Een familieuitje op 10 januari!

Het was een stormachtige dag, zaterdag 10 januari 2015, maar wat heb ik genoten. In 2014 vierde ik op deze dag mijn mijlpaalverjaardag (klik) en dat was zo'n perfecte dag, dat ik bang was dat het dit jaar alleen maar tegen kon vallen. Daarom gooide ik het over een andere boeg en plande een gezinsuitje met manlief en onze drie kinderen. Wij zijn sowieso bijna nooit meer compleet en dan ook nog eens met zijn vijfjes op stap is extra bijzonder voor deze sentimentele dwaas (bedoel ik mijzelf mee uiteraard)

Tijdens de kerstlunch gooide ik het eerste ideetje in 'de groep': James Bond tentoonstelling in de kunsthal Rotterdam. Helaas werd dit plan niet met veel enthousiasme ontvangen. 'Hebben jullie dan ideetjes?', vroeg ik meteen. Alleen jongste zoon had zijn antwoord klaar. Hij wilde wel naar het Nationaal Militair Museum in Soesterberg. Uhhh.....dat moest even bezinken. Er werden ook uitstapjes naar Gent of Brussel voorgesteld. Dat is heel leuk als het een beetje fatsoenlijk weer is. Helaas waren die vooruitzichten niet perfect.
Het idee van dat museum begon een beetje te groeien. Ik had op hun website gekeken en ook meegekregen dat het in de Kerstvakantie op een gegeven moment zo druk was dat de deur dicht ging. Alleen naar binnen als er iemand naar buiten ging. Dit maakte dat mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Dochter gepolst. Vond het geen probleem en oudste zoon zag dit ook wel zitten. Dus....het werd Soesterberg........

Na een toch wel turbulente autorit, krap zittend op de achterbank (tja, met zijn vijven mag ma in het midden achterin, want ik heb de kortste benen) kwamen we aan in Soesterberg waar we op de parkeerplaats bijna het linkerachterportier kwijtraakte door een flinke rukwind. Dat liep maar net goed af. Het was bar en boos buiten dus ik heb geen foto's van het imposante gebouw gemaakt. We wilden zo snel mogelijk naar binnen. Daar werden we getrakteerd op heel veel informatie over de geschiedenis van krijgsmacht en politie. Ondanks dat het niet zo 'mijn ding' was vond ik het reuze interessant. Jongste zoon had uiteraard de tijd van zijn leven, zijn pa ook en oudste zoon, die bouwkunde studeert op TUDelft keek vooral naar de constructies en ontwerpen van het gebouw zelf. En dochter en ik......maakten foto's ;-)
Daarom nu wat foto's..........

Ik heb nog veel meer foto's, voornamelijk van gevechtsvliegtuigen. Die hingen er heel veel. Aan het plafond. Oudste zoon stelde ons gerust dat die door de bijzondere dakconstructie, niet snel naar beneden zouden kukelen....hihi....

Na dit interessante museumbezoek wilden we de dag natuurlijk afsluiten met een heerlijke maaltijd. We hebben al vele 'keukens' uitgetest en dit keer wilden we een steakrestaurant uitproberen. Het Argentijns restaurant in onze eigen woonplaats was niet open....grrrrr. Onderweg in de auto diverse steakrestaurants in Breda gebeld. Nee hè....alles was vol. Dat kon toch niet waar zijn dat deze gezellige dag bij de Chinees zou eindigen :-) Om een lang verhaal kort te maken.....we zijn in Breda gaan zoeken, zijn 1 van de eerder gebelde restaurants binnen gegaan en kregen toch een tafel. We moesten alleen vòòr een bepaalde tijd weg zijn omdat er een reservering op stond. Eind goed, al goed. Bij Con Fuego hebben we genoten van een stevige maaltijd. Nou ja, de mannen dan. Oudste werkte een steak van 500 gram naar binnen en de andere twee mannen ieder een stuk vlees van 300 gram. Stelletje vreetzakken....lol.....
Het was een mooie dag, deze stormachtige 10 januari 2015!!!!!

Knoop doorgehakt

Na jaren van rugklachten, fysiotherapie die weinig uithaalt en de pijn verbijten heb ik dan toch de knoop doorgehakt. Ik heb een afspraak gemaakt bij de huisarts en aangegeven dat ik toch wel toe ben aan pijnmedicatie.
De hoestbuien van mijn laatste verkoudheid hebben er aan 'meegeholpen'. Een spier (kan ook een rib geweest zijn) raakte zo geïrriteerd dat ik op Tweede Kerstdag zelfs naar de huisartsenpost ging, omdat ik de pijn niet vertrouwde.

Ik weet al jaren dat ik artrose heb in mijn rug en de lichte scoliose was in mijn jeugd al ontdekt. Voor mijn onderrug was het vanwege mijn hypermobiliteit een godsgeschenk dat de wervels iets in elkaar zakten. Daar heb ik sinds een jaar of 8 nagenoeg geen last meer van. Het middengedeelte van mijn rug en mijn nek is een heel ander verhaal. Spieren overbelast en vreselijk stekende pijnen met scherpe uitstralingen. Soms is de pijn zo erg dat ik er duizelig van word. Maar dat naar de dokter gaan stelde ik alsmaar uit. Tja...eigenwijs hè. Tot tadaaa....7 januari. Eerst nog de uitslag van de röntgenfoto afwachten en dan beginnen we met pijnstillers. Mijn eerste vraag was of deze verslavend zijn, want daar zit ik niet op te wachten. Was ook 1 van de redenen dat ik zo lang gewacht heb. Gelukkig wist de huisarts mij gerust te stellen. De pillen waar we mee gaan beginnen worden ook aan reuma-patiënten gegeven en kunnen langdurig, zonder gewenning, genomen worden. De pijnpoli en eventuele pijnblokkades zijn voorlopig nog niet aan de orde.

Klaar met het gezeur. Nu de leuke dingen....                                                                                
Omdat ik vakantie had tussen Kerst en Oud&Nieuw heb ik, met hier en daar een rustdag, toch nog leuke dingen kunnen doen. Zo was ik samen met mijn dochter naar Intratuin waar ik ideeën opgedaan heb voor een mooi opgemaakte pot die ik voor mijn raam wil. De inwendige mens werd ook niet vergeten ;-)

Het weekend voor Kerst moest ik nog cadeautjes kopen dus op zaterdag met een flinke boodschappenlijst naar de stad. Het eerste wat ik deed was Miss Etam binnenzoeven om een outfitje voor mijzelf te scoren. Gelukkig vond ik iets naar mijn zin. Trouwens nog een verhaal apart, want het jasje dat ik had gekocht vond ik achteraf ietsje te krap zitten. Heb ik uiteindelijk niet aangehad met kerst. Op oudjaarsdag ging ik het ruilen en toen was het ineens afgeprijsd. Kreeg ik nog 15 euro terug ook....lachen.....
Bij de kassa van winkeladresje nummer 3, zag ik een vriendin waar ik 2 dagen eerder ruim een uur mee aan de telefoon hing. Omdat we nog niet uitgekletst waren gingen we even een bakkie met iets lekkers doen...hihi....moet kunnen toch!!?? Daarna snel de rest van de boodschappen gedaan wat niet meeviel met die zaterdagdrukte.

Daags daarna weer even de stad in met Wicky. En wat doen wij heel erg vaak.........

ETEN IN DE STAD!! Dit keer bij een heel leuk Wok-tentje. Helaas was dit 1 van de keren dat ik door mijn rugpijn een uitstapje moest inkorten en een paar rustdagen moest inlassen.

Eerste kerstdag was een echte familiedag. 's Middags naar mijn ouders (zo fijn dat mij pa weer thuis is) en 's avonds lekker aan de steengrill. Tweede kerstdag moesten alle drie de kinderen werken en ging ik dus naar de huisartsenpost. Diezelfde avond kreeg ik last van een blaasontsteking. Bijna niet geslapen, omdat ik iedere 10 minuten naar het toilet moest....grrrrr. De volgende ochtend een vervangende artsenpraktijk bezocht (waarom is mijn eigen huisarts zo vaak met vakantie) waar ik meteen een recept voor een antibiotica kuur meekreeg. Gelukkig slaat zo'n kuurtje al vanaf tablet 1 aan en na een zielige oproep op FB dat het zo'n saaie dag was en ik graag naar de film wilde, reageerde vriendin Gosia dat zij wel meewilde. We gingen naar 'Soof'. Echt een ontzettend leuke feelgood-film!!!!

 Een paar dagen later kreeg ik van Gosia les in faworki maken. Een Poolse lekkernij, vrij vertaald (?) 'angel wings' want ze lijken een beetje op de vleugels van engeltjes.

En het nieuwe jaar goed begonnen met een 'brocante/kringloop'-route. Samen met een vriendin, die ik al vanaf de lagere school ken, een hele dag op pad geweest. Drie brocantewinkels en 2 kringlopen bezocht. Was een topdag. Ik heb grootse plannen met het onooglijke lampje ;-) Ben trouwens vergeten de schoenmal op de foto te zetten. We kochten er allebei eentje, voor een prikkie bij de kringloop......

Nog even 1 foto laten zien....die van mijn moslijst. De kerst is wel voorbij, maar de lijst zit nog niet aan zijn uiterste houdbaarheidsdatum. Hij hangt nu, met een kleine aanpassing, aan mijn schutting.

Oeps, wat een lang verhaal. Maar door die rugpijn zit ik niet vaak op de gewone pc om blogjes te schrijven. Deze heb ik zelfs in etappe's gedaan. En als de batterij van mijn iPadje aan het eind van de dag op nog meer dan 50 % staat, zegt dat genoeg. Dan heb ik voor pampus gelegen. Maar ik had er de leuke uitstapjes niet voor willen missen!!!!

Vrije zondag en de kermis.

Grr&%#rrrr.....konden Wicky en ik afgelopen zondag eindelijk weer eens een keertje afspreken voor één van onze gebruikelijke zondagsuitjes (te voet richting stad, soms alleen iets drinken, soms tapa's erbij), is het kermis!! De terrassen zijn meer dan gehalveerd om plaats te maken voor dit schreeuwerige volksvertier.
Daar hadden wij absoluut geen zin in. De kermis is niet aan ons besteed. Vroeger, toen de kinderen nog klein(er) waren, hoorde het er bij. En het was ook hartstikke leuk en gezellig. Die glunderende gezichtjes als ze op een politiemotor in de draaimolen zaten of in de vliegtuigjes. Touwtje trekken, ballen gooien. Na afloop een zak oliebollen mee naar huis en smikkelen maar. Maar wij zijn de kermis ontgroeid dus moest er een alternatief verzonnen worden. En daar zijn wij best goed in al zeg ik het zelf.

Aangezien wij dicht bij de Belgische grens wonen en onze zuiderburen tenminste verstand hebben van openbaar vervoerprijzen, tuften we met de auto naar Essen om daar de trein naar Antwerpen te pakken. Voor € 5,40 per persoon kochten we een retourtje naar deze mooie, oergezellige, bourgondische stad en zo'n 40 minuten later kwamen we op het prachtige station van Antwerpen aan.

Omdat foto's maken niet ons doel was, heb ik er maar ééntje van dit station gemaakt. Maar als je nieuwsgierig bent, ga gerust een googelen, want het station is een echt juweel!!

Onze eerste stop was Starbucks voor een lekker bakkie. Jammer dat ik geen koffie lust, want van die verschillende smaken ging ik welhaast watertanden. Ik nam een thee en Wicky een smakelijk uitziende koffie met koek.

Tijdens onze zomervakantie waren mijn man en ik ook naar Antwerpen geweest en hadden toen geluncht bij een alleraardigste tearoom. Ik hoopte stiekem dat ik die terug kon vinden, maar wij waren vanaf een heel andere kant naar het centrum gelopen. Wicky en ik begonnen aan onze zoektocht. Het was gezellig druk op straat ondanks dat de winkels niet open waren. Na een flink stuk gelopen te hebben, was ik het spoor volledig bijster. Ik dacht dat we niet eens in de buurt waren van tearoom Désiré de Lille, dus Wicky ging het vragen bij een Take-Out tentje. Zij vraagt, kijkt opzij, ik kijk omhoog en allebei roepen we 'dit is het, we zijn er al'. Het take-out loket hoort bij Désiré de Lille en een stukje verder in de straat is de tearoom.

We vonden snel een plekje op het verrassend grote terras achter het etablissement en gingen allebei voor de garnalenkroketjes. Jammie....zoooooo lekker. We genoten met volle teugen want het was, ondanks de sombere voorspellingen voor die dag, stralend en zonnig weer!!

En we moeten het uitstapje nog een keer overdoen, want Wicky vergat te lachen op deze foto...hihi.

Op de terugweg naar het station namen we bij het Take-out loket een wafel. Helaas was die niet zo lekker, beetje taai. Desalniettemin was ons uitstapje Antwerpen zeer geslaagd en zeer zeker voor herhaling vatbaar. Klinkt trouwens wel een klein beetje decadent: Kom we gaan ff lunchen in Antwerpen. Is toch buitenland ;-)

What's next??
Shoppen in Milaan of sightseeing in Barcelona. Ik droom nog even verder.....hahahaha......

Yes I can!!!

Nou ja........het is in ieder geval 1 keertje gelukt. Onder begeleiding ;-)
Het kriebelde al een tijdje. Ik wilde het echt eens een keer proberen, maar telkens kreeg ik 'cold feet' . Of eerder angstaanvallen....
Waar ik het over heb?
Eh...over het feit dat ik wel een rijbewijs heb, maar niet veel rijervaring. Stadsritjes gaan nog wel, in oostelijke richting naar woonboulevard Breda en in westelijke richting naar Intratuin durf ik ook. En een stukje België in omdat een vriendin in Essen woont is eveneens geen probleem. Lastiger wordt het als ik taxi moet spelen en oudste zoon naar Kruisland moet brengen. Dan moet ik alleen retour en schemering te samen met een bochtige weg bezorgen mij klamme handjes en verkrampte schoudertjes.
En toch ben ik naar....tadaaaa....Rhoon gereden!!! Want in Rhoon was wat te beleven afgelopen weekend (24 + 25 augustus)

Weken geleden had ik de aankondiging al gezien: een Kasteelfair met heel veel brocante, georganiseerd door Corrie van De zoete inval. Daar wilde ik bij zijn. Eerst zou een collega meegaan, maar die had uiteindelijk andere verplichtingen. Toen vriendin Natasja gepolst. Zij zag het wel zitten en durft sowieso overal naar toe te rijden dus we zouden met haar auto gaan. Maarrrrrrr........die kriebels dat ik het zelf wilde proberen kwamen weer opzetten. Natas had er alle vertrouwen in. Ik iets minder, maar uiteindelijk heb ik ZELLUF GEREDEN!! Zij heeft me er doorheen gesleept. Bleef heel rustig en daar werd ik ook weer rustig van. Ik ben best een beetje trots op mezelf al besef ik heel goed dat ik deze overwinning aan Natasja heb te danken. Dus duizendmaal dank, lieve vriendin!!!

Nu terug naar de brocante fair. Die was geweldig!! Perfect georganiseerd. We konden bij de plaatselijke Intratuin parkeren en werden met een pendelbusje naar de plek van bestemming gebracht. Eenmaal binnen leek het bijna een sprookje. De sfeer, de vele kramen met de prachtigste spullen en het weer was ook al perfect. We begonnen met een bakkie thee en iets zoets. Je kon het geen gebakje noemen. Nee......het was met recht patisserie te noemen. Was nog moeilijk kiezen, want er stonden zoveel lekkere taartjes.Na wat wikken en wegen gingen we allebei voor de frambozenclafoutis. Jammie!!!

Eenmaal op het grote veld met de kramen hebben we onze ogen uitgekeken en genoten van al dat moois. Het was een topdag. Halverwege nog een keer aan 'de zoete koek'. Een millionairslice. Mierzoet, veel calorietjes, maar vreselijk lekker. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik deze dag weer inlijst en toevoeg aan mijn hoofdstukje: Mooie herinneringen!!

Wat betreft mijn rij-angst: daarin ben ik niet alleen. Toen ik maandag op mijn werk kwam en over mijn overwinning vertelde, waren er een aantal collega's die precies hetzelfde hebben............

De laatste....

.....Koninginnedag. Al was het natuurlijk eigenlijk Kroningsdag.
Met kippenvel en een brok in mijn keel heb ik zitten kijken naar de abdicatie, inhuldiging en koningsvaart. Supertrots dat ik Nederlander ben en wel hierom:

Wat zag de vrouw van onze koning er prachtig uit. Iedereen heeft het toch over de jurken van Jan Taminiau. GE-WEL-DIG. Waar een klein land groot in kan zijn. Van mij mag het koningshuis nog lang blijven bestaan. Ook goed voor de handelsbetrekkingen. Dat stond vandaag toevallig in de krant (ik lees BNdeStem).
 'Royals Rule'.

De hele dag was super. Heel anders dan toen Beatrix ingehuldigd werd. Laten we daar maar nooit meer bij stilstaan. Het was een waardig feest voor dit sympathieke koningspaar en hun kinderen. En een heel mooi afscheid van koningin Beatrix, die in de afgelopen 33 jaar ons aller harten gestolen heeft. Mijne wel in ieder geval. Van een zakelijke afstandelijke vrouw is zij door de jaren heen veranderd in een warme en betrokken koningin. Nu kan ze lekker gaan genieten en oma zijn.

Trouwens, ik heb niet de hele dag voor de buis gehangen, want er moest een vrijmarkt bezocht worden. Samen met Wicky. Op fb kreeg ik de vraag of Wicky en ik ook wel mannen hebben, omdat wij nogal vaak samen op pad zijn. Ja, we zijn allebei getrouwd, maar onze mannen houden niet van dit soort uitstapjes. En wij des te meer. Volgens mij was dit ons lustrum wat betreft Koninginnedag en dat hebben we goed gevierd. Omdat de terrasjes op de Markt overvol waren, belandden wij in de tuin van één van de horecagelegenheden alwaar wij ons op de loungebank neervlijden, ver van alle drukte. Heerlijk relaxed en met het zonnetje op onze snoet de kaart bestudeerd. We waren er snel uit.....het moesten tapa's zijn. Dat was Genieten met een hoofdletter. Het was tenslotte een feestdag!!
Uiteindelijk heb ik de vrijmarkt ook nog wat weten te scoren. Een schattig armbandje en een leuke bonbon-etagère.

Die foto linksonder is door een andere vriendin (Gosia) gemaakt. We lachen nogal uitbundig, omdat we op dat moment zagen dat zij onverwacht een foto wilde maken. Gosia is namelijk vergroeid met haar camera. Foto's maken is een grote hobby van haar en wij kregen door dat wij 'slachtoffer' waren. Maar die foto geeft precies het gevoel weer van die dag!!!

Het was een mooie dag met een Koninklijk randje.

Oef, dat was druk......

....maar ik heb het overleefd!! Ik heb er zelfs nog wat extra activiteiten bij gedaan. In mijn voorlaatste blogje had ik een lijstje van mijn agenda van die week geplaatst en daar is nog een woensdagmiddagwandeling met mijn eerste wandelmaatje Carla bijgekomen, donderdagmiddag naar de stad met dochter en 's avonds meegelopen met de hond uitlaten met Wicky. En vrijdag was daar.....RUST. Nou ja, dat viel wel mee, want in mijn huisje moest van alles gebeuren. Ik ben als een witte tornado tekeer gegaan. Alles lukte en toen ik 's avonds het laatste stuk gestreken had, had ik een heerlijk voldaan gevoel. Maar wat heb ik genoten van al die gezellige uitstapjes. Ik heb alleen niet overal foto's van en daar baal ik dan weer van. Wel de camera mee en dan vergeten door de gezelligheid. Van de high tea heb ik wel een paar foto's. Al hadden we de helft al opgegeten voordat ik er aan dacht....lol......

Bij Intratuin meteen mijn cadeaubon besteed. Al heb ik daar weer geen foto's van. Het was gezellig bijkletsen met Carla en Mariette of zoals op de theepot stond....blablabla......

 En tijdens het etentje met collega's op woensdagavond werd er weer vrolijk verder gebabbeld. Ik was er hees van. Ik kan terugkijken op een geweldige week met een hoop gezellige mensen!!

En vandaag.......was het koopzondag en ging ik met Wicky naar de stad waar we dit bijzonder muzikale voertuig tegenkwamen in het overdekte winkelcentrum........
Vond ik wel grappig!!

Terug naar Oegstgeest.....

.....eigenlijk 'Terug VAN Oegstgeest'. Oftewel hoe een uitstapje een survival-avontuur werd ;-)

Afgelopen donderdag was ik de gelukkige (vijfde keus, maar dat mag de pret niet drukken...lol) die met vriendin Gosia mee mocht naar de Hortus Botanicus in Leiden. Zij had gratis kaartjes via de krant en wilde er graag heen om haar nieuwe camera-onderdelen uit te proberen. Omdat de trein prijziger was dan met eigen vervoer gingen we gewoon lekker met de auto. Gelukkig voor mij is Gosia niet zo'n bangerik op de weg dan ik. Tomtom stond aan en wij babbelden er vrolijk op los. Totdat de Tomtom er opeens mee ophield. Batterij leeg en de oplader werkte niet goed. Dan de borden naar Leiden maar volgen. En we babbelden nog steeds. Totdat Gosia ineens vanuit haar linkerooghoek een vliegtuig aan zag komen. Waar zitten we eigenlijk??
Tja.........

We waren dus ietsie pietsie te ver gereden. Meteen de afslag gepakt en weer terug. Andere oplader voor Tomtom gezocht in het handschoenvakje en verhip, hij deed het weer. De rest van de autorit was een fluitje van een cent en al snel kwamen we op het geadviseerde parkeerterrein terecht. De Hortus is namelijk in de binnenstad en heeft geen eigen parkeergelegenheid. Gosia ging een parkeerkaartje kopen en ik bestudeerde de stadsplattegrond. Hoefde niet volgens Gosia want zij had immers een navigatie-app op haar telefoon. Voelen jullie hem al aankomen???

Die app heeft ons volledig de verkeerde kant uitgestuurd. Ik had daags tevoren nog opgezocht hoelang het lopen was van de parkeerplaats naar de Hortus. Ongeveer 10 minuten. Toen we zo'n twintig minuten aan de wandel waren, kregen we allebei argwaan.

Het muntje viel pas helemaal toen we het plaatsnaambord Oegstgeest tegen kwamen.  WE LIEPEN LEIDEN UIT!!! Gelukkig stond er weer een plattegrond in de buurt. Even bestudeerd en wat bleek, we waren juist verder weg van de Hortus en moesten dat hele stuk weer terug. Maarrrr......als we niet verkeerd waren gelopen, hadden we nooit deze ooievaars in het wild gezien.....

....of dit stukje Leiden....

Het wandelleed was snel vergeten. We hadden zelfs de grootste lol, want eenmaal bij het station hebben we ons eigen navigatiesysteem gemaakt. Een foto van de stadsplattegrond met mijn vinger op de plek van de Hortus Botanicus. Who needs apps...ha...we don't!!!

We kwamen al snel op de plaats van bestemming en na een warm bakkie met een overheerlijke punt pruimentaart gingen we de Hort(us) op. Gosia kon zich heerlijk uitleven met het maken van macrofoto's (kan ik niet laten zien, want ze heeft ze nog niet geüpload). En ik was ook in mijn element. Beetje fotootjes maken met mijn pocketcameraatje (mijn hobby is schrijven, niet fotograferen), beetje binnen gluren in de gebouwen die aan het Hortus terrein grensden en mensen kijken. Jammer dat het buitengebeuren nog in winterstand was en dat niet alles open was i.v.m. renovatie. We moeten gewoon een keertje terug als het beter weer is.

En dan nu.......mijn fotokes.....

Vooral deze doorkijkjes vond ik geweldig......al hebben die weinig met de natuur te maken...

Al met al was het een zeer geslaagde dag ook al verliep ie niet helemaal rimpelloos. Moraal van dit verhaal: met apps kom je nog eens ergens....behalve op de plek van bestemming....hahahahaha..

Oh ja, wie dacht dat dit blogje over het boek van Jan Wolkers ging? Sorry hoor, ik heb het boek nooit gelezen, maar als biebmiep wel heeeeeel vaak in mijn handen gehad ;-)

Een waar paradijs

Laatst heb ik toch zo'n leuk uitstapje gemaakt met vriendin Natasja, daar MOET ik over bloggen. Via een blogbuurtje op FB kwam ik achter het adres van een curiosa paradijs niet zo heel ver bij ons vandaan. Nadat Natasja en ik samen de website hadden begluurd stond het meteen vast dat we daar ECHT heel snel heen moesten. Zo gezegd, zo gedaan. Afgelopen vrijdag waren we allebei vrij en togen we er op uit. En hier kwamen we terecht.........

....heb ik iets teveel gezegd??!! Ik dacht het niet. Ik zal eerst prijsgeven waar je dit paradijs kunt vinden:

De Korte's Kuriosa in Zevenbergschen Hoek

Ben je er een keer in de buurt dan is dit een echte aanrader. Er is zo ontzettend veel te bekijken. Wij maakten eerst buiten een rondje en zagen prachtige stalramen, zinken baden, leuke tuinornamenten. Na een half uurtje snuffelen waren we inmiddels tot op het bot toe verkleumd, maar dat mocht de pret niet drukken. In de grote loods zou het vast een stuk aangenamer zijn. Nou....niet dus...hihi. Met de druppels onder onze neuzen gingen we verder op schattenjacht. Want een schatkamer was het zeer zeker. Prachtige kasten, bedden en andere meubeltjes. Koffers, brocante huisraad, glas in lood, noem maar op. Alles was er te vinden. En ja....ook een heerlijk brandende kachel en zelfbediening voor koffie of thee. Nou, wij konden wel een opwarmertje gebruiken. De waterkoker aangeslingerd en genoten van de warmte van de thee en de kachel. We waren helemaal alleen in die grote loods. Heel af en toe zagen we de eigenaar voorbij lopen, maar toen we van ons warme theetje genoten, waren we ff alleen. En dan zijn we soms een beetje gek.....

 (foto met de zelfontspanner gemaakt)

Ik: Zeg Natasja....'t is wel erg kou he. Had ik nu mijn vossenbontje maar aangedaan.

N: Uh vossenbontje? Je had toch een hermelijn?

Ik: Nou meid, ik heb beide, maar ik weet echt niet meer in welke kast ik ze gelegd heb (er waren een stuk of 50 kasten misschien wel meer, in de loods aanwezig)

En dat alles op een beetje bekakte freule-toon. Gegierd van het lachen

Toen we ook nog de chocolaatjes oversloegen en allebei een doosje Jip en Janneke-krentjes opsmikkelden, kwamen we helemaal niet meer bij........zie hier de twee linkerhanden.....een kinderhand is snel gevuld...lol...

Dit paradijs gaan we zeer zeker nog een keer bezoeken maar dan met iets warmer weer!!!

Oh ja, ik heb ook nog iets gekocht. Een halve, roestige wildkroon en een schuimspaan. Vergeten een foto te maken. Komt nog wel een keer.........