Dat het slecht gesteld is met de Nederlandse economie wisten we al. Dat er volgend jaar nog meer bezuinigd moet worden is inmiddels ook bekend. Maar hoe schrijnend de situatie is blijkt wel uit het schrijven van het Erasmus MC dat deze week bij mij op de mat viel.
Ik hoop dat de tekst op de volgende foto te lezen is........
Ik weet niet goed wat ik hier van moet denken. Is dit een soort van crowdfunding voor onze eigen gezondheid? Er wordt al zoveel gecollecteerd voor onderzoek van heel veel verschillende aandoeningen. En bij iedere collectant die aan de deur komt gooi ik wat in de collectebus. Ik ben natuurlijk lid van de stomastichting. Dus alles bij elkaar opgeteld doneer ik al een flink bedrag aan de gezondheidzorg. Verdeeld over vele doelen weliswaar, maar toch..... Moet ik nu ook nog een ziekenhuis gaan sponsoren?
Wat mij een beetje dwarszit, is wat de kosten van deze mailing zijn. Als alle patiënten die de afgelopen 2 jaar behandeld zijn in het Erasmus zo'n mailing ontvangen kost dat toch ook geld? Ik ben eigenlijk best benieuwd hoe anderen hierover denken. Misschien denk ik te zwart/wit.
Anyway, vandaag ook weer leuke spullen gevonden bij de Kringloopkoopjeshal. Voor een oud en een nieuw bakblik, een emaille schaaltje en wat theelichtglaasjes betaalde ik het ongelooflijke bedrag van....tadaaaa.......75 centjes. Kijk, daar word ik nu vrolijk van.....
Bij mijn vorige (puberale) blogje was ik één collage vergeten. MOET er gewoon bij want Leonardo is aardig 'opgedroogd' ;-)
En speciaal voor één van mijn blogbuurtjes heb ik deze van Kevin Costner gemaakt....geniet er van, Marja!!
Zo, en nu weer snel terug naar mijn iPad, want ik moet Candy Crushen (ja, dat is de reden dat ik hier niet zo vaak meer ben.....zwaar verslaafd.......alweer)
woensdag 27 februari 2013
maandag 18 februari 2013
Pinterest-madness
Wat ik allemaal op Pinterest uitvoer. Nou eh....plaatjes zoeken natuurlijk. En dan niet, zoals veel van mijn blogbuurtjes, plaatjes van mooie interieurs en prachtige tuinen......nee....Sjonke is iets puberaler....
Ik heb even twee van mijn boards door elkaar gehusseld. Gewoon omdat ik daar zin in had.......
En omdat het leuk is om te zien hoe de sterren van nu er vroeger uitzagen!!
Oeps, ook weer iets voor mij. Geen ster van nu, maar de helaas veel te jong overleden James Dean. Maar dat koppie is duidelijk herkenbaar.
Jude Law had volgens mij vroeger last van monsters onder zijn bed. Wat een wallen bij zo'n jong ventje.
Brad wordt alleen maar mooier. Als hij zich tenminste scheert, want dat wil ie nog wel eens overslaan de laatste tijd.
En George, oh George...het levende bewijs dat contactlenzen HET verschil kunnen maken. Ik ben blij dat die oogopslag nu niet meer schuil gaat achter zo'n monsterlijke bril.
Hier het resultaat van een goeie orthodontist!! Zac Efron heeft tegenwoordig een prachtig gebit.
Natuurlijk mag het guitige koppie van Robbie Williams niet ontbreken. En dat guitige heeft ie nog steeds.....
Last but not least....snoepje van de week: Ryan Gosling. Jammie......
Meer zien??
http://pinterest.com/sjonke/
Ik heb even twee van mijn boards door elkaar gehusseld. Gewoon omdat ik daar zin in had.......
En omdat het leuk is om te zien hoe de sterren van nu er vroeger uitzagen!!
Oeps, ook weer iets voor mij. Geen ster van nu, maar de helaas veel te jong overleden James Dean. Maar dat koppie is duidelijk herkenbaar.
Jude Law had volgens mij vroeger last van monsters onder zijn bed. Wat een wallen bij zo'n jong ventje.
Brad wordt alleen maar mooier. Als hij zich tenminste scheert, want dat wil ie nog wel eens overslaan de laatste tijd.
En George, oh George...het levende bewijs dat contactlenzen HET verschil kunnen maken. Ik ben blij dat die oogopslag nu niet meer schuil gaat achter zo'n monsterlijke bril.
Hier het resultaat van een goeie orthodontist!! Zac Efron heeft tegenwoordig een prachtig gebit.
Natuurlijk mag het guitige koppie van Robbie Williams niet ontbreken. En dat guitige heeft ie nog steeds.....
Last but not least....snoepje van de week: Ryan Gosling. Jammie......
Meer zien??
http://pinterest.com/sjonke/
zondag 17 februari 2013
Jeugdsentiment
Zaterdagavond. Wat is er op tv? Niet veel bijzonders.Ik blijf eerst bij een zangprogramma hangen en het vreselijke programma wat daarna komt. Geen last van, want mijn i-Padje trekt (heel hard). Als ik iets opvang van een sportprogramma grijp ik de afstandbediening en zap er lustig op los.
Tot........wow.....SATURDAY NIGHT FEVER. Da's nog eens jeugdsentiment.
Ik heb deze film de eerste keer uiteraard in de bioscoop gezien. Net als (bijna) al mijn generatiegenoten. En door de jaren heen regelmatig op tv. Nu blijf ik weer hangen. Ik voel me even een jaar of veertien met het enige verschil dat ik destijds een vreselijke teenage-crush had op John Travolta. Heel mijn kamer was volgeplakt met posters van deze 'hunk'. Boeken, plaatjes en zelfs een broche had ik met zijn afbeelding. En nu, zoveel jaar later, snap ik niet wat ik ooit aantrekkelijk heb gevonden aan deze man. Erg hè?
Ik vond hem al niet zo leuk meer in zijn oudere jaren, maar nu ik terugkijk naar zijn jonge jaren heeft hij voor mij al zijn charmes verloren. De film blijft geweldig. Ik vind het een mooi document van een tijdsbeeld (klinkt raar, wat klopt niet aan deze zin???) en ik leef meer mee met de personages dan toen ik 14 was. Toen zat ik alleen maar te zwijmelen natuurlijk. En de muziek is nog steeds geweldig. Alles zing ik zo mee!! Op zolder ligt nog een dubbel elpee van de soundtrack. Helaas heb ik geen platenspeler.
Nog een heel opvallend detail.....op de filmposter is de jurk van 'Stephanie' rood, maar in de film is het toch echt een witte jurk. En van dat soort dingen gaat mijn hoofd malen. Waarom is dat??!! Helaas zal ik daar never nooit achterkomen dus blijft er weer voor eeuwig een vraag in mijn hoofd rondzoemen. Ergerlijk.....
Tot........wow.....SATURDAY NIGHT FEVER. Da's nog eens jeugdsentiment.
Ik heb deze film de eerste keer uiteraard in de bioscoop gezien. Net als (bijna) al mijn generatiegenoten. En door de jaren heen regelmatig op tv. Nu blijf ik weer hangen. Ik voel me even een jaar of veertien met het enige verschil dat ik destijds een vreselijke teenage-crush had op John Travolta. Heel mijn kamer was volgeplakt met posters van deze 'hunk'. Boeken, plaatjes en zelfs een broche had ik met zijn afbeelding. En nu, zoveel jaar later, snap ik niet wat ik ooit aantrekkelijk heb gevonden aan deze man. Erg hè?
Ik vond hem al niet zo leuk meer in zijn oudere jaren, maar nu ik terugkijk naar zijn jonge jaren heeft hij voor mij al zijn charmes verloren. De film blijft geweldig. Ik vind het een mooi document van een tijdsbeeld (klinkt raar, wat klopt niet aan deze zin???) en ik leef meer mee met de personages dan toen ik 14 was. Toen zat ik alleen maar te zwijmelen natuurlijk. En de muziek is nog steeds geweldig. Alles zing ik zo mee!! Op zolder ligt nog een dubbel elpee van de soundtrack. Helaas heb ik geen platenspeler.
Nog een heel opvallend detail.....op de filmposter is de jurk van 'Stephanie' rood, maar in de film is het toch echt een witte jurk. En van dat soort dingen gaat mijn hoofd malen. Waarom is dat??!! Helaas zal ik daar never nooit achterkomen dus blijft er weer voor eeuwig een vraag in mijn hoofd rondzoemen. Ergerlijk.....
donderdag 31 januari 2013
Poppencommode
Yes, ik heb hem uit de schuur geplukt....mijn poppencommode. Ooit daar beland als onafgemaakt project. Al was project een groot woord. Ik had het klepje losgemaakt en het laatje opgeschuurd. That's it. Daarna dus jaren in de een hoekje in de schuur gestaan. Verschillende keren moeten redden van de opruimwoede van manlief. Want weggooien....neeeeeee, echt niet. Nu dus projectpoging 2.
Maarrrrr........ik weet niet goed hoe en wat. Dus ideeën zijn meer dan welkom. Aan afschuren heb ik een hekel aan dus het moet iets met kalkverf (Annie Sloan is geweldig) of beplakken worden. Wie oh wie helpt mij. Dus niet komen met 'oh wat een schattig kastje' , want dat weet ik wel...hihi....
Tips en trucs heb ik nodig van mijn creatieve blogburen. Nu meer dan ooit. Het moet een pronkstuk in de kamer worden. Alhoewel....als wc-rolhouder in het kleinste kamertje kan ook nog natuurlijk. Past alleen niet zo veel in ;-)
De afmetingen van het kastje zijn h45xb35xd18, het klepje kan open en er zit een laatje in met houten knopjes. Ik ben zo benieuwd of er een idee uit komt wat uitvoerbaar is voor mij (niet zo handig en weinig geduld), want dit stukje uit mijn jeugd hoort een ereplaatsje te krijgen.......
Maarrrrr........ik weet niet goed hoe en wat. Dus ideeën zijn meer dan welkom. Aan afschuren heb ik een hekel aan dus het moet iets met kalkverf (Annie Sloan is geweldig) of beplakken worden. Wie oh wie helpt mij. Dus niet komen met 'oh wat een schattig kastje' , want dat weet ik wel...hihi....
Tips en trucs heb ik nodig van mijn creatieve blogburen. Nu meer dan ooit. Het moet een pronkstuk in de kamer worden. Alhoewel....als wc-rolhouder in het kleinste kamertje kan ook nog natuurlijk. Past alleen niet zo veel in ;-)
De afmetingen van het kastje zijn h45xb35xd18, het klepje kan open en er zit een laatje in met houten knopjes. Ik ben zo benieuwd of er een idee uit komt wat uitvoerbaar is voor mij (niet zo handig en weinig geduld), want dit stukje uit mijn jeugd hoort een ereplaatsje te krijgen.......
zondag 27 januari 2013
Heerlijke herinneringen
Wat kan ik toch genieten van een nostalgische bui. Vandaag verdwaalde ik op Pinterest en kwam de leukste dingen van vroeger tegen. Met stip op nummer 1: ROLSCHAATSEN. Jeweetwel, die verstelbare met die rode bandjes. Je kon er jaren mee doen, want ze groeiden mee.
En ik kon hard op die dingen, dat wil je niet weten. Overal bang voor (klimrek, zwemmen en zo), maar op rolschaatsen was ik onbevreesd. Gingen we met een groepje naar een stil geasfalteerd straatje en racen maar. Dat waren nog eens tijden.
Wat kwam ik nog meer tegen. Nou....deze dus.....
Ik had precies zo'n zelfde doos en als ik goed zoek weet ik bijna zeker dat ik hem terugvind op mijn zolder, want alles is mee verhuisd toen ik trouwde. De mooiste spiraalfiguren kon je hier mee maken. Ik was daar uren zoet mee.
Wat ik ook nog steeds heb is het kastje op deze foto. Waar die pop op ligt.....
Het is ooit in de schuur beland omdat ik wat mee wilde doen, maar helaas is dat nooit gebeurd. Weggooien kan ik niet. Misschien haal ik het weer naar binnen. Laat ik het goed droog worden en maak ik er nog wat van ;-)
Begin deze maand ook al zoveel plezier gehad met oude foto's kijken. Ik heb er een heleboel gedigitaliseerd. Grappig zijn de foto's door de jaren heen met mijn neef Peter. We schelen precies 50 weken in leeftijd........
Op de onderste foto was mijn haar heel ingenieus opgestoken. Ik kan me nog herinneren dat dat best een karwei was bij de kapper. Op de achtergrond zie je nog net een bruidspaar. Dat zijn mijn oom en tante, het was hun trouwdag. De foto's zijn gemaakt in een park waar ik nu op uitkijk als ik op mijn werk ben.
En wat dacht je hiervan. Samen met twee nichtjes op het 40-jarig huwelijksfeest van mijn opa en oma.
Zoveel geweldige herinneringen en hier was ik nog maar 6 jaar.
Om het plaatje compleet te maken plaats ik meteen de trouwfoto van mijn opa en oma en eentje die gemaakt is toen 1 van hun zonen trouwde.
Ik vind het geweldig. Die foto's zijn voor mij van onschatbare waarde. Daarom voel ik mij een stuk geruster nu ik er een hoop gescand heb. Ik kan nog uren doorgaan, maar dan wordt mijn blogje zo lang. Bewaar ik voor een volgende keer.
En ik kon hard op die dingen, dat wil je niet weten. Overal bang voor (klimrek, zwemmen en zo), maar op rolschaatsen was ik onbevreesd. Gingen we met een groepje naar een stil geasfalteerd straatje en racen maar. Dat waren nog eens tijden.
Wat kwam ik nog meer tegen. Nou....deze dus.....
Ik had precies zo'n zelfde doos en als ik goed zoek weet ik bijna zeker dat ik hem terugvind op mijn zolder, want alles is mee verhuisd toen ik trouwde. De mooiste spiraalfiguren kon je hier mee maken. Ik was daar uren zoet mee.
Wat ik ook nog steeds heb is het kastje op deze foto. Waar die pop op ligt.....
Het is ooit in de schuur beland omdat ik wat mee wilde doen, maar helaas is dat nooit gebeurd. Weggooien kan ik niet. Misschien haal ik het weer naar binnen. Laat ik het goed droog worden en maak ik er nog wat van ;-)
Begin deze maand ook al zoveel plezier gehad met oude foto's kijken. Ik heb er een heleboel gedigitaliseerd. Grappig zijn de foto's door de jaren heen met mijn neef Peter. We schelen precies 50 weken in leeftijd........
Op de onderste foto was mijn haar heel ingenieus opgestoken. Ik kan me nog herinneren dat dat best een karwei was bij de kapper. Op de achtergrond zie je nog net een bruidspaar. Dat zijn mijn oom en tante, het was hun trouwdag. De foto's zijn gemaakt in een park waar ik nu op uitkijk als ik op mijn werk ben.
En wat dacht je hiervan. Samen met twee nichtjes op het 40-jarig huwelijksfeest van mijn opa en oma.
Zoveel geweldige herinneringen en hier was ik nog maar 6 jaar.
Om het plaatje compleet te maken plaats ik meteen de trouwfoto van mijn opa en oma en eentje die gemaakt is toen 1 van hun zonen trouwde.
Ik vind het geweldig. Die foto's zijn voor mij van onschatbare waarde. Daarom voel ik mij een stuk geruster nu ik er een hoop gescand heb. Ik kan nog uren doorgaan, maar dan wordt mijn blogje zo lang. Bewaar ik voor een volgende keer.
donderdag 24 januari 2013
Op de valreep.....
.........ook nog even een winters blogje.
Afgelopen weekend snel een paar foto's gemaakt in de tuin. Een wandeling maken om mooie plaatjes te schieten was even niet weggelegd voor mij. Als ik 10 meter met snowboots aan loop voelt het alsof ik vanaf mijn heupen uit losse onderdeeltjes besta en dat is pijnlijk. En met gewone laarsjes ben ik veel te bang om uit te glijden en een smak te maken. Dus veel binnen gezeten of de fiets gepakt. Gelukkig waren de fietspaden goed begaanbaar. Tot overmaat van ramp moest mijn pa weer opgenomen worden. Drie keer binnen een maand...poehpoeh...'t is wat. Ook al mocht hij na twee dagen weer naar huis, het was toch wel even druk en zenuwenwerk. Vooral de autoritjes van en naar het ziekenhuis. Ramen die aan beide kanten een ijslaagje hadden en dus slecht zicht in het donker. Van mij mag het gaan dooien.....sterker nog, van mij mag het gaan zomeren ;-)
Blijkt trouwens dat mijn man ook niet onaardig kan fotograferen. Met mij als model....hihihihi......
Ik heb hem maar meteen als profielfoto gebruikt, want die zomerfoto kon echt niet meer........
Afgelopen weekend snel een paar foto's gemaakt in de tuin. Een wandeling maken om mooie plaatjes te schieten was even niet weggelegd voor mij. Als ik 10 meter met snowboots aan loop voelt het alsof ik vanaf mijn heupen uit losse onderdeeltjes besta en dat is pijnlijk. En met gewone laarsjes ben ik veel te bang om uit te glijden en een smak te maken. Dus veel binnen gezeten of de fiets gepakt. Gelukkig waren de fietspaden goed begaanbaar. Tot overmaat van ramp moest mijn pa weer opgenomen worden. Drie keer binnen een maand...poehpoeh...'t is wat. Ook al mocht hij na twee dagen weer naar huis, het was toch wel even druk en zenuwenwerk. Vooral de autoritjes van en naar het ziekenhuis. Ramen die aan beide kanten een ijslaagje hadden en dus slecht zicht in het donker. Van mij mag het gaan dooien.....sterker nog, van mij mag het gaan zomeren ;-)
Blijkt trouwens dat mijn man ook niet onaardig kan fotograferen. Met mij als model....hihihihi......
Ik heb hem maar meteen als profielfoto gebruikt, want die zomerfoto kon echt niet meer........
zondag 20 januari 2013
Ademloos uitgelezen
Ik heb weer zo'n prachtig boek gelezen dat ik het even moet melden. Helaas heb ik nu last van een.......
Hebben jullie daar ook wel eens last van?
Ik lees meestal 's avonds op bed voordat ik ga slapen, maar dit boek is zo mooi dat het zaterdag mee naar beneden ging. Ik was vrijdagavond (nacht) al aardig opgeschoten en ongeveer bij bladzijde 400 gebleven, maar het moest uit. Ademloos las ik bladzijde na bladzijde tot aan de laatste....562!! Het kon mij niet snel genoeg gaan. Het is een boek waar alles in zit. Zowel romantisch, tragisch als ontroerend. Het laat je niet los, je wordt letterlijk het verhaal in gezogen.
Oh, misschien wel handig als ik even de titel vermeld...hihi.....
Ik ga niks verklappen over het boek. Jullie mogen het zelf ontdekken. Dus allemaal naar de bieb morgen ;-)
Hebben jullie daar ook wel eens last van?
Ik lees meestal 's avonds op bed voordat ik ga slapen, maar dit boek is zo mooi dat het zaterdag mee naar beneden ging. Ik was vrijdagavond (nacht) al aardig opgeschoten en ongeveer bij bladzijde 400 gebleven, maar het moest uit. Ademloos las ik bladzijde na bladzijde tot aan de laatste....562!! Het kon mij niet snel genoeg gaan. Het is een boek waar alles in zit. Zowel romantisch, tragisch als ontroerend. Het laat je niet los, je wordt letterlijk het verhaal in gezogen.
Oh, misschien wel handig als ik even de titel vermeld...hihi.....
Tegenlicht van Esther Verhoef!!
Ik ga niks verklappen over het boek. Jullie mogen het zelf ontdekken. Dus allemaal naar de bieb morgen ;-)
Abonneren op:
Posts (Atom)





















