Soms zit het mee.....

.....en soms zit het tegen......

Vorige week had ik beter de hand op de knip kunnen houden. Mijn plastic (of waar een bankpas van gemaakt is) in mijn portemonneeke. Oftewel.....het zat een beetje tegen.  Ik ben 3 x op pad geweest om wat te kopen en had evenzoveel keren een miskleun te pakken. Het begon woensdag toen ik voor de oude gsm van dochter een los sim-kaartje met beltegoed wilde kopen. Op weg naar huis van mijn werk kwam ik toch langs K.ruidvat en ik had pas in de folder gezien dat ze daar losse sim-kaartjes verkochten. Eenmaal thuis meteen in het mobieltje gestopt. Kreeg de melding: plaats simkaart....uhhhh....hij zit er toch in. Nog eens geprobeerd, maar dan in mijn eigen mobieltje. Honderd procent zeker dat dit een simlock-vrij toestel is. Tadaaaaa.....PLAATS SIMKAART.......grrrrrrrrrr. Geen succes dus.

Twee dagen later. Overbuurvrouw was jarig en naast het rieten hart dat ik gekocht had wilde ik er nog een bosje bloemen bij doen. Mezelf ook op een bossie getrakteerd en......dat had ik beter niet kunnen doen. Ik had de hoofdprijs der miskleunen. Geknakte bloemen en een steeltje zonder roosje er aan.........grrrrrrrrrr. (Niet gezien bij aankoop natuurlijk) Gelukkig was het bosje voor mijn buuf van betere kwaliteit anders had ik me kapot geschaamd.

Zaterdag. Mooi weer en ik had wel zin in een wandelingetje. Ik loop niet graag doelloos in de rondte, vandaar dat ik even naar het winkelcentrum liep om een tijdschrift te kopen. Leuke aanbieding, de L.inda en L.ibelle samen in 1 pakket. Eenmaal thuis installeerde ik mij met mijn tijdschriftjes in mijn zonnige achtertuin en genoot. En wat denk je....halverwege de L.inda kwam ik er achter dat ik wederom een miskleun had gekocht. Hij veranderde in een losbladig exemplaar, heel de band los....zucht.

Omdat het maar liefst 3 x gebeurd is, is het eigenlijk wel komisch. Maar ik ben wel blij dat we onze nieuwe tv een week eerder hebben gekocht.........oeps, da's waar ook, die heeft mijn pa voor ons afgerekend...hihi.

The mind is cleared.......almost....

.....als het lijf nu ook eens mee wil werken........

Allereerst iedereen bedankt voor de lieve berichtjes op mijn laatste 2, ietwat neerslachtige, blogjes. Maar niemand hoeft zich zorgen te maken dat ik te veel hooi op mijn vork neem hoor. Ik kan heel goed 'nee' zeggen!! En dat heb ik de afgelopen dagen ook regelmatig gedaan. Goed op mezelf passen is een tweede natuur geworden. Ik ken mijn grenzen en laat ook gerust, zonder spijt, leuke dingen schieten als het voor mijn gezondheid beter is. Het enige wat ik nog niet helemaal onder de knie heb is bezorgdheid over de kinderen. Dat zal altijd mijn zwakke punt blijven.......

Eén van die beren op de weg was de lange treinreis die mijn dochter moest maken om de wiskundecursus te volgen die noodzakelijk is voor de toets die haar (hopelijk) toegang geeft tot de opleiding die zij het liefst wil volgen. Toen het donderdag en vrijdag allemaal gesmeerd liep was ik al een stuk geruster. Zelf was ik op mijn 17e een grote bangeschijter die een 2 uur durende treinreis in haar eentje nooit had aangedurfd. En ja....eigenlijk ben ik nog steeds zo'n bangeschijter. Ik ken mijn dochter en dat is ook geen held, maar dit heeft ze toch maar mooi gedaan. Ik barst bijna uit mijn vel van trots, want ik wil natuurlijk liever niet dat ze net zo wordt als ik. Maar ze is gewoon nu al zelfstandiger dan ik ooit zal worden!!!! (Met een beetje hulp van de apps op haar smartphone. Kijk....dat hadden wij vroeger niet.) Voor de toets die ze maandag nog moet maken (weer 2 uur heen en 2 uur terug) moet ze minstens een 5,6 halen om toegelaten te worden. Gelukkig geen onoverkomelijk iets. Zij heeft wiskunde niet voor niks laten vallen. Ze snapte het op de havo ècht niet.

Mijn rug is nog steeds heel erg pijnlijk. Dat is ook de reden dat ik veel minder achter de computer zit. Vooral als ik gewerkt heb moet ik even 'bijtrekken'. Het lukt me niet om alle blogs te lezen, laat staan dat ik overal reacties achter laat. Zelfs mijn Facebook-boerderijtje verpietert. Zodra het beter gaat kom ik iedereen weer stalken...hihi. Ik heb vandaag wel een korte, maar stevige wandeling gemaakt. Dat is het onderhoud dat nodig is voor mijn hypermobiele lijf. Anders heb ik kans dat ik het op mijn heupen krijg....letterlijk. Wakker liggen van de zeurende spieren rondom mijn heupgewrichten. Wil ik er niet bijhebben, dat snap je wel. Helaas knapt mijn rug niet op van zo'n wandeling. Die overspannen spier blijft....eh....overspannen.

De installatie van onze nieuwe tv verliep verliep eveneens niet vlekkeloos. Een aantal Nederlandse zenders konden we niet digitaal ontvangen. Dat was niet de bedoeling natuurlijk. Het moet wel naar behoren werken. Dus naar Ziggo gebeld en vrijdag kwam er iemand langs. Gelukkig was het een kwestie van kabeltje vervangen en toen was het probleem opgelost.

Bijna dacht ik dat alle pech de schuld was van het vreemde houtsnijwerkje dat ik ineens op mijn kastje vond. Waar het vandaan kwam wist ik niet en voordat ik alle gezinsleden gevraagd had of ze wisten waar het vandaan kwam, was ik er al bijna van overtuigd dat het voodookrachten had. Maar vandaag werd het mysterie opgelost. Oudste zoon heeft het ergens op straat gevonden en mee naar huis genomen. Alhoewel, eigenlijk is het mysterie nog niet opgelost. Stel dat het WEL een eng voodoo-achtig object is......hellup........

Ik pieker nog even verder....

De zon schijnt, de weersvooruitzichten zijn beter dan ze in weken zijn geweest, maar echt voluit genieten lukt nog ff niet. Ik pieker teveel en blijf last houden van pijnlijke spieren en gewrichten. Mijn rug lijkt volledig ingestort dus mijn dinsdagwandeling (1 uur stevig doorstappen, gezellig met een vriendin) heb ik afgezegd. Op het werk wil ik het nog even volhouden tot alle collega's weer terug zijn van vakantie en voor de huisarts heb ik pas vrijdag tijd......zucht......

Mijn hoofd loopt over en dat heeft gedeeltelijk te maken met de vervolgopleiding van dochterlief. Zij wil een opleiding in Rotterdam gaan volgen waar ze wiskunde voor nodig heeft. En dat had ze nou net niet in haar profiel  zitten. Daar is wel een oplossing voor en dat is dat zij donderdag, vrijdag en maandag aanstaande helemaal naar Hoofddorp (treinreis van zo'n 2 uur) moet om een 2-daagse cursus te volgen met daaropvolgend maandag een wiskundetoets. Ze had een back-up-plan voor een opleiding in Tilburg, maar er zit een 'houdbaarheidsdatum' aan haar lotingsbewijs. Ik krijg er de zenuwen van, want wat als het éne niet lukt, kan ze dan nog op de andere opleiding terecht?
Tot overmaat van ramp is het contract van de supermarkt waar zij als vakantiekracht aangenomen was niet omgezet in een weekendhulp-contract en zit ze nu zonder baantje. Lijkt een beetje op uitbuiting, want als vakantiewerker verdien je 10x niks en de vaste medewerkers komen nu allemaal weer terug dus ze hebben niemand meer nodig. 't Is een dubbel gevoel, want de sfeer bij deze supermarkt (nee, geen namen) was helemaal niet prettig. Soms 4 uur kassa zonder enige pauze. Maar ja, aan de andere kant....er kwam een beetje geld binnen. Hopelijk vind ze snel iets anders, maar van supermarkten heeft ze haar buik vol. Dan weet je het wel......

Vanochtend even bij een zieke collega langs geweest. Zij was vandaag voor een chemo-behandeling in het ziekenhuis. Dat zet mijn probleempjes weer in het juiste perspectief, want zij weet heel zeker dat ze zich de komende dagen heel ziek gaat voelen. Ik heb op haar verzoek een paar foto's gemaakt en we hebben gezellig gekletst ter afleiding. Ik had een boekje voor haar meegenomen met mooie 'spreuken'. Ik ben heel slecht in woordelijk onthouden maar 1 ging ongeveer zo: Als je het gevoel hebt in de regen te staan, is er altijd wel iemand met een paraplu in de buurt.

Nu ga ik ff in de zon. Nog even een stukje van mijn huis wat ik wat ik wel aardig gestyled vind (Als tegenhanger van het gezeur over mijn dienblad....hihihi) en dan toch mooie momentjes pakken. Boekje, lunch, tuin.......en nu geen geklaag en gezeur meer ;D

Oh ja, voor ik het vergeet. Mijn zomerdeken is af en hij is al in gebruik. Heerlijk!!!! Als mijn dekbed te warm is, pak ik mijn luchtige ZOMERDEKEN en droom lekker verder.........
Dat ie niet kleurt bij de rest van mijn slaapkamer zal mij een worst wezen. 't Was tenslotte maar een probeersel. Eentje die goed is uitgevallen.

Dipje??!!

Ik heb er last van, maar gelukkig ben ik niet alleen!!! Ik merk het aan de blogs hier op blogger en ik zie het aan de verschillende reacties. We lijken met zijn allen in een dipje te zitten.
DE COLLECTIEVE DIP.
'Iedereen' is moe en een beetje zwaarmoedig. Zou het in de lucht zitten? Ik weet het niet. Maar ik voel me nu niet meer zo alleen in mijn ietwat sombere bui.

Doordat ik wat minder lekker in mijn vel zit heb ik ook grotere moeite om gezellig te reageren op andere blogs. Vind ik toch al niet makkelijk. Vooral niet als er al een stuk of wat reacties staan met precies de juiste bemoedigende, troostende of gewoon hele mooie woorden. Ik ben daar zo jaloers op.....mensen die precies het juiste weten te zeggen. Ik zit soms minutenlang naar het scherm te staren, zoekend naar wat ik zou willen zeggen en........dan komt er niks. Maar ik lees alles hoor, dus ook al reageer ik niet, je kunt er van op aan dat ik op de hoogte blijf...hihihi.

De afgelopen dagen heb ik sowieso iets minder achter de computer gezeten omdat mijn lijf weer eens niet meewerkt. Het lijkt wel of al mijn gewrichten ontstoken zijn tot aan mijn vingerkootjes toe. Ligt waarschijnlijk aan het vochtige weer. Is funest voor mijn hypermobiel lijf. Kan ik een nieuw lijf bestellen???? Eentje dat niet rammelt aan alle kanten.

Getver....wat heb ik nu een deprimerend blogje geschreven. Moet ik eigenlijk met iets positiefs afsluiten. Ehhhhh......JAAAAAAA, ik heb wel iets. Vandaag hebben wij van mijn zeer genereuze pa (en natuurlijk was mijn ma het er mee eens) een nieuwe tv gekregen. Dinsdag wordt ie bezorgd en dan spatten de programma's van ons full HD led scherm de woonkamer in. 't Is bijna gênant dat wij het zolang met onze oude kijkbuis hebben gedaan. De kinderen schaamden zich kapot. Maar ik ben zo iemand van 'hij doet het toch nog'. Echter, de laatste tijd begon ik er stevig van te balen dat we bijna geen tv-zenders meer konden ontvangen via de analoge weg.

 onze oude tv zonder BBC2

Toen ik daar vorige week mijn beklag over deed tegen mijn ouders kwam mijn pa een paar dagen later met de aankondiging dat we van hem een tv zouden krijgen. Hij kijkt zelf al jaren digitaal.
(Heeey pa en ma....BEDANKT HEEJ...smak,smak, smak)

'Chips'....nu lijk ik weer superoppervlakkig en zeer materialistisch...zucht. Ik weet heus wel dat geluk niet in spullen zit. Geluk zit in jezelf en als vandaag wat minder is, dan is er altijd morgen nog.........

FIJN WEEKEND!!!!

Project zomerdeken en al wat voorbij komt.....

De eerste stiksels zijn geschied en het begint er al op te lijken.....mijn eigen verzonnen zomerdeken. Na het uithalen van de elastieken rand van het hoeslaken (2-persoons) heb ik het op de oude 1-persoons-overtrek gespeld.

Vandaag heb ik de boven en onderkant gestikt. Ik ben niet zo'n held op de naaimachine en toen ik bijna klaar was, pakte ik dus de stof dubbel. Dom, dom, dom, moest ik weer een stukje uithalen. Het was ook mooier geweest als ik aan de kant van de overtrek had gestikt, maar uiteindelijk gaat het er niet om of de zomerdeken mooi is. Het gaat natuurlijk om de functionaliteit. Nu eens op mijn gemak gaan bekijken hoe ik de lange zijkanten en hoeken aan ga pakken. Het hoeslaken is namelijk een klein beetje breder dan de overtrek. Knip ik de overtollige stof eraf of prop ik het tussen de zoom??? Ik ben er nog niet uit....

Laatst liet ik hier het prikbord vol herinneringen van oudste zoon zien. (Hij wist ervan hoor, voor het geval jullie daar nieuwsgierig naar waren....hihi.) Maar eh....ik kan er ook wat van, want in mijn naaikoffertje zit een portemonneetje met een pandabeertje dat ik al sinds mensenheugenis heb. Er zitten knoopjes in die ik nooit gebruik en waarschijnlijk ook nooit ga gebruiken. En toch zal ik het beursje nooit of te nimmer weggooien. Helaas weet ik niet meer waar ik het vandaan heb.

En het etentje ter afsluiting van onze vakantie was SUPER. Ik heb zoooooo lekker gegeten bij Het Kookpunt. Mocht je ooit in de buurt komen, dan is dit een echte aanrader!!! Allerlei voorgerechten om uit te kiezen (ik nam carpaccio), een sushi-buffet. Een kookeiland waar je een gerecht naar keuze kon laten bereiden. Ik heb gamba's, een coquille-spiesje, garnalenkroket en eendenborstfilet op. En van het toetjesbuffet liep het water in mijn mond. Twee uur onbeperkt eten voor een vast bedrag en allemaal even smakelijk.

 En dan nog wat......
Ik ben zoekende. Niet naar een nieuwe man. Niet naar een nieuwe baan of de zin van het leven.......nee, ik ben zoekende om mijn dienblad met hengsel op een leuke manier te stylen. Het staat er al maanden afschuwelijk bij en vandaag heb ik een poging gewaagd, maar het is niet naar mijn zin. Ik had al een tip voor een spuitfles of apothekerspot gekregen, maar die zijn toch te groot en massief. Dan kan er niks meer bij. Misschien iets van een oude beugelfles of zo, die is smaller. Ik ben ook op zoek naar een gehaakt kleedje om er in te leggen. Helaas ben ik nog niks tegen gekomen. Nu ligt er een servet in als noodoplossing. Dus......HELP!!!!!!

De kop is er af.......

.......mijn eerste werkdag na de vakantie zit er weer op. En ik heb hem overleefd!!! Ook al was het druk, stonden we met te weinig personeel, ben ik moe (niks meer gewend...haha) en was het plakkerig warm op onze bieb, ik heb toch lekker gewerkt. Vreemd dat ik, nu we thuis gebleven zijn, meer het gevoel heb dat ik vakantie heb gehad dan na een lange reis naar warmere oorden. Zeer zeker voor herhaling vatbaar, zo'n 'staycation' (zag ik bij iemand staan......prachtig woord)

De afgelopen dagen heb ik nog genoten van ieder zonnestraaltje dat door de wolken heen wist te piepen. Ik heb absoluut in de vakantie-modus gezeten de afgelopen weken. Deed wat ik op een caravanvakantie altijd deed....bitter weinig. Maar nu begint het 'echte' leven weer en dus komen ook de huishoudelijke karweitjes weer om de hoek kijken. Ach, het is goed geweest. En als het een keertje mooi weer is op een dag dat ik niet hoef te werken, dan maak ik er gewoon een extra vakantiedagje van....kan ik heel goed ;-)

en hier was ik vandaag

Officieel de laatste

Vandaag is het officieel mijn laatste vakantiedag. (Volgens mijn rooster hoef ik pas zaterdag weer te werken...hihi) Helaas weer een sombere dag zonder zon. Na twee verwendagen een beetje een domper, maar ik heb op de valreep nog een lekker bruin kleurtje gekregen. Dat hoort voor mijn gevoel bij 'vakantie' en aangezien wij dit jaar thuis bleven was het nog maar de vraag of dit zou lukken. Van de zonnehemel word ik niet zo erg bruin. Dat is vooral omdat ik het nooit lang volhoud onder dat ding.

Het thuisblijven is mij goed bevallen ondanks het oer-Hollandse prutweer. Niet veel uitstapjes gemaakt en het geplande uitstapje voor vandaag ook maar geschrapt nadat ik op Buienradar had gekeken. Er is een brocantemarkt in Zierikzee, maar ik heb gewoon geen zin om een end te rijden met kans op file en dan een grote kans om in de regen te lopen. Afgelopen zondag met manlief een rommelmarkt bezocht. Genoeg kramen, genoeg spullen en toch niks gekocht. Er was niet veel naar mijn zin en wat ik leuk vond was nogal aan de prijs. En dan kan ik het heeeeeeel goed laten liggen.......

Omdat het toen ook koopzondag was en een vriendin van mij een boodschap nodig had, wandelden we 's middags even naar de stad met aansluitend een terrasje. Onze mannen houden niet van wandelen. Wij wel,  dus vandaar dat we vaak samen op pad gaan. Daar sloeg ik mijn slag bij W.ibra. Ik kocht een 2-persoons badstof hoeslaken voor 3,50. Dit wil ik als voering gebruiken om van een oud dekbedovertrek een zomerdeken te maken. Zomerdeken???!!! Ja...een zomerdeken. Eigen verzinsel. Met heel warm weer is een dekbed niks, maar ik moet 'iets' hebben om 's nachts onder te liggen. Vooral mijn schouders zijn erg gevoelig. Nu pak ik daar een hele oude versleten badjas voor. Eentje van katoen met badstof gevoerd. Helaas is er niet veel meer over van dat ding dus ik kreeg het idee voor een 'zomerdeken'. Paar weken terug op de markt gekeken voor badstof. Was 9,95 per meter en aangezien ik 2 meter nodig zou hebben, vond ik dat veel te duur. Nu dus een koopje. Waar een mens al niet blij mee kan zijn. Als ik hem af heb en het is goed gelukt, zal ik het hier laten zien.

Vanavond gaan we ter afsluiting van de vakantie uit eten. Jammer genoeg niet met zijn vijven, maar met zijn vieren. Baantjes, vakanties en andere afspraken gooiden eerder al roet in het eten en nu had dochter alweer iets anders afgesproken. Gelukkig vind ze het niet erg, want we gaan niet naar 'de Griek' dit keer. We gaan het nieuwe restaurant 'Het Kookpunt' uitproberen. Een groot buffetrestaurant met verschillende 'keukens'. Ik ben benieuwd..... En volgende maand verzinnen we gewoon een speciale gelegenheid en gaan we WEL met zijn vijven!!!!

In deze vakantie twee keer naar een tuincentrum geweest. Eén keer voor wat groenblijvers (het groene geraamte) en één keer voor wat gatenvullers. Een paar dingen heb ik verplant en het begint al wat te worden, maar ik ben er nog lang niet. Door de vele regen heb ik niet hoeven te sproeien. Elk nadeel heb z'n voordeel. Enneh......ik heb met mijn grote mond geroepen dat ik een mooi plaatje van mijn liriope, gecombineerd met gele rudbeckia zou laten zien. Bloeit de liriope niet.....grrrr. Vorig jaar hebben we hem eruit gehaald i.v.m. het opnieuw bestraten van de tuin. Volgens mij heb ik hem iets te lang in zijn pot laten verpieteren en bloeit ie niet van boosheid. Nou ja, volgend jaar een nieuwe kans. Dan maar een foto van de eerste beginselen van kleur in mijn kogeldistel........