Altijd blijven lachen......

In eerdere blogs heb ik al geschreven dat ik geen held op de weg ben. Er zijn een paar ritjes die ik wel durf te maken zoals naar Intratuin in Halsteren en Woonboulevard Breda. Het Belgische Essen, waar een vriendin woont, is ook bekend terrein.
Vorige week ging ik met een collega naar Etten-Leur om te shoppen.......is dezelfde route als eerdergenoemde woonboulevard maar dan een afslag eerder. Het ging helemaal prima tot.......ik er bijna was.
Bij de laatste (2-baans) rotonde die naar de parkeergarage leidde zat ik op de verkeerde baan. Ik moest dus een extra rondje rijden. Gierend van het lachen nam ik deze 'omweg' voor lief om vervolgens bij het verkeerde paaltje stil te staan voor een parkeerkaartje. De eerste was voor abonnementen. Een stukje verderop stond er 1 waar ik een kaartje kon printen. Ik moet er even bijvertellen dat dochter met een vriendin achterin zat en dat zij zich plaatsvervangend schaamde voor haar knullige, ietwat domme ma.
Ik niet hoor......ik had de grootste lol om mijn eigen stommiteit. Het parkeren ging verder prima maar het geblunder was nog niet voorbij.....

Dochter vroeg of ik mijn telefoon wel bij had zodat we contact konden houden, want zij en vriendin gingen 'los' van ons shoppen. Ik voelde in mijn tas en.....NEEEEEE.....WAAR WAS MIJN IPHONE!!???
Midden in de parkeergarage dumpte ik de inhoud van mijn tas op de grond wat voor omstanders en mijn shopgenoten toch een ietwat vreemd gezicht was. Gedurende ongeveer 30 seconden kwam er uit iedere porie van mijn lijf een grote stroom vocht gelopen (ik had het echt ff heel warm), want ik had immers mijn rijbewijs EN bankpasje in het hoesje van mijn foon gestopt.
Wat een opluchting toen dat ding uiteindelijk toch gewoon in mijn tas bleek te zitten. Normaal vis ik hem er zo uit. Nu had ik mijn grote (lees: zware) portemonnee thuisgelaten, dus de foon had zoveel ruimte dat ie was gaan zwerven in mijn tas.
Het mocht de pret niet drukken, want toen mijn bloeddruk weer normaal was en het angstzweet opgedroogd heb ik een hele leuke dag gehad. Goed geshopt en heerlijk geluncht bij Zus en Zo (een aanrader mocht je ooit in Etten-Leur verzeild raken)
Enneh....jullie mogen me uitlachen hoor, want je weet.....een dag niet gelachen....... :-)

p.s. Vanwege spam heb ik helaas ook de woordverificatie in moeten schakelen.....

Rome in de steigers

Mocht er iemand zijn die op korte termijn een tripje Rome gepland heeft staan....ik zou even een jaartje (misschien wel 2) wachten, want er staan nogal wat afzichtelijke steigers voor al die mooie monumentale bezienswaardigheden ;-)

Het Colosseum

Trevi-fontein

De kerk Trinitá dei Monti bovenaan de Spaanse Trappen

De Fontana della Barcaccia voor die trappen was zelfs helemaal ingepakt.

Aan de zijkant van dit mooie oude gebouw (moet nog opzoeken wat het is)

Zelfs in ons hotel werd geklust. Toen we aankwamen zagen we kale muren in de hal, maar vrijdag werd er al snel een muurtje onder handen genomen door de behanger......

 Bij wat minder bekende gebouwen heb ik ook nog steigers zien staan en....ik ben nog niet eens bij alle bezienswaardigheden van Rome geweest. Je kunt wel merken dat Silvio B. geen president meer is....er blijft geld over voor het opknappen van de oude binnenstad....lol....

Over mijn reisje Rome komen uiteraard nog meer verhaaltjes, maar dit wilde ik alvast kwijt. 

Iemand nog een steigertje liggen voor mijn gammel lijf??? Ik kan wel een renovatie gebruiken na tweeënhalve dag in Rome struinen.......au au au.........

Een marathon van ruim twee maanden.....

.....en de finish niet gehaald.....
Het is toch ook wat. Het einde van de marathon is in zicht en ik ben net voor de eindstreep door mijn knieën gezakt. Weer geveld door 1 of ander virus. Hoesten, proesten en een pijnlijk lijf. Maar wat bedoel ik nu met die duurloop???
Dat zit zo....
Mijn pa kwam op 10 oktober in het ziekenhuis terecht. Daarna volgde het revalidatiecentrum. Vele avonden tufte ik met mijn ma richting de revalidatie om mijn pa te bezoeken. Alleen als ik moest werken of een (soms leuke) verplichting had, werd er een andere chauffeur opgetrommeld (Dank je Fons, Jeanne en Erica). Soms werd het een hele dag, want mijn ouders wilde mij er graag bij hebben als er patiëntgesprekken waren. Vorige week nog, haalde ik mijn pa op om even mee naar huis te gaan. De ergo-therapeute kwam kijken of er aanpassingen nodig waren in huis. Het was een vermoeiende dag voor mijn pa, maar de andere dag was hij weer zoveel vooruit gegaan. Ongelooflijk. En dan nu het goeie nieuws....hij mag morgen naar huis!!!!!! En net twee dagen (gisteren ziek uit mijn werk gekomen) voor dit heugelijke bericht heeft mijn toch al niet zo fitte lijf het begeven. Ik baal, want mijn kerstboom staat nu ook errug kaal te wezen :-(  Dus nu even weinig tot niks doen. Tot overmaat van ramp mis ik vandaag een leuk avondje op het werk. Helaas, het is niet anders.......al heb ik daar vorige week nog ontzettend lol om gehad omdat ik mij in een CSI-overall had gehesen.

Het is niet alleen kommer en kwel. Ik heb pasgeleden weer iets gewonnen op facebook. Zoooooo leuk!!! Een kerstmandje van Atelier Sezoentje en ik heb vandaag ook haar blog gevonden (klik) Het was een waar feest om alles uit te pakken. Ik heb het daarna zo goed mogelijk, naar haar voorbeeld, weer in het mandje gelegd. Het geurkaarsje brengt een echte kerstsfeer in huis en dat is wel nodig met die kale boom....hihi.....
Nogmaals heel erg bedankt Sonja!!!

Zelf ben ik ook nog aan het knutselen geslagen. Blij dat ik deze krans/lijst dinsdag al af had. Ik had zoiets gezien op Pinterest en het leek mij niet zo moeilijk om te maken.....

Hij hangt trouwens aan mijn voordeur, maar dat was niet mooi voor de foto. Ik heb namelijk een monsterlijk lelijke voordeur. (Wensenlijstje!) Het kleine kransje was kant en klaar hoor......heb ik zelf niks aan geknutseld.

Oh ja....ik was ook nog bij de kringloop en vond daar een keigave bestekbak. Van het schilderij wilde ik de lijst gebruiken voor bovenstaand, maar ik kreeg van beide zonen commentaar daarover. Oudste wilde het schilderij zelfs mee naar Delft nemen om het te redden...lol..... en ze zeuren altijd zo over mijn 'ouwe troep'.

En in de spirit van 'less is more' denk ik dat ik aan mijn dienblad op de salontafel niks meer doe ;-)

Wapentuig en wapenfeiten.

Bij gebrek aan inspiratie duik ik even in het verleden. Geen jaren terug hoor. Eerder een paar maandjes...afgelopen mei. Net na het examen van jongste zoon. Wat er toen gebeurde was zo iets wonderbaarlijks......hij (jongste zoon dus) begon uit zichzelf zijn kamer op te ruimen. Dat was nog nooit eerder vertoond. Een schat aan herinneringen kwam voorbij. Speeltjes uit Happy Meals, werkstukken van de basisschool (Heb ik bewaard, want daar zitten juweeltjes tussen. Vooral de verzonnen enquetes die het werkstuk compleet maakten...hihi), een hoop papieren en ander troep en......het door de jaren heen verzameld plastic wapentuig. Van de 6 vuilniszakken die volledig gevuld uit zijn kamer kwamen heb ik geen foto gemaakt. Van zijn schietgeweertjes wel......

Niet dat hij vaak 'oorlogje' speelde. Maar hij was van heel jongs af aan helemaal bezeten van soldaten, leger, oorlogsfilms en WOII. Heeft ook lang geroepen dat hij soldaat wilde worden. Is ooit met zijn pa naar een open dag van de landmacht geweest en vond onze vakantie in Normandië helemaal geweldig. Inmiddels zit hij op universiteit Tilburg en studeert hij economie. Iets heel anders en dat is een pak van mijn hart.

Om even terug te komen op die 'verzonnen enquetes'. Grappig dat onder zijn schoolfoto, die tijdens de diploma-uitreiking getoond werd, de begeleidende tekst 'levendige fantasie' stond. Dus met veel fantasie door het VWO gerold....lol. Ik ben benieuwd wat dat gaat worden op de universiteit......

Nu iets recenters.....
Een wapenfeit van dochter. Zij ging afgelopen vrijdag met vriendje bij de bouw van een corsowagen kijken en.....werd meteen aan het werk gezet. Ze vond het zo leuk dat ze zaterdag ook nog dahlia's ging 'tikken'. Helaas moest ze tijdens het bloemencorso in Zundert zelf werken, maar wat was ze trots toen ze hoorde dat de wagen, waar zij een kleine bijdrage aan had geleverd, op de derde plaats was geeindigd!!
Vandaag stond er toevallig een artikel in de krant over hoe veel stress de bouwclub heeft gehad om alles op tijd af te krijgen.......

Ik ben benieuwd of het volgend jaar bij haar weer gaat kriebelen, want het schijnt nogal verslavend te zijn.....

En nu nog even mijn wapenfeit. het cadeautje, inclusief kerstkaart, voor mijn kerstgekke vriendin Natasja.

Het was om de mand te doen, maar ze vond de kerstkaart en de uitgeprinte kerstideetje het allerleukste. Vooral omdat op de kaart 'sing Christmas carrols' stond en dat was zij 2 dagen eerder aan het doen toen zij mij belde en ik kerstliedjes op de achtergrond hoorde....lol.

Het was niet mijn week!

Maar gelukkig is er weer een nieuwe week gestart.
Het begon vorige week zondag toen mijn iPad ineens geen reactie meer gaf. Lag niet aan de iPad, maar de router die het wifi-signaal moet doorgeven begon raar te doen.

De andere dag heeft manlief bij onze internetprovider geregeld dat we een nieuw modem (met ingebouwde router) krijgen, maar dat kan wel 2 weken duren. 1 week voorbij, nog 1 te gaan. Tot nu toe behelp ik mij met het telkens weer opnieuw aanzetten van de router en tussendoor even af laten koelen. Heb ik iedere keer 20 minuutjes internet op mijn iPad. Net genoeg voor mijn wordfeud-verslaving.

Dinsdag dus de schoenenramp die ik in mijn vorige blogje heb omschreven.
En woensdag..........hadden we ineens geen telefoon meer. Toch lastig, want mijn mobieltje is een beetje antiek en kan geen zwaar telefoonverkeer meer aan. Tot overmaat van ramp werd op donderdag ook nog eens mijn beltegoed bevroren omdat ik niet tijdig had opgewaardeerd...zucht. 
Die donderdag dus eerst een beltegoedkaart gehaald en mijn roze Samsungetje opgewaardeerd en daarna even troost gezocht in de plaatselijke Kringloop.

De telefoonstoring werd veroorzaakt door een kabelbreuk werd gezegd bij KPN. Al bleken wij de enige in onze straat die daar last van hadden.....grrrrr.

Toen werd het donderdag en die verliep ook al niet vlekkeloos, want halverwege de middag viel internet helemaal uit. Lag overigens niet aan onze kapotte router. Waar het wel aan lag weet ik eigenlijk niet. Ik voelde me volledig van de buitenwereld afgesloten. Pas 's avond om 11 uur waren we weer online. Nou ja, toen was mijn huisje schoon...hihi. Het is waar:

Vrijdag kabbelde voorbij. Als er al wat mis ging in ons huis, dan had ik er geen weet van. Ik was namelijk tot 8 uur op mijn werk. Vanaf die middag was onze vaste telefoon weer operationeel dus ik heb vrijdagavond een tijdje aan de telefoon gehangen ;-)

En alles wat hier bovenstaat is eigenlijk 'peanuts' met wat er zaterdag gebeurde. MIJN WASMACHINE GAF DE GEEST. En dat met een gezin met 3 kinderen. Voordat ik ging werken merkte ik dat de machine wel heel erg stil was. Er brandde een rood lampje en da's fout boel. Mijn manneke heeft nog van alles geprobeerd om hem aan de praat te krijgen, maar helaas. Toen ik tegen tweeën van mijn werk thuiskwam, bleek er nog weinig leven in te zitten. Dus wat kon ik doen op die prachtige zonnige zomerdag......met tassen was naar mijn ma. En dat doe ik nu nog steeds. Ik heb vandaag online een nieuwe Miele besteld en ik hoop dat ie woensdag of anders donderdag in mijn badkamertje staat te shinen.

Oh, en zaterdagavond gebeurde dit.........

........en ik hoop dat die scherven, net als het gezegde, geluk zullen brengen!!!!!!

Alle eendjes........

....zwemmen in het wa.....

Wacht effe, die tekst klopt hier niet, want laatst zaten er toch echt een paar eendjes op ons schuurdak. Een beetje verdwaald, vrees ik. Al zijn ze waarschijnlijk door de rimpelingen in het water op het dak naar deze plek gelokt. Het waaide die dag best hard en wij hebben geen grind op ons dak. Door de hevige regenval van de dagen ervoor lag er een aardige plas water op ons schuurtje. Toch een beetje vreemd gezicht, twee van die eenden. Ze zaten gevaarlijk dicht aan de rand en ik weet wel dat ze kunnen vliegen, maar ze waren erg zenuwachtig aan het rondkijken. Stel dat ze per ongeluk over de rand gaan en zomaar vergeten om hun vleugels uit te slaan.

Uiteindelijk kwam het eendenpaar veilig naar beneden en liepen ze volledig gedesoriënteerd rond in ons kleine achtertuintje.

Dat zag je aan de manier waarop ze met hun koppies draaiden. Ik had met de beestjes te doen. Wij wonen volledig ingebouwd en ik weet niet of eenden net zoals duiven een ingebouwde radar hebben om hun eigen stekkie weer terug te kunnen vinden. Uiteindelijk heeft mijn man ze een beetje opgejaagd zodat ze weer de hoogte in gingen. Nadat ze een tijdje op de schutting bij onze poort en bij de buren op het schuurtje hadden gezeten, zijn ze uiteindelijk vertrokken.
Waarheen?
Dat heb ik niet meer meegekregen.........

Pinterest-madness

Wat ik allemaal op Pinterest uitvoer. Nou eh....plaatjes zoeken natuurlijk. En dan niet, zoals veel van mijn blogbuurtjes, plaatjes van mooie interieurs en prachtige tuinen......nee....Sjonke is iets puberaler....

Ik heb even twee van mijn boards door elkaar gehusseld. Gewoon omdat ik daar zin in had.......
En omdat het leuk is om te zien hoe de sterren van nu er vroeger uitzagen!!

Oeps, ook weer iets voor mij. Geen ster van nu, maar de helaas veel te jong overleden James Dean.  Maar dat koppie is duidelijk herkenbaar.

 Jude Law had volgens mij vroeger last van monsters onder zijn bed. Wat een wallen bij zo'n jong ventje.

Brad wordt alleen maar mooier. Als hij zich tenminste scheert, want dat wil ie nog wel eens overslaan de laatste tijd.

En George, oh George...het levende bewijs dat contactlenzen HET verschil kunnen maken. Ik ben blij dat die oogopslag nu niet meer schuil gaat achter zo'n monsterlijke bril.

Hier het resultaat van een goeie orthodontist!! Zac Efron heeft tegenwoordig een prachtig gebit.

Natuurlijk mag het guitige koppie van Robbie Williams niet ontbreken. En dat guitige heeft ie nog steeds.....

Last but not least....snoepje van de week: Ryan Gosling. Jammie......

Meer zien??
http://pinterest.com/sjonke/

Op de valreep.....

.........ook nog even een winters blogje.

Afgelopen weekend snel een paar foto's gemaakt in de tuin. Een wandeling maken om mooie plaatjes te schieten was even niet weggelegd voor mij. Als ik 10 meter met snowboots aan loop voelt het alsof ik vanaf mijn heupen uit losse onderdeeltjes besta en dat is pijnlijk. En met gewone laarsjes ben ik veel te bang om uit te glijden en een smak te maken.  Dus veel binnen gezeten of de fiets gepakt. Gelukkig waren de fietspaden goed begaanbaar. Tot overmaat van ramp moest mijn pa weer opgenomen worden. Drie keer binnen een maand...poehpoeh...'t is wat. Ook al mocht hij na twee dagen weer naar huis, het was toch wel even druk en zenuwenwerk. Vooral de autoritjes van en naar het ziekenhuis. Ramen die aan beide kanten een ijslaagje hadden en dus slecht zicht in het donker. Van mij mag het gaan dooien.....sterker nog, van mij mag het gaan zomeren ;-)

Blijkt trouwens dat mijn man ook niet onaardig kan fotograferen. Met mij als model....hihihihi......

Ik heb hem maar meteen als profielfoto gebruikt, want die zomerfoto kon echt niet meer........

Klein maar dapper.......

...zomaar een overblijfsel van mijn zomerviooltjes. Ik heb de plantjes, die in de vergiet stonden, maanden geleden al weggegooid, maar de potgrond zit er nog in. En dan krijg je wel eens van die onverwachte 'cadeautjes' zoals dit dapper bloeiende viooltje. Zal niet lang meer bloeien vrees ik. Er komt kouder weer aan en dat was vandaag al een beetje te voelen.....brrrrr.

In huis ben ik ook lekker aan het rommelen. Op kleine schaal weliswaar, maar de dingetjes die ik nu verander zijn straks heel makkelijk en snel te transformeren tot kersthoekjes ;-) Zoals de pas gekochte glaasjes die ik tijdelijk heb voorzien van gedroogde roosjes en mijn stolpje, dat alleen nog wat miniballetjes en misschien wat groen nodig heeft.........

Verder was het een week met een dieptepunt en een hoogtepunt. Afgelopen dinsdag slaagde mijn dochter voor haar rijexamen. In één keer gehaald en dat was een geweldige prestatie. Het is niet dat ze er niet klaar voor was hoor. Maar 2 dagen eerder had vriendje de verkering uitgemaakt en zat mijn meiske in een emotionele achtbaan. Ze was vreselijk verdrietig. Urenlang hebben we gepraat en gelukkig heeft ze zich goed kunnen focussen op haar examen. Eigenlijk heeft ze zich over het algemeen goed 'herpakt' al zullen de verdrietjes nog wel eens om de hoek komen kijken. Tijd heelt alle wonden.......

Om haar extra op te peppen zijn we woensdag, na mijn werk, lekker appeltaart gaan eten bij Hema. Het leven is zo slecht nog niet....

Ik ben nog steeds aan het uitvogelen hoe ik foto's 'kleiner' kan maken en daar bedoel ik niet mee dat ik ze bij wil snijden. Dat is wel gesneden koek voor mij. Het gaat om de bestandsformaten. Misschien moet ik mijn fototoestel anders instellen, maar dan krijg je geen scherpe foto's. Als iemand een goed en eenvoudig programmaatje weet, vertel het me alsjeblieft.

Het blad valt.......

Oh boom, wat ligt daar aan je voeten?

Het is je voormalige zomerjas

Verkleurd in de prachtigste schakeringen

Ligt het bladerjasje te verdorren in het gras

't Is duidelijk, ik ben niet goed in rijmen en dichten. Heb geen geduld om mooie volzinnen te bedenken. Het blijven hapklare brokjes, die blogjes van mij ;-)

Vandaag was het, na 2 sombere dagen, gelukkig weer zonnig. En dan moet ik er ff uit. Even een powerwalkje doen. Half uurtje maar hoor, want in je eentje lopen is niet zo leuk. Gisteren had ik mijn buuf als wandelmaatje. Is veel gezelliger en toen hebben we een iets grotere ronde gepakt. Vandaag had ik wel mijn cameraatje mee. Vanochtend zag ik zo'n mooi plaatje vanuit mijn slaapkamerraam en ik hoopte dat ik tijdens mijn wandeling ook nog mooie foto's kon maken. De onderwerpen waren prachtig, maar mijn foto's iets minder. Daarom alleen mijn uitzichtfoto van vanochtend......

Doordat de zon op de bladeren scheen leken deze bijna fluoriserend. In combinatie met de strakblauwe lucht was het gewoon adembenemend mooi. Ik heb er niet al te lang naar gekeken, want ik wilde naar de stad. Heb deze winter nog niet veel kleren gekocht. Kon alsmaar niks vinden. Ik ben van de tuniekjes en tegenwoordig zijn het korte bloesjes of jurkjes. Met een probleemzone vanaf mijn taille (buikje) tot aan mijn enkels (veel te dikke onderbenen voor lange laarzen) ging dat het niet worden. Maar vandaag.....yeah....heb ik maar liefst 3 aankopen gedaan. Eén bloesje is wel wat korter, maar met een jasje erover durf ik het net aan.

Zooooo blij. Ik ben ook al zo'n ramp met broeken dus dat stel ik nog even uit.

Ik ben echt goed bezig om ons land uit de crisis te helpen, want gisteren heb ik de W.ibra leeg gekocht. Deze keer vond ik WEL wat in de folder stond. De drie spreuken hangen nu op het kleinste kamertje. Is perfect als wc-lectuur....lol...... En de kersthangers kon ik gewoon niet laten liggen. Ach, het is allemaal niet zo duur bij W.ibra. Dubbel genieten, lekker veel spullen voor weinig geld......

Poe poe......

....nou nou, kom kom, zo zo. Een grappig stukje uit het boek 'En dan nog iets' van Paulien Cornelisse waarin zij zich verwondert (of moet dat met een d?) over het gebruik, misbruik en in onbruik raken van taal. Hoe grappig dit fragmentje is kun je beter zelf lezen, want ik ga hier geen boek overtypen. Haar eerste boek 'Taal is zeg maar echt mijn ding' vond ik ook al zo leuk. Twee vlot geschreven boeken om effe tussendoor te lezen!!

Poe poe slaat ook wel op de verzengende hitte die ons landje afgelopen weekend teisterde. Ik heb mijn tempo drastisch aangepast. In warmere streken houden ze niet voor niets een siësta. Dat zijn wij niet gewend dus we gaan gewoon door. We puffen wat af met zijn allen. Ach, ik overleef het wel. Ik ben zelfs mijn lange werkzaterdag doorgekomen. En voor we het weten zitten we ineens midden in een regenperiode. Da's veel ongezelliger dat zon en warmte.........

Ik was trouwens donderdag een stuk opgeknapt van de blaasontsteking. De antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig, want ik had dochter beloofd om naar de bioscoop te gaan. Eerder die dag was ze geslaagd voor haar theorie-examen (voor rijbewijs) en 's avonds gingen we saampjes naar de bios Step Up 4 bekijken. In 3D nog wel dus duffe brillen op.

Ondanks dat het een echte jonge meiden-film is, vond ik hem niet onaardig. Integendeel. Een beetje Grease2.0. Jongen, meisje, problemen, mooie mensen en geweldige dansscenes. Heb je een tienderdochter, ga er heen!! En anders wachten op de dvd ;-)

Vrijdag, ondanks de warmte, heel veel gedaan. Zelfs te voet om een boodschap. Alles wat in de wasmand zat (en er naast lag) gewassen, bedden verschoond en buiten gedroogd. Was snel droog dus 's avonds mijn hele strijk weggewerkt. Ik was wel moe aan het einde van de dag, maar rolde met een voldaan gevoel mijn bedje in.

Vergeet ik te vertellen dat dochter heerlijke appelflappen had gebakken. Dat was ons Plan B voor donderdag als ons avondje bios niet door had kunnen gaan......heeft ze een dagje opgeschoven.....

Zaterdag van 10 tot 5 gewerkt. Vreselijk warm op onze bieb en na de middag kon je een kanon afschieten. Daardoor wel bij kunnen kletsen met collega Rianne die ik al weeeeeken niet meer had gezien en waar ik, volgens mijn nieuwe rooster, maar 1 keer per 3 weken mee samen werk. Vinden we allebei erg jammer. Samen met Linda, een andere collega, werkten we op donderdagen en vormden we een goed geolied team. Was altijd heel prettig werken. Helaas, het is niet anders. Binnenkort maar eens afspreken met 'de meisjes'.

's Avonds aan tafel, keek ik richting tuintje en zag ik dit.........

Het contrast vond ik zo mooi, dat ik eerst een foto wilde maken en eten van later zorg was.

Zondag waagde ik mij toch in mijn bakoven-tuintje. Kon het in de schaduw nèt volhouden. Af en toe naar binnen om op te drogen. Toen pikte een krekel mijn stoel in. Nou ja, hij zat op de leuning...hihi. Even de tuintafel getemperatuurd en die had ernstige verhoging........

Oeps, vieze tuintafel, mijn reflectie in badstof niemendalletje en reuzen-hibiscus op de achtergrond.

's Middags op verjaardagsvisite bij overbuurvrouw Miranda. Mijn badstof jurkje was iets te casual dus iets anders aangetrokken. Gezellig bijgekletst met de visite en hele lekkere hapjes op. Miranda had wraps besmeerd met dille-saus (of was het iets anders, nog navragen) en belegd met gerookte zalmfilet, opgerold en in hapklare brokjes gesneden. De andere variant was besmeerd met kruidenboter en belegd met ham. Superlekker. Ik ga ze snel een keertje zelf maken.

En toen was mijn korte weekend weer voorbij. Maandag werken. Hopelijk is het dan ietsje minder warm. (Oh jee, klinkt als een klein klaagje)

Ik had drie dingen nodig........

......en was niet sterk genoeg om dit te weerstaan.........

Dat heb je als je op zondag gaat 'fun'shoppen bij L.idl.

Was trouwens een combi-tripje. Ik wilde een ovenschoteltje maken maar had helaas geen drumsticks, paprika en krieltjes in huis. Ik wilde ook nog even op de koffie bij mijn ouders, want manlief was toch werken. Dus de gok genomen en de donkere wolken getrotseerd (inmiddels is het opgeklaard). Moest ik potverdrie eerst heel de schuur uitladen om bij mijn fiets te kunnen....zucht.

Afijn, eerst een bakkie gedaan en bijgekletst bij pa en ma en toen samen met mijn ma naar L.idl gewandeld. Het was niet druk en dan ga je op je gemakje rondkijken en breng je dus meer mee dan op het lijstje staat. Was trouwens errug gezellig bij L.idl, want ik kwam ook nog één van mijn vriendinnen tegen. We kennen elkaar al vanaf dat we op de lagere school zaten en woonden toen vlak bij elkaar. We spreken regelmatig af en dat is altijd reuze gezellig. Zo ook tussen de schappen van de super....hihi. En zo werd een sombere zondag weer een beetje zonniger.
Wat betreft het 'vreet'werk.....dat gaat wel op hoor. Ik hoef me niet eens zorgen te maken over MIJN gewicht met drie bodemloze putten in huis. Als ik geluk heb blijft er precies 1 schaaltje popcorn voor mij over..........

Over gebroken nachten en Pinterest

Wat die twee met elkaar te maken hebben?
Helemaal niets, maar ik prop gewoon ff twee onderwerpen in één verhaaltje....

Pasgeleden had ik weer een idiote nacht. De kids zijn de nachtelijke flesjes en troostmomentjes allang ontgroeid, maar de gebroken nachten zijn voor mij sinds hun pubertijd en het daarbij horende uitgaansgedruis gewoon teruggekomen!!
Dochter ging als introducee mee naar een schoolfeest van het Grafisch Lyceum in Rotterdam. Ze gingen met zijn viertjes en pakten de laatste trein van hier naar 'Roffa'. Het begon veel eerder, maar ze wilden niet te vroeg aankomen. Het feest zou nl. tot 5 uur 's nachts duren en dan was de overbrugging naar de eerste trein terug (06:10 uur) niet zo heel groot.
Omdat ik een nogal overbezorgde ma ben, stelde dochter voor om regelmatig een berichtje te sturen. Komt nog bij dat jongste zoon naar het examen-stuntfeest van zijn eigen school was, dus het was weer 'dolle pret'.....NOT.
Hier de waakmomenten van deze ernstig onderbroken nacht:
00:30 - zoon komt thuis
01:20 - sms dochter dat ze in de club is waar het feest plaatsvindt

05:30 - sms dochter dat ze op Rotterdam Centraal staat te wachten met haar 3 party-vrienden
06:30 - wekker van oudste zoon loopt af. Hij moet gewoon naar Delft (studeert op de TU)
07:05 - dochter komt thuis

Manlief slaapt overal doorheen en was gelukkig degene die er 's ochtends uitging. Kon ik nog even blijven liggen en proberen een extra uurtje slaap te pakken. Helaas toch een gammele dag gehad. Dochter heeft het wel naar haar zin gehad, maar ze was keimoe, omdat voor haar die dag al om kwart over 6 begonnen was. Eerst naar school in Rotterdam, terug thuis proberen te slapen en toen terug naar Rotterdam voor een nachtelijk feest.....was zelfs voor zo'n jonge blom iets te zwaar.....

En dan nu Pinterest.......
Kennen jullie mijn 'kamp'-vaasjes nog. Een paar weken geleden heb ik deze op mijn Pinterest-pagina gezet en vorige week werd hij ineens krankzinnig vaak gerepinned. De vaasjes zijn dus een succes. Vond ik zoooo grappig dat ik dat even wilde delen........

http://pinterest.com/pin/154318724701660973/

Pinterest is trouwens helemaal fantastisch. Eerst snapte ik het hele concept niet. Inmiddels ben ik een fervent gebruiker. Wat je allemaal wel niet tegenkomt......geweldig. Overal kun je pins (foto's) van vinden en als er toevallig een link bijstaat ben ik in no-time aan het verdwalen op de leukste websites, waar ik dan ook weer pins van op mijn pagina plaats. Heb een zwak voor doe-het-zelf, knutsel en huishoudelijke ideetjes en via Pinterest kan ik mijn hart ophalen. Maar als je voor mooie foto's, reizen of prachtige interieurs gaat, kun je net zo goed genieten. Je kunt het zo gek niet verzinnen of je vindt het........

En nee....ik krijg geen geld voor dit reclamepraatje.....hahahaha........

Wie weet, kom ik binnenkort nog meer blogvrienden tegen op Pinterest ;-)
Mijn link: http://pinterest.com/sjonke/

Voor iedereen heel fijn weekend en plezierige Koninginnedag!!!!!

Mijn eerste keer......

.......en ook die van mijn dochter.
Oh, ik 'voel' gewoon wat wenkbrauwtjes omhoog gaan. Maar DAAR heb ik het niet over. Ik heb het over CUPCAKES MAKEN!!!!!!

Ik zag het regelmatig voorbij komen op de bekende sociale media. Heel wat Facebook en blogvrienden hadden zich er aan gewaagd, maar ik had een beetje koud water-vrees. Is het moeilijk? Kan ik dat wel? Wat moet ik er voor kopen?

Maar om een lang verhaal kort te maken....vandaag zijn mijn dochter en ik in het diepe gesprongen en met weinig middelen hebben we de cakejes leuk weten te versieren. Drie kleuren marsepein, 2 soorten strooisel, vormpjes en een vork. We zijn er best wel trots op.

Zie hier het resultaat en let vooral op die éne met de Eiffeltoren (van Daphne natuurlijk)

Oh, wacht, ik licht er even een paar uit. Bovenste zijn van Daphne, onderste van mij....

Fijn weekend!!!!!

I'm making a list........

.....and checking it twice.......
Joepie, genoeg redenen om er een ritje I.kea aan te wagen. En dat hebben we dus gedaan. 'We' zijn manlief, dochter en ikzelf. Op deze gure, sombere dinsdag gingen we richting Breda en 'we shopped till we dropped'. Nou ja....bijna dan......

Vorige week bijna alle winkels in Roosendaal afgestruind voor fatsoenlijke prullenbakken en betaalbare nieuwe nachtlampjes voor de jongens. Ze moesten allebei een nieuwe lampje. Om te kunnen lezen/leren in bed. Niks gevonden. Voor dat soort spul MOET je bij I.kea zijn. Goed en betaalbaar. Meteen 2 nieuwe bureaustoelen gekocht voor dochter en haar tweelingbroer EN een groter schoenenkastje. De schoenendozentoren op het huidige kastje werd nogal hoog. Niet dat ik zoveel schoenen koop. Ik kan nogal moeilijk afstand doen van oude schoenen. Helaas was de verzinkt stalen stellingkast niet voorradig. Morgen wordt de voorraad weer aangevuld, dus ik hoop stiekem dat manlief dan iets eerder naar zijn werk vertrekt (nachtdienst, werkt in Breda) om zo'n stellingkast voor mij kopen. Ga ik hem heeeeeel lief vragen.........

Op de terugweg gingen we winkelen in Etten-Leur. Wow, wat een geweldig winkelcentrum. Was lang geleden dat ik er was geweest, maar met zoveel leuke winkels ga ik er zeker vaker heen. Heel wat beter dan het winkelaanbod in ons eigen Roosendaal. Dochter was ook reuze enthousiast. Vooral toen ze onderstaand shirtje tegenkwam. Zij is misschien nog wel verliefder op Parijs dan ik. Samen met de fotoprint van I.kea is de verzameling Parijs-memorabilia flink aan het groeien........

Was best een vermoeiend dagje, want vòòr ons uitje was ik eerst naar de fysio (ja, nog steeds) en heb ik ook een flinke ronde gelopen met mijn vaste wandelmaatje. Ach, soms lukt het gewoon en werkt mijn lijf WEL een klein beetje mee. Die dagen koester ik!!!!!

Onderweg

Vrijdagochtend, heerlijk weer. Welke schoenen trek ik vandaag aan? Uhh....toch maar die dichte, zo kort na het laarzenseizoen. Oei, die zien er niet meer uit en het zijn nog wel mijn lievelingsschoenen. Al twee jaar lang. Dan maar even op de fiets springen richting stad. Misschien kan ik iets soortgelijks vinden.

Onderweg naar de stad kwam ik weer eens wat tegen waar je je wenkbrauwen voor optrekt.....
Oudere man liet zijn hond op het grasveldje NAAST een basisschool schijten ...eh...zijn behoefte doen. Man had zakje bij zich, want dat stak uit zijn kontzak. Man kijkt om zich geen en loopt zonder blikken of blozen door zonder de troep op te ruimen. En die drol van zijn hond zit nu vast en zeker onder de schoen van één (of meer) schoolkinderen. BAH!!
En nee, ik heb deze meneer (nou ja...vent) niet aangesproken. Geen tijd voor discussies op mijn zoektocht naar schoenen. Ik weet het...zwak van mij.....

Even later bij het stoplicht. Wat is dat voor geluid? Komt er een legertank aan ofzo? Tjee, wat een herrie zeg. Ander stoplicht springt op groen en dan zie je het ineens. Patsertje in zwarte pooierbak scheurt met gierende banden de bocht om. Hij wordt door mij en de rest van de wachtenden meewarig nagekeken. Volgens mij denken we allemaal hetzelfde: Wat een idioot!! En patser denkt vast dat ie stoer is, omdat iedereen naar hem kijkt. Loser!!

Verder met mijn jacht naar schoenen. Op dit moment zijn schoenen met veters helemaal hot en laat ik daar nu net een gruwelijke hekel aan hebben....zucht... Toch maar overstag gegaan, want een mens moet wat, maar helaas was dat éne redelijke paar niet in mijn maat. De winkel besteld ze voor mij dus hopelijk heb ik over een paar dagen weer 'nette' schoenen aan i.p.v. afgetrapte, uitgelopen beschadigde patta's. Heb ik wel nodig met die moeilijke voeten van mij........

Maar mijn ouwe gooi ik nog niet weg hoor....zijn nog steeds mijn lievelingsschoenen.......