Weer veilig thuis!!

Jippie, oudste zoon is weer thuis. Hij heeft een geweldige tijd gehad in het Turkse Marmaris. Maar van het verhaal dat ie ging duiken (nog nooit gedaan, dus onervaren) en een beetje in paniek raakte omdat hij de instructeur niet bij kon houden, gingen mijn nekharen overeind staan. Dat dat zomaar kan en mag. 't Is de nodige meters ONDER water en levensgevaarlijk. Gelukkig is alles goed afgelopen anders hadden we hier een ander verhaaltje gehad........

Een ander verhaaltje wordt het toch wel, want toen hij in Turkije zat heb ik zijn kamer tot mijn persoonlijke zonnestudio gebombardeerd. Ik heb al jaren een inklapbare zonnehemel en het was heerlijk om zo af en toe een warm momentje te pakken. Niet iedere dag hoor....daar heb ik geen geduld voor en vaak ga ik niet helemaal, maar alleen met mijn gezicht eronder. Deze 2 weken hoefde ik het apparaat lekker niet op te ruimen. Omdat het natuurlijk wel wat stof produceert heb ik zijn slaapkamer een grondige poetsbeurt gegeven. En toen bekeek ik zijn prikbord eens goed.............

Daar zit een schat aan herinneringen opgeprikt. Ik kom zelfs dingen van de basisschool tegen zoals de sleutel met kurk van de musical uit groep 8. De sleutelhanger van het 'Doe ff normaal'-project. Daar kun je zijn pyromanische trekjes in terug vinden...boys will be boys. Zijn voorliefde voor dino's, aliens en skeletten. Als je goed kijkt kun je zien dat hij 6 keer de Vierdaagse heeft gelopen en een keer eerste werd tijdens de regionale school-atletiekwedstrijd ('zijn' sport was destijds volleybal, dus dat was een verrassing). Het aapje van de 'die heeft iedereen, ik moet die ook' Kipling-tas (2004) hangt er ook nog steeds

Souvenirs van uitstapjes vind je eveneens terug op het prikbord. Sleutelhangers uit Disneyland Parijs en de Efteling. Maar ook een bonnetje van een aankoop tijdens ons laatste reisje Parijs.

En last but not least 'zijn' merken. Niet dat hij zo merkbelust is. Die fase is hij allang voorbij. Tegenwoordig zijn Hennes-shirtjes ook prima. Deze heeft hij door de jaren heen bij elkaar gespaard........

Het was een ellende om al die prullaria af te stoffen en er viel regelmatig wat op de grond. Maar ik heb het keurig netjes terug geprikt, want ik vind het een veel te prachtig aandenken.

Rusteloos wachten......

We zijn weer bijna compleet. Zaterdag komt oudste zoon thuis na een vakantie in Turkije van maar liefst 15 dagen. Hij is inmiddels 19 jaar en loopt niet in 7 sloten tegelijk, maar ik blijf bezorgd. Heb mijn kinderen het liefst dicht in de buurt. Al zal ik ze nooit of te nimmer tegenhouden als zij andere plannen hebben!!!!
Zo ook jongste zoon niet, die dit jaar voor het eerst met vrienden op vakantie ging. In Nederland weliswaar, maar  toch.....zijn vriendengroep is nogal een zooitje ongeregeld wat verantwoordelijkheid betreft.

Dit jaar vieren man en ik (en dochter) onze vakantie thuis. Geen stress, geen slapeloze nachten van te voren, geen lange autoreis en helaas ook GEEN ZON. Maar ja, als we naar Frankrijk waren afgereisd, 2 dagen onderweg, hadden we ook bewolking kunnen hebben. Ten minste, de paar keer dat ik het Europese weer meekreeg zat Frankrijk eveneens onder een dik wolkenpak verscholen. Dan is een caravan al snel te klein. En vochtig, wat weer slecht is voor mijn gewrichten. Had ik 2 jaar geleden in Normandië enorm veel last van.

Vorig jaar zijn we voor het laatst geweest. Met zijn viertjes naar het zuiden van Frankrijk. Oudste zoon ging, net als 2 jaar terug, niet mee. Wat een stress dat voor mij gaf, niet normaal. Ik had totaal geen vakantiegevoel en zag duizend beren op de weg. Wat als er met ons iets gebeurd? Hij zit daar moederziel alleen in Nederland. Wat als er met hem iets gebeurd.....
Nu weet ik wel dat een ongeluk overal kan gebeuren en niks zeker is in het leven. Maar dit jaar wilde ik eventjes zonder die stress. En dat is gelukt. Ik heb tot nu toe een heerlijk relaxte vakantie. Jammer genoeg wat weinig ondernomen. Dat lag uiteraard aan het weer (en mijn pijnlijke gewrichten....zucht). We hebben wel verschillende karweitjes van de 'to do-list' kunnen afstrepen en dat geeft veel voldoening.

Alleen een beetje jammer voor dochterlief. Zij mocht mee naar Spanje met een vriendin en haar ouders, maar bleef toch liever thuis. Volgens mij is zij stiekem net zo'n huismus als ik ben. Ik heb niet bepaald reizigersbloed door mijn aderen stromen. Gelukkig voor haar werd ze aangenomen bij de Jumbo supermarkt en kon ze eindelijk die felbegeerde Iphone kopen. Stond hoger op haar wensenlijstje dan een vakantie!!!

Wat de plannen voor volgend jaar zijn weet ik nog niet. Misschien dat we in het voorjaar weer een stedentripje doen. Liefst met zijn allen net als ons geweldige tripje Parijs. Misschien dat manlief en ik net 'voor het seizoen' een paar daagjes pakken. We zien wel. Nu nog even rusteloos wachten tot oudste zoon weer veilig aangekomen is.........

En als ik deze collage zie, dan krijg ik weer even dat mooi-weer gevoel van vorig jaar:

Wow....hij lijkt wel nieuw!!!

Het bovenblad van mijn eetkamertafel is geweldig opgeknapt. Ik was zo bang dat het zou mislukken, maar niets is minder waar. Jaren van uitstellen, omdat het een hels karwei leek. En achteraf hebben we het in 2 dagen voor elkaar gekregen.

Maandag het bovenblad schoon gemaakt en dat viel zwaar tegen zoals ik in mijn vorige blogje schreef. Alle 'makkelijke' methoden werkten niet en toen hebben we het tafelblad met stukjes glas minutieus afgeschraapt. Wat was ik bang dat we stukjes zouden vergeten zodat de lak niet zou 'pakken'. Dat glas was ook nog een verhaal apart, want waar haal je zo snel een stuk glas vandaan. Geen oud fotolijstje te vinden natuurlijk. Toevallig had ik laatst de kast schoongemaakt en daar lag een reserveglasplaatje van een lantaarn. Ik weet het...rare plek om zoiets te bewaren. Probleem 2 was om scherven te krijgen waar een rechte kant aan zit. Een glassnijder hadden we niet en ook geen geduld om eerst ff naar een doe-het-zelf-zaak te rijden. Uiteindelijk kwam alles goed. Onze expres gemaakte scherven hebben geluk gebracht.

Dinsdag heeft manlief de tafel gelakt met een matte parketlak. Drie lagen maar liefst dus we hopen dat hij nu goed genoeg beschermd is tegen vuilaanvallen. Wat een verschil met eerst. Van een plakkerige tafel waar ik van gruwelde als ik er met mijn handen overheen ging en die niet schoon te krijgen was (wat ik ook probeerde), naar een superglad, makkelijk te reinigen exemplaar. Hij kan weer jaren mee!!!!!

 Het onderstel hebben we niet aangepakt. Ik vond het niet nodig en het kleurverschil valt reuze mee. Toen de tafel maandag buiten stond zagen we trouwens dat de poten die dichter bij het raam staan, lichter zijn dan de poten aan de andere kant. Dus kleurverschil was er toch al......

Project tafel

Eindelijk zijn we begonnen met het vervelendste klusje op de lijst. Moest buiten gebeuren en aangezien er vandaag geen regenwolken in de lucht hingen was het tijdstip aangebroken om de eetkamertafel aan te pakken. Pffff......wat een karwei. De tafel heeft een waslaag en die moest eraf. Ik wil namelijk al heel lang dat de tafel afgelakt wordt zodat ie niet zo besmettelijk is. Waar zijn we aan begonnen......

De rinser die we op advies van de verfwinkel hadden, deed zijn werk wel, maar we bleven hetzelfde plekje schoonmaken. Vervolgens het stoomapparaat geprobeerd. Wilde ook niet echt vlotten. Uiteindelijk toch maar op zoek gegaan naar glas om daarmee te waslaag af te krabben. En dat lukte nog het beste. Maar we zijn er nog lang niet........zucht.....

Zie ons in actie, ik in mijn 'kluskleren' en manlief in zijn 'goeie goed' (zoals altijd...grrr):

Tips en bemoedigende woorden (hihi) zijn welkom, want ik heb er een hard hoofd in of het nog goed gaat komen met onze tafel........

Even een kleine aanvulling: We doen alleen het blad. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om die gedraaide poten af te gaan krabben. Die waslaag van het bovenblad afkrijgen was al een vreselijk karwei.

All time favorite

Laatst zat ik naar de film 'Billy Elliot' te kijken en daar was het weer....mijn lievelingsliedje!!!
De film was overigens ook ontzettend leuk. Een beetje een 'feel good' movie en wat mij betreft een echte aanrader!!!!



Nu het nummer. Het is 'Town Called Malice' van The Jam!!! Vanaf dat het de Nederlandse hitlijsten in 1982 bestormde, tot aan het heden is dit mijn favoriete song. Ik heb er natuurlijk wel meer, maar deze staat al jaren met stip bovenaan. Ik kan eigenlijk niet uitleggen waarom dat is. De tekst is zelfs een beetje deprimerend en gaat over een grijs en grauw voorstadje met zijn bewoners. Maar hoe Paul Weller het zingt, het orgeltje en de drumroffel maakt het voor mij gewoon onweerstaanbaar. Toen ik het net op mijn mp3 had gezet, kon ik er niet voorbij. Twee, drie keer achter elkaar luisterde ik ernaar. Met die oortjes in mijn oren was het een hele nieuwe ervaring. Die gekte is nu voorbij, maar ik geloof niet dat er ooit een ander nummer komt dat de plaats van "Town Called Malice' gaat innemen.........

Een GROTE pluim voor......

La Nostalgia!!!!

Eind april vond ik in deze sfeervolle brocante woonwinkel, na heel erg lang op zoek te zijn geweest, 'DE' klok.
Oh wat was ik blij. Het was een blikvanger aan mijn muur. Eindelijk kon ik het afzichtelijke oude klokje weggooien. Er gingen een paar maanden voorbij en op een dag, begin juli, stond de klok ineens stil. Hè, dacht ik, die batterij is wel snel leeg. Niet getreurd, nieuwe batterij erin en toen..........deed ie nog niks.

Tja, wat doe je dan. Op zoek naar de aankoopbon natuurlijk. Overal bewaar ik bonnetjes van. En van spullen waar garantie op zit, meestal op een vaste plek. Je voelt hem al aankomen natuurlijk......ik kon de bon van de klok niet vinden. Grrrrr....... Toch maar met de kapotte klok naar de winkel gegaan en uitgelegd wat er aan de hand was. De eigenaresse kon ook terugvinden wanneer ik die klok had gekocht, maar ze moest wel een 'ongeveer' datum hebben. Gelukkig had ik gepind en kon ik de datum op mijn afschrift terugvinden. Omdat van deze leverancier al eerder een exemplaar was teruggekomen, vond zij het beter om een tegoedbon te geven dan een vervangende klok die misschien weer na een paar maanden de geest zou geven. Normaal ben ik geen fan van tegoed-bonnen, maar deze bleef onbeperkt geldig en mocht ik in gedeeltes opmaken. Met al die leuke spullen die in deze winkel te vinden zijn, zou het opmaken ervan geen probleem zijn.

Omdat ik weer op zoek moest naar een klok en daar de eerste keer al zolang over gedaan had, kocht ik ter overbrugging een goedkope vervanger bij A.ction voor 3,95. Kon er niet echt aan wennen, maar ja, we hadden in ieder geval iets aan de muur hangen.

Toen ik mijn tegoedbon ophaalde, had ik zelf geopperd of het niet mogelijk was om het mechaniekje te vervangen. Dat zou zij nader bekijken. En deze week kreeg ik een telefoontje van de eigenaresse van La Nostalgia. MIJN KLOK WAS GEMAAKT!!! Inderdaad het mechaniekje vervangen. Wat een service!!! Ik helemaal blij MIJN klok opgehaald en nu hangt ie weer stralend zijn tijd door te geven aan mijn muur........

Een jas voor 1 euro

Echt waar!!!!! Ik lieg niet. Voor mijn nieuwe jas heb ik maar 1 euro betaald en het was niet bij een rommelmarkt of  kringloopwinkel. Rara.......hoe heb ik dat dan voor elkaar gekregen?

Afgelopen dinsdag waren de weersvoorspellingen niet zo best. Daarom gingen we naar een overdekt winkelcentrum. Het geweldige Wijnegen Shopping Center in België  (klik voor de website) nabij Antwerpen. Het was weer een paar jaar geleden dat we er voor het laatst waren. Nu is manlief niet zo van het shoppen, maar dochter wel en in België is de SOLDEN volop aan de gang. Zo ook bij 1 van de lievelingswinkels van dochter: New Look. Ze zocht en zocht en zocht in de rekken en het duurde maar en duurde maar. Uit verveling ging ik ook een beetje snuffelen met in mijn achterhoofd: ik zoek een jas met capuchon. En wat hangt daar...........een jas met capuchon!! Niet mijn kleurtje, maar het prijsje was leuk. Afgeprijsd naar 15 euro. Ik heb genoeg zomerjasjes die wel 'mijn kleurtje' zijn en dat zijn allemaal jassen zonder capuchon. Toen ik maandag door de regen naar huis fietste baalde ik dat ik geen capuchon had. Niet zozeer om niet nat te worden, want daar is zo'n dun jasje niet geschikt voor. Meer om de druppels een beetje tegen te houden. Vandaar dat een jas met capuchon hoog op mijn verlanglijstje kwam te staan.

Kon ik supersnel van mijn lijstje schrappen. Alhoewel: dochter vond alsmaar niks naar haar zin (en in haar maat) Als zij niks zou vinden, zou ik ook niks kopen. Uiteindelijk, na heel, heel lang zoeken, vond dochterlief een leuk tuniekje en een gehaakt vestje zonder mouwtjes. In de winkel hadden we de aanbieding al gezien. Bij aankoop van 3 artikelen uit de solden, derde artikel voor 1 euro. Blij naar de kassa waar bleek dat mijn jas met groen stickertje ook nog 30 % afgeprijsd was en dus het goedkoopte artikel was. Ik ben zeer content met mijn 1 euro jasje (das bekaanst verniet - Antwerps dialect...hihi)

Van dinsdag op woensdagnacht ging het even wat minder. Lag niet aan het enorme bedrag dat ik had uitgegeven. Daar krijg je geen hoofdpijn van. Maar ik had dus wel hoofdpijn en niet zo zuinig ook. Vreselijk migraine. Bijna niet kunnen slapen want mijn kussen aanraken was al te pijnlijk. Woensdagochtend meteen de huisarts gebeld voor medicijnen. Konden gelukkig net na de middag worden opgehaald en na het innemen van zo'n smelttablet, zakte de pijn gelukkig. Jammer genoeg kwam het 's avonds in alle hevigheid terug. Voor het naar bed gaan nog maar zo'n tablet genomen en gelukkig goed geslapen.

Vanochtend ging het wel weer en ben ik met vriendin W. naar een Kringloop in een naburige plaats gereden. En wat heb ik daar gevonden......TADAAA.......een grijsgewolkte vergiet. Stond ook al op mijn verlanglijstje. Samen met het kleine pannetje dat mijn lieve tante woensdag kwam brengen (had ze bij haar broer vandaan) ben ik nu wel klaar met het verzamelen van grijsgewolkte pannen. Nu richt ik me alleen nog op klein spul zoals lepels en zo......

Mijn hoofd bonkt nog een beetje. Hopelijk wordt het niet zo erg dat ik weer medicijnen moet innemen, want dat zou mijn vakantie wel een beetje verpesten.......