MOOI

Bondi Rescue

Omdat er regelmatig mensen via Google op mijn blog terecht komen met als zoekwoord Bondi Rescue, ga ik wat 'bronnen' prijsgeven. Eerder heb ik er een blogje met 3 filmpjes aan besteed (klik) Ik vind het eigenlijk wel een geruststellend idee dat ik niet de enige persoon in Nederland ben die nog steeds in de ban is van de Bondi Boys In Blue.Tot nu toe heb ik alle afleveringen van het nieuwe seizoen 6 gezien. Ik volg een paar van de lifeguards op twitter en ben geabonneerd op Youtube kanalen die de afleveringen uploaden. Niet alle filmpjes zijn van goeie kwaliteit, maar who cares......

Meestal krijgen de lifeguards een tweet (twitterberichtje) als de nieuwste aflevering op Youtube staat. Heel handig...linkje klikken en kijken maar.

Tweetende lifeguards:

http://twitter.com/#!/Reidy__

http://twitter.com/#!/deano_BondiLG

http://twitter.com/#!/lifeguardhoppo

http://twitter.com/#!/lifeguardmaxi

http://twitter.com/#!/lifeguardbox

http://twitter.com/#!/Bondi_Rescue_LG

http://twitter.com/#!/Lifeguard_BACON

Er zijn er nog meer, maar dit clubje tweet het meest. Vooral Reidy die vaak hilarische foto's op twitter gooit.

Hier wat Youtube-kanalen met Bondi Rescue filmpjes:

http://www.youtube.com/user/BondiTheBoysInBlue

http://www.youtube.com/user/WKDJamie

http://www.youtube.com/user/BondiRescueLifeguard

En op deze blogspot vind je ALLES:
http://hoppovault.blogspot.com/

Enjoy watching the Bondi blokes ;-)

Stapelen op 1 april

Geen grapje.....ik stapel deze week weer mee. Niet zo'n originele (chips)stapel als vorige week. Iemand liet bij mijn vorige stapelblog een reactie achter dat het verslavend is, je gaat zelfs in 'stapels' denken. Ze heeft gelijk....ik heb deze week heel wat stapels de revue laten passeren, maar ik heb gekozen voor een makkelijke. Ik moest ze toch opruimen, omdat ik nu iets anders op mijn salontafel heb staan (zie banner) Nou...komt ie hoor......

Hooggeëerd publiek, komt dat zien........acrobatische kaarsjes. Deze levensgevaarlijke act hebben ze met veel preciezie uitgevoerd. Oeps...ik sla een beetje door. Ik ga maar verder met de volgende foto's.......

Vervolgens het kunstige 3 maal 3 op een rij.......

En last, but not least.......gestapeld in een kan. En daarin blijven ze voorlopig opgeborgen.

Heb ik nog 1 stapel te goed. Een beetje domme stapel. Ik vergeet namelijk wel eens iets en als je dan kastjes opruimt kom je tot je grote verbazing een theelichtjes voorraad tegen waar je de rest van je leven mee voort kan. Ik brand namelijk niet zo vaak een theelichtje..........

Meer stapels op de blog van Irma - Allemaal kleurtjes

Op stap

En da's voor mij best bijzonder. Ik ben niet zo'n 'uitgaander'. Het echte stappen is niet aan mij besteed. Bij iemand op de koffie gaan (in mijn geval thee) of lunchen met een vriendin vind ik zeker zo leuk. Heb je in ieder geval geen suizende oren van te harde muziek of een wattenhoofd van te laat naar bed. Het ligt ook wel aan het feit dat ik niet zoveel energie heb. Ik moet constant keuzes maken. Dit doen OF dat doen, nooit EN EN. En goed plannen heb ik ook niet onder de knie.Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ,voor ik die beperkingen had, ook niet erg uithuizig was. Ik ben gewoon graag thuis. Als ik maar niet ziek ben en de vrijheid heb om te doen waar ik zin in heb, dan geniet ik het meest.

Gisteren was een uitzondering en ben ik met 2 vriendinnen naar een theaterconcert geweest. Eén van de twee doet dat ook nooit. De andere wel, met haar man of schoonzus. Mijn man krijg ik nergens mee naar toe. Daar heb ik me allang bij neergelegd. Anyway...ik ken deze 2 dames al heel erg lang. C. van de lagere school en M. vanaf het middelbaar. Met C. heb ik door de jaren heen altijd contact gehouden en M. heb ik 3 jaar geleden 'teruggevonden'. Via haar zus die op Hyves zat. De laatste keer dat we bij elkaar op visite waren klaagde ik erover dat ik weer een theaterbon had gekregen in mijn kerstpakket en dat ik er door de jaren heen imiddels 3 bij elkaar gespaard had.Toevallig had ik een folder van de schouwburg bij de hand en gingen we voor de grap eens kijken naar het programma. En je raadt het al........er stond iets in wat ons wel leuk leek.

En zo is het gekomen dat we gisteren naar de schouwburg zijn geweest. Naar een concert van U2NL-In Blinding Lights. En verblindend was het.....een hele mooie lichtshow, muziek die de echte U2 heel goed benaderde en een bijna net zo'n charismatische zanger als Bono. We hebben genoten en we hebben al plannen gemaakt om dit vaker te doen. En nu ik eindelijk mijn theater-vuurdoop heb gehad, zal dat vast en zeker gebeuren..........

Zelf ook nog een filmpje gemaakt van een deel van een nummer (dacht dat het niet zou lukken, maar op de valreep toch geprobeerd met mijn 7 jaar oude cameraatje)



Jippie...'t is gelukt...

Eindelijk is het me gelukt om een brede afbeelding bovenaan mijn blog te krijgen. En dat gewoon met Picasa. Toevallig zag ik dat als je een collage wil maken, je de pagina-indeling kunt veranderen. Ik heb gekozen voor 5:3 Breedbeeld fotoframe en dat gaf het gewenste resultaat. Een collage met meerdere afbeeldingen wil (nog) niet lukken. Misschien als ik foto's maak zonder in te zoomen. Ik wilde mijn hartjes doen, maar de helft van de tekst viel weg. Maar......met 1 enkele foto heb ik het dan toch voor elkaar gekregen. Wie weet lukt het me ook nog een keer MET tekst. Dan zou ik helemaal tevreden zijn.

Die ontdekking heb ik overigens gisteravond gedaan, want je snapt wel dat ik met dit schitterende weer heel veel buiten ben geweest. Vanochtend gewandeld en vanmiddag lekker in mijn stoeltje in de tuin, sudokuutje uit de krant, bakkie nescafé erbij en niemand doet me wat. Was heerlijk. En als ik dan even de waterkoker moest aanslingeren voor mijn bakkie, keek ik meteen even of er nieuwe blogjes waren geplaatst. Want dat bloggen verslavend is, heb ik wel gemerkt.......

Wat een weertje.....

GENOTEN in hoofdletters...een zondag om in te lijsten. En niet eens iets bijzonders gedaan. Me niet laten verleiden om dat gemiste uurtje langer op bed te blijven liggen en dat was maar goed ook. Vriendin belde me of ik nog plannen had. Eigenlijk heb ik die zelden op zondag. Manlief naar de voetbal, pubers slapen uit en ik laat de zondag maar gebeuren. Heel vaak ga ik met vriendin wandelen. Zomaar een uurtje flink de pas erin. Maar daar had zij deze zondag geen zin in. Ze had een ander plan.... Of we niet op de fiets naar de pas geopende Jumbo konden. Oké, ik was er ook wel nieuwsgierig naar. We hadden beiden nog 'was-verplichtingen' maar tegen 1 uur gingen we op pad. Was die Jumbo niet open....grrrr. Terwijl het een koopzondag was. Helaas hield Jumbo zich aan de gebruikelijke openingstijden, van 4 tot 8. Nou ja, pech gehad. Dan maar naar Albert Heijn in het centrum. Onderweg daar naar toe hebben we voor nog wat leuke afleidingen gezorgd. We fietsten door een straat waar we eigenlijk nooit komen en passeerden een tweedehands boekwinkel. Geweldig...binnenkort ga ik daar een paar mooie boeken aanschaffen om te 'stapelen'...hihihi. Met mooie linnen kaften (is dat linnen?? Kweetniet) Het was echt terrasjesweer en wij natuurlijk even een terrasje gepikt. Ik een theetje en vriendin een cappucino. We kregen er een miniglaasje likeur met slagroom bij....mmmmmm. Omdat ik laatst een boodschap van mijn lijstje was vergeten vroeg ik of ze even mee wilde lopen naar Big Bazaar (soort Action, wel iets kleiner). En daar heb ik gigantisch gefunshopt. Het begon al met een Paashazen-paar, een bloembakje, elastiekjes, schuursponsjes (die had ik nodig), microvezel glasdoek, mooie thee en keukendoek en last but not least, leistenen hartjes met spreuken. En daar werd ik echt blij van.

Ik kon niet kiezen en heb ze gewoon alledrie gekocht. Waar ik de hartjes ga hangen weet ik ook nog niet. Ik ga er vast een mooi plekje voor vinden.

Verder heb ik de rest van de middag in de tuin zitten lezen. Heb, toen de zon weg was, nog snel wat huishoudelijke schijnbewegingen gemaakt. En het is me zelfs gelukt om de jas van jongste zoon te repareren. Die was bij de mouw tot halverwege de zijnaad losgegaan omdat hij ergens achter was blijven hangen. Gelukkig niet gescheurd. Voering losgemaakt en vanaf de binnenkant de twee helften weer aan elkaar genaaid. Ik ben er best trots op, want zo handig ben ik niet. De strijk spaar ik op.....kan nog wel even.......ik geniet nog even na van deze fijne zondag.....

HAAR NAAM WAS......RIETJE

In mijn eerdere blog 'Tante' Rietje heb ik het verhaal verteld van de zus van mijn moeder die in de Tweede Wereldoorlog tijdens een luchtaanval is omgekomen, terwijl dit deel van west-Brabant al bevrijd was. Inmiddels heb ik de foto's gescand om tante Rietje een gezicht te geven. Toen ik het herdenkingskaartje las, moest ik even iets wegslikken. Het vertelt het immense verdriet van ouders die hun kind verliezen en het geloof dat hun troost biedt. Mijn grootouders waren heel gelovige mensen.

Op het bidprentje staat dat Rietje een boodschap voor moeder deed. In mijn eerdere blog heb ik verteld dat zij de gerepareerde schoentjes van haar broertje Frans op ging halen. Het afschuwelijke toeval wil, dat oom Frans ook niet oud is geworden. Hij was 33 jaar toen hij overleed aan de gevolgen van een steigerongeluk in de bouw. Hij liet een gezin met 3 jonge kinderen achter. Ikzelf was nog maar 6 jaar toen dit gebeurde, dus ik heb het niet heel erg bewust meegemaakt. Mijn opa en oma hebben dus 2 van hun kinderen overleefd. Als moeder zijnde lijkt me dit 1 van de ergste dingen die je kunnen overkomen, dat je je kind overleefd.

Ondanks dit grote verdriet zijn mijn opa en oma niet onverschillig of cynisch geworden en hebben ze zich altijd staande weten te houden. Het waren twee lieve mensen die er altijd waren voor de rest van de kinderen (en later de kleinkinderen). Ik heb hele fijne herinneringen aan mijn opa en oma.

Zoals je misschien wel kunt zien is de foto van het bidprentje een uitsnede van deze gezinsfoto. Rietje helemaal rechts op de foto met naast haar Henk, Nolda, Frans, Zus, Jo (mijn moeder) en Arie. De jongste was nog niet geboren, dat was Rien. Op het herdenkingsmonument dat in Hoeven staat, klopt haar leeftijd niet. Rietje was 12 toen zij overleed, precies op de verjaardag van haar zusje Nolda.

Ik heb nog 1 foto van Rietje en die is genomen op de dag van haar Heilig Vormsel. (Of haar Eerste Communie, daar ben ik nog niet achter. Ik vind haar hier zoveel jonger lijken dan op de familiefoto) Als eerstegeboren kleindochter ben ik vernoemd naar Rietje. Mijn eerste doopnaam is Maria. Ik heb spulletjes geerfd die van Rietje zijn geweest en daar zal ik later een blog aan besteden. Ik ben blij dat ik haar verhaal hier heb kunnen vertellen. Voor altijd in ieders herinnering........