Tien jaar naar uitgekeken!!!

Eindelijk, eindelijk, na 10 jaar wachten de herkansing van een 'mijlpaal'-verjaardag. Klinkt misschien een beetje vreemd voor de meeste van jullie, maar voor mij was dit heeeeel erg belangrijk.
De uitdrukking 'het leven begint bij 40' ging voor mij 10 jaar geleden namelijk niet op. Mijn leven stond toen een beetje stil en startte tergend langzaam weer op na 8 weken ziekenhuis. Dat is allemaal terug te lezen op mijn andere blog, About Sjonke

Dit jaar vierde ik, op 10 januari, mijn 50e verjaardag. Ik heb werkelijk heel de dag lopen glunderen en glimmen. En mijn dierbaren hebben me echt weten te verrassen. Ten eerste met een heuse Sarah-pop. Zoals ik mijn kinderen ken, had ik eigenlijk niet verwacht dat ze het voor elkaar zouden krijgen. Maar oudste zoon nam het heft in handen, zocht contact met mijn creatieve 'zussie'-vriendin Natasja en kocht de materialen. Hij heeft zelfs kleren uit mijn kast geplukt en dat heb ik helemaal niet in de gaten gehad. Terwijl ik het normaal altijd doorheb als er iemand aan mijn spullen heeft gezeten. Mijn dochter heeft samen met Natasja een prachtige pop in elkaar geknutseld en de jongens hebben die 's nachts opgehaald (moest wel heel laat, want ik ben een nachtbraker en de jongens slapen liever uit dan heel vroeg een Sarah ophalen)
Dus toen ik 's ochtends beneden kwam en eerst gefeliciteerd werd door mijn man, trok hij de gordijnen open en kwam verrassing nummer 1 tevoorschijn......

Omdat ik taarten bij Hema had besteld en ik meteen ook wat lekkers op mijn werk wilde afgeven, ging ik met mijn man mee richting stad. Helaas lukte het me niet om ongezien de lekkernijen in het keukentje te zetten, want ik moest ook mijn verlofaanvraag voor de zomervakantie inleveren. Van alle kanten werd ik bestormd door collega's die mij feliciteerden en......stiekem genoot ik enorm van deze aandacht ;-)

's Middags werd ik door man en kinderen getrakteerd op een overheerlijke lunch. Voordat ik mijn bordje met garnalenkroketjes voor mijn neus kreeg, kwam verrassing nummer 2, van manlief Peter deze keer........

Ik, die nog nooit heeft gevlogen, krijg een rondvlucht in een klein vliegtuigje!! Ik heb altijd heel stoer geroepen dat ik dat wel een mooi cadeau voor mijn 50e verjaardag zou vinden. Be careful what you wish for, want het gaat nu echt gebeuren. Sjonke gaat de lucht in. Alleen jammer dat het vliegtuigje niet groot genoeg is voor ons vijven........ Maar als dat vliegen mij bevalt gaan we gewoon een keer gezellig met 'the plane' naar Berlijn, Praag, Barcelona of Rome (wishlist)

Verrassing nummer 3 was dat mijn pa zich goed genoeg voelde om op mijn verjaardag te komen. Vorig jaar lag hij op mijn verjaardag in het ziekenhuis. En met zijn laatste opname en revalidatie (van oktober tot en met december) nog in mijn achterhoofd, kon het twee kanten opgaan. Of wij met de taart naar hun, of ik haalde pa en ma op om naar mij te gaan.......

Gelukkig het laatste. Zien jullie het ook, dat ik heel erg op mijn pa lijk. Vooral op deze foto. Ik heb gewoon dezelfde neus. Had eigenlijk liever de neus van mijn ma gehad....is niet zo groot......

Vergeet ik bijna het cadeau dat ik van mijn kinderen kreeg te laten zien. Van de iphone die ik van pa en ma kreeg heb ik nog niet eens een foto gemaakt.......da's de leeftijd denk ik....lol......

De pot staat inmiddels op zijn plekje voor het raam en de iphone is al in gebruik ;-)

De avond had ik zelf gepland. Niks spectaculairs, want daar hou ik helemaal niet van. Gewoon een gezellige avond met mijn vriendinnen. Ik heb genoten en kijk terug op een fantastisch mooie, warme (en laat de zon nu ook heel de dag geschenen te hebben), liefdevolle 50e verjaardag. Eentje met een gouden randje!!!!

Ik ben gezegend met al deze lieve mensen om mijn heen. Bedankt allemaal voor deze geweldig dag xxx

Een gewonnen taart en een beetje Kerst.

Vorige week zondag kreeg ik ineens van een onbekende mevrouw een berichtje in mijn FB-inbox. Ik had haar pagina op FB geliked en gedeeld en was daarmee de gelukkige winnares van een taart. Zoooooo leuk. Ik heb al heel vaak dingen gedeeld en geliked op FB, maar had nog nooit iets gewonnen. En nu kwam mijn naam uit 'de hoge hoed' van Ingrid van 'De zoete lach'. Na wat heen en weer berichten en een telefoontje kwamen we overeen dat het een taart voor mijn (bijna) jarige man zou worden. Gisteren heb ik de taart opgehaald bij Ingrid (die zowat om de hoek woont, ik kwam er langs op de terugweg van mijn pa die nog steeds vooruit gaat!!!!!!) en de taart zag er heel mooi uit........rook nog lekkerder!!

Ondanks dat mijn man zijn verjaardag eigenlijk nooit viert, hebben we nu toch iets feestelijks. Vandaag alvast voorgeproefd al is de verjaardag pas morgen (4 november). Het is een 'machtige' taart, maar wel errug lekker. Inmiddels ziet ie er niet meer uit zoals op de foto....hihi.....
Bedankt Ingrid en veel succes met je uit de hand gelopen hobby ;-)

Inmiddels zijn bij mij de eerste kerstversieringen weggezet. Niet dat ik de dozen al van zolder heb geplukt. Neeeeeee.......ik ging afgelopen week even bij W.ibra binnen kijken. En ik zag daar zoveel mooie kerstspulletjes. Ik heb me echt in moeten houden, want ik had bijna de winkel leeg gekocht. Zie hier mijn bescheiden aankopen. TE leuk om niet te kopen.......

Mag gewoon in de kamer blijven staan. Kan ik er extra lang van genieten!!! Ho Ho Ho......

Poe poe......

....nou nou, kom kom, zo zo. Een grappig stukje uit het boek 'En dan nog iets' van Paulien Cornelisse waarin zij zich verwondert (of moet dat met een d?) over het gebruik, misbruik en in onbruik raken van taal. Hoe grappig dit fragmentje is kun je beter zelf lezen, want ik ga hier geen boek overtypen. Haar eerste boek 'Taal is zeg maar echt mijn ding' vond ik ook al zo leuk. Twee vlot geschreven boeken om effe tussendoor te lezen!!

Poe poe slaat ook wel op de verzengende hitte die ons landje afgelopen weekend teisterde. Ik heb mijn tempo drastisch aangepast. In warmere streken houden ze niet voor niets een siësta. Dat zijn wij niet gewend dus we gaan gewoon door. We puffen wat af met zijn allen. Ach, ik overleef het wel. Ik ben zelfs mijn lange werkzaterdag doorgekomen. En voor we het weten zitten we ineens midden in een regenperiode. Da's veel ongezelliger dat zon en warmte.........

Ik was trouwens donderdag een stuk opgeknapt van de blaasontsteking. De antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig, want ik had dochter beloofd om naar de bioscoop te gaan. Eerder die dag was ze geslaagd voor haar theorie-examen (voor rijbewijs) en 's avonds gingen we saampjes naar de bios Step Up 4 bekijken. In 3D nog wel dus duffe brillen op.

Ondanks dat het een echte jonge meiden-film is, vond ik hem niet onaardig. Integendeel. Een beetje Grease2.0. Jongen, meisje, problemen, mooie mensen en geweldige dansscenes. Heb je een tienderdochter, ga er heen!! En anders wachten op de dvd ;-)

Vrijdag, ondanks de warmte, heel veel gedaan. Zelfs te voet om een boodschap. Alles wat in de wasmand zat (en er naast lag) gewassen, bedden verschoond en buiten gedroogd. Was snel droog dus 's avonds mijn hele strijk weggewerkt. Ik was wel moe aan het einde van de dag, maar rolde met een voldaan gevoel mijn bedje in.

Vergeet ik te vertellen dat dochter heerlijke appelflappen had gebakken. Dat was ons Plan B voor donderdag als ons avondje bios niet door had kunnen gaan......heeft ze een dagje opgeschoven.....

Zaterdag van 10 tot 5 gewerkt. Vreselijk warm op onze bieb en na de middag kon je een kanon afschieten. Daardoor wel bij kunnen kletsen met collega Rianne die ik al weeeeeken niet meer had gezien en waar ik, volgens mijn nieuwe rooster, maar 1 keer per 3 weken mee samen werk. Vinden we allebei erg jammer. Samen met Linda, een andere collega, werkten we op donderdagen en vormden we een goed geolied team. Was altijd heel prettig werken. Helaas, het is niet anders. Binnenkort maar eens afspreken met 'de meisjes'.

's Avonds aan tafel, keek ik richting tuintje en zag ik dit.........

Het contrast vond ik zo mooi, dat ik eerst een foto wilde maken en eten van later zorg was.

Zondag waagde ik mij toch in mijn bakoven-tuintje. Kon het in de schaduw nèt volhouden. Af en toe naar binnen om op te drogen. Toen pikte een krekel mijn stoel in. Nou ja, hij zat op de leuning...hihi. Even de tuintafel getemperatuurd en die had ernstige verhoging........

Oeps, vieze tuintafel, mijn reflectie in badstof niemendalletje en reuzen-hibiscus op de achtergrond.

's Middags op verjaardagsvisite bij overbuurvrouw Miranda. Mijn badstof jurkje was iets te casual dus iets anders aangetrokken. Gezellig bijgekletst met de visite en hele lekkere hapjes op. Miranda had wraps besmeerd met dille-saus (of was het iets anders, nog navragen) en belegd met gerookte zalmfilet, opgerold en in hapklare brokjes gesneden. De andere variant was besmeerd met kruidenboter en belegd met ham. Superlekker. Ik ga ze snel een keertje zelf maken.

En toen was mijn korte weekend weer voorbij. Maandag werken. Hopelijk is het dan ietsje minder warm. (Oh jee, klinkt als een klein klaagje)

Overgangsverschijnselen en kuieren over de kasseien.

Na de zoveelste keer slecht slapen nadat ik eerst uren wakker had gelegen was ik het spuugzat. Waar komt dat toch vandaan? Dat piekeren en dat ongedurig gevoel. Ineens herinnerde ik mij een gesprekje met een collega van een paar weken geleden. Zij had er ook last van en gaf de overgang de schuld. Gezien mijn leeftijd zou dat natuurlijk best kunnen. Meteen het www afgestruind, want in mijn boekje zijn opvliegers typische overgangsverschijnselen en daar heb ik (nog) geen last van. Nou.....niet dus. Je kunt heel veel verschillende klachten krijgen waaronder dus die innerlijke onrust en slaapproblemen. Mijn collega had er iets homeopathisch voor gehaald en dat leek mij ook een goed plan. Zaterdag was het hier in West-Brabant, tegen de verwachtingen in, prachtig weer en dan is een wandeling naar de drogist geen straf. Ik liet mij voorlichten en er werden verschillende pilletjes en sprays bekeken. Uiteindelijk koos ik voor Famosan van A. Vogel.

Ik hoop dat ik er baat bij heb. Zo niet dan raadpleeg ik de huisarts.....

Ik hoopte dat ik de volgende nacht wel goed zou slapen. Manlief en ik waren van plan om naar de Vogeltjesmarkt in Antwerpen te gaan. Eigenlijk heet het Vogelenmarkt maar wij 'Ollanders' hebben er een verkleinwoord van gemaakt. Omdat Antwerpen voor ons niet zo ver rijden is zijn we er door de jaren heen regelmatig geweest. En regel 1 was altijd: vroeg vertrekken!! Wekkertje op 7 uur gezet en om 10 over 8 waren we op op weg. Hoe dichter bij Antwerpen, hoe zonniger het werd. Onze auto geparkeerd in een parkeergarage die achteraf wel heel erg duur bleek (3 uur voor € 8,70...slik)

Eenmaal op de markt viel het een beetje tegen. Veel marktlui waren nog aan het uitpakken of waren er helemaal nog niet. Lege plekken en ook helemaal niet druk. Was ik daar zo vroeg voor uit bed gekomen??!! Ook al was de vorige keer best lang geleden, dit was toch niet de herinnering die ik van de Vogeltjesmarkt had. Dan maar ff een terrasje pakken. Was gelegen aan een hele leuke gemeentelijke(?) bordertuin waar veel planten instonden die in mijn tuintje ook niet zouden misstaan.

Gelukkig werd het na onze tussenstop alras drukker en liepen we voor de tweede keer alle kramen langs. Leuk om naar de standwerkers te kijken en luisteren die hun producten vol overgave aanprijzen. Wat er ook bijhoort zijn de heerlijke geuren van de vele eetkraampjes. Voor ieder wat wils. Volgens mij staat de caracollenkraam al sinds jaar en dag op dezelfde plek. Die liet ik trouwens links liggen. Ik lust helemaal geen slakken. Wel nam ik een Luikse wafel met poedersuiker waardoor ik natuurlijk helemaal onder het witte strooisel kwam te zitten. Even later rook ik gebakken vis. Mmmmmm....kibbeling, dat is ook erg lekker. Samen met manlief een portie gedeeld. En volgens de aloude Vogeltjesmarkttraditie sloot mijn man het 'vreet'-festijn af met een broodje hamburger met juin en saus.

Dat kuieren over de kasseien was weer 'killing' voor mijn heupen dus we gingen op tijd naar huis. En daar at ik boterhammen met de meest heerlijke 'Antwerpse' aardbeien.

's Middags ging ik op verjaardagsvisite bij wandelvriendin Carla. Ik had voor haar de 'Linda' gekocht en een voucher in elkaar geknutseld. Als we weer gaan wandelen, lopen we naar de stad en trakteer ik haar (en mijzelf) op een bakkie met iets lekkers. Tenminste....als ze haar voucher inlevert....lol. Het was goed toeven in de tuin bij Carla en de hapjes waren niet te versmaden. Was een gezellig middagje!!

Oh ja, de fiets!!! Die is verkocht. We hebben het bedrag gekregen wat we er voor vroegen. Een middagje werk heeft toch maar even 40 eurootjes opgeleverd. Ik kom niet meer bij van het lachen.

Morgen begint het normale leven weer. Manlief moet werken. Voor mij is het mijn laatste vakantiedag al hoef ik volgens rooster pas donderdag weer aan het werk. Ik kijk in ieder geval terug op een heerlijk, relaxte vakantie met fantastisch weer!! Doe mij nog maar zo´n staycation.

20 jaar!!!

Vandaag ben ik opgestaan als moeder van een 20-jarige! Ongelooflijk hoe snel de tijd is gegaan. Onbegrijpelijk dat die timide peuter van toen getransformeerd is in een uitbundig feestbeest die geniet van het leven. Maar ook zijn studie Bouwkunde (TuDelft, hier spreekt een trotse moeder) heel erg serieus neemt. Die afgelopen woensdag, toen ik thuis kwam van de dokter met het galstenen/operatie nieuws (klik) mij op zijn ietwat bruuske manier weer op wist te peppen. Mijn kanjer.
Van Harte Gefeliciteerd J.!!! Vandaag is jouw dag ;-)

links als 3-jarige peuter - rechts afgelopen zomer tijdens zijn vakantie

Over rommelmarkten en verdwalen.....

Zondag de leukste buurthuis-rommelmarkt tot nu toe bezocht. En dan heb ik het over de buurthuizen in mijn eigen woonplaats. Bij deze rommelmarkt waren veel mooie spullen te koop. Ik had nog maar 1 stap binnen gezet en liep al tegen een mooie, oude kolenkit aan. Beetje roestig, maar perfect als tuindecoratie. Meteen apart laten zetten, want met zo'n ding in je hand de rest van de tafels langs gaan is geen aanrader. Veel vastgepakt en ook weer veel teruggezet. Mijn huis is niet zo heel groot en veel plek om leuke hoekjes te maken heb ik niet. Toch kon ik een peper en zoutstel en een suikerstrooier niet weerstaan. Ook nog 4 'leeuwtjes'-soepkommen gekocht. Al weet ik daar op dit moment geen raad mee. Heb ik buiten op mijn sidetable geparkeerd.

Ik moest deze zondag ook op verjaardagsvisite. Naar het Belgische Essen.  Normaliter een ritje van ongeveer 20 minuten. Deze keer niet...ik heb er ruim 2 x zo lang over gedaan want ik ben gigantisch verdwaald. Hoe dat kan bij een rit die ik praktisch met mijn ogen dicht kan rijden? Tja...als Essen besluit om één of ander evenement te organiseren en alle voor mij bekende wegen afsluit, dan kom ik in de problemen. Dus ik ben als zeer onzekere, TomTomloze chauffeuse volledig de weg kwijt geraakt. In het begin bleef ik nog kalm. Het waren wel achteraf straten, maar ik dacht op de goede weg te zitten. Maar toen ik het bordje Kalmthout zag, was mijn kalmte voorbij. Tot overmaat van ramp begon mijn blaas overuren te draaien. Wiebelend, zwetend en een beetje panikerend ben ik straat in straat uit blijven rijden. Uiteindelijk kwam ik toch weer in Essen terecht. Meer geluk dan wijsheid. Ik had misschien kunnen bellen naar mijn jarige vriendin, maar zij had mij niet uit deze penarie kunnen redden.

Uiteindelijk zag ik iemand waar ik de weg aan kon vragen. Bleken deze aardige mensen nog maar pas in Essen te wonen en kenden heel de straatnaam die ik noemde nog niet. Gelukkig wisten ze me wel de weg naar een tuincentrum te wijzen en als ik die richting aan zou houden, dan zou ik volgens mijn eigen logica vanzelf in de juiste Essense wijk terecht komen. En......ja hoor....uiteindelijk belande  ik op de plaats van bestemming. Daar plofte ik alles wat ik in mijn handen had op de grond en racete naar het toilet want ja....die volle blaas. Wat een opluchting was dat. Mijn vriendin en de visite moesten hartelijk lachen om mijn hachelijke avontuur en ik heb om het hardst meegelachen. Ach ja...heb ik dat ook eens meegemaakt. Maar ik denk dat ik voor Sinterklaas toch maar een TomTom bovenaan mijn verlanglijstje zet.........

En wat heb ik gekregen…..

…eh….ik durf het bijna niet te zeggen……ik heb voor mijn verjaardag een nieuwe stofzuiger gekregen. Op eigen verzoek nog wel. ’t Is geheel tegen mijn principes om ‘iets’ voor het huishouden te vragen als cadeau dus ik ben heel erg van mijn geloof gevallen deze keer. Ik stofzuig niet eens vaak!!!!! Ben sowieso geen huishoudelijk licht. Kan hele goeie schijnbewegingen maken en daar houdt het eigenlijk mee op.

Meestal is het manlief die de stofzuiger bedient. Maar na het opruimen van de kerstboom ging ik zelf met het lawaaimonster aan de slag om mijn huisje naaldenvrij te maken. En ineens, zomaar uit het niets werd ik aangevallen door het kreng. Dat was een beetje te verwachten, want deze stofzuiger werd op verschillende plekken met tape bij elkaar gehouden. Mijn manneke is niet zo voorzichtig met spullen….’t is nogal een rouwdouwer en daar heeft de stofzuiger veel onder geleden. Maar ja, zolang die het nog doet en ik gebruik hem niet, heb ik er ook geen last van. Tot iets meer dan een week geleden. Stang viel er voor de zoveelste keer af en de Miele keerde zich tegen mij. De helft van mijn tuniekje kwam vast te zitten in de slang. Snel het agressieve apparaat uitgeschakeld om me te bevrijden en toen bekeek ik de stofzuiger eens goed. Nou ja zeg….kon echt niet meer. Het leek de oorlogsveteraan der stofzuigers. Conclusie…er moet een nieuwe komen. En met mijn verjaardag in aantocht......twee vliegen in 1 klap.

Ik wist dit jaar niks anders te verzinnen. Mobiele telefoon werkt nog, ben niet zo van de sieraden, kleding koop ik vaak genoeg (vooral in de uitverkoop), mooie foto van de kids krijg ik alsmaar niet (staat al heel lang op mijn verlanglijstje). Aangezien ik de feestelijke decembermaand een hoop snuisterijen voor de huiskamer had gekocht, bleef daar ook weinig te vragen over. Dvd’s leen ik bij de bieb en muziek download ik van de pc. En mijn parfumfles zat nog vol genoeg.

Nu zijn er vast een heleboel vrouwen die een giga-lijst kunnen opratelen met dingen die ik had kunnen vragen (en die tips hoor ik graag, ik ben immers volgend jaar weer jarig), maar deze jarige job had geen inspiratie. Vandaar dat er nu sinds mijn verjaardag een mooie, nieuwe, glanzende, geruisloze, lichtgewicht dus lekker handzame stofzuiger aan onze inboedel is toegevoegd.