Zonnig en bewolkt

Veel zon, deze vakantie en ook een dagje bewolking. Het zag er zaterdag een beetje somber uit, maar die wolkenlucht is wel heel fotogeniek........

En wat dacht je van model haringkar. Ietwat aan de bejaarde kant, maar het geeft een prachtig plaatje.......

Oh, ik hoor jullie denken: BOEIE.......en ja hoor, die heb ik ook........

We kwamen van alles tegen op ons uitstapje naar Yerseke.

Ook al is het bijna doodzonde om GEEN mosselen in Yerseke te eten, toch heb ik dit niet gedaan. Om de eenvoudige reden dat ik geen mosselen lust. Kibbeling daarentegen vind ik onweerstaanbaar. En de kibbeling bij De Viskèète was de allerbeste die ik tot nu toe in mijn leven heb gegeten!!!

Wat we verder allemaal doen. Nou, niet zo veel. Vrijdag was het goed toeven in Tholen en vandaag was ook niet verkeerd. Klein half uurtje rijden en we zitten aan het water. Voor mij geen lange autoritten. Daar heb ik een gruwelijke hekel aan. Het was er vandaag loeidruk en jammer genoeg was ik mijn camera vergeten om die drukte te vereeuwigen. Dit plaatje is dus van vrijdag ;-)

Er zit 1 nadeel aan dit prachtige weer. We hadden komende week 3 dagen naar Parijs willen gaan. Maar met deze temperaturen zien we dat niet zitten. Ach, wat in het vat zit, verzuurt niet. Laten we het daar maar op houden.

Solden in Antwerpen

Woensdag begon helaas niet zo zonnig als verwacht. In plaats van een ritje Tholen werd het een ritje Antwerpen. Was weer een jaar geleden dat we daar waren. Toen bezochten manlief en ik in de vakantie de Vogelenmarkt. Dit keer werd het de binnenstad.
Ook al is de SOLDEN volop aan de gang in Belgie, ik wist me in te houden. Heb alleen een leuk armbandje gekocht, 70 % korting!!!

En dat dit boek in de uitverkoop lag is niet verwonderlijk natuurlijk ;-)

Zelfs de naam klopt niet meer, want na de troonswisseling schijnt hij de naam 'Phillipe' aan te nemen. Zullen de Vlamingen leuk vinden.

We voelden ons echte toeristen in een stad die voor ons best vertrouwd is, want er waren veel nationaliteiten vertegenwoordigd. Spaans, Engels, Duits, van alles kwam voorbij. Om de eerste honger te stillen kocht ik een lekkere wafel.

Na wat sightseeing en shoppen genoten we van een late lunch bij Désiré de Lille. En.....op de wandeling terug richting auto kwamen we ook een levend standbeeld tegen. Dat vind ik toch altijd zo knap hoe ze dat doen. Perfect gegrimeerd en zo goed stilstaan......

Donderdag was de zon weer terug en toen konden we alsnog een paar uurtjes naar 'het water'.

Oh, wat een rare foto...lol. Twee van die stijve stekken met teenslippers. Maar ja, het was een haastklusje, want ik moest snel op mijn buik om de achterkant te laten bijkleuren ;-) Het heerlijke briesje maakte de felle zon verdraagzaam. Wie weet, morgen weer, want voorlopig blijft het mooi. EN IK HEB NOG TWEEENENHALVE WEEK VAKANTIE!!!!!! I love my staycation.

Hoe laat het is???

Ik zou het niet weten!! Ik ga weer een tijdje tijdloos door het leven, want de vakantie is begonnen. En wat blijkt.....wij zijn helemaal hip met onze staycation. Stond een geweldig artikel in de Flair van deze week en die heb ik natuurlijk meteen gekocht om door te spitten. Ik blijk zelfs een doorgewinterde staycation-vierder. De meeste tips die gegeven werden, waren voor mij niet onbekend. Zoals deze.......

..............en deze...............

Lekker in het zonnetje zitten met een goed boek of nu eindelijk eens dat ene museum bezoeken. Niets hoeft en alles mag. Bovendien geen zenuwslopende autorit in het vooruitzicht.

Vandaag had ik meteen het juiste vakantiegevoel mede door het prachtige weer. Daarom begon mijn dag met een wandeling. Onderweg een boodschapje gedaan (nee, geen kleine boodschap in de bosjes...ik zou niet durven) en daarna een bakkie bij mijn ouders. Manlief deed een klusje thuis. 's Middags heerlijk relaxt in de tuin zitten lezen en 's avond aan de barbecue.We moeten rustig beginnen nietwaar ;-)

De afgelopen dagen waren ook niet verkeerd. Zondag ging ik, met een vriendin, naar Rosada, het outletcenter in mijn stadje. Daar heeft mijn dochter een baantje en het leek ons leuk om haar te 'overvallen'. We hebben niet alleen de horecagelegenheid bezocht waar dochter werkt, maar zeker ook de vele winkels. Ik heb zelfs een hele leuke jurk gescoord bij River Woods. (Mijn vriendin is niet te zien op de foto, want daar houdt zij niet van.)

En maandag marktdag werd weer een gezellig uitje met vriendin Natasja. Doen we tegenwoordig iedere maandag die ik vrij ben en dat is 1 keer per 3 weken. Verder willen manlief en ik deze vakantie onze hoofdstad te bezoeken. Treinkaartjes zijn inmiddels online besteld en verder zien we wel wat er op ons pad komt. Wordt vervolgd.........

Een onwetende dierenbeul.

Dat ben ik dus. Het is echt waar. Ik heb onnodig beestjes dood gemaakt door mijn gebrek aan kennis. Ik hoop niet dat jullie het mij kwalijk nemen. Het volgende is gebeurd.........

Mijn vlinderstruik begint nogal reusachtig te worden en daarom wilde ik een paar takken weghalen. Toen zag ik dat ie er aan de onderkant niet zo florissant uitzag. Bij nadere inspectie bleken er ook nog eens 'enge' beestjes in te zitten die ik meteen de schuld gaf van de witachtige smurrie in mijn vlinderstruik. Ik ging ogenblikkelijk aan de slag om die beestjes te vangen en in de container te deponeren. Sommige heb ik geplet, sommige gingen er levend in maar ik ben niet van plan om ze er weer uit te vissen.

Toch ging het een beetje knagen. Een paar jaar terug had ik rode wantsen in mijn hibiscus en die bleken helemaal niet schadelijk te zijn voor mijn reusachtige boomstruik. Toch maar even de pc aangeslingerd (nog geen nieuw modem dus iPad is geen optie) en gezocht op 'beestjes in de vlinderstruik'. En ja hoor.....ik kreeg antwoord. Die griezelig uitziende beestjes zijn dus gewoon larven van het lieveheersbeestje. Ik zit nu met een enorm schuldgevoel, want juist lieveheersbeestjes zouden wel eens de oplossing kunnen zijn voor de problemen aan de onderkant van mijn vlinderstruik.

Ik vrees dat ik met dit schuldgevoel moet leren leven en ik hoop maar dat de lieveheersbeestjes geen wraak gaan nemen en mij gaan treiteren als ik weer eens in mijn tuintje zit.

Het was niet mijn week!

Maar gelukkig is er weer een nieuwe week gestart.
Het begon vorige week zondag toen mijn iPad ineens geen reactie meer gaf. Lag niet aan de iPad, maar de router die het wifi-signaal moet doorgeven begon raar te doen.

De andere dag heeft manlief bij onze internetprovider geregeld dat we een nieuw modem (met ingebouwde router) krijgen, maar dat kan wel 2 weken duren. 1 week voorbij, nog 1 te gaan. Tot nu toe behelp ik mij met het telkens weer opnieuw aanzetten van de router en tussendoor even af laten koelen. Heb ik iedere keer 20 minuutjes internet op mijn iPad. Net genoeg voor mijn wordfeud-verslaving.

Dinsdag dus de schoenenramp die ik in mijn vorige blogje heb omschreven.
En woensdag..........hadden we ineens geen telefoon meer. Toch lastig, want mijn mobieltje is een beetje antiek en kan geen zwaar telefoonverkeer meer aan. Tot overmaat van ramp werd op donderdag ook nog eens mijn beltegoed bevroren omdat ik niet tijdig had opgewaardeerd...zucht. 
Die donderdag dus eerst een beltegoedkaart gehaald en mijn roze Samsungetje opgewaardeerd en daarna even troost gezocht in de plaatselijke Kringloop.

De telefoonstoring werd veroorzaakt door een kabelbreuk werd gezegd bij KPN. Al bleken wij de enige in onze straat die daar last van hadden.....grrrrr.

Toen werd het donderdag en die verliep ook al niet vlekkeloos, want halverwege de middag viel internet helemaal uit. Lag overigens niet aan onze kapotte router. Waar het wel aan lag weet ik eigenlijk niet. Ik voelde me volledig van de buitenwereld afgesloten. Pas 's avond om 11 uur waren we weer online. Nou ja, toen was mijn huisje schoon...hihi. Het is waar:

Vrijdag kabbelde voorbij. Als er al wat mis ging in ons huis, dan had ik er geen weet van. Ik was namelijk tot 8 uur op mijn werk. Vanaf die middag was onze vaste telefoon weer operationeel dus ik heb vrijdagavond een tijdje aan de telefoon gehangen ;-)

En alles wat hier bovenstaat is eigenlijk 'peanuts' met wat er zaterdag gebeurde. MIJN WASMACHINE GAF DE GEEST. En dat met een gezin met 3 kinderen. Voordat ik ging werken merkte ik dat de machine wel heel erg stil was. Er brandde een rood lampje en da's fout boel. Mijn manneke heeft nog van alles geprobeerd om hem aan de praat te krijgen, maar helaas. Toen ik tegen tweeën van mijn werk thuiskwam, bleek er nog weinig leven in te zitten. Dus wat kon ik doen op die prachtige zonnige zomerdag......met tassen was naar mijn ma. En dat doe ik nu nog steeds. Ik heb vandaag online een nieuwe Miele besteld en ik hoop dat ie woensdag of anders donderdag in mijn badkamertje staat te shinen.

Oh, en zaterdagavond gebeurde dit.........

........en ik hoop dat die scherven, net als het gezegde, geluk zullen brengen!!!!!!

Heb ik weer......

Dinsdagochtend, toen het zo heerlijk zonnig was, wandelde ik naar mijn werk. Ik stond niet ingeroosterd, maar heb een aantal administratieve uren die ik zelf in kan delen. Vandaar dat ik te voet kon, want een hele dag werken en ook nog eens te voet van en naar huis zou iets te veel zijn. Na anderhalf uur achter de pc te hebben gezeten en allerlei klantenservicemailtjes te hebben beantwoord, wandelde ik weer fijn naar huis. Ik pakte een andere route dan 's ochtends, anders wordt het zo saai. Had ik dat maar niet gedaan. Want ik kwam graafwerkzaamheden op mijn pad tegen. Waar de werklui precies mee bezig waren weet ik niet. Ik moest in ieder geval een stukje door het plantsoen. En net toen ik weer vaste grond onder mijn voeten kreeg gebeurde het.......ik zakte een paar centimeter in de modder. En dat had nogal nare gevolgen.

Beetje mijn eigen schuld, want in plaats van dat ik de modder op liet drogen en er daarna afborstelde ging ik met het verkeerde product in de weer. Met als gevolg dat de vlekken zo erg werden dat de rechterschoen niet meer te redden was. Dom, dom dom. En het waren schoenen waar ik op naar Rome kon wandelen, zooooo comfortabel!!
Gelukkig is de uitverkoop al begonnen en ben ik vandaag als de wiedeweerga naar de stad gefietst en heb een net zo comfortabel vervangend paar gevonden. Althans, dat hoop ik, want ik heb er nog niet mee gewandeld (of op gewandeld???)
Tip van mij: ga een nubuckleren schoen nooit of te nimmer te lijf met schoencreme!!!

Linkerpaar: met vlekken. Rechterpaar: mijn nieuwe stappers

Een hoofd vol verhaaltjes.....

.....en er komt helemaal niks uit.
't Is wat. Zomaar een blogpauze gehouden van een maand. Ook al was het best druk met verschillende workshops, de jaarlijkse BHV-herhaling en gezellige middagjes met vriendinnen, normaal houdt dat mij niet tegen om toch even een 'vroaltje' te schrijven. Dit keer zat mijn hoofd zo vol met verhaaltjes dat ik helemaal blokkeerde. Writersblock....hahahaha.

Ik heb me de afgelopen tijd geërgerd aan de belastingdienst, vreselijk gelachen op de BHV, het koningspaar niet in het echt gezien ook al kwamen ze naar 'mijn' stadje,  helaas ook heel veel last gehad van mijn rug, jongste zoon is geslaagd en oudste zoon tikt bijna zijn Bachelor aan.

Laat ik beginnen bij die belastingdienst. We kregen me daar toch een mega-aanslag van 2010. Of we ff terug konden betalen. Vul je alles naar waarheid in, krijg je geld terug en drie jaar later moet je ineens een hoop terug betalen omdat je er eigenlijk geen recht op had. Noemen ze dat 'Leuker maken'??? Laten ze daar eens een nieuwe bezem doorheen halen, want het is toch van de zotte hoe de belastingdienst nu  te werk gaat!
Zoals de Bulgaren ook al wisten krijgen we altijd eerst een voorschot. Daarvoor wordt niks bekeken of gecontroleerd. Er gaan een paar jaren voorbij en dan krijg je dus nietsvermoedend een minder leuke blauwe envelop. Dan blijken ze ineens wel van alles berekend te hebben. Hebben die verdwenen Bulgaren meer geluk, want die zien we nooit meer terug. En die onterechte toeslagen ook niet meer.

Gisteren zag ik op tv dat een hoop mensen deze maand GEEN toeslagen hebben gekregen. Nu gaan ze ineens wel controleren of je er recht op hebt. Stelletje flapdrollen. Hadden ze veel eerder moeten doen. Niks 'met voorschotten' werken. Maar ja, dat kost meer inspanning en is ingewikkelder natuurlijk.....zucht......

De herhaling van de B(edrijfs)H(ulp)V(erlening) hebben we ook weer gehad voor dit jaar. Weer een aantal eye-openers meegekregen over eigen veiligheid eerst. Grappig was de 'les' communicatie met portofoons. Aan de ene kant werden aanwijzingen gegeven en aan de andere kant moesten lego-blokjes op de juiste manier gelegd worden. Onze tweede poging werd een fiasco dus wat doet deze zeer volwassen dame....ahum.......die is creatief met Lego......

En op 12 juni kregen we hoog bezoek in mijn stadje: ons koningspaar!! Vanwege mijn vreselijke rugpijn zag ik het niet zitten om langs de kant te gaan staan. Ik heb het bezoek gewoon via Omroep Brabant gevolgd. Heb alles heel goed kunnen zien en vond Maxima er wederom prachtig uitzien. Ik had natuurlijk wel een paar 'afgevaardigden' die het bezoek in het echie hebben gezien. Mijn dochter maakte deze foto:

Zo dichtbij stond ze niet hoor. Ze heeft de foto een beetje bijgesneden ;-)

Mijn zoon daarentegen, had meer geluk. Willem-Alexander kwam naar het hek waar hij stond te filmen met zijn iPhone. Het bewijs is te zien op deze krantenfoto (zie omlijning):

Daags daarna kon bij ons de vlag uit, want toen kreeg jongste zoon het verlossende antwoord. Geslaagd voor zijn VWO-diploma. Ik had 's ochtends al een paar 'tompoezels' (zo noemde hij ze vroeger) gekocht en achterin de koelkast verstopt. Was nog ff spannend met alle toestanden rond die gestolen examens. Woensdag om 6 uur wisten ze pas dat er niks opnieuw gemaakt hoefde te worden.

En oudste zoon ligt ook lekker op schema. Werd verrast door een paar vrienden met champagne en een afstudeerhoedje. Al studeert hij voorlopig nog lekker verder......

Een hoop positieve gebeurtenissen, maar helaas ook een minder leuke. Als het plan van Teeven doorgaat zit mijn man in 2016 zonder werk. En in het bibliotheekwezen gaat het ook al niet zo denderend. Dat zit ook in mijn hoofd en daar maak ik mij zorgen over.