Aangevreten hosta eruit. Ceanothus erin.
Ik was het slakkenvoer van het merk Hosta zo verschrikkelijk beu en omdat ik persé een nieuwe ceanothus in mijn tuin wilde hebben, was voor mij de keuze snel gemaakt waar ik hem wilde zetten. Dit keer is het een lagere variant. Het plaatje met snoei-instructies blijft er voorlopig bijstaan anders gaat het misschien weer mis. Net als bij mijn eerste ceanothus. Ik was helemaal weg van die prachtige blauwe wolk, maar hij was zo enorm uit zijn voegen gegroeid dat ik hem dit jaar rigoureus heb gesnoeid. En dat heeft ie dus niet overleefd. Ik hoop dat ik deze wel mooi kan houden.
Dat snoeien is altijd al een probleem geweest. Laatst vond ik een foto van mijn tuin uit 1997. Toen stond daar een mooie, bescheiden hibiscus (achter het boompje op stam). Daarmee is het ook mis gegaan............
De foto is niet vanaf hetzelfde punt genomen. Is niet meer mogelijk omdat we in 2002 een stuk aangebouwd hebben aan ons huis. Maar de schutting van toen is even hoog als de huidige schutting en de hibiscus staat nog steeds op dezelfde plek. Je ziet wel dat er enig verschil is met jaren terug.....lol....
Ben aan het kijken of ik hem in etappes kan knotten te beginnen in het komend voorjaar. Vind ik doodeng, maar het moet.
Wat was het vandaag weer fantastisch weer. Een zalig, zonnige woensdag die ik goed benut heb. Heerlijk geluncht bij vriendin Gosia in de tuin. Daarna even met mijn dochter naar de stad gefietst en 's avonds een flinke wandeling gemaakt met buuf Miranda. Van mij mag die nazomer nog heeeeeeeeel lang duren. Ik lijst deze dag weer in :))
woensdag 29 augustus 2012
dinsdag 28 augustus 2012
Ik moet nog een beetje oefenen.....
.....maar voor een eerste poging ben ik wel tevreden.
Ik mocht het haar van mijn dochter weer een keertje invlechten. Dit naar aanleiding van mijn vorige blogje over staartstiekjes. Was minstens 8 jaar geleden, misschien zelfs wel langer. Zit nog niet goed strak want je ziet de onderlaag nog, maar heey...ik ben maar een amateurke. Blijft leuk om te doen en dochter vond het gefriemel aan d'r haar niet vervelend. Dus ik blijf gewoon oefenen en volgende keer lukt het vast beter ;-)
Oh ja....en mijn blog heeft de magische 100 gehaald. 100 volgers....dat had ik nooit durven dromen toen ik met bloggen begon. Ik ben hartstikke blij met al mijn nieuwe en oude lezers!!!! Dank jullie wel!
Ik mocht het haar van mijn dochter weer een keertje invlechten. Dit naar aanleiding van mijn vorige blogje over staartstiekjes. Was minstens 8 jaar geleden, misschien zelfs wel langer. Zit nog niet goed strak want je ziet de onderlaag nog, maar heey...ik ben maar een amateurke. Blijft leuk om te doen en dochter vond het gefriemel aan d'r haar niet vervelend. Dus ik blijf gewoon oefenen en volgende keer lukt het vast beter ;-)
Oh ja....en mijn blog heeft de magische 100 gehaald. 100 volgers....dat had ik nooit durven dromen toen ik met bloggen begon. Ik ben hartstikke blij met al mijn nieuwe en oude lezers!!!! Dank jullie wel!
zondag 26 augustus 2012
Staartstieken/haarelastieken
Ja, je ziet het goed. Dit blogje gaat over staartstiekjes. Zo noemen wij ze hier in het Brabantse. Waar een mens allemaal wel niet nostalgisch van kan worden. Laatst kwam er op FB een foto voorbij van bolletjes-haarelastieken. Die had ik vroeger. En toen ik de la in onze bijkeuken wilde opruimen kwam ik een heleboel staartstieken van mijn dochter tegen. Die had, toen ze klein was, een volle bos met prachtig blond haar waar ik echt alle kanten mee uit kon. Met een nichtje als kapster leerde ik regelmatig nieuwe 'trucjes'. Hoge staart, twee staarten, twee vlechtjes, ingevlochten. Noem maar op, ze heeft alle kapsels gehad. Ik ben de fotoalbums ingedoken en heb een paar 'haar'-foto's gevonden. Helaas geen goeie van haar communie. Toen zat het zooooooo leuk. Was een soort lusjesknot. Hoge staart gemaakt, plukjes geknoopt en stuk voor stuk vastgezet met een klemmetje. Geweldig effect. Ik kon ook de foto van Daphne verkleed als Kathleen van K3 (nog voor Josje) niet vinden....grrrrrr. Komt nog wel een keer boven water en dan digitaliseer ik hem meteen.....
Nu de foto's.....ik heb weer genoten van die oude kiekjes.......
Haar haar is ooit een keer in een bob-line geknipt. Leek me leuk, maar toen was het gedaan met staartjes maken. Wat was ik blij toen het eindelijk weer aangegroeid was. Helaas is haar haar veel veranderd in de pubertijd. Droog, pluizig en stug. Al zit er nu weer verbetering in en wordt het vast weer net als vroeger!!! Misschien mag ik het dan nog een keertje invlechten.....for old times sake ;-)
Haar haar is ooit een keer in een bob-line geknipt. Leek me leuk, maar toen was het gedaan met staartjes maken. Wat was ik blij toen het eindelijk weer aangegroeid was. Helaas is haar haar veel veranderd in de pubertijd. Droog, pluizig en stug. Al zit er nu weer verbetering in en wordt het vast weer net als vroeger!!! Misschien mag ik het dan nog een keertje invlechten.....for old times sake ;-)
vrijdag 24 augustus 2012
Zou mijn baas daar intrappen.......
....als ik zeg dat ik niet kan komen werken omdat ik mijn achterdeur niet af kan sluiten? Dan stuur ik deze vlinderfoto mee!!
Mnahh....ik denk dat die smoes niet gaat lukken. Wordt er vast gezegd dat ik 'dat beest' maar weg moet jagen. Of een 'housesitter' moet regelen. Was wel een ontzettend leuk zicht. Vooral omdat ik een paar keer naar binnen ben gelopen en de vlinder gewoon bleef zitten. Er vlogen een paar van die vrolijke fladderaars in mijn tuintje dus ik weet niet of op de volgende foto's dezelfde vlinder staat.
Er zat er 1 op mijn kogeldistel met zijn vleugels gesloten. Ik weer naar binnen voor mijn camera en heel voorzichtig dichterbij gekomen. Net op het moment dat ik de foto maakte, gingen zijn vleugels een klein stukje open. Niet omdat ie zijn mooiste kant wilde laten zien hoor. Neeeeeeee.....er kwam een bij aangevlogen. Vlinder wilde zijn plekje niet afstaan en flapperde met zijn vleugels om de bij weg te jagen.......schitterend schouwspel om naar te kijken.........
Ik heb een pijltje bij de bij gezet, want ingezoomd op de vlinder was het schier onmogelijk om het zoembeest scherp te krijgen.
Even later lukte het me om nog een mooie vlinderfoto te maken. Oh wat ben ik trots en blij dat ie zo goed gelukt is ;-) Eindelijk.......en dat met een eenvoudig pocketcameraatje!!
Heel fijn weekend allemaal!!!
Mnahh....ik denk dat die smoes niet gaat lukken. Wordt er vast gezegd dat ik 'dat beest' maar weg moet jagen. Of een 'housesitter' moet regelen. Was wel een ontzettend leuk zicht. Vooral omdat ik een paar keer naar binnen ben gelopen en de vlinder gewoon bleef zitten. Er vlogen een paar van die vrolijke fladderaars in mijn tuintje dus ik weet niet of op de volgende foto's dezelfde vlinder staat.
Er zat er 1 op mijn kogeldistel met zijn vleugels gesloten. Ik weer naar binnen voor mijn camera en heel voorzichtig dichterbij gekomen. Net op het moment dat ik de foto maakte, gingen zijn vleugels een klein stukje open. Niet omdat ie zijn mooiste kant wilde laten zien hoor. Neeeeeeee.....er kwam een bij aangevlogen. Vlinder wilde zijn plekje niet afstaan en flapperde met zijn vleugels om de bij weg te jagen.......schitterend schouwspel om naar te kijken.........
Ik heb een pijltje bij de bij gezet, want ingezoomd op de vlinder was het schier onmogelijk om het zoembeest scherp te krijgen.
Even later lukte het me om nog een mooie vlinderfoto te maken. Oh wat ben ik trots en blij dat ie zo goed gelukt is ;-) Eindelijk.......en dat met een eenvoudig pocketcameraatje!!
Heel fijn weekend allemaal!!!
woensdag 22 augustus 2012
Boeken kaften en dubieuze reacties
Afgelopen dinsdag was het weer zover. Jongste zoon had zijn boeken opgehaald en moeders kon met het kaftpapier aan de slag. Vind ik helemaal niet erg om te doen. Heb het jarenlang voor alledrie mijn kinderen gedaan. Daar was ik heel wat uurtjes zoet mee. Zochten ze de boeken uit die ze de volgende dag nodig hadden en begon ik daar eerst mee. Zo kon ik het een beetje verdelen. Ooit heb ik het hun voorgedaan zodat ze zelf aan de slag konden, maar dat was niet om aan te zien. Zonde van het kaftpapier, want het zat nooit strak genoeg gevouwen.
Het waren deze keer maar 23 boeken. Meer dan genoeg.......
Ik probeer altijd zo efficiënt mogelijk te werken. Dat betekent wel dat ik de boeken wat vaker in mijn handen heb, maar ik zit dan in zo'n heerlijke flow dat het vanzelf gaat. Fase 1 is het knippen en het grove invouwen van de kaft en fase 2 is de boven en onderkant afwerken. Ik heb er iets meer dan 1 uur op gezeten en dat is volgens mij best snel. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik de hoekjes niet invouw, maar omvouw en vastzet met een plakbandje. Ik weet dat er een vouwmethode is. Die heb ik ooit een keer geprobeerd en dat duurde mij te lang. Vandaar dat ik de makkelijke weg kies..........
De buitenkant ziet er strak uit. De binnenkant vind ik niet zo belangrijk. Het gaat erom dat het boek beschermd is en dat we geen boete krijgen aan het eind van het schooljaar. Als zoon dit jaar zijn examen haalt is deze kaftsessie de allerlaatste keer geweest. Ik zal het missen.........
Nu even over de vreemde reacties die ik op oude blogjes kreeg. Zij schreef over een h.acker in blogland. Ik volg ook een gehackt account. En nu ik van die vreemde Engelstalige reacties krijg, waarvan ik de afzender niet kan achterhalen, krijg ik het een beetje benauwd. Het zijn aardige reacties hoor, daar niet van. Maar ze klinken toch een beetje dwingend. Er staan ook titels van blogs bij, maar ik durf er niet heen. Omdat de afzender anoniem is.
If you recognize yourself in these comments, please make yourself known. Otherwise I won't be visiting your blog. (Ben benieuwd wat er gebeurt)
Het waren deze keer maar 23 boeken. Meer dan genoeg.......
Ik probeer altijd zo efficiënt mogelijk te werken. Dat betekent wel dat ik de boeken wat vaker in mijn handen heb, maar ik zit dan in zo'n heerlijke flow dat het vanzelf gaat. Fase 1 is het knippen en het grove invouwen van de kaft en fase 2 is de boven en onderkant afwerken. Ik heb er iets meer dan 1 uur op gezeten en dat is volgens mij best snel. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik de hoekjes niet invouw, maar omvouw en vastzet met een plakbandje. Ik weet dat er een vouwmethode is. Die heb ik ooit een keer geprobeerd en dat duurde mij te lang. Vandaar dat ik de makkelijke weg kies..........
De buitenkant ziet er strak uit. De binnenkant vind ik niet zo belangrijk. Het gaat erom dat het boek beschermd is en dat we geen boete krijgen aan het eind van het schooljaar. Als zoon dit jaar zijn examen haalt is deze kaftsessie de allerlaatste keer geweest. Ik zal het missen.........
Nu even over de vreemde reacties die ik op oude blogjes kreeg. Zij schreef over een h.acker in blogland. Ik volg ook een gehackt account. En nu ik van die vreemde Engelstalige reacties krijg, waarvan ik de afzender niet kan achterhalen, krijg ik het een beetje benauwd. Het zijn aardige reacties hoor, daar niet van. Maar ze klinken toch een beetje dwingend. Er staan ook titels van blogs bij, maar ik durf er niet heen. Omdat de afzender anoniem is.
If you recognize yourself in these comments, please make yourself known. Otherwise I won't be visiting your blog. (Ben benieuwd wat er gebeurt)
| ||||||||||||||||||||||||||||||
zondag 19 augustus 2012
Poe poe......
....nou nou, kom kom, zo zo. Een grappig stukje uit het boek 'En dan nog iets' van Paulien Cornelisse waarin zij zich verwondert (of moet dat met een d?) over het gebruik, misbruik en in onbruik raken van taal. Hoe grappig dit fragmentje is kun je beter zelf lezen, want ik ga hier geen boek overtypen. Haar eerste boek 'Taal is zeg maar echt mijn ding' vond ik ook al zo leuk. Twee vlot geschreven boeken om effe tussendoor te lezen!!
Poe poe slaat ook wel op de verzengende hitte die ons landje afgelopen weekend teisterde. Ik heb mijn tempo drastisch aangepast. In warmere streken houden ze niet voor niets een siësta. Dat zijn wij niet gewend dus we gaan gewoon door. We puffen wat af met zijn allen. Ach, ik overleef het wel. Ik ben zelfs mijn lange werkzaterdag doorgekomen. En voor we het weten zitten we ineens midden in een regenperiode. Da's veel ongezelliger dat zon en warmte.........
Ik was trouwens donderdag een stuk opgeknapt van de blaasontsteking. De antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig, want ik had dochter beloofd om naar de bioscoop te gaan. Eerder die dag was ze geslaagd voor haar theorie-examen (voor rijbewijs) en 's avonds gingen we saampjes naar de bios Step Up 4 bekijken. In 3D nog wel dus duffe brillen op.
Ondanks dat het een echte jonge meiden-film is, vond ik hem niet onaardig. Integendeel. Een beetje Grease2.0. Jongen, meisje, problemen, mooie mensen en geweldige dansscenes. Heb je een tienderdochter, ga er heen!! En anders wachten op de dvd ;-)
Vrijdag, ondanks de warmte, heel veel gedaan. Zelfs te voet om een boodschap. Alles wat in de wasmand zat (en er naast lag) gewassen, bedden verschoond en buiten gedroogd. Was snel droog dus 's avonds mijn hele strijk weggewerkt. Ik was wel moe aan het einde van de dag, maar rolde met een voldaan gevoel mijn bedje in.
Vergeet ik te vertellen dat dochter heerlijke appelflappen had gebakken. Dat was ons Plan B voor donderdag als ons avondje bios niet door had kunnen gaan......heeft ze een dagje opgeschoven.....
Zaterdag van 10 tot 5 gewerkt. Vreselijk warm op onze bieb en na de middag kon je een kanon afschieten. Daardoor wel bij kunnen kletsen met collega Rianne die ik al weeeeeken niet meer had gezien en waar ik, volgens mijn nieuwe rooster, maar 1 keer per 3 weken mee samen werk. Vinden we allebei erg jammer. Samen met Linda, een andere collega, werkten we op donderdagen en vormden we een goed geolied team. Was altijd heel prettig werken. Helaas, het is niet anders. Binnenkort maar eens afspreken met 'de meisjes'.
's Avonds aan tafel, keek ik richting tuintje en zag ik dit.........
Het contrast vond ik zo mooi, dat ik eerst een foto wilde maken en eten van later zorg was.
Zondag waagde ik mij toch in mijn bakoven-tuintje. Kon het in de schaduw nèt volhouden. Af en toe naar binnen om op te drogen. Toen pikte een krekel mijn stoel in. Nou ja, hij zat op de leuning...hihi. Even de tuintafel getemperatuurd en die had ernstige verhoging........
Oeps, vieze tuintafel, mijn reflectie in badstof niemendalletje en reuzen-hibiscus op de achtergrond.
's Middags op verjaardagsvisite bij overbuurvrouw Miranda. Mijn badstof jurkje was iets te casual dus iets anders aangetrokken. Gezellig bijgekletst met de visite en hele lekkere hapjes op. Miranda had wraps besmeerd met dille-saus (of was het iets anders, nog navragen) en belegd met gerookte zalmfilet, opgerold en in hapklare brokjes gesneden. De andere variant was besmeerd met kruidenboter en belegd met ham. Superlekker. Ik ga ze snel een keertje zelf maken.
En toen was mijn korte weekend weer voorbij. Maandag werken. Hopelijk is het dan ietsje minder warm. (Oh jee, klinkt als een klein klaagje)
Poe poe slaat ook wel op de verzengende hitte die ons landje afgelopen weekend teisterde. Ik heb mijn tempo drastisch aangepast. In warmere streken houden ze niet voor niets een siësta. Dat zijn wij niet gewend dus we gaan gewoon door. We puffen wat af met zijn allen. Ach, ik overleef het wel. Ik ben zelfs mijn lange werkzaterdag doorgekomen. En voor we het weten zitten we ineens midden in een regenperiode. Da's veel ongezelliger dat zon en warmte.........
Ik was trouwens donderdag een stuk opgeknapt van de blaasontsteking. De antibiotica sloeg meteen aan. Gelukkig, want ik had dochter beloofd om naar de bioscoop te gaan. Eerder die dag was ze geslaagd voor haar theorie-examen (voor rijbewijs) en 's avonds gingen we saampjes naar de bios Step Up 4 bekijken. In 3D nog wel dus duffe brillen op.
Ondanks dat het een echte jonge meiden-film is, vond ik hem niet onaardig. Integendeel. Een beetje Grease2.0. Jongen, meisje, problemen, mooie mensen en geweldige dansscenes. Heb je een tienderdochter, ga er heen!! En anders wachten op de dvd ;-)
Vrijdag, ondanks de warmte, heel veel gedaan. Zelfs te voet om een boodschap. Alles wat in de wasmand zat (en er naast lag) gewassen, bedden verschoond en buiten gedroogd. Was snel droog dus 's avonds mijn hele strijk weggewerkt. Ik was wel moe aan het einde van de dag, maar rolde met een voldaan gevoel mijn bedje in.
Vergeet ik te vertellen dat dochter heerlijke appelflappen had gebakken. Dat was ons Plan B voor donderdag als ons avondje bios niet door had kunnen gaan......heeft ze een dagje opgeschoven.....
Zaterdag van 10 tot 5 gewerkt. Vreselijk warm op onze bieb en na de middag kon je een kanon afschieten. Daardoor wel bij kunnen kletsen met collega Rianne die ik al weeeeeken niet meer had gezien en waar ik, volgens mijn nieuwe rooster, maar 1 keer per 3 weken mee samen werk. Vinden we allebei erg jammer. Samen met Linda, een andere collega, werkten we op donderdagen en vormden we een goed geolied team. Was altijd heel prettig werken. Helaas, het is niet anders. Binnenkort maar eens afspreken met 'de meisjes'.
's Avonds aan tafel, keek ik richting tuintje en zag ik dit.........
Het contrast vond ik zo mooi, dat ik eerst een foto wilde maken en eten van later zorg was.
Zondag waagde ik mij toch in mijn bakoven-tuintje. Kon het in de schaduw nèt volhouden. Af en toe naar binnen om op te drogen. Toen pikte een krekel mijn stoel in. Nou ja, hij zat op de leuning...hihi. Even de tuintafel getemperatuurd en die had ernstige verhoging........
Oeps, vieze tuintafel, mijn reflectie in badstof niemendalletje en reuzen-hibiscus op de achtergrond.
's Middags op verjaardagsvisite bij overbuurvrouw Miranda. Mijn badstof jurkje was iets te casual dus iets anders aangetrokken. Gezellig bijgekletst met de visite en hele lekkere hapjes op. Miranda had wraps besmeerd met dille-saus (of was het iets anders, nog navragen) en belegd met gerookte zalmfilet, opgerold en in hapklare brokjes gesneden. De andere variant was besmeerd met kruidenboter en belegd met ham. Superlekker. Ik ga ze snel een keertje zelf maken.
En toen was mijn korte weekend weer voorbij. Maandag werken. Hopelijk is het dan ietsje minder warm. (Oh jee, klinkt als een klein klaagje)
woensdag 15 augustus 2012
En toen....ging het licht uit.
Ik had eigenlijk willen beginnen met een kwinkslag. Dat bovenstaande titel niks met mijn lichamelijke of geestelijke toestand van doen heeft. Dat gewoon letterlijk het licht uitging. Helaas schijnt mijn lichtje ook niet zo helder op dit moment.
Maar eerst het begin......
Afgelopen maandag werkte ik, net als vrijdag en zaterdag, op de voor mij dichtstbijzijnde bieb-vestiging. Het was mega, mega, mega-druk en ik overdrijf nu een keertje niet. Omdat dit filiaal tijdens de vakantie 3 weken gesloten was, waren er heel, heel, heel veel boeken met 13 augustus als terugbezorgdatum. De basisscholen in onze regio begonnen weer en ja hoor........ALLE 13-AUGUSTUSBOEKEN werden deze maandag ingeleverd. Gelukkig was er een opruimhulp ingeschakeld anders waren mijn collega Lisette en ik bedolven onder de grote stapels boeken die terug kwamen. We hadden de taken verdeeld en bleven op onze post. Elsa ruimde op, Lisette leende uit en ik nam de boeken in en sorteerde ze. Het duurde een hele tijd voordat de bodem van de inleverbak tevoorschijn kwam. Was ik bijna klaar, kwam er weer een lading van 15 boeken keer 2. Na stug doorwerken met het verstand op nul (ook wel eens lekker) had ik het op een gegeven moment voor elkaar. De bak was leeg en het sorteren kon beginnen. En toen........ging dus het licht uit.
Niet alleen het licht, de computerschermen ook op zwart. Ik dacht eerst nog dat er een stop was gesprongen, maar Lisette had meteen door dat het 'groter' was. We keken richting winkelcentrum en daar brandde ook geen licht meer......zucht. Wat nu? Allerlei scenario's kwamen voorbij. Met elektrische schuifdeuren zagen we het al gebeuren dat we een hele avond in de bieb moesten blijven. We konden niet bellen en zelfs de mobiele telefoons gaven geen sjoege. Al kwam de sms van mijn dochter wel binnen. Die was alleen thuis, maar gelukkig niet in paniek geraakt. Na zo'n 40 minuten was de stroomstoring voorbij. We kregen alleen ons bibliotheeksysteem niet meer aan de praat. Inmiddels was de inleverbak weer goed gevuld. Dat moest wachten tot de volgende dag en andere collega's. Alles wat wel verwerkt was hebben we opgeruimd.
En toen kwam dinsdag. Een heerlijke dinsdag. Na de fysio ging ik met wandelvriendin Carla richting stad om een terrasje te pakken. Dat was haar verjaardagscadeautje van mij. Het was wel bloedverziekend heet, maar in een lagere versnelling was het goed te doen en hartstikke gezellig. Zelfs de terugtocht viel niet tegen.
's Middags pakte ik de fiets en ging met dochter naar de woonboulevard. Poeh poeh, wat een eind fietsen zeg. Was zeer vermoeiend. Vond dochter ook, dus het lag niet aan mij. Een paar boodschapjes gedaan waaronder een vliegenkap. En die kwam 's avonds weer van pas toen we voor de derde keer dit jaar gingen barbecueën. (En da's toevallig wel 3 keer meer dan vorig jaar.) Eindelijk waren we compleet. Alledrie de kids waren erbij. Eventjes dan, want oudste kwam laat thuis en jongste moest gaan werken.
In het echt zijn mijn kids niet gespikkeld hoor. Dit is voor hun privacy....whoooaaaaahahaha........
On top of all that heb ik 's avonds mijn Mount Everest der strijkbergen nog weggewerkt. Daarna was ik wel een beetje moe......
Is het al weer woensdag?? Time flies....you know!!! Deze woensdagochtend moest ik werken. Effe wennen, want het is volgens mijn nieuwe rooster. Toen ik 's ochtends naar de wc ging, merkte ik het al. Het voelde niet zoals anders. Het leek op ......ja hoor.....blaasontsteking. Ik ben gaan werken, ik heb het volgehouden en ik heb zo ongeveer 15 keer gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen. Eenmaal thuis moest ik genoeg zien te produceren om bij de assistente van de huisarts na te laten kijken. En dat lukte alsmaar niet. Met 3 druppels doe je niet veel. Eindelijk, na vele glazen vocht kreeg ik het voor elkaar. Meteen op de fiets. Ik haalde net het toilet bij de wachtkamer.....Het is weer een fikse ontsteking. Durfde niet naar de apotheek. Daar is nl. geen pleeke. De assistente heeft er voor gezorgd dat de medicijnen thuisgebracht werden zodat ik meteen met de kuur kon beginnen.
Was ik heel erg blij om, maar man oh man, wat heb ik al veel zweetdruppeltjes gelaten op mijn toiletje. Hopelijk verstoort het mijn nachtrust niet, want dat gaat nu een stuk beter met die homeopatische tabletten. Nu nog de verkoudheid van manlief overnemen (zit er dik in dat dat gaat gebeuren) en je kunt me opvegen.....
Maar eerst het begin......
Afgelopen maandag werkte ik, net als vrijdag en zaterdag, op de voor mij dichtstbijzijnde bieb-vestiging. Het was mega, mega, mega-druk en ik overdrijf nu een keertje niet. Omdat dit filiaal tijdens de vakantie 3 weken gesloten was, waren er heel, heel, heel veel boeken met 13 augustus als terugbezorgdatum. De basisscholen in onze regio begonnen weer en ja hoor........ALLE 13-AUGUSTUSBOEKEN werden deze maandag ingeleverd. Gelukkig was er een opruimhulp ingeschakeld anders waren mijn collega Lisette en ik bedolven onder de grote stapels boeken die terug kwamen. We hadden de taken verdeeld en bleven op onze post. Elsa ruimde op, Lisette leende uit en ik nam de boeken in en sorteerde ze. Het duurde een hele tijd voordat de bodem van de inleverbak tevoorschijn kwam. Was ik bijna klaar, kwam er weer een lading van 15 boeken keer 2. Na stug doorwerken met het verstand op nul (ook wel eens lekker) had ik het op een gegeven moment voor elkaar. De bak was leeg en het sorteren kon beginnen. En toen........ging dus het licht uit.
afbeelding www
Niet alleen het licht, de computerschermen ook op zwart. Ik dacht eerst nog dat er een stop was gesprongen, maar Lisette had meteen door dat het 'groter' was. We keken richting winkelcentrum en daar brandde ook geen licht meer......zucht. Wat nu? Allerlei scenario's kwamen voorbij. Met elektrische schuifdeuren zagen we het al gebeuren dat we een hele avond in de bieb moesten blijven. We konden niet bellen en zelfs de mobiele telefoons gaven geen sjoege. Al kwam de sms van mijn dochter wel binnen. Die was alleen thuis, maar gelukkig niet in paniek geraakt. Na zo'n 40 minuten was de stroomstoring voorbij. We kregen alleen ons bibliotheeksysteem niet meer aan de praat. Inmiddels was de inleverbak weer goed gevuld. Dat moest wachten tot de volgende dag en andere collega's. Alles wat wel verwerkt was hebben we opgeruimd.
En toen kwam dinsdag. Een heerlijke dinsdag. Na de fysio ging ik met wandelvriendin Carla richting stad om een terrasje te pakken. Dat was haar verjaardagscadeautje van mij. Het was wel bloedverziekend heet, maar in een lagere versnelling was het goed te doen en hartstikke gezellig. Zelfs de terugtocht viel niet tegen.
's Middags pakte ik de fiets en ging met dochter naar de woonboulevard. Poeh poeh, wat een eind fietsen zeg. Was zeer vermoeiend. Vond dochter ook, dus het lag niet aan mij. Een paar boodschapjes gedaan waaronder een vliegenkap. En die kwam 's avonds weer van pas toen we voor de derde keer dit jaar gingen barbecueën. (En da's toevallig wel 3 keer meer dan vorig jaar.) Eindelijk waren we compleet. Alledrie de kids waren erbij. Eventjes dan, want oudste kwam laat thuis en jongste moest gaan werken.
In het echt zijn mijn kids niet gespikkeld hoor. Dit is voor hun privacy....whoooaaaaahahaha........
On top of all that heb ik 's avonds mijn Mount Everest der strijkbergen nog weggewerkt. Daarna was ik wel een beetje moe......
Is het al weer woensdag?? Time flies....you know!!! Deze woensdagochtend moest ik werken. Effe wennen, want het is volgens mijn nieuwe rooster. Toen ik 's ochtends naar de wc ging, merkte ik het al. Het voelde niet zoals anders. Het leek op ......ja hoor.....blaasontsteking. Ik ben gaan werken, ik heb het volgehouden en ik heb zo ongeveer 15 keer gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen. Eenmaal thuis moest ik genoeg zien te produceren om bij de assistente van de huisarts na te laten kijken. En dat lukte alsmaar niet. Met 3 druppels doe je niet veel. Eindelijk, na vele glazen vocht kreeg ik het voor elkaar. Meteen op de fiets. Ik haalde net het toilet bij de wachtkamer.....Het is weer een fikse ontsteking. Durfde niet naar de apotheek. Daar is nl. geen pleeke. De assistente heeft er voor gezorgd dat de medicijnen thuisgebracht werden zodat ik meteen met de kuur kon beginnen.
Was ik heel erg blij om, maar man oh man, wat heb ik al veel zweetdruppeltjes gelaten op mijn toiletje. Hopelijk verstoort het mijn nachtrust niet, want dat gaat nu een stuk beter met die homeopatische tabletten. Nu nog de verkoudheid van manlief overnemen (zit er dik in dat dat gaat gebeuren) en je kunt me opvegen.....
Abonneren op:
Posts (Atom)









