Knoop doorgehakt

Na jaren van rugklachten, fysiotherapie die weinig uithaalt en de pijn verbijten heb ik dan toch de knoop doorgehakt. Ik heb een afspraak gemaakt bij de huisarts en aangegeven dat ik toch wel toe ben aan pijnmedicatie.
De hoestbuien van mijn laatste verkoudheid hebben er aan 'meegeholpen'. Een spier (kan ook een rib geweest zijn) raakte zo geïrriteerd dat ik op Tweede Kerstdag zelfs naar de huisartsenpost ging, omdat ik de pijn niet vertrouwde.

Ik weet al jaren dat ik artrose heb in mijn rug en de lichte scoliose was in mijn jeugd al ontdekt. Voor mijn onderrug was het vanwege mijn hypermobiliteit een godsgeschenk dat de wervels iets in elkaar zakten. Daar heb ik sinds een jaar of 8 nagenoeg geen last meer van. Het middengedeelte van mijn rug en mijn nek is een heel ander verhaal. Spieren overbelast en vreselijk stekende pijnen met scherpe uitstralingen. Soms is de pijn zo erg dat ik er duizelig van word. Maar dat naar de dokter gaan stelde ik alsmaar uit. Tja...eigenwijs hè. Tot tadaaa....7 januari. Eerst nog de uitslag van de röntgenfoto afwachten en dan beginnen we met pijnstillers. Mijn eerste vraag was of deze verslavend zijn, want daar zit ik niet op te wachten. Was ook 1 van de redenen dat ik zo lang gewacht heb. Gelukkig wist de huisarts mij gerust te stellen. De pillen waar we mee gaan beginnen worden ook aan reuma-patiënten gegeven en kunnen langdurig, zonder gewenning, genomen worden. De pijnpoli en eventuele pijnblokkades zijn voorlopig nog niet aan de orde.

Klaar met het gezeur. Nu de leuke dingen....                                                                                
Omdat ik vakantie had tussen Kerst en Oud&Nieuw heb ik, met hier en daar een rustdag, toch nog leuke dingen kunnen doen. Zo was ik samen met mijn dochter naar Intratuin waar ik ideeën opgedaan heb voor een mooi opgemaakte pot die ik voor mijn raam wil. De inwendige mens werd ook niet vergeten ;-)

Het weekend voor Kerst moest ik nog cadeautjes kopen dus op zaterdag met een flinke boodschappenlijst naar de stad. Het eerste wat ik deed was Miss Etam binnenzoeven om een outfitje voor mijzelf te scoren. Gelukkig vond ik iets naar mijn zin. Trouwens nog een verhaal apart, want het jasje dat ik had gekocht vond ik achteraf ietsje te krap zitten. Heb ik uiteindelijk niet aangehad met kerst. Op oudjaarsdag ging ik het ruilen en toen was het ineens afgeprijsd. Kreeg ik nog 15 euro terug ook....lachen.....
Bij de kassa van winkeladresje nummer 3, zag ik een vriendin waar ik 2 dagen eerder ruim een uur mee aan de telefoon hing. Omdat we nog niet uitgekletst waren gingen we even een bakkie met iets lekkers doen...hihi....moet kunnen toch!!?? Daarna snel de rest van de boodschappen gedaan wat niet meeviel met die zaterdagdrukte.

Daags daarna weer even de stad in met Wicky. En wat doen wij heel erg vaak.........

ETEN IN DE STAD!! Dit keer bij een heel leuk Wok-tentje. Helaas was dit 1 van de keren dat ik door mijn rugpijn een uitstapje moest inkorten en een paar rustdagen moest inlassen.

Eerste kerstdag was een echte familiedag. 's Middags naar mijn ouders (zo fijn dat mij pa weer thuis is) en 's avonds lekker aan de steengrill. Tweede kerstdag moesten alle drie de kinderen werken en ging ik dus naar de huisartsenpost. Diezelfde avond kreeg ik last van een blaasontsteking. Bijna niet geslapen, omdat ik iedere 10 minuten naar het toilet moest....grrrrr. De volgende ochtend een vervangende artsenpraktijk bezocht (waarom is mijn eigen huisarts zo vaak met vakantie) waar ik meteen een recept voor een antibiotica kuur meekreeg. Gelukkig slaat zo'n kuurtje al vanaf tablet 1 aan en na een zielige oproep op FB dat het zo'n saaie dag was en ik graag naar de film wilde, reageerde vriendin Gosia dat zij wel meewilde. We gingen naar 'Soof'. Echt een ontzettend leuke feelgood-film!!!!

 Een paar dagen later kreeg ik van Gosia les in faworki maken. Een Poolse lekkernij, vrij vertaald (?) 'angel wings' want ze lijken een beetje op de vleugels van engeltjes.

En het nieuwe jaar goed begonnen met een 'brocante/kringloop'-route. Samen met een vriendin, die ik al vanaf de lagere school ken, een hele dag op pad geweest. Drie brocantewinkels en 2 kringlopen bezocht. Was een topdag. Ik heb grootse plannen met het onooglijke lampje ;-) Ben trouwens vergeten de schoenmal op de foto te zetten. We kochten er allebei eentje, voor een prikkie bij de kringloop......

Nog even 1 foto laten zien....die van mijn moslijst. De kerst is wel voorbij, maar de lijst zit nog niet aan zijn uiterste houdbaarheidsdatum. Hij hangt nu, met een kleine aanpassing, aan mijn schutting.

Oeps, wat een lang verhaal. Maar door die rugpijn zit ik niet vaak op de gewone pc om blogjes te schrijven. Deze heb ik zelfs in etappe's gedaan. En als de batterij van mijn iPadje aan het eind van de dag op nog meer dan 50 % staat, zegt dat genoeg. Dan heb ik voor pampus gelegen. Maar ik had er de leuke uitstapjes niet voor willen missen!!!!

Het optuigen ging moeizaam dit jaar......

Mijn pa is thuis, mijn boom staat, de kamer is een beetje versierd en ik ben zover opgeknapt dat ik vrijdag ga werken. Wat een moeizaam weekje. Alles is net iets minder dan andere jaren. Helft van de ballen maar in de boom. Gelukkig heeft dochter geholpen anders hadden er waarschijnlijk GEEN ballen in de boom gezeten. De lichtjes zitten trouwens in de knoop. Dat wordt nog lachen als ze er weer uit moeten....zucht. Te moe en zonder enige inspiratie hier en daar gepoogd een kersthoekje te maken. En omdat ik al jaren foto's maak van mijn 'kerstcreaties'(jaja, tussen aanhalingstekens), sla ik nu heus niet over. Kan ik volgend jaar terugkijken op deze gênante vertoning.....lol.......

De boom:

De letterbak:

Kastje met de kringloop-bestekbak:

Dienblad op salontafel:

Blauwig op het theekastje:

Stukje van een dienblad:

'De kerstman in Parijs', zoals mijn dochter scherp opmerkte (zien jullie het ook):

En mijn vandaag in elkaar geflanst dienblad op tafel:

 Tot zover mijn kerst-gekluns. Weer een onsamenhangend geheel, maar dat mag de pret niet drukken.

Voor iedereen HELE FIJNE KERSTDAGEN en een GEWELDIG 2014 !!!!!!!

Een marathon van ruim twee maanden.....

.....en de finish niet gehaald.....
Het is toch ook wat. Het einde van de marathon is in zicht en ik ben net voor de eindstreep door mijn knieën gezakt. Weer geveld door 1 of ander virus. Hoesten, proesten en een pijnlijk lijf. Maar wat bedoel ik nu met die duurloop???
Dat zit zo....
Mijn pa kwam op 10 oktober in het ziekenhuis terecht. Daarna volgde het revalidatiecentrum. Vele avonden tufte ik met mijn ma richting de revalidatie om mijn pa te bezoeken. Alleen als ik moest werken of een (soms leuke) verplichting had, werd er een andere chauffeur opgetrommeld (Dank je Fons, Jeanne en Erica). Soms werd het een hele dag, want mijn ouders wilde mij er graag bij hebben als er patiëntgesprekken waren. Vorige week nog, haalde ik mijn pa op om even mee naar huis te gaan. De ergo-therapeute kwam kijken of er aanpassingen nodig waren in huis. Het was een vermoeiende dag voor mijn pa, maar de andere dag was hij weer zoveel vooruit gegaan. Ongelooflijk. En dan nu het goeie nieuws....hij mag morgen naar huis!!!!!! En net twee dagen (gisteren ziek uit mijn werk gekomen) voor dit heugelijke bericht heeft mijn toch al niet zo fitte lijf het begeven. Ik baal, want mijn kerstboom staat nu ook errug kaal te wezen :-(  Dus nu even weinig tot niks doen. Tot overmaat van ramp mis ik vandaag een leuk avondje op het werk. Helaas, het is niet anders.......al heb ik daar vorige week nog ontzettend lol om gehad omdat ik mij in een CSI-overall had gehesen.

Het is niet alleen kommer en kwel. Ik heb pasgeleden weer iets gewonnen op facebook. Zoooooo leuk!!! Een kerstmandje van Atelier Sezoentje en ik heb vandaag ook haar blog gevonden (klik) Het was een waar feest om alles uit te pakken. Ik heb het daarna zo goed mogelijk, naar haar voorbeeld, weer in het mandje gelegd. Het geurkaarsje brengt een echte kerstsfeer in huis en dat is wel nodig met die kale boom....hihi.....
Nogmaals heel erg bedankt Sonja!!!

Zelf ben ik ook nog aan het knutselen geslagen. Blij dat ik deze krans/lijst dinsdag al af had. Ik had zoiets gezien op Pinterest en het leek mij niet zo moeilijk om te maken.....

Hij hangt trouwens aan mijn voordeur, maar dat was niet mooi voor de foto. Ik heb namelijk een monsterlijk lelijke voordeur. (Wensenlijstje!) Het kleine kransje was kant en klaar hoor......heb ik zelf niks aan geknutseld.

Oh ja....ik was ook nog bij de kringloop en vond daar een keigave bestekbak. Van het schilderij wilde ik de lijst gebruiken voor bovenstaand, maar ik kreeg van beide zonen commentaar daarover. Oudste wilde het schilderij zelfs mee naar Delft nemen om het te redden...lol..... en ze zeuren altijd zo over mijn 'ouwe troep'.

En in de spirit van 'less is more' denk ik dat ik aan mijn dienblad op de salontafel niks meer doe ;-)

Mouwschortjes

Wie heeft ze gedragen? Die zeer praktische mouwschortjes?
Nou, ik blijkbaar, al heb ik daar totaal geen herinnering van.
Omdat mijn ma ALLES bewaart kwamen ze ineens weer tevoorschijn. Een mouwschortje kreeg je over je gewone kleren aan zodat je niet vuil kon worden. Je moet het zien als een soort slab met mouwen. Hier een modelletje in twee kleuren uitgevoerd........

Best wel schattig dat ik daarmee rondgelopen heb. Mijn ma had ook nog twee witte met een rood borduurrandje. We moeten nog zoeken naar de foto waar ik daadwerkelijk 1 van die mouwschortjes aan heb. Die zal vast nog wel een keer boven water komen.

Eigenlijk deed ik met mijn kinderen hetzelfde als ze aan het knutselen waren. Dan kregen ze een bloes of overhemd van mij of mijn man achterstevoren aan. Konden ze naar hartenlust schilderen, kleien, gips gieten of lijmen. Ik heb natuurlijk meteen de fotoalbums nagekeken en ja hoor........de twee jongsten aan het verven, allebei met een hoedje op, want 'dat hoorde erbij' vond jongste zoon (heeft altijd al veel fantasie gehad)

Toen ik een paar jaar geleden de trapkast opruimde, vond ik de knutselschorten met een heleboel sporen van de kunstzinnige uitspattingen van de kids. Eigenlijk had ik ze in moeten lijsten of in ieder geval een stukje ervan. Helaas, dat heb ik niet gedaan en daar heb ik nu een beetje spijt van. Gelukkig heb ik deze foto als bewijs al zien de schorten er nog heel erg schoon uit op deze foto ;-)

Op kamers

Het heeft wat voeten in aarde gehad, maar het is nu eindelijk een feit....oudste zoon zit op kamers. Vanaf dag 1 van zijn studie, ruim 3 jaar geleden, 'dreigde' hij er mee. Ik zag het toen nog niet zo zitten. En met een hele gunstige treinverbinding deed hij ook niet veel moeite. Zeg maar gerust: GEEN moeite. Het was natuurlijk wel makkelijk om na een lange dag studeren lekker thuis je benen onder tafel te kunnen schuiven voor een voedzame maaltijd. Dat tijdperk is nu voorbij en ik moet zeggen dat we er allemaal aan toe waren. Niet dat mijn oudste zoon een lastpak is hoor. Integendeel. Maar tig keer per week vanaf half 7 gerommel in huis omdat hij zo vroeg weg moest was geen pretje. Vooral niet als je net als ik (en hij ook) geen ochtendmens bent. Nu kan hij voortaan ruim een uur langer op bed blijven liggen en eh....ik word ook niet meer zo vroeg wakker ;-)

Hij heeft er nog maar 1 nachtje geslapen en vandaag komt ie weer naar huis. Het was de bedoeling om maandag al te gaan, maar alles was nog niet klaar. Vorige week was mijn man meegegaan naar Delft om inkopen te doen en de boel in elkaar te zetten. Had netjes zijn boormachine meegenomen en.........de boortjes thuisgelaten. Tja, dan is het lastig gaatjes boren. Gisteren het karwei afgemaakt.

Delft heeft er officieel een nieuwe inwoner bij.
Ik ben trouwens benieuwd hoe hij zich gaat redden, want thuis is hij nogal gemakzuchtig. Ik hoop maar dat ie wat culinaire trucjes van zijn huisgenoten oppikt en zich niet meteen een ongezonde levensstijl aanmeet. Ik zal eens op zoek gaan naar een studentenkookboek. (tips zijn welkom!!)

Grappig dat ik gisteren een berichtje op mijn iPad kreeg of hij dat dekbedgedoe moest open knippen. Ik snapte eerst niet wat hij bedoelde. Uiteindelijk kwam ik erachter. Het overtrek was niet over de hele lengte open aan de onderkant en dat was meneer niet gewend. Na mijn instructies is het toch gelukt om het dekbed in de overtrek te krijgen....lol.....

Nu maar hopen dat onze andere kamerbewoner (mijn pa in de revalidatiekliniek) snel naar huis kan. Dan kom ik wat ruimer in mijn tijd te zitten en kan ik een keertje in Delft gaan kijken. Ben best wel  nieuwsgierig naar het nieuwe 'thuis' van mijn eerstgeborene........

Poepluchtjes

Jaja, dit verhaaltje gaat echt over de 'aromatische' luchten die geproduceerd worden op het kleinste kamertje. Dus pas na het eten lezen...hihi....

Tussen alle drukte door met de bezoekjes aan mijn pa (hij heeft even een paar mindere dagen, hopelijk keert het snel ten goede), werk en huishouden, blijft er gelukkig ook een klein beetje tijd over voor leuke dingen. Zoals visite krijgen. Dinsdagmiddag heerlijk bijgekletst met een vriendin die een kleurrijk bosje trosanjers meebracht. Laatst kreeg ik ook al zo'n bosje en die hebben erg lang gestaan. Dus met deze verse bloemetjes was ik heel blij. Ze staan te schitteren op mijn salontafel.

Hoe het zo ter sprake kwam weet ik niet precies meer. Volgens mij hopte we van stomazakjes legen (je weet ik ben stomapatient) naar hoe het manvolk zo vreselijk kan meuren op het toilet. Toen kwam er ineens een vraag boven borrelen. Waarom ruikt de poep van de ene persoon anders dan van de andere, ondanks dat ze precies hetzelfde hebben gegeten? En waarom laat de ene reukloze knetterwinden en de ander geluidloze stinkscheten. Hier zijn overigens diverse combi's mogelijk. Het kunnen ook stinkende knetterwinden en reukloze, geluidloze scheten zijn.
We konden werkelijk helemaal niks bedenken waarom dit zo is. We voelen ons een beetje te oud om 'Willem Wever' in te schakelen. Daarom gooi ik de vraag maar op het www. Misschien dat één van mijn bloglezers het antwoord weet. En anders hoop ik dat een student die nog een onderwerp zoekt voor een wetenschappelijk onderzoek mijn blogje per ongeluk vindt. Er wordt ten slotte naar de vreemdste dingen onderzoek gedaan. Zoals het spettervrij plassen voor mannen........hilarisch....
http://www.spitsnieuws.nl/archives/raar/2013/11/zo-plas-je-zonder-spetteren

Een gewonnen taart en een beetje Kerst.

Vorige week zondag kreeg ik ineens van een onbekende mevrouw een berichtje in mijn FB-inbox. Ik had haar pagina op FB geliked en gedeeld en was daarmee de gelukkige winnares van een taart. Zoooooo leuk. Ik heb al heel vaak dingen gedeeld en geliked op FB, maar had nog nooit iets gewonnen. En nu kwam mijn naam uit 'de hoge hoed' van Ingrid van 'De zoete lach'. Na wat heen en weer berichten en een telefoontje kwamen we overeen dat het een taart voor mijn (bijna) jarige man zou worden. Gisteren heb ik de taart opgehaald bij Ingrid (die zowat om de hoek woont, ik kwam er langs op de terugweg van mijn pa die nog steeds vooruit gaat!!!!!!) en de taart zag er heel mooi uit........rook nog lekkerder!!

Ondanks dat mijn man zijn verjaardag eigenlijk nooit viert, hebben we nu toch iets feestelijks. Vandaag alvast voorgeproefd al is de verjaardag pas morgen (4 november). Het is een 'machtige' taart, maar wel errug lekker. Inmiddels ziet ie er niet meer uit zoals op de foto....hihi.....
Bedankt Ingrid en veel succes met je uit de hand gelopen hobby ;-)

Inmiddels zijn bij mij de eerste kerstversieringen weggezet. Niet dat ik de dozen al van zolder heb geplukt. Neeeeeee.......ik ging afgelopen week even bij W.ibra binnen kijken. En ik zag daar zoveel mooie kerstspulletjes. Ik heb me echt in moeten houden, want ik had bijna de winkel leeg gekocht. Zie hier mijn bescheiden aankopen. TE leuk om niet te kopen.......

Mag gewoon in de kamer blijven staan. Kan ik er extra lang van genieten!!! Ho Ho Ho......