Van alles door elkaar....

...want ik krijg er nog steeds geen samenhangend geheel van gemaakt in mijn hoofd. En dat ligt heus niet aan drukte, want ik doe niet aan 'druk'. Ik weet eigenlijk niet waar het aan ligt. Misschien is het een hardnekkig geval van writers' block. Kan ook zijn dat het blogvirus is overgenomen door mijn dochter. Zij blogt er vrolijk op los. Heeft een gezellige jonge meiden life-style blog: La vie est belle 

Ik ga maar even de foto's van de afgelopen weken af.....
Eind januari genoten van een Poolse high tea bij vriendin Gosia. De wodka stond op tafel, maar daar heb ik niks van op hoor!!! Alleen maar grote bakken thee en allerlei lekkernijen.....

Heel veel gezelligheid gehad met vriendinnen. Een verjaardag, bezoek aan een tuincentrum, filmavondjes en wandelingen. Het tuincentrum was nogal een avontuur. Helemaal in het buitenland...hihi....da's van waar ik woon niet zo heel ver. Maarrrrrr........er werd in het Belgische Essen aan de weg gewerkt en dat betekende een omweg van zo'n 20 minuten over enge, onbekende, smalle weggetjes. En ik ben al zo'n held :-(
Gelukkig maakte de wafel in de koffiecorner veel goed.......

Vreselijk gelachen, omdat mijn vriendin dacht dat het theelichthoudertje (als steker voor in bloemstukjes) een tafelbelletje was.

Omdat mijn handtas heel erg aan vervanging toe was (het hengsel was bijna afgescheurd), ging ik op zoek naar een nieuwe. En ik vond de perfecte tas met lekker veel vakjes. Zoooo handig. Alles heeft zijn plekje en ik ben nooit iets kwijt.

En eindelijk heb ik iets gedaan met het onooglijke, kitscherige lampje van de kringloop. Eerst even de 'before'-foto......

Ik heb de kapjes gestript en vervolgens het glimmende, goudkleurige wandlampje voorzien van een laagje Annie Sloan-verf. Die is zo fijn, want je hoeft helemaal niks voor te behandelen. Vervolgens heb ik wat schijnbewegingen gemaakt met de kapjes. Omwikkelen met wol. In de breedte werd het niks. Toen in de lengte geprobeerd. Dat zag er niet onaardig uit, al zeg ik het zelf. Toch heb ik uiteindelijk voor de makkelijkste weg gekozen en kapjes bij de X.enos gekocht. De neem ik waarschijnlijk ook nog onderhanden, want ze zijn niet in de stijl die ik voor ogen heb.

Er gebeurde ook nog iets naars. Pasgeleden kwam ik thuis van een heerlijke wandeling. Ik maakte de poort open en zag ineens een witte berg. In een flits dacht ik....uhhh...sneeuw, maar toen zag ik het gehavende lijfje van een duif liggen. Ik ben er nog niet achter wie de dader is, maar een buurvrouw heeft pas een sperwer in haar tuin gespot.......brrrr...dit soort dingen hoop ik niet te vaak mee te maken......

Zo....ik kabbel weer vrolijk verder. Tot de volgende onsamenhangende blog....lol......

Lieve blogbuurtjes

Wat ben ik blij dat ik ooit ben begonnen met bloggen. In het begin vond ik het een beetje eng, maar gaandeweg is het een vertrouwd deel van mijn leven geworden. Ik 'parkeer' mijn ergernissen, mijn angsten, mijn blije gevoel, mijn gepieker en mijn onzekerheden op mijn blog. Doordat ik alles van me af schrijf, zit mijn hoofd niet zo vol en hou ik 'plaats' over om te genieten van de kleine dingen des levens. En die kleine dingen zijn voor mij het allerbelangrijkst. Maar wat mij nog het meeste helpt zijn al die leuke, spontane en soms relativerende reacties die ik van jullie, mijn blogbuurtjes, krijg. Dat is echt hartverwarmend. Jullie reacties op het onderzoek wat ik laatst gehad heb (op mijn andere blog) en waar ik toch even zwaar van onder de indruk was, hebben mij enorm geholpen en ik was in no-time weer mijn oude, positieve zelf.

Daar moet ik trouwens nog even op terug komen......
Dat mijn afspraak bij de mdl-arts pas 3 december is ligt aan het feit dat er alleen op maandagen afspraken gepland worden. Waarom dat is zo is, weet ik niet en of ik het durf te vragen op 3 december betwijfel ik. Zal voor mij dus eeuwig een mysterie blijven ;-)

En dan nu even afsluiten met een zin die ik op Twitter voorbij zag komen en die ik met Photoscape een leuke omlijsting heb gegeven........

Zo'n dag.....

Ik kom vanochtend op mijn werk. Toets de code in om het alarm af te zetten en.....hij werkt niet. Kalm blijven en gewoon nog een keer proberen en verhip....het lukt. (Een half uur later stond alsnog de meneer van de beveiliging voor mijn neus, want het alarm was afgegaan en er was toch een melding binnen gekomen. Had ik niet gehoord bij de personeelsingang)

Eenmaal binnen hoor ik een snerpend geluid. Waar komt dat nu weer vandaan. Oh nee hè, dat is het alarm van het controlepaneel. Er brand een rood lampje met 'storing urgent'. Gelukkig weet ik hoe ik het geluid af kan zetten. Ik ruik geen brandlucht, zet snel de pc's aan en ga verder met mijn werk beneden. Krantjes uit de brievenbus, stempeltje erop, licht in de leeszaal aan.

Beneden klaar, back-up veilig gesteld, kassa gepakt en het nummer opzoeken van collega die ik moet bellen als er storing is. Neeeeheeeheeee.......ons systeem doet het niet en alle publiekpc's staan op 'pagina niet gevonden'. Hoe kom ik nu aan dat telefoonnummer? Eerst maar even collega van systeembeheer bellen. Dat nummer staat gelukkig op de uitgeprinte lijst. We komen er snel achter dat internet wel werkt, alleen onze website en het systeem niet. Maar ik kan in ieder geval het nummer van mijn andere collega opzoeken.
Die vertelt dat dat alarm al heel de week afgaat, omdat er waarschijnlijk een lek in de verwarming zit. Vandaar dat het ook zo koud is in de bieb. Loos alarm (maar eigenlijk ook weer niet) en niet iets om over in de stress te schieten.

Systeemproblemen zijn in ongeveer een kwartiertje opgelost dus het noodsysteem hoeven we niet op te starten. Oef, geluk bij een ongeluk, want we hebben inmiddels klanten (bij ons zijn dat leners).

What a way to start your day.........het eerste uur genoeg stress gehad voor de rest van de dag. En het werd later op de dag nog even heel penibel voor een klant die zijn vliegtuigticket uit wilde printen en wat alsmaar niet lukte. Uiteindelijk is dat ook nog goed gekomen. Eén ding is zeker.....het was niet saai vandaag. Wel koud!!

Kreeg ik in mijn mailbox....

Hahahahahaha.....ik dacht het niet hoor. Na dat fiasco bij I.ntratuin. Voor mij geen Ladies Night meer. Nergens meer. Al kun je hier ook voordelig online shoppen tijdens Ladies Night. Hmm....misschien kijk ik wel efkes op de website woensdagavond.

Fijn weekend allemaal. Ik mag deze zaterdag weer werken....zucht....
Ach, ik moet niet zeuren. 't Is maar 1 keer per 3 weken, ik was dinsdag t/m vrijdag lekker vrij en heb een hele leuke week gehad.

Een GROTE pluim voor......

La Nostalgia!!!!

Eind april vond ik in deze sfeervolle brocante woonwinkel, na heel erg lang op zoek te zijn geweest, 'DE' klok.
Oh wat was ik blij. Het was een blikvanger aan mijn muur. Eindelijk kon ik het afzichtelijke oude klokje weggooien. Er gingen een paar maanden voorbij en op een dag, begin juli, stond de klok ineens stil. Hè, dacht ik, die batterij is wel snel leeg. Niet getreurd, nieuwe batterij erin en toen..........deed ie nog niks.

Tja, wat doe je dan. Op zoek naar de aankoopbon natuurlijk. Overal bewaar ik bonnetjes van. En van spullen waar garantie op zit, meestal op een vaste plek. Je voelt hem al aankomen natuurlijk......ik kon de bon van de klok niet vinden. Grrrrr....... Toch maar met de kapotte klok naar de winkel gegaan en uitgelegd wat er aan de hand was. De eigenaresse kon ook terugvinden wanneer ik die klok had gekocht, maar ze moest wel een 'ongeveer' datum hebben. Gelukkig had ik gepind en kon ik de datum op mijn afschrift terugvinden. Omdat van deze leverancier al eerder een exemplaar was teruggekomen, vond zij het beter om een tegoedbon te geven dan een vervangende klok die misschien weer na een paar maanden de geest zou geven. Normaal ben ik geen fan van tegoed-bonnen, maar deze bleef onbeperkt geldig en mocht ik in gedeeltes opmaken. Met al die leuke spullen die in deze winkel te vinden zijn, zou het opmaken ervan geen probleem zijn.

Omdat ik weer op zoek moest naar een klok en daar de eerste keer al zolang over gedaan had, kocht ik ter overbrugging een goedkope vervanger bij A.ction voor 3,95. Kon er niet echt aan wennen, maar ja, we hadden in ieder geval iets aan de muur hangen.

Toen ik mijn tegoedbon ophaalde, had ik zelf geopperd of het niet mogelijk was om het mechaniekje te vervangen. Dat zou zij nader bekijken. En deze week kreeg ik een telefoontje van de eigenaresse van La Nostalgia. MIJN KLOK WAS GEMAAKT!!! Inderdaad het mechaniekje vervangen. Wat een service!!! Ik helemaal blij MIJN klok opgehaald en nu hangt ie weer stralend zijn tijd door te geven aan mijn muur........

Ons vakantiehuisje

Dit jaar zoeken we het niet ver weg met de vakantie. De jongens gaan zelf weg en dochter is net begonnen met haar baantje als cassière. Vorig jaar togen we nog met de auto naar Zuid Frankrijk. Het was een geweldige camping met een heerlijk luxe caravan, maar helaas niet de perfecte locatie. Voor het strand of de bewoonde wereld moest je de auto pakken. Oudste was niet mee en de twee jongsten waren niet erg ondernemend. Zoon heeft heel de vakantie gezeurd dat ie 'naar huis wilde'.....grrrr. Ach, achteraf is het toch wel meegevallen, want we hebben mooie dingen gezien en zonnig weer is natuurlijk nooit verkeerd. Montpellier is een prachtige stad en het plaatsje waar we het dichtst bijzaten, Aigues Mortes, is een idyllisch vestingstadje met hele gezellige straatjes en terrasjes. Alleen heeft de stress van het reizen en het feit dat oudste thuisbleef deze vakantie voor mij een beetje overschaduwd. Ik ben zo'n neuroot die constant denkt: Wat als........

Vandaar dat we dit jaar besloten hebben om het niet ver te gaan zoeken. Een huisje van alle gemakken voorzien en...............ons eigen bed, WANT WE GAAN NIET OP VAKANTIE!!!!! Ik weet niet of het ons zal bevallen. Ben er wel een beetje zenuwachtig over. Vandaag (maandag 11 juli) was mijn laatste werkdag en dan ben ik ruim 3 weken vrij. Ik heb allerlei plannen. Wil naar I.ntratuin om de gaten in mijn border op te vullen. Liefst groenblijvers, ik denk aan viburnum en pieris (tips zijn welkom). En ook een ritje I.kea om inspiratie voor een eventuele badkamerverbouwing op te doen. Een dagje Antwerpen en Brugge staan hoog op mijn verlanglijstje. Belgische kust vind ik ook geweldig. Wie weet haal ik mijn man over om een B&B of hotelletje in de buurt van Brugge te zoeken. Kunnen we zowel de stad als de kust bezoeken. En er zijn wat brocante-winkels waar ik graag naar toe zou willen. Al denk ik dat ik daarmee wacht tot mijn vriendin terug is uit Turkije. Houden we een vriendinnendagje of zoiets. Of we nog Nederlandse plaatsen gaan bezoeken weet ik niet. Oh, vergeet ik bijna dat ik eindelijk de eetkamertafel eens aan wil pakken. Zit een waslaag op, maar ik wil hem afschuren en aflakken.....dat wil ik eigenlijk al 3 jaar.

Jongste zoon is voor een weekje naar Port Zélande, feesten in Renesse en oudste zoon vliegt van vrijdag op zaterdag naar Marmaris Turkije. Zal weer wel stress opleveren voor mij, maar dan ben ik tenminste in mijn eigen, vertrouwde huisje. Ik heb in ieder geval geen last van inpakstress, laatste inkopenstress, reisstress of paniekaanvallen over mijn handicap (Ja, heb ik wel eens wakker van gelegen)

De beslissing om niet op vakantie te gaan was niet zo moeilijk. Ik heb niet echt vakantiebloed door mijn aderen stromen, manlief ook niet. Ben een echte huismus. Vind een kort tripje, zoals pasgeleden ons reisje Parijs, veel leuker. We zullen zien wat het wordt. Als het weer maar een beetje mee wil werken. En bevalt het niet, dan gaan we volgend jaar gewoon weer op vakantie. Waar ik wel van baal is dat ik niet echt een zomerkleurtje ga krijgen. Het strand is net iets te ver weg en dat hou ik toch maar een paar uur vol. Heb geen geduld voor de zonnehemel en vind zo'n zongebruinde huid toch wel het summum van vakantievieren. Moet ik iets anders op verzinnen. Hmmm.....zelfbruinende creme misschien.......

Voor iedereen die wel weggaat:

GOEIE REIS EN....

afbeelding www

Under pressure

Wat ben ik toch een slimmerik. Ik start een nieuwe blog. Ik krijg meteen een heleboel volgers met hooggespannen verwachtingen en ik kom er achter dat ik het toch wel heel erg druk heb de komende dagen. Waarom heb ik niet tot na het weekend gewacht?? Nu werk ik mezelf in de nesten, want ik moet en zal een blogje schrijven. Desnoods in etappes. Doe ik wel vaker. Begin ik 's avonds met een verhaaltje, sla het op en schrijf  het de volgende dag verder af. Want jullie geloven toch niet dat ik mijn 'bloemetjes op woensdag' 's ochtends om half 8 verzin (de laatste was toevallig later) Die maak ik bijna altijd de avond tevoren.

Desalniettemin ben ik heel erg blij dat jullie mijn 'About Sjonke' blog willen volgen. Dank je wel allemaal!!!!!
Het zal geen chronologisch verhaal worden. Daar ben ik iets te chaotisch voor. En misschien ben ik na 5 posten al klaar. Alhoewel.......ik heb een hoop 'dat zou mijn ergste nachtmerrie zijn'-anekdotes. Nachtmerries die dus echt gebeurden. Oeps, nu leg ik nog meer druk bij mijzelf, want nu worden er spannende verhalen verwacht. Dan zal ik iedereen meteen uit de droom helpen (hahaha.....nachtmerrie....droom...wordt slaapverwekkend), toen ik die nachtmerries beleefde voelde ik me vreselijk gehandicapt........

Eerst vandaag lunchen met een vriendin, daarna een paar uur extra werken. Zaterdag heel de dag werken en naar een verjaardag en zondag misschien naar een Fair in Oudemolen (als het niet te warm is en mijn lijf het toelaat)
Hopelijk tot snel op 'About Sjonke'.........

Nog een blog

Ik ben nog een blog gestart. Eentje waar (misschien) wat minder onzin opkomt, maar waar ik de serieuzere dingen van mijn leven ga plaatsen. Of er veel verhaaltjes opkomen weet ik niet....ik neem mijzelf niet zo serieus. Waarschijnlijk komt het relaas van mij als stomapatient op de nieuwe blog te staan. Moet nog de juiste toonzetting zien te vinden, want ik wil er geen 'tranentrekker' van maken. Hier komt de link:

http://aboutsjonke.blogspot.com/

EN WAT IS DAT NOU VOOR ONZIN: GEEL IS MIJN KLEUR NIET!!!! (Behalve Vero...gelukkig)

Ik ga jullie allemaal van je stoel afblazen als mijn  GELE rudbeckia tegelijk met mijn paarse liriope in bloei staat. Zo'n mooie combinatie. Let maar op!!!! (hihihihi)

Weet je wat WEL lelijk is in mijn tuin......die gemuteerde papavers die eerst gevuld en roze waren en nu enkel en in klaprozenROOD terug komen..........

Naar het buitenland en terug

Nee hoor....voor Vaderdag hoefde ik niet naar het buitenland. Mijn ouders wonen maar 5 minuten fietsen bij  mij vandaan. Ben ik vanochtend even geweest en heb er een heerlijk stuk monchoutaart op. We hebben nog oude foto's gekeken en da's altijd leuk. Herinneringen ophalen. Nou ja, die van mijn pa en ma, want ik was toen nog niet geboren. Ik vroeg of ze het oude fototoestel nog hadden en of ik dat mocht hebben voor dochter Daphne. Fotograferen is haar hobby. Kwam er ineens een heel ander toestel uit de kast tevoorschijn. Ze wisten absoluut niet meer waar het vandaan kwam. Maakt niet uit. Ik heb het meegenomen en Daphne vond het hartstikke leuk.....

Manlief vond gisteren een kleine verrassing op zijn hoofdkussen. Een weinig origineel biermandje. Vaderdag is altijd lastig als je man het hele weekend moet werken. Hij roept sowieso altijd dat ie niks hoeft. Van mij mogen dit soort dagen afgeschaft worden, maar da's misschien tegen het zere been van velen (sorry)

De reis naar het buitenland vond in de middag plaats. Ik woon vlakbij de Belgische grens dus het was niet echt een wereldreis. Met mijn vaste zondag-maatje W. ging ik naar de Quarantainestallen in Essen. Hier is het iedere zondag rommelmarkt. En inderdaad veel rommel. Maar ook wel goeie spullen dus als je een keer niks te doen hebt op zondag is dat mooi te combineren met een uitstapje naar het Outletcentrum Rosada in Roosendaal. Er waren bij de Stallen best wel wat kleinmeubeltjes die met een likje verf voor brocante door konden gaan. Ik kocht mijn tweede suikerstrooier, een cameraatje (merkplaatje was eraf, maar het was maar 50 ct)), een zinken vergiet en....tadaa....mijn derde grijsgewolkte item....een grote pan!!!

Nog een mooi verhaal gehoord. De dame waar ik de suikerstrooier en cameraatje kocht, stond er voorlopig voor het laatst. We maakten een praatje en het blijkt dat deze 74-jarige mevrouw voor 2 maanden naar Congo vertrekt om als vrijwilligster in een tehuis voor straatkinderen te werken. Zij verkoopt spullen op de rommelmarkt om geld bijeen te sparen en normaal stuurt zij  het geld op. Nu ging ze zelf weer een keer. Ze had dit al eerder gedaan, maar dat was al een hele poos geleden. Mijn vriendin en ik waren helemaal ontroerd door het verhaal van deze krasse oude dame met heel groot hart. Ik heb spijt dat ik niet veel meer spulletjes bij haar gekocht heb. Stonden nog leuke emaille schalen. Hopelijk zien we haar in september weer terug......

Ik wil ook even iedereen bedanken voor de lieve felicitaties voor het slagen van mijn dochter!!!!! Een lekkere tompoes voor jullie allemaal.........

GESLAAGD

Yesss...dochter Daphne heeft haar Havo-diploma 'in the pocket'.
Het was een zenuwslopende dag, want voor twee vakken stond ze heel zwak. Maar het is haar gelukt!!!

GEFELICITEERD LIEVERD!!!!! WE ZIJN SUPERTROTS, vooral omdat we weten hoeveel moeite je voor geschiedenis en economie hebt moeten doen.........

Mijn meiske met de 'geslaagd'-vlag:

Follow by e-mail.

Gespot bij één van mijn mede-bloggers en op verzoek van één van mijn Hyves-vrienden heb ik het 'Follow by e-mail'-gadget ook op mijn blog gezet. Zo kunnen mensen die zelf niet bloggen, maar wel mijn kronkels willen lezen, toch op de hoogte blijven. Je meldt je aan en krijgt vanzelf een mailtje als ik weer iets gepost heb. Handig toch!!!

Voor andere bloggers die het willen toevoegen....het is gewoon terug te vinden bij 'ontwerpen', 'gadget toevoegen'. Staat meteen bovenaan. Enneh....ik had een proefkonijn die het voor mij getest heeft. Het werkt!!!
Bedankt Natasja C. ;-)

Als je zin hebt in een hoop onzinnige verhaaltje, grijp nu je kans en 'FOLLOW BY E-MAIL'.

plaatje komt van www

Heb ik al verteld.....

....dat ik een nieuwe camera heb? Nee??? Vreemd, want ik ben er heel blij mee!!! Ik heb hem sinds woensdag, maar had die avond een etentje en moest donderdag en vrijdag werken. Niet veel tijd gehad om de gebruiksaanwijzing door te spitten en hem uit te proberen.
Ik zag de aanbieding vorige week in de folder van Expert: Casio Exilim EX-H5, een compactcamera voor een leuk prijsje. Was echt nodig, want mijn reservetoestelletje (Kodak) begon ineens batterijen te slurpen....niet normaal meer. Iedere 2 dagen moest ik ze vervangen. Gelukkig gebeurde dit pas NA ons tripje Parijs. Mijn Sony van 7 jaar oud had al kuren.....jeweetwel, groene foto's.
Helemaal super vind ik de super-macro stand. Ik laat even wat foto's zien:

Vooral die tuinfoto's had ik met mijn andere cameraatjes nooit kunnen maken. Gelukkig is deze camera niet moeilijk te bedienen, want ik ben niet zo'n held. Als ik de spiegelreflexcamera van mijn dochter in mijn handen gedrukt krijg, word ik vreselijk zenuwachtig. Bang dat ik hem laat vallen of iets fout doe met de instellingen. Doe mij maar eenvoudig.

Oh ja....iedereen bedankt voor de leuke reacties op mijn vorige blogje over die verschrikkelijke voordeelkaart. Al mijn ergernissen zijn vergeten nu ik weet dat er lotgenoten zijn. Dat er zelfs mensen zijn die NOOIT wat met zo'n kaartje doen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik door jullie reacties stiekem toch veel plezier aan de voordeelkaart heb beleefd. En da's dan weer positief......

Dikke knuffel van mij en hele fijne zondag!!!!!!!

Jippie...'t is gelukt...

Eindelijk is het me gelukt om een brede afbeelding bovenaan mijn blog te krijgen. En dat gewoon met Picasa. Toevallig zag ik dat als je een collage wil maken, je de pagina-indeling kunt veranderen. Ik heb gekozen voor 5:3 Breedbeeld fotoframe en dat gaf het gewenste resultaat. Een collage met meerdere afbeeldingen wil (nog) niet lukken. Misschien als ik foto's maak zonder in te zoomen. Ik wilde mijn hartjes doen, maar de helft van de tekst viel weg. Maar......met 1 enkele foto heb ik het dan toch voor elkaar gekregen. Wie weet lukt het me ook nog een keer MET tekst. Dan zou ik helemaal tevreden zijn.

Die ontdekking heb ik overigens gisteravond gedaan, want je snapt wel dat ik met dit schitterende weer heel veel buiten ben geweest. Vanochtend gewandeld en vanmiddag lekker in mijn stoeltje in de tuin, sudokuutje uit de krant, bakkie nescafé erbij en niemand doet me wat. Was heerlijk. En als ik dan even de waterkoker moest aanslingeren voor mijn bakkie, keek ik meteen even of er nieuwe blogjes waren geplaatst. Want dat bloggen verslavend is, heb ik wel gemerkt.......

OVER VOLGERS, AWARDS EN ANDERE BLOGZAKEN

Wow, Manuela van de blog Manuela & co heeft mij goed geholpen door reclame te maken voor mijn blog. Ik heb inmiddels een gezellig clubje volgers bij elkaar gesprokkeld. En ik volg deze mensen natuurlijk terug. Want stalken moet wel van 2 kanten komen anders wordt het eng ;-)

Uit een paar reacties begreep ik dat ik eerst niet te vinden was. Als ik op iemands blog had gereageerd, dan kon men via mijn foto niet op mijn blog komen. Had ik ook last van. Ik kon bijvoorbeeld niet op de blog van Manuela komen totdat zij een reactie bij mij achterliet en via die omweg lukte het wel. En ik heb gemerkt dat als ik via dashboard mijn volgers bekijk, ik soms op iemands blog kan komen, maar soms ook niet. Beetje verwarrend allemaal. Wie weet waar dat aan ligt?

Een tijdje geleden heb ik een aanmoedigingsaward gekregen van Antonia. Nu weet ik dat ik deze award aan 3 beginnende bloggers moet doorgeven. Maar ik ben zelf nog maar zo kort bezig, dat het moeilijk wordt om beginnende bloggers te vinden. Als iemand een tip voor mij heeft, dan hoor ik dat graag. Want ik wil wel aan mijn verplichtingen voldoen anders voel ik me schuldig.

Nu die andere blogzaken……

Jeetje, waar zal ik beginnen. Eh…bovenaan de blog dan maar. Ik zie bij bijna iedereen zo’n schitterende banner en ik weet absoluut niet hoe ik er één moet maken. Nu hoor ik iedereen denken: Je hebt er toch één. Nou ja…als ik vertel hoe ik dat ding gefabriceerd heb, dan liggen alle profs in een deuk. Op 1 of andere gratis website heb ik die banner gemaakt, maar om de code te krijgen om hem te gebruiken, moest ik registreren. Netjes gedaan en nog een keer geprobeerd en toen…..kwam er een betaalscherm. Ja doeiiii……daar doe ik niet aan mee. Vooral niet omdat ik door het woordje gratis naar deze website was gelokt. Ik heb heel goochem een printscreen gemaakt, geplakt in Paint en bewerkt in Picasa. Helaas gaat hierdoor de kwaliteit van de foto achteruit. Al bedenk ik me ineens dat dit ook kan zijn omdat ik maar een stukje van een foto heb gebruikt en dat heb vergroot .

Het volgende wat ik wil vragen is hoe je een foto als link in je sidebar kunt plaatsen. Zie ik vaak bij de give aways. Ik heb nog niks uitgeprobeerd, maar ik hoef het buskruit niet opnieuw uit te vinden dus ik vraag het gewoon.

Nou, valt toch nog mee. Niet zoveel vragen, al weet ik zeker dat er na het publiceren van dit stukje heel veel vragen naar boven komen borrelen. En die bewaar ik netjes voor een andere keer…….

HAPKLARE BROKJES

Ik ben tot de conclusie gekomen dat mijn blog-verhaaltjes nooit meer zullen worden dan hapklare brokjes. Je kunt ze zonder te kauwen doorslikken en hoeft er niet bij na te denken.
Ik heb er geen problemen mee hoor en houd er ook geen minderwaardigheidscomplex aan over. Ik beleef heel veel plezier aan het schrijven van deze niemendalletjes. ‘What you see, is what you get’. Zoals ik het zou vertellen, zo schrijf ik het op. Kort en simpel.

En toch…..heel af en toe slaat de onzekerheid toe. Vooral als ik een blog tegenkom die gelardeerd is met kleurrijk en intelligent taalgebruik. Of een blog waarin een gebeurtenis reflecterend wordt omschreven. Oh, als ik dat toch eens kon. Maar helaas……dat zit er gewoon niet in. Ik schrijf in ‘Jip&Janneke’-taal en dat zal altijd zo blijven.

Ik ben ruim 3 jaar geleden begonnen met bloggen op Hyves. Ik was zo overdonderd door de lieve, warme reacties van mijn collega’s toen mijn jubileum gevierd werd, dat ik bijna uit mijn vel barste. Dat moest ik ergens kwijt en tadaaa….mijn eerste blogje was geboren. Een soort van therapeutisch schrijven. Ik vond het best wel eng om een stukje van mijzelf te laten zien, ondanks dat alleen mijn hyvesvrienden het konden lezen. Maar toen ik voor het eerst een reactie kreeg op 1 van mijn verhaaltjes, liep ik op wolken, zo leuk vond ik dat. Door de jaren heen heb ik heel wat stukskes getypt. Het leukste vind ik grappige anekdotes. Ook al zijn die op het moment dat ik ze beleefd heb niet altijd grappig geweest. Maar als ik het met een kwinkslag van me af kan schrijven, is het leed snel vergeten en kan ik er met een lach op terugkijken. En nu ben ik dus hier op Blogspot aan het bloggen geslagen. Een beetje een sprong in het diepe, want je weet niet of ze gelezen worden (nou ja, ik kijk wel stiekem naar de statistieken en zet een link op Hyves en op Twitter) en je weet helemaal al niet wie ze leest. Omdat niet veel mensen mijn ‘Sjonke’s Kronkels’-blog volgen voelt het een beetje alsof ik in het luchtledige aan het lullen ben. Ach ja, dat doe ik wel vaker..….en ondertussen heb ik weer een blogje af……… ;-)

Ik zou het trouwens ontzettend leuk vinden als mensen die dit blogje lezen een reactie achterlaten. Gewoon omdat ik nieuwsgierig ben wie mijn blog bezoekt…………..