Op kamers

Het heeft wat voeten in aarde gehad, maar het is nu eindelijk een feit....oudste zoon zit op kamers. Vanaf dag 1 van zijn studie, ruim 3 jaar geleden, 'dreigde' hij er mee. Ik zag het toen nog niet zo zitten. En met een hele gunstige treinverbinding deed hij ook niet veel moeite. Zeg maar gerust: GEEN moeite. Het was natuurlijk wel makkelijk om na een lange dag studeren lekker thuis je benen onder tafel te kunnen schuiven voor een voedzame maaltijd. Dat tijdperk is nu voorbij en ik moet zeggen dat we er allemaal aan toe waren. Niet dat mijn oudste zoon een lastpak is hoor. Integendeel. Maar tig keer per week vanaf half 7 gerommel in huis omdat hij zo vroeg weg moest was geen pretje. Vooral niet als je net als ik (en hij ook) geen ochtendmens bent. Nu kan hij voortaan ruim een uur langer op bed blijven liggen en eh....ik word ook niet meer zo vroeg wakker ;-)

Hij heeft er nog maar 1 nachtje geslapen en vandaag komt ie weer naar huis. Het was de bedoeling om maandag al te gaan, maar alles was nog niet klaar. Vorige week was mijn man meegegaan naar Delft om inkopen te doen en de boel in elkaar te zetten. Had netjes zijn boormachine meegenomen en.........de boortjes thuisgelaten. Tja, dan is het lastig gaatjes boren. Gisteren het karwei afgemaakt.

Delft heeft er officieel een nieuwe inwoner bij.
Ik ben trouwens benieuwd hoe hij zich gaat redden, want thuis is hij nogal gemakzuchtig. Ik hoop maar dat ie wat culinaire trucjes van zijn huisgenoten oppikt en zich niet meteen een ongezonde levensstijl aanmeet. Ik zal eens op zoek gaan naar een studentenkookboek. (tips zijn welkom!!)

Grappig dat ik gisteren een berichtje op mijn iPad kreeg of hij dat dekbedgedoe moest open knippen. Ik snapte eerst niet wat hij bedoelde. Uiteindelijk kwam ik erachter. Het overtrek was niet over de hele lengte open aan de onderkant en dat was meneer niet gewend. Na mijn instructies is het toch gelukt om het dekbed in de overtrek te krijgen....lol.....

Nu maar hopen dat onze andere kamerbewoner (mijn pa in de revalidatiekliniek) snel naar huis kan. Dan kom ik wat ruimer in mijn tijd te zitten en kan ik een keertje in Delft gaan kijken. Ben best wel  nieuwsgierig naar het nieuwe 'thuis' van mijn eerstgeborene........

Grote verrassing!!!

Jaja, het onmogelijke is gebeurd. De kinderen hebben voor een ontzettend leuke verrassing gezorgd, deze Moederdag. Twee jaar geleden schreef ik er al over (klik). Over mijn grootste wens op mijn moederdagverlanglijstje: een mooie foto van mijn driespan. Destijds heb ik tijdens ons tripje Parijs verschillende foto's van hun drieën gemaakt en op de mooiste foto presteerde jongste zoon het om niet één, maar twee middelvingers omhoog te steken (rechtsonder in collage)

Dit jaar had ik wederom 'de foto' op mijn verlanglijst gezet en zie hier....de aanhouder wint. Toen de andere cadeautjes waren uitgepakt, zei oudste zoon ineens dat er nog een cadeautje was maar daar moest ik naar zoeken. Volgens het koud, koud, warm, warm spelletje....wat een klier.
Maar toen ik eindelijk het laatste presentje vond was ik sprakeloos en schoot ik helemaal vol. Een prachtige foto van mijn drie kanjers. Oudste zoon had iedereen 'gemobiliseerd'. Dochter had de camera met de zelfontspanner ingesteld en jongste zoon (van die middelvingers) werkte zowaar een beetje mee wat op zich al een klein wonder is.

En ook al is deze foto misschien niet helemaal perfect belicht, voor mij is ie van onschatbare waarde!!!

Staartstieken/haarelastieken

Ja, je ziet het goed. Dit blogje gaat over staartstiekjes. Zo noemen wij ze hier in het Brabantse. Waar een mens allemaal wel niet nostalgisch van kan worden. Laatst kwam er op FB  een foto voorbij van bolletjes-haarelastieken. Die had ik vroeger. En toen ik de la in onze bijkeuken wilde opruimen kwam ik een heleboel staartstieken van mijn dochter tegen. Die had, toen ze klein was, een volle bos met prachtig blond haar waar ik echt alle kanten mee uit kon. Met een nichtje als kapster leerde ik regelmatig nieuwe 'trucjes'. Hoge staart, twee staarten, twee vlechtjes, ingevlochten. Noem maar op, ze heeft alle kapsels gehad. Ik ben de fotoalbums ingedoken en heb een paar 'haar'-foto's gevonden. Helaas geen goeie van haar communie. Toen zat het zooooooo leuk. Was een soort lusjesknot. Hoge staart gemaakt, plukjes geknoopt en stuk voor stuk vastgezet met een klemmetje. Geweldig effect. Ik kon ook de foto van Daphne verkleed als Kathleen van K3 (nog voor Josje) niet vinden....grrrrrr. Komt nog wel een keer boven water en dan digitaliseer ik hem meteen.....

Nu de foto's.....ik heb weer genoten van die oude kiekjes.......

Haar haar is ooit een keer in een bob-line geknipt. Leek me leuk, maar toen was het gedaan met staartjes maken. Wat was ik blij toen het eindelijk weer aangegroeid was. Helaas is haar haar veel veranderd in de pubertijd. Droog, pluizig en stug. Al zit er nu weer verbetering in en wordt het vast weer net als vroeger!!! Misschien mag ik het dan nog een keertje invlechten.....for old times sake ;-)

Boeken kaften en dubieuze reacties

Afgelopen dinsdag was het weer zover. Jongste zoon had zijn boeken opgehaald en moeders kon met het kaftpapier aan de slag. Vind ik helemaal niet erg om te doen. Heb het jarenlang voor alledrie mijn kinderen gedaan. Daar was ik heel wat uurtjes zoet mee. Zochten ze de boeken uit die ze de volgende dag nodig hadden en begon ik daar eerst mee. Zo kon ik het een beetje verdelen. Ooit heb ik het hun voorgedaan zodat ze zelf aan de slag konden, maar dat was niet om aan te zien. Zonde van het kaftpapier, want het zat nooit strak genoeg gevouwen.
Het waren deze keer maar 23 boeken. Meer dan genoeg.......

Ik probeer altijd zo efficiënt mogelijk te werken. Dat betekent wel dat ik de boeken wat vaker in mijn handen heb, maar ik zit dan in zo'n heerlijke flow dat het vanzelf gaat. Fase 1 is het knippen en het grove invouwen van de kaft en fase 2 is de boven en onderkant afwerken. Ik heb er iets meer dan 1 uur op gezeten en dat is volgens mij best snel. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik de hoekjes niet invouw, maar omvouw en vastzet met een plakbandje. Ik weet dat er een vouwmethode is. Die heb ik ooit een keer geprobeerd en dat duurde mij te lang. Vandaar dat ik de makkelijke weg kies..........

De buitenkant ziet er strak uit. De binnenkant vind ik niet zo belangrijk. Het gaat erom dat het boek beschermd is en dat we geen boete krijgen aan het eind van het schooljaar. Als zoon dit jaar zijn examen haalt is deze kaftsessie de allerlaatste keer geweest. Ik zal het missen.........

Nu even over de vreemde reacties die ik op oude blogjes kreeg. Zij schreef over een h.acker in blogland. Ik volg ook een gehackt account. En nu ik van die vreemde Engelstalige reacties krijg, waarvan ik de afzender niet kan achterhalen, krijg ik het een beetje benauwd. Het zijn aardige reacties hoor, daar niet van. Maar ze klinken toch een beetje dwingend. Er staan ook titels van blogs bij, maar ik durf er niet heen. Omdat de afzender anoniem is.

If you recognize yourself in these comments, please make yourself known. Otherwise I won't be visiting your blog. (Ben benieuwd wat er gebeurt)

		Thank you for the good writeup. It in reality was a amusement account it. Look advanced to more brought agreeable from you! However, how could we keep in touch? Feel free to surf my website ... my article network deindexed op Over gebroken nachten en Pinterest Anoniem op 21-8-12 Awesome blog! Is your theme custom made or did you download it from somewhere? A design like yours with a few simple adjustements would really make my blog shine. Please let me know where you got your design. With thanks Also visit my web page : my blog guest op 'Zij' gaan loesoe...... Anoniem op 21-8-12 This is a topic that is close to my heart... Cheers! Exactly where are your contact details though? Also visit my site ; my article network review op Sweet Saturday Anoniem op 21-8-12 Helpful info. Fortunate me I discovered your site accidentally, and I am surprised why this accident did not took place in advance! I bookmarked it. Here is my web blog my article tools op Fleur en kleur op woensdag. Anoniem op 21-8-12 Thanks a lot for sharing this with all folks you really realize what you are talking approximately! Bookmarked. Kindly also talk over with my website =). We can have a link alternate agreement between us Here is my web site :: my blogger tricks op Slakkenkwekerij Sjonke Anoniem op 21-8-12 Hello very cool site!! Guy .. Excellent .. Superb .. I'll bookmark your blog and take the feeds additionally? I'm glad to find a lot of helpful information here in the put up, we want work out more strategies in this regard, thank you for sharing. . . . . . Also visit my web site :: cool articles for teenagers op Wat nu weer........ Anoniem op 21-8-12 I like the valuable info you provide in your articles. I'll bookmark your blog and check again here frequently. I'm quite sure I will learn lots of new stuff right here! Best of luck for the next! Also visit my web-site cool articles for teenagers op Cupcakes Part Deux Hebben jullie dit soort reacties ook wel eens gekregen? Zie ik spoken?  Ik weet het niet. Ik ben alleen maar heel erg voorzichtig, want ik zou het vreselijk vinden als ik mijn blog kwijt zou raken. Zoveel verhaaltjes en al die leuke en lieve reacties van iedereen. Ik wacht het maar even af.......... Anoniem op 21-8-12

Als je bij de bieb werkt.......

.....kom je soms onverwachte juweeltjes tegen.
Laatst was ik op een rustig moment kastcontrole aan het doen (word je helemaal zen van), toen mijn oog op dit boek viel:

Vond ik reuze interessant. Vooral omdat ik regelmatig het wereldwijde web afstruin, op zoek naar mooie spreuken of inspirerende quotes. En dit boek staat bomvol mooie quotes waar je helemaal happy van wordt. Geweldig!! Ik hou nu eenmaal van wijsheden die in 1 of 2 zinnen de spijker op zijn kop slaan.

Het boek is verdeeld in themahoofdstukken en bij de citaten staat de bron vermeld. Omdat er zoveel prachtige citaten in staan is het moeilijk om er wat uit te lichten. Toch even een poging:

Deel je brood en het smaakt beter
Deel je geluk en het wordt groter
Phil Bosmans

Wijsheid is een kwestie van verstand, niet van jaren
Perzisch spreekwoord   

De waarheid heeft een gerust hart 
William Shakespeare

Wie geen dankbaarheid in zich draagt, heeft een ander niets te bieden.
anoniem

En zo kan ik nog wel een poosje doorgaan.
Tot mijn grote verbazing is dit boek al in 2007 aangeschaft, maar het ziet er nog als nieuw uit. Wordt zeker niet veel geleend. Jammer. Misschien dat ik daarom even langs ga bij collectiebeheer. Vragen hoe vaak het in deze 5 jaar is uitgeleend. Want als het afgeschreven zou worden, wil ik het wel kopen voor 1 euro (Dat is de vaste prijs voor afgeschreven boeken bij onze bieb)

Nog even iets anders: Moederdag......
Voor mijn ma had ik op Koninginnedag handgestempelde servetten gekocht bij een oud-collega van mij. Zeker zo leuk als een mooie kaart. Voor mijzelf ook een setje gekocht. met andere tekst uiteraard:

Ik ben ook niet vergeten.  Mijn wensen had ik dit keer heel duidelijk gemaakt. Mijn dochter had wel initiatief genomen, maar als ik op de zonen moet wachten....zucht....dan kan ik lang wachten........dus ik heb het een beetje aangestuurd ;-)

  

Overgevoelig.

Ik had er weer eens last van....brok in mijn keel en tranen in mijn ogen. En dat om een stukje uit een tv-programma. 'De Slag om Arnhem', een BNN reportageserie waarin 12 jongeren de kans kregen om een stukje geschiedenis te herbeleven. Toen ze net als hun leeftijdsgenoten in WOII, de 'laatste brief' naar hun ouders schreven schoot ik vol.

Het bracht mij in gedachten terug naar 'The American Cemetery' in Colleville, Normandië. Daar moest ik jankend de rondleiding met gids, die zo'n echte brief voorlas, verlaten. Volledig overmand door de emoties die ik 'voelde' van zoveel gesneuvelde soldaten. Zij vochten voor onze vrijheid en betaalden daar de hoogste prijs voor. Zo heftig om al die kruizen te zien staan. Zo tastbaar hoe allesvernietigend een oorlog is.

Een ander kippenvelmoment had ik toen we Pointe du Hoc bezochten. Dat was Duits domein met bunkers en kanonnen. Maar de Duitse soldaten die hun vaderland moesten dienen, waren net zo goed jonge jongens die geen andere keus hadden dan te vechten voor de zwaar gestoorde waanideeën van één man (die engerd met dat snorretje) Zij hadden ook ouders die ze achterlieten en waren waarschijnlijk net zo bang als de soldaten die voor onze vrijheid vochten. Het geeft mij een verward en dubbel gevoel als ik daar aan denk.

Inmiddels is het 3 jaar geleden dat we Normandië met zijn vele tastbare herinneringen aan WOII bezochten. Het was heel indrukwekkend en ik ben blij dat ik dit stukje geschiedenis gezien en 'gevoeld' heb. Om de mannen te eren die er voor ons waren.......

Ik zit wèèr te mijmeren en te slikken. Misschien ligt het wel aan het feit dat jongste zoon op schoolexcursie is. Word ik zo onrustig van. Zaterdagnacht is hij vertrokken naar de Provence en inmiddels bericht gehad dat de bus veilig is aangekomen. Ik ben zo'n overbezorgde moederkloek. Vooral omdat hij een beetje sukkelt met zijn gezondheid. (Oeps, daar mag ik het niet over hebben)
Anyway, ondanks dat ik dit...........

.......................en dit...........

de komende week niet zal tegenkomen, zal ik heel erg blij zijn als hij vrijdag weer heelhuids thuis aankomt.

Bedankje

Iedereen bedankt voor de lieve felicitaties voor mijn moeders verjaardag, ook namens mijn ma natuurlijk. Vandaag ben ik nog even op de koffie geweest, want vandaag is ze echt jarig. Ik ben er met een grote omweg naar toe gewandeld. Mijn wandelmaatje kon niet vandaag, maar een stevige wandeling is zo goed voor mijn lijf dat ik in mijn eentje gelopen heb. Twee vliegen in één klap. Wandelen met een stukkie taart in het vooruitzicht....mmmm......hihi.

Oh ja, ik zal verklappen wat ik voor mijn ma had gekocht. In het grote pakket zat....tadaaaaa......

.....een huishoudtrapje!!! Stond heel hoog op de wensenlijst van mijn ma. Ze had er één met zo'n lage beugel en dat vond ze maar een eng ding. Ze wilde dezelfde als ik heb, ééntje waar je meer steun aan hebt als je er op staat. Ze had al gezegd dat ze zo'n trapje ging kopen voor het geld wat ze met haar verjaardag zou krijgen.

Was nog een hele toer om dat trapje mee naar huis te krijgen. Zaterdag moest manlief werken en ik had dus geen auto tot mijn beschikking. Ik ging op de fiets boodschappen doen (twee tassen vol) en keek meteen bij M.arskramer of ik zo'n trapje zag. En ja hoor....ikke blij en meteen gekocht. Ik weet namelijk dat mijn ma dat zelf ook op de fiets zou doen en dat wilde ik niet meemaken. Maar toen ik uit de winkel kwam, had ik zoiets van...ehhh....hoe krijg ik het mee. Gelukkig heb ik een beetje uit de kluiten gewassen fiets en kon ik het trapje op het frame zetten en bleef het precies tussen de buigingen van mijn stuur staan. Uiteraard niet naar huis gefietst, maar gelopen. De rest van de boodschappen in mijn fietstassen gepropt. Het koste me wat zweetdruppeltjes, maar ik kwam met een voldaan gevoel thuis.

Gisteren nog een grappig verhaal gehoord op de bieb. Een voormalig collega wordt binnenkort oma en wilde iets maken voor haar kleinkind. Het moest een katoenen dekentje worden en ze had inmiddels katoen en breipennen gekocht. Aangezien het heel wat jaartjes geleden was dat ze iets had gebreid, was ze er toch een beetje onzeker over. Hoe pak ik het aan? Hoeveel steken zet ik op? Nu zijn biebmiepen niet voor één gat te vangen, zelfs als ze niet meer werken. Wat had deze slimme aanstaande oma gedaan. Zij had bij H.ema een katoenen dekentje gekocht en daar gaat ze nu de steken van tellen om het vervolgens weer te retourneren. De manier waarop ze het vertelde deed mij en mijn collega's gieren van het lachen. Ik vind het een briljante oplossing en geef deze tip graag door aan iedereen die een katoenen babydeken wil gaan breien en niet weet hoeveel steken je op moet zetten. Enneh....de bieb heeft natuurlijk ook breiboeken....die heeft ze ook meegenomen.....

She made it......

Over rare werktijden gesproken.......afgelopen nacht, tegen half 1, kreeg dochter het verlossende mailtje dat zij geslaagd was voor haar wiskundetoets. Met een 7,3. Nog nooit eerder heeft zij zo'n mooi punt voor wiskunde gekregen. Mennnn, wat zijn wij blij. Vooral omdat ze al vrolijk met de introductiedagen meeliep. Nu weten we het zeker en kunnen de boeken besteld worden en het collegegeld betaald.

Zij gaat naar Hogeschool InHolland in Rotterdam. Deze school is de afgelopen tijd heel erg negatief in het nieuws geweest met opleidingen die niet aan de norm voldeden en uitgereikte diploma's die ineens niks waard bleken te zijn. Gelukkig voldoet de opleiding die zij gaat volgen wel aan de norm. En ik ben er van overtuigd dat deze school nu goed doorgelicht wordt, dus ik maak me vooralsnog geen zorgen.

In dit prachtige gebouw gaat zij de opleiding Communicatie volgen.

De volgende foto heeft Daphne zelf gemaakt met haar iphone.....

Ze is de jongste in haar klas (17 jaar), maar dat maakt niet uit. Ze heeft er veel zin in.
En ik......ben zo opgelucht. Weer een beer afgeschoten........


Heel vreemd....ik krijg ook last van het Bloggerspook. Op 25-8, rond half 11 's ochtends dit blogje gemaakt. Ben benieuwd wanneer het in het overzicht komt.....

Rusteloos wachten......

We zijn weer bijna compleet. Zaterdag komt oudste zoon thuis na een vakantie in Turkije van maar liefst 15 dagen. Hij is inmiddels 19 jaar en loopt niet in 7 sloten tegelijk, maar ik blijf bezorgd. Heb mijn kinderen het liefst dicht in de buurt. Al zal ik ze nooit of te nimmer tegenhouden als zij andere plannen hebben!!!!
Zo ook jongste zoon niet, die dit jaar voor het eerst met vrienden op vakantie ging. In Nederland weliswaar, maar  toch.....zijn vriendengroep is nogal een zooitje ongeregeld wat verantwoordelijkheid betreft.

Dit jaar vieren man en ik (en dochter) onze vakantie thuis. Geen stress, geen slapeloze nachten van te voren, geen lange autoreis en helaas ook GEEN ZON. Maar ja, als we naar Frankrijk waren afgereisd, 2 dagen onderweg, hadden we ook bewolking kunnen hebben. Ten minste, de paar keer dat ik het Europese weer meekreeg zat Frankrijk eveneens onder een dik wolkenpak verscholen. Dan is een caravan al snel te klein. En vochtig, wat weer slecht is voor mijn gewrichten. Had ik 2 jaar geleden in Normandië enorm veel last van.

Vorig jaar zijn we voor het laatst geweest. Met zijn viertjes naar het zuiden van Frankrijk. Oudste zoon ging, net als 2 jaar terug, niet mee. Wat een stress dat voor mij gaf, niet normaal. Ik had totaal geen vakantiegevoel en zag duizend beren op de weg. Wat als er met ons iets gebeurd? Hij zit daar moederziel alleen in Nederland. Wat als er met hem iets gebeurd.....
Nu weet ik wel dat een ongeluk overal kan gebeuren en niks zeker is in het leven. Maar dit jaar wilde ik eventjes zonder die stress. En dat is gelukt. Ik heb tot nu toe een heerlijk relaxte vakantie. Jammer genoeg wat weinig ondernomen. Dat lag uiteraard aan het weer (en mijn pijnlijke gewrichten....zucht). We hebben wel verschillende karweitjes van de 'to do-list' kunnen afstrepen en dat geeft veel voldoening.

Alleen een beetje jammer voor dochterlief. Zij mocht mee naar Spanje met een vriendin en haar ouders, maar bleef toch liever thuis. Volgens mij is zij stiekem net zo'n huismus als ik ben. Ik heb niet bepaald reizigersbloed door mijn aderen stromen. Gelukkig voor haar werd ze aangenomen bij de Jumbo supermarkt en kon ze eindelijk die felbegeerde Iphone kopen. Stond hoger op haar wensenlijstje dan een vakantie!!!

Wat de plannen voor volgend jaar zijn weet ik nog niet. Misschien dat we in het voorjaar weer een stedentripje doen. Liefst met zijn allen net als ons geweldige tripje Parijs. Misschien dat manlief en ik net 'voor het seizoen' een paar daagjes pakken. We zien wel. Nu nog even rusteloos wachten tot oudste zoon weer veilig aangekomen is.........

En als ik deze collage zie, dan krijg ik weer even dat mooi-weer gevoel van vorig jaar:

En wat heb ik gekregen…..

…eh….ik durf het bijna niet te zeggen……ik heb voor mijn verjaardag een nieuwe stofzuiger gekregen. Op eigen verzoek nog wel. ’t Is geheel tegen mijn principes om ‘iets’ voor het huishouden te vragen als cadeau dus ik ben heel erg van mijn geloof gevallen deze keer. Ik stofzuig niet eens vaak!!!!! Ben sowieso geen huishoudelijk licht. Kan hele goeie schijnbewegingen maken en daar houdt het eigenlijk mee op.

Meestal is het manlief die de stofzuiger bedient. Maar na het opruimen van de kerstboom ging ik zelf met het lawaaimonster aan de slag om mijn huisje naaldenvrij te maken. En ineens, zomaar uit het niets werd ik aangevallen door het kreng. Dat was een beetje te verwachten, want deze stofzuiger werd op verschillende plekken met tape bij elkaar gehouden. Mijn manneke is niet zo voorzichtig met spullen….’t is nogal een rouwdouwer en daar heeft de stofzuiger veel onder geleden. Maar ja, zolang die het nog doet en ik gebruik hem niet, heb ik er ook geen last van. Tot iets meer dan een week geleden. Stang viel er voor de zoveelste keer af en de Miele keerde zich tegen mij. De helft van mijn tuniekje kwam vast te zitten in de slang. Snel het agressieve apparaat uitgeschakeld om me te bevrijden en toen bekeek ik de stofzuiger eens goed. Nou ja zeg….kon echt niet meer. Het leek de oorlogsveteraan der stofzuigers. Conclusie…er moet een nieuwe komen. En met mijn verjaardag in aantocht......twee vliegen in 1 klap.

Ik wist dit jaar niks anders te verzinnen. Mobiele telefoon werkt nog, ben niet zo van de sieraden, kleding koop ik vaak genoeg (vooral in de uitverkoop), mooie foto van de kids krijg ik alsmaar niet (staat al heel lang op mijn verlanglijstje). Aangezien ik de feestelijke decembermaand een hoop snuisterijen voor de huiskamer had gekocht, bleef daar ook weinig te vragen over. Dvd’s leen ik bij de bieb en muziek download ik van de pc. En mijn parfumfles zat nog vol genoeg.

Nu zijn er vast een heleboel vrouwen die een giga-lijst kunnen opratelen met dingen die ik had kunnen vragen (en die tips hoor ik graag, ik ben immers volgend jaar weer jarig), maar deze jarige job had geen inspiratie. Vandaar dat er nu sinds mijn verjaardag een mooie, nieuwe, glanzende, geruisloze, lichtgewicht dus lekker handzame stofzuiger aan onze inboedel is toegevoegd.