullen nog vele letterbakblogjes volgen. Oh...was het maar kerst. Dan kan ik mij pas uitleven.

De muur waar de letterbak hangt is bijna 10 jaar helemaal leeg geweest. Nooit kwam ik iets tegen wat naar mijn zin was en zelfs nu heb ik twijfels. Niet over de letterbak hoor, die vind ik geweldig. Meer of ik de letterbak wit moet laten, omdat ik verder geen witte meubels of accessoires in huis heb. Oudste zoon riep al meteen dat ie in de kleur van de deuren moest, maar daar ben ik het niet mee eens. Eerst maar eens wennen aan dit zeer in het oog springend muurornament (hoe krijg ik ze verzonnen) en ik verwacht dat de inspiratie vanzelf zal komen. Als hier in blogland iemand een tip heeft, hoor ik die graag. Want ik zie bij veel mensen prachtig gestylde interieurs voorbij komen en ik kan, zoals jullie weten, altijd wel wat hulp gebruiken.

 De laatste dagen was ik ook wat kouwelijk. Niet gek als je buiten kijkt natuurlijk, maar ik was er heel graag op uitgetrokken met mijn cameraatje. Zondag heb ik precies 3 foto's gemaakt. Toen waren mijn handen zo koud dat ik snel doorliep naar mijn ouders voor een bakkie. De nacht daaropvolgend was meteen duidelijk waarom ik zo kouwelijk was. Fikse blaasontsteking. Snel gehandeld, maandag plasje laten onderzoeken en meteen aan de medicijnen. Vandaag gaat het stukken beter en kan ik gelukkig zonder pijn naar het toilet. Ik blijf nog maar even binnen, want het was geen pretje. Vooral niet toen ik gisteren van de apotheek thuiskwam, de wc maar net haalde en er met veel pijn 5 druppels uit wist te persen. Mijn moeder zei dat ik als klein meisje heel vaak blaasontsteking heb gehad, maar als volwassene was dit de eerste keer.....niet leuk....

Anyway, genoeg gezeikt ;-) daarover. Nu die ene foto van de 3 waar ik blij van werd........

Ik ben er ziek van......

....en ik doel niet op mijn snotterige en koortsige toestand van afgelopen week. Al heeft het er misschien wel een beetje mee te maken......

Zaterdag vond ik het tijd worden om weer eens met het echte leven te beginnen. Na ruim een week van hoesten, proesten en bankhangen dacht ik voldoende opgeknapt te zijn om een uitstapje te wagen. Toevallig was er een tweedehandsmarkt in de buurt. Samen met vriendin op de fiets er naar toe. Beetje zweterig en moe bij aankomst (conditie is 0,00 op dit moment), maar meteen bij de eerste tafel viel mijn oog op een prachtige lade met vakjes met een heel mooi bewerkt handgreepje eraan. Ik heb het minutenlang staan bewonderen. Ik vond sommige vakjes wel erg klein en wist niet goed waar ik hem in mijn huis kon plaatsen. Door mijn wattenhoofd en suisoren kon ik niet helder denken. Durfde niet om de prijs te vragen want ik dacht dat het mega-duur zou zijn. En dat zou een domper zijn, zo net na binnenkomst. Het zaaltje was niet groot dus ik besliste om eerst de andere tafels langs te gaan. Mijn vriendin en ik moesten trouwens nog vreselijk lachen om een vrouw die met de smoes 'het is klein hier hè' flink met haar ellebogen stond te werken. Tjonge, jonge wat een doordrammer was dat. Ze duwde echt iedereen opzij.

Bijna terug bij de eerste tafel wierp ik een blik op......uhh niks. DE LA STOND ER NIET MEER!!!!!!
Mennn.....wat baalde ik. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik zo iets prachtigs door mijn vingers heb laten glippen. En nu nog steeds....ik ben er goed ziek van, want zo'n lade kom je maar 1 keer tegen......

Mijn 'koutje' bleek/blijkt ook hardnekkiger dan ik dacht, want de rest van de zaterdag heb ik weer op de bank gelegen. En toch wil ik maandag  aan het werk. Al ben ik een echte huismus, als het verplicht is word ik niet vrolijk van thuiszitten.

Vergeet ik bijna wat ik WEL gekocht heb zaterdag. Beetje een miskoop, maar ik laat het toch even zien. Een beschilderd bord met blauwe rand dat ik bij het andere bordje aan de schutting heb gehangen. Het wordt een beetje kitscherig in mijn tuin. Vandaag of morgen laat ik alles per ongeluk vallen denk ik......lol.........

Voelt als....ehh.....spijbelen.

Ik heb vandaag een beetje last van schuldgevoelens. Het is een prachtige dag en ik wil er graag van genieten, maar dat lukt niet erg. Waarom niet? Nou eh.....eigenlijk is dit een werkdag maar ik zit ziek thuis. En juist vandaag, op deze schitterende dag, voel ik mij stukken beter.

Het begon eigenlijk maandag al, op het werk. Er kwam een knallende hoofdpijn op zetten en ik dacht nog dat ik te weinig gedronken had die dag en dat het wel weg zou trekken. Niet dus. 's Avonds kon ik niks meer van de splijtende pijn in mijn bovenkamer. Zelfs de computer kon me niet boeien, want het beeldscherm was iets te fel voor mijn overgevoelige oogjes. (Slakkenblog stond in concept) Helaas werkten de migraine-medicijnen ook al niet. Werd een nacht van half-waak, half-slaap. Dinsdag nog steeds hoofdpijn. Nu ben ik nogal een no-nonsense type dus ik ging gewoon door met wat ik van plan was. 's Ochtends een stuk lopen en warempel, de buitenlucht had een gunstig effect op mijn bonzend hoofd. 's Middags op verjaardagsvisite en daar kwam het gedreun helaas weer vrolijk opzetten. Die avond heb ik op pure wilskracht mijn strijk weggewerkt, want het ging niet goed. Tranende ogen, oorpijn, een kaak die aanvoelde of ik er een dreun tegen aan gekregen had en zooo duizelig dat ik blij was dat mijn strijk klaar was en ik naar bed kon. Was een rare nacht met koortsige nachtmerries en de volgende ochtend was ik doodmoe. Mijn neus helemaal verstopt en nog steeds het gevoel alsof ik in de boksring had gestaan. Ping....er ging een lichtje branden....kaakholteonsteking. Had ik jaren terug regelmatig last van en nu herkende ik het.

En tja, ik moest eigenlijk werken woensdag. Dat ging hem niet worden dus ziek gemeld. Heel de dag gehangen. Af en toe eventjes in de tuin geprobeerd, maar dat was geen goed plan. Duizelig en moe een dagje op de bank doorgebracht. Zonder schuldgevoelens want ik voelde me echt ziek.

En toen kwam vandaag. Na een heerlijke nachtrust en lekker uitslapen voel ik me stukken beter. Duizeligheid is verdwenen en de moeheid grotendeels ook bleek in de loop van de ochtend. Daar voor in de plaats is het grote schuldgevoel gekomen, omdat het volgens mijn rooster een werkdag is. Ik ben wel snotterig verkouden en mijn keel  voelt niet helemaal super, maar dat is normaal gezien geen reden om thuis te blijven. Beter melden moeten wij vòòr 9 uur doen en toen kwam ik net uit mijn bed gerold. Was het alvast maar mijn vrije vrijdag. Dan durf ik eindelijk te gaan genieten van deze schitterende nazomer..........

afbeelding van het www

Wonderbaarlijk herstel.....

Nou ja, wonderbaarlijk. Valt wel mee. Maar in tegenstelling tot gisteren voel ik me vandaag veeeeeeeel beter. En ik weet nu ook wat er aan de hand was. Ik had last van uitdrogingsverschijnselen. Om uit te leggen waarom dat bij mij zo snel kan ontstaan, moet ik ook meteen een andere onthulling doen. In een eerdere blog heb ik zijdelings al vertelt dat ik aan mijn ziekzijn in 2004 een handicap heb overgehouden. Tja...nu gooi ik het er maar uit: ik heb een stoma. (NEE, ik ben niet zielig, want na die moeilijke periode heb ik de draad van mijn leven weer opgepakt en ben verder gegaan...en ik GENIET van de kleinste dingen, want het leven is geweldig)

Die griep die ik dacht te hebben, bleek een ordinaire buikgriep. En juist omdat ik een stoma heb en nooit last heb van buikkrampen (voordeeltje), duurde het even voordat ik het doorhad.Ik hoef er tenslotte ook niet voor naar de wc te hollen (nog een voordeeltje). Ik lag dus gewoon ziek te wezen op bed zonder mij te bekommeren om dat zakske op mijn buik. Dat kreeg ik pas na anderhalve dag in de smiezen. Anderhalve dag van enorm veel vochtverlies door transpiratie, dunne ontlasting (sorry, moet ff) en veel te weinig drinken. Na mijn zielig berichtje van gisteren (vrijdag) heb ik me vermand (ik heb geen ballen, wel een zakske....hihihihi) en heb er heel de dag door voor gezorgd dat ik vocht en vooral veel zout binnenkreeg. Wat ik kon verdragen met zout, heb ik op. Cup a soup met extra zout, gekookte eitjes met extra zout, de zoutste snijwaren die ik kon vinden, zelfs chips en een paar glazen met O.R.S. oplossing. En natuurlijk de nodige glazen water en bakken thee. Vandaar mijn miraculeuze herstel. Ik ben er nog niet, want de hoofdpijn sluimert nog na en de buikgriep is nog niet helemaal over. Maar ik ben weer genoeg herstelt om te gaan stalken in blogland.

VERGEET IK BIJNA IEDEREEN TE BEDANKEN VOOR DE BETERSCHAPSWENSEN.
Een mooie roos voor jullie allemaal:

Even afwezig

Ik ben geveld door de griep. En niet zo zuinig ook. 't Is een venijnig griepvirus.
 Ben nog niet in staat om mezelf lekker ontspannen achter de computer te positioneren en alle nieuwe blogs te lezen. Komt weer wel als ik beter ben. Voorlopig slaap ik veel en moet ik mijn vochthuishouding op peil zien te houden en weer meer gaan eten, want 2,5 kilo kwijt op 3 dagen is wel erg veel.
Tot snel (hopelijk)