Lachen, gieren, brullen, dansen en zingen. Dat gebeurt er als 6 biebmiepen worden losgelaten in de plaatselijke schouwburg. En wij waren niet eens degenen die optraden. Maar we hebben wel heel de tent op de been gekregen.......
We zaten op rij 2 (!!!) tijdens de muzikale voorstelling 'Bootleg ABBA'. Zoals de naam al verraadt, een ABBA coverband. Met mijn collega's en generatiegenoten een feest van herkenning. Alles konden we woordelijk meezingen. Geweldig!!
En ze waren goed....heel goed. Die mensen op het podium stonden zich in het zweet te werken om de zaal warm te krijgen. Dat lukte maar matigjes en daar waren wij biebmiepen natuurlijk net zo schuldig aan. Bij 1 nummer voor de pauze ging iedereen staan en daarna........weer vrolijk terug zitten. Het voelde zeer onwennig. We hadden plezier hoor, maar het zat ons ook wel een beetje dwars. Dat kwam allemaal goed, want na de pauze konden wij ons niet meer beheersen......we zijn met zijn zessen gaan staan en hebben gedanst en gezongen tot de laatste toegift voorbij was en dat voelde zooooooo goed!!!!
Achter ons waren de mensen bijna verplicht om ook te gaan staan, want zoals gezegd....we zaten op de tweede rij met zijn zessen naast elkaar dus we blokkeerden voor een groot deel van het publiek het zicht.....hihihihi...... Als we achterom keken, zagen we hier en daar ook een minder vrolijk gezicht wat bij ons alleen maar meer op de lachspieren werkte. Kortom....we hebben GENOTEN en na afloop nog gezellig zitten kletsen en herinneringen opgehaald in de foyer. Ik wil mijn lieve collega's Lia, Linda, Petra, Lisette en Tonny bedanken voor een heerlijk avondje. Gaan we zeker vaker doen.........
Hier mijn 30 seconden filmpje, maar er zijn er veel meer en veel betere op Youtube terug te vinden....
Het was me afgelopen week weer heel erg duidelijk dat wij vrouwen van een hele andere planeet komen dan onze mannen. En dat het ook niet leeftijdsgebonden is hoe mannen denken.
Ik had afgesproken met een vriendin om naar de schouwburg te gaan. We waren een beetje over en weer aan het berichten wie zou rijden dus ik vroeg aan mijn man die late dienst had: rij jij zometeen zelf naar je werk of kun je met iemand meerijden? Hij reed zelf.
'Waarom dan', vroeg hij.
'Ik ga naar de schouwburg', antwoordde ik.
En toen kwamen daar de bijna legendarische woorden: Dan kun je toch met de fiets.
Afijn, we hebben sinds een paar maanden een ander, goed rijdend, tweede autootje waar ik ook mee overweg kan. Maar ik moest even met oudste zoon (21 jaar oud) overleggen, want stel dat hij eerdere plannen had gemaakt. Dan was er een probleem. Een berichtje gestuurd en hij vroeg meteen waar ik de auto voor nodig had. Toen ik het over de schouwburg had, kreeg ik een berichtje terug. 'Dan kun je toch met de fiets'.
's Avonds haalde ik mijn vriendin op en begon bovenstaand verhaal te vertellen. Nog voordat ik klaar was met vertellen wist zij al wat ik bedoelde want haar man had zo ongeveer hetzelfde gezegd: Dan ga je toch met de fiets.
Nu is de schouwburg inderdaad niet heel erg ver fietsen. Maar snappen mannen dan niet, dat als wij vrouwen een avondje uitgaan, wij niet helemaal ingepakt (sjaal, oorwarmers, wanten) ergens aan willen komen, verwaaid haar en een loopneus van de kou. Snappen ze dat echt niet???
We zijn dus gewoon met auto gegaan, naar een voorstelling met alleen maar mannen...lol....
De Bourgondisch Belgen. De poster klopt niet helemaal, want bij deze voorstelling was het Arie Koomen die het zaakje aan elkaar praatte. Best veel gelachen, maar soms ook niet. Want ja, heey, die typische, schunnige mannenhumor is iets teveel 'MARS'.
Nu nog even wat Paasei-humor er in gooien.........denk hieraan als je een eitje eet....hihihi.....
....nou nou, kom kom, zo zo. Een grappig stukje uit het boek 'En dan nog iets' van Paulien Cornelisse waarin zij zich verwondert (of moet dat met een d?) over het gebruik, misbruik en in onbruik raken van taal. Hoe grappig dit fragmentje is kun je beter zelf lezen, want ik ga hier geen boek overtypen. Haar eerste boek 'Taal is zeg maar echt mijn ding' vond ik ook al zo leuk. Twee vlot geschreven boeken om effe tussendoor te lezen!!
Poe poe slaat ook wel op de verzengende hitte die ons landje afgelopen weekend teisterde. Ik heb mijn tempo drastisch aangepast. In warmere streken houden ze niet voor niets een siësta. Dat zijn wij niet gewend dus we gaan gewoon door. We puffen wat af met zijn allen. Ach, ik overleef het wel. Ik ben zelfs mijn lange werkzaterdag doorgekomen. En voor we het weten zitten we ineens midden in een regenperiode. Da's veel ongezelliger dat zon en warmte.........
Ik was trouwens donderdag een stuk opgeknapt van de blaasontsteking. De antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig, want ik had dochter beloofd om naar de bioscoop te gaan. Eerder die dag was ze geslaagd voor haar theorie-examen (voor rijbewijs) en 's avonds gingen we saampjes naar de bios Step Up 4 bekijken. In 3D nog wel dus duffe brillen op.
Ondanks dat het een echte jonge meiden-film is, vond ik hem niet onaardig. Integendeel. Een beetje Grease2.0. Jongen, meisje, problemen, mooie mensen en geweldige dansscenes. Heb je een tienderdochter, ga er heen!! En anders wachten op de dvd ;-)
Vrijdag, ondanks de warmte, heel veel gedaan. Zelfs te voet om een boodschap. Alles wat in de wasmand zat (en er naast lag) gewassen, bedden verschoond en buiten gedroogd. Was snel droog dus 's avonds mijn hele strijk weggewerkt. Ik was wel moe aan het einde van de dag, maar rolde met een voldaan gevoel mijn bedje in.
Vergeet ik te vertellen dat dochter heerlijke appelflappen had gebakken. Dat was ons Plan B voor donderdag als ons avondje bios niet door had kunnen gaan......heeft ze een dagje opgeschoven.....
Zaterdag van 10 tot 5 gewerkt. Vreselijk warm op onze bieb en na de middag kon je een kanon afschieten. Daardoor wel bij kunnen kletsen met collega Rianne die ik al weeeeeken niet meer had gezien en waar ik, volgens mijn nieuwe rooster, maar 1 keer per 3 weken mee samen werk. Vinden we allebei erg jammer. Samen met Linda, een andere collega, werkten we op donderdagen en vormden we een goed geolied team. Was altijd heel prettig werken. Helaas, het is niet anders. Binnenkort maar eens afspreken met 'de meisjes'.
's Avonds aan tafel, keek ik richting tuintje en zag ik dit.........
Het contrast vond ik zo mooi, dat ik eerst een foto wilde maken en eten van later zorg was.
Zondag waagde ik mij toch in mijn bakoven-tuintje. Kon het in de schaduw nèt volhouden. Af en toe naar binnen om op te drogen. Toen pikte een krekel mijn stoel in. Nou ja, hij zat op de leuning...hihi. Even de tuintafel getemperatuurd en die had ernstige verhoging........
Oeps, vieze tuintafel, mijn reflectie in badstof niemendalletje en reuzen-hibiscus op de achtergrond.
's Middags op verjaardagsvisite bij overbuurvrouw Miranda. Mijn badstof jurkje was iets te casual dus iets anders aangetrokken. Gezellig bijgekletst met de visite en hele lekkere hapjes op. Miranda had wraps besmeerd met dille-saus (of was het iets anders, nog navragen) en belegd met gerookte zalmfilet, opgerold en in hapklare brokjes gesneden. De andere variant was besmeerd met kruidenboter en belegd met ham. Superlekker. Ik ga ze snel een keertje zelf maken.
En toen was mijn korte weekend weer voorbij. Maandag werken. Hopelijk is het dan ietsje minder warm. (Oh jee, klinkt als een klein klaagje)
Hij is weer begonnen hoor. Mijn heerlijk relaxte thuisvakantie. Maandag moest ik nog werken, maar dinsdag was het eindelijk zover. De dag begon zoals alle dinsdagen. Eerst naar de fysio (Ja, nog steeds. Mijn rug blijft problemen geven en er is een tenniselleboog bijgekomen....zucht). Daarna een powerwandeling met wandelmaatje Carla. Het luie zweet er uit gelopen. Gelukkig had ik 's ochtend al een sms gekregen dat dochter veilig op haar vakantiebestemming was aangekomen. 10 dagen Lloret de Mar en dat moet deze paniekmoeder ook zien te overbruggen....zucht 2.
Er zijn altijd een paar wensen die ik speciaal voor de vakantie bewaar. Deze keer was het de schaduwkant van de tuin aanpakken. Samen met manlief heb ik het grootste deel van de border leeggehaald. Er kwam nogal wat uit.......
Resultaat....een volle container, 3 vuilniszakken en een beetje in zak nummer 4.
En dan heb je ineens een 'leeg canvas'
Omdat niet alles op 1 dag kan en ik 's avonds iets anders had gepland moest de tuin even wachten. Heel even maar..........
's Avonds ging ik naar de film Magic Mike met de grootste Channing Tatum-fan van West-Brabant, Natasja J. Een flinterdun verhaaltje, maar de lekkere lijven van Channing en consorten maakte veel, heel veel goed. Genoeg 'whoowhoo'-momenten!!!!
En toen werd het woensdag. Tijd om inkopen te gaan. Ik laat er echt geen gras over groeien. Vind ik ook niet mooi in mijn border......hahahaha.
Mijn kortingsbonnen opgezocht en hup....naar I.ntratuin.
Karretje gevuld en weer naar huis. Daar is de helft nu geplant en met de andere helft ben ik nog aan het schuiven en verplaatsen. Komt goed. Is het vandaag niet, dan toch morgen of overmorgen......
De basis is er. De kleine gaatjes vul ik later in etappes op. Anders wordt deze staycation wel errug duur in deze eerste week. Zo blijven er ook nog wensen over en een excuus om binnenkort weer naar I.ntratuin af te reizen ;-)
En da's voor mij best bijzonder. Ik ben niet zo'n 'uitgaander'. Het echte stappen is niet aan mij besteed. Bij iemand op de koffie gaan (in mijn geval thee) of lunchen met een vriendin vind ik zeker zo leuk. Heb je in ieder geval geen suizende oren van te harde muziek of een wattenhoofd van te laat naar bed. Het ligt ook wel aan het feit dat ik niet zoveel energie heb. Ik moet constant keuzes maken. Dit doen OF dat doen, nooit EN EN. En goed plannen heb ik ook niet onder de knie.Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ,voor ik die beperkingen had, ook niet erg uithuizig was. Ik ben gewoon graag thuis. Als ik maar niet ziek ben en de vrijheid heb om te doen waar ik zin in heb, dan geniet ik het meest. Gisteren was een uitzondering en ben ik met 2 vriendinnen naar een theaterconcert geweest. Eén van de twee doet dat ook nooit. De andere wel, met haar man of schoonzus. Mijn man krijg ik nergens mee naar toe. Daar heb ik me allang bij neergelegd. Anyway...ik ken deze 2 dames al heel erg lang. C. van de lagere school en M. vanaf het middelbaar. Met C. heb ik door de jaren heen altijd contact gehouden en M. heb ik 3 jaar geleden 'teruggevonden'. Via haar zus die op Hyves zat. De laatste keer dat we bij elkaar op visite waren klaagde ik erover dat ik weer een theaterbon had gekregen in mijn kerstpakket en dat ik er door de jaren heen imiddels 3 bij elkaar gespaard had.Toevallig had ik een folder van de schouwburg bij de hand en gingen we voor de grap eens kijken naar het programma. En je raadt het al........er stond iets in wat ons wel leuk leek.
En zo is het gekomen dat we gisteren naar de schouwburg zijn geweest. Naar een concert van U2NL-In Blinding Lights. En verblindend was het.....een hele mooie lichtshow, muziek die de echte U2 heel goed benaderde en een bijna net zo'n charismatische zanger als Bono. We hebben genoten en we hebben al plannen gemaakt om dit vaker te doen. En nu ik eindelijk mijn theater-vuurdoop heb gehad, zal dat vast en zeker gebeuren..........
Zelf ook nog een filmpje gemaakt van een deel van een nummer (dacht dat het niet zou lukken, maar op de valreep toch geprobeerd met mijn 7 jaar oude cameraatje)
’t Is na twaalven. Ik ben alleen thuis. Oudste zoon is met zijn auto weg, maar heeft zijn scooter eerder die avond, met de sleutel nog in het contact, in de achtertuin geparkeerd. Ik krijg de sleutel er niet uit en kan dus ook zijn slot niet uit de buddy pakken. Poort kan nog niet op slot, want broer en zus zijn met de fiets weg. Ik wil naar bed, manlief heeft zaalvoetbaltoernooi met ‘nabeschouwing’. Dusssss……..stoeien met een scooter.
Tegen half 1. Scooter eindelijk IN de schuur gekregen. (Staat namelijk nog een scooter in die ik met geen mogelijkheid verplaatst krijg) De sensorlamp floept aan. Jongste zoon morrelt aan de achterdeur. Komt strompelend binnen. Heeft vreselijke buikpijn. Deze ma blijft nog maar even beneden hangen. Waar zit de pijn? Moet ik met je naar de dokterspost? Nee, dat hoeft niet.
Kwartier later. Oudste zoon komt langs voordeur binnen. Ik vertrek naar de badkamer. Jongens vertrekken ook naar boven. Voordat ik begin met tanden poetsen, hoor ik iets in de tuin. Licht in de schuur is aan. Verder zie ik niets of niemand. Met kloppend hart naar beneden. Gelukkig een bekende, het is manlief die binnen komt waggelen. Zo zat als een ‘pinneke’. Hij hijst zich naar boven en ploft op bed. De lucht is bijna brandbaar van de alcoholische walmen die hij uitstoot. Aangezien mijn bank niet lekker ligt, ben ik genoodzaakt om er naast te gaan liggen. Hij ligt deels op mijn helft en…grrrrr…..met zijn gezicht mijn kant op. Ik ga maar wat lezen, want eh….stel dat hij misselijk wordt, dan kan ik tenminste vluchten.
Tegen 3 uur (geloof ik, weet het niet meer). Ik ben blijkbaar toch, half zittend, weggedoezeld. Ik word wakker van dochter die ineens paniekerig hijgend in onze slaapkamer staat. Ik voel ook meteen paniek, want ik denk altijd het ergste. Met een snik in haar stem verteld ze dat ze zonder jas naar huis is gekomen en dat ze het f#cking koud heeft. Zij en vriendin hadden de garderobebonnen aan iemand die vriendin kende meegegeven om de jassen te halen en die persoon kwam alsmaar niet opdagen. Na 3 kwartier wachten zijn de ze zonder jas vertrokken.
Rust wedergekeerd, behalve in mijn hoofd. Shit, manlief beweegt……hij moet toch niet kot.....eh….overgeven. Nee, hij zigzagt naar de wc. Kwartier later. Zou dochter de poort op slot gedaan hebben. Ik ga het voor de zekerheid maar even vragen. En……nee hoor, natuurlijk niet. Dus ik midden in de nacht, in mijn pon, naar buiten om de poort op slot gaan doen. Kan ik maar beter zelf doen, want anders vraag ik me constant af of ze de achterdeur weer afgesloten heeft.
Zondagochtend was ik voor 8 uur wakker. Kort nachtje dus. En dan gaat het weer malen….die jas…..waar is die nu. ’t Was haar ‘reserve’-jas. Nog goed te gebruiken voor uitgaan en zo. Nu heeft ze maar 1 jas meer. Wat als daar iets mee gebeurt? Ik ga maar kijken of er nog iets in de uitverkoop hangt en als dochter NIET verder op onderzoek uitgaat en bij Chagall gaat kijken, kan ze hem zelf betalen!!!!! En ik…..ik ga proberen deze dag door te komen. Zal niet meevallen na een onrustige nacht met veel te weinig slaap.
