Moederdag kwam te vroeg dit jaar.

Althans voor mij. Dat vergt enige uitleg.....
Ik heb de afgelopen weken veel te doen gehad. Was heel erg bezig met de tuin en spulletjes hiervoor te kopen. Had die spataderbehandeling waardoor ik een paar dagen minder mobiel was. Ik was met van alles bezig behalve met mijn verlanglijstje voor Moederdag. En mijn kinderen eisen een lijstje. Liefst met een stuk of 5 dingen er op zodat ik niet precies kan weten wat ik ga krijgen.

Dit jaar was ik het dus vergeten. Op het laatste moment de folders doorgespit en ik vond iets. Ik had eigenlijk maar 1 wens. Overlegd met de kinderen of ze dat goed vonden, want ze willen het liefst alledrie apart een cadeautje geven. Gelukkig vonden ze het niet erg om dit keer een gezamenlijk cadeau te geven. Laat nu dat éne wat ik graag had willen hebben (een nieuwe compacte waterkoker, in de kleur zwart, voor een schappelijke prijs) uitverkocht zijn. Manlief was er, in opdracht van de kinderen, op af gegaan. Helaas niet meer voorradig. Aangezien dit precies 1 dag voor ons tripje Parijs was, wist ik niks meer te verzinnen en hadden de kinderen geen tijd meer om nog iets te gaan kopen.

Ach, ik vind het niet eens erg. Ik had in Parijs een nieuwe wens en dat was foto's maken waar ze alledrie opstonden. Klein beetje chantage erbij want 'jullie hebben geen cadeautje' hihihi. Toen ze klein waren, maakten we veel vaker van dat soort foto's. Een portretfoto laten maken bij een echte fotograaf zou helemaal top zijn, maar is bijna niet te doen. Baantjes, sport, studie.....we zitten al bijna nooit meer met zijn vijven tegelijk aan tafel, denk je dat een afspraak bij een fotograaf wel gaat lukken?

Nu heeft jongste zoon, van kleins af aan, de onhebbelijke gewoonte om gek te doen op familiefoto's. En helaas....puber als hij is, hij is het nog niet verleerd. De mooiste foto van mijn driespan, waarop ze alledrie leuk lachen, is niet te gebruiken om uit te vergroten.....niet 1, maar 2 middelvingers.....zucht.......

Maf kind. Maar gisteren ging hij, op zondag, wel even voor mij naar de supermarkt en da's beter dan een mooie foto of cadeautje.......

Mijn moeder wist ik wel te verrassen. Ik had een mooi Parijs-lijstje gekocht. Het was niet eens kitscherig, spijt dat ik er geen voor mijzelf heb meegebracht. Van bovenstaande foto heb ik een collage gemaakt en ik kan je zeggen.....het was een groot succes......

Mijn Parijs-blogje vind je hier

PARIJS IS....eh....pijn lijden??!!

Nou ja....voor mij dan toch. Neemt niet weg dat ik GENOTEN heb van ons 3-daagse tripje PARIJS. Ondanks dat mijn lijf nu op instorten staat (eigenlijk al ingestort is). Ik waggel als een dronken eend. Echt...er is geen spier in mijn lijf die ik NIET voel. Ze zijn allemaal prominent aanwezig. Dit weekend maar even bijkomen en maandag hoef ik gelukkig maar 4 uurtjes te werken.

Ahhhh....PARIJS....ik hou zo van die stad. In mei 2007 en mei 2008 zijn we ook geweest. Nu dus voor de derde keer en de weergoden waren ons gunstig gezind, want we hadden wederom geen jas nodig. 's Avonds een vest aan was genoeg. Daar was het ons om te doen, Paris by Night beleven. Dat hadden we de vorige keren niet meegemaakt, mede door mijn lichamelijke beperkingen. Maar al doende leert men. Rustpauzes inlassen.....veeeeeeel rustpauzes en dan is het best te doen.

Alhoewel....die eerste dag hebben we heel wat kilometers gemaakt. Heel de dag 'bovengronds' gebleven en overal te voet naar toe gegaan. Hoeveel kilometers het waren...kweetniet. Tegen 3 uur stapten we uit de RER bij Forum des Halles. Vandaaruit naar Centre Pompidou, via wat zijstraatjes naar Hôtel de Ville, Seine over richting Notre Dame, het Quartier Latin in (foodheaven voor onze jongens - hier hebben we ook gegeten natuurlijk).

Langs de Seine naar het Louvre gewandeld. Via het Louvre en de Tuilerieen kwamen we op Place de la Concorde en toen leek die Eiffeltoren heel erg dichtbij. Ahum.....was dus niet het geval. Ook nog eens via een omweg, want we zochten een toiletje. Grappig verhaal. We kwamen voorbij een gymzaal (in een mooi oud gebouw) en daar zijn dochter en ik sneaky naar binnen geslopen om van het toilet gebruik te maken. Eenmaal bij de Eiffeltoren waren we uitgeput (ik helemaal gesloopt), maar het uitzicht was tres magnifique. Het was toen rond half 10. Van alle kanten hebben we hem gefotografeerd. Gelukkig heeft dochter een betere camera dan ik, dus we hebben een paar juweeltjes.

Eenmaal terug in ons hotel in Joinville-le-Pont was ik het liefst met kleren en al mijn bed in gedoken.

Dag twee heben we iets rustiger gehouden. Eerst naar Cimitière du Père Lachaise. Voordat we de metro naar de Moulin Rouge pakten, een tussenstopje bij een Boulanger gemaakt. In een stadstuin met bankjes, aan de snoeperij. Na de Moulin Rouge wandelend naar het nabij gelegen  Montmartre. Bijna vanzelfsprekend om eventjes langs de suikerta...eh Sacre Coeur te lopen. Daar zagen we de beste straatartiest die we ooit tegen gekomen zijn. Wat die man voor trucs uithaalde. Met een bal op een stokje in zijn mond, klom hij bovenin een lantaarnpaal. Ongelooflijk knap!!! Hij heet Iya Traore en op Youtube zijn vele filmpjes terug te vinden.

Place du Tertre niet overgeslagen. Al zijn we daar maar heel even geweest. De vele trappen naar beneden om bij het metrostation  Abbesses te komen en toen gingen we de mist in. Ik wilde graag naar Au Bonne Marché, een groot warenhuis. Helaas was het niet wat ik er van verwacht had. Toch iets te sjiek naar mijn zin. Dan kun je in Lafayette nog anomiemer rondlopen omdat het daar veel voller staat. Deze Marché had trouwens een fourniturenafdeling om je vingers bij af te likken. Lintjes, knopen, stofjes, garen...noem maar op, het was er allemaal.

Wat nu? Na nog een doelloze tussenstop (alhoewel......in Parijs is niks doelloos, want mooie gebouwen vind je bijna overal) gingen we terug naar de Eiffeltoren voor de foto's 'by day'.

Toen onze magen begonnen te knorren gingen we op zoek naar het eettentje waar we de vorige keren hebben gegeten. Het bestond nog, onder een andere naam weliswaar, maar met dezelfde medewerkers. 'Oh Ma Mie' was veranderd in 'Golden 5'. Na een heerlijke maaltijd vertrokken we (metro!!!) naar de Arc de Triomphe en de Champs-Elysées. Daar kun je  best goed shoppen. Tegenwoordig zijn er ook betaalbare winkels en als de jongens  bordjes met 50 % korting zien, zijn ze niet te houden. Trui voor Nils en bermuda voor Jesper gekocht. Inmiddels waren bij de Arc de lichtjes aan dus voor de tweede keer camera's in de aanslag.

Dag drie was meer een shop-dag. Er is toch niks leukers dan om te kunnen zeggen dat je dat hippe truitje in Parijs hebt gekocht. De markt in Belleville was niet aan ons besteed. We gingen er snel weer weg, we leken de enige toeristen daar.  Maar het ondergronds winkelparadijs van het Forum des Halles was niet verkeerd. Hier kochten de jongens nog shirtjes. Dochter Daphne had eerder al haar slag geslagen bij Zara.

We wilden nog 1 stop maken: le Grand Arche. Zo imposant. Een aangezien oudste bouwkunde studeert in Delft is La Défense sowieso errug interessant voor hem.

Omdat mijn pijnlijke lijf echt niet meer wilde, zijn we van het oorspronkelijke plan afgestapt. De bedoeling was om tegen 8 uur 's avonds huiswaarts te gaan, maar het werd ff na 4 uur. Geen last gehad van de spits bij Parijs wel drukte bij Lille en flinke file bij Antwerpen door een ongeluk (we zagen een volledig uitgebrande auto...brrrr) Om 9 uur terug thuis in ons huisje en da's na zo'n vermoeiend tripje ook genieten ;-)

Zit ff stil.......

Probeer ik een foto te maken van de bijtjes op mijn bloeiende ceanothus, zitten die nijvere beestje natuurlijk niet stil. Misschien zijn ze 'a bit camera-shy'. Komt nog bij dat mijn goedkope 'reserve'-cameraatje niet zulke geweldige foto's maakt. Maar ik geniet weer van de mooie blauwe kleur en het heerlijke zoemconcert.

Een nieuwe camera moet nog even wachten......we hebben eerst een ander beeldscherm voor de pc moeten kopen. En aangezien die mooie ceanothus geen geld produceert, wacht ik eventjes mijn vakantiegeld af voordat ik een fototoestel koop.

p.s. Is er toevallig iemand op die aanbieding van een tuinprint van Wibra afgegaan. Ik ben vandaag 2 x naar de stad gefietst en ben het vergeten. Geen lijstje gemaakt, dan krijg je dat...zucht. Ik wil eigenlijk weten of het wat is. Misschien dat ik dan morgen nog even ga kijken......

Oranje boven.....

Heerlijk, zonnig weer, effe op stap en lekker eten......Koninginnedag 2011 was voor mij zeer relaxed.
Rustig aan-ochtend gehouden, wasje gedraaid (houdt nooit op). Met vriendin tijd afgesproken hoelaat we naar de Vrijmarkt zouden gaan. Zij opperde om maar iets in de stad te eten. Dan konden we eerder weg. Vond ik een strak plan!! Onze mannen zijn niet zo van de rommelmarkten dus bleven thuis.
Eén van haar dochters en mijn dochter wilden ook wel mee. Konden niet zo vroeg, dus die kwamen wat later.

Maar goed ook, want ik denk dat de Vrijmarkt niet echt aan deze 2 meiskes besteed is. Ik vond het weer leuk om te snuffelen. Heb een paar leuke dingen gezien. Met veel wilskracht heb ik me in weten te houden. Ik heb maar 1 ding gekocht. Zo'n grijs gespikkelde melkkoker (is dat het??), die natuurlijk heel goed bij mijn schuimspaan past. Wie weet, ga ik dit wel verzamelen. Staat ie niet enig op mijn nieuwe sidetable.

Bij de plaatselijke bakker kochten we wat te snacken, ik een overheerlijk saucijzenbroodje en mijn vriendin een pizzabroodje.
We moesten nog heel hard lachen. Toen mijn vriendin aan kwam fietsen om mij op te halen, complimenteerde ik haar met haar leuke jasje. Ze zei dat ze het al jaaaaaaaren had en blij was dat ze het bewaard had. Wat denk je wat wij bij één van de kraampjes met tweedehands spullen tegenkwamen....juist, precies zo'n jasje. Zoooooo jammer dat ik geen fototoestel bij had. Was een onbetaalbaar kiekje geworden. En zij zag de humor er ook wel van in!!!

Na onze rommelmarktroute gingen we richting terras. Even de meiden gebeld hoever ze waren en die bleken al onderweg. Het was mega-mega-druk. Overal stonden fietsen. We moesten goed zoeken om een plekje voor onze vehicles te vinden.
We hadden gelukkig wel heel snel een leeg tafeltje gevonden. Meteen de meiden ge-smst waar we zaten en vooral genoten en mensen gekeken. Tot 3 keer toe kwamen er mensen vragen of die stoelen vrij waren, dus wij zaten met smacht op onze dochters te wachten. Staat zo raar als je zegt dat ze bezet zijn en er komt niemand. Duurde gelukkig niet lang.
Nu hebben mijn vriendin en ik nogal eens een maffe bui. En die meiden schamen zich daar natuurlijk voor. En dan komen wij niet meer bij van het lachen. Dolle pret.
Het was goed toeven op het terrasje, maar we wilden nog een beetje 'stadten'. De moeders en dochters splitsten zich weer op. Die jonge meiden houden toch van andere winkels dan wij.

Na het shoppen, ter afsluiting, nog een terrasje opgezocht aan de rustige kant van het Oranje-gedruis. Hadden we dat maar niet gedaan, want we zakten allebei in en wilden daarna snel naar huis. Maakte niet uit, want onze dag kon al niet meer stuk. Alleen zo vervelend dat onze fietsen ingebouwd waren. We hadden veel mazzel dat de auto die er naast stond juist wegreed. Anders hadden we nog heel wat capriolen uit moeten halen om bij onze fietsen te komen.

Eenmaal thuis kon ik de laatste zonnestralen in mijn tuin nog even meepikken (tuin op het oosten, dus rond half 6 geen zon meer). Manlief zou voor het eten zorgen. Hij maakte spaghetti carbonara en dat is 1 van mijn lievelingsgerechten. Smakelijke afsluiting van een heerlijk dagje.
Vanavond 'business as usual' wat waarschijnlijk betekent dat de strijkplank nog tevoorschijn komt.
Op de kalender zet ik een zonnetje, want het was een TOPDAG.

Stapelen....zucht

Er zijn zo van die stapels die je liever niet tegenkomt. Maar in een puberhuishouden is er geen ontkomen aan. Want pubers hebben de onhebbelijke gewoonte om de inhoud van hun kledingkast te stapelen. Maar dan niet IN de kledingkast.....nee.......liever ergens daar BUITEN.

Dit is een stoel!!!

Op de stoel: jeans, sweater, 2 overhemden, vest, jogging, trainingsjack, bermuda.

Dit is een bankje.

Op het bankje (of in het bankje, 't is maar hoe je het bekijkt): 2 joggings, legging, 3 vesten, sportbroekje, stapeltje schone kleren (tja), skinny, singlet, t-shirt, tuniekje. Inclusief 3 sierkussentjes. Past overduidelijk meer op dan op een stoel.

Ze weten donders goed dat kleren op de stoel of in het bankje niet vanzelf weer schoon worden. Daar moeten ze wel wat voor doen. Helaas voor mij wordt de stapel vaak naar de wasmand getransporteerd als deze net leeg is. Denk ik klaar te zijn en hopla....daar is weer een volle wasmand (zie Magische wasmand)

Ach ja...het hoort erbij. En het heeft wel iets therapeutisch als deze rommelige stapels een dag later fris gewassen en keurig opgevouwen in de kast worden opgeborgen. Maar ik ben wel blij dat de kamer van oudste zoon te klein is voor dit soort wasbergen....scheelt een stapel.

Kleine bekentenis...ze hebben het van geen vreemde. Mijn stapel bestaat voor het grootste deel uit broeken, want ik wissel graag mijn 'stugge' jeans of kreukende linnen broek af met een comfortabele jogging ;-)

...met bovenop een zomerjurkje....kan eigenlijk wel in de was. Ik heb nu weer lange mouwen aan.

Meer stapelen op vrijdag vind je bij Irma's 'Allemaal kleurtjes'

HUISHOUDELIJKE MEDEDELING:
Krijg beeldscherm van desktop niet meer aan de praat, oude laptop geeft geen teken van leven meer. Moet vanmiddag en vanavond werken. Zit nu (illegaal) op de mini-laptop van jongste zoon. Had gelukkig gisteren mijn stapelblogje al voorbereid dus hoefde alleen 'bericht publiceren' aan te klikken. Maar ik zal niet in de gelegenheid zijn om vandaag bij iedereen langs te gaan. Ik hoop dat manlief vanavond een nieuw beeldscherm gaat kopen.......tot vanavond allemaal.
FIJNE STAPELDAG!!!!

Groene foto's





Dat is de titel van het blogje dat ik speciaal voor het BibliotheekVANnU-blog heb geschreven. En ja...daar werk ik dus, bij bibliotheek VANnU. Al heeeeeeel erg lang. Als snotneusje begonnen op 1 december 1981, 1 maand voor mijn 18e verjaardag. Ik ben er als het ware opgegroeid en door de jaren heen is het werk zo veranderd dat het lijkt of ik aan mijn 5e baantje bezig ben. Never a dull moment!!!

Terug naar het blogje. Vorig jaar is onze bieb begonnen met een informele, informatieve blog voor o.a. onze leden (natuurlijk ook voor andere geïnteresseerden). Een aantal collega's werden benaderd om voor deze blog te  gaan schrijven, waaronder ook ik. Ik heb toen de boot afgehouden. Zag het niet zo zitten om 'verplicht' te bloggen. Dacht dat ik ook niks biebgerelateerds te vertellen had.
Tot vorige week......

Toen werd ik weer gevraagd door onze projectmanager digitale media. Zij las soms mijn blogjes op Hyves en op dit blog en zei dat ik dat best zou kunnen. Na wat over en weer gepraat over wat precies de bedoeling was, zei ik dat ik het een keer zou proberen. Met de waarschuwing dat mijn blogs nooit meer zullen zijn dan 'hapklare brokjes' en ik niet kon garanderen dat ik regelmatig met een verhaaltje op de proppen zou komen. Was allemaal goed....

Gelukkig had ik een onderwerp om mijn werkgerelateerde vaardigheden (ahum) op uit te proberen. Mijn digitale camera is kapot en in mijn zoektocht naar informatie kwam ik bij mijn eigenste bieb terecht. Blogvoer dus. Ik schreef, mailde het naar haar en zij plaatste het...........
En ik moet eerlijk bekennen dat ik best wel een beetje trots ben dat mijn blogje geplaatst is.

Een eerder blogje van Hyves, over mijn vreselijke kerstboom  is ook op het VANnU-blog verschenen (klik), maar 'Groene foto's' is speciaal voor dit blog geschreven en dat is toch net effe anders.......

't Was de laatste......

In mijn vorige blogje (klik) had ik het over die keigave sidetable voor in de tuin die ik in de Xenos-folder had gezien. Waar ik al weken zin in had en die ik aan iedereen liet zien die op visite kwam. Tot mijn grote schrik kregen we vandaag de nieuwe folder al binnen met aanbiedingen die vanaf 25 april (vandaag dus) ingingen. Oh, wat baalde ik hiervan.
Maar omdat ik eigenlijk nooit weet of Xenos aanbiedingen heeft, gewoon het vaste assortiment in de folder zet of bepaalde artikelen tijdelijk verkoopt, wilde ik toch een gokje wagen.

Samen met mijn ma fietste ik richting centrum, in de veronderstelling dat de winkels open waren. We hadden met mijn pa afgesproken dat, als de sidetable nog op voorraad was, hij met de auto achterop zou komen.
Wat denk je...alles was gesloten. Ik was op het verkeerde been gezet, omdat ik bij een paar winkels had gezien dat ze 2e paasdag open waren. Maar dat waren toevallig WOONwinkels, die net als bouwmarkten en woonboulevards open mogen zijn.

Nu stond er op de voorkant van de nieuwe Xenos-folder dat er bij ons op de woonboulevard een nieuw filiaal was geopend. PING.......WOONboulevard. Zou het dan toch.......
Telefoonnummer van dit nieuwe filiaal opgezocht en voor de zekerheid gebeld. Twee tevergeefse ritjes op 1 dag was iets teveel geweest. Maar gelukkig...ze waren open.

Samen met mijn pa richting woonboulevard. Druk, druk, druk. Gelukkig hadden we snel een parkeerplaatsje gevonden, vlakbij de ingang van Xenos. Vol spanning betrad ik de winkel........zou er per ongeluk nog eentje over zijn??? Neeheeheeeee.....geen sidetable te zien. De moed zakte me in de schoenen. Toch maar even gevraagd aan 1 van de medewerksters en.......ja hoor.....er stond er nog 1 vooraan bij de kassa.
En weet je waar die geweldige sidetable nu staat...............

bij mij in de tuin!!!!!

Mijn dag kan niet meer stuk, zo blij ben ik met mijn nieuwe aanwinst. Paar mooi bloeiers er op en dan is hij 'af'.