Een waar paradijs

Laatst heb ik toch zo'n leuk uitstapje gemaakt met vriendin Natasja, daar MOET ik over bloggen. Via een blogbuurtje op FB kwam ik achter het adres van een curiosa paradijs niet zo heel ver bij ons vandaan. Nadat Natasja en ik samen de website hadden begluurd stond het meteen vast dat we daar ECHT heel snel heen moesten. Zo gezegd, zo gedaan. Afgelopen vrijdag waren we allebei vrij en togen we er op uit. En hier kwamen we terecht.........

....heb ik iets teveel gezegd??!! Ik dacht het niet. Ik zal eerst prijsgeven waar je dit paradijs kunt vinden:

De Korte's Kuriosa in Zevenbergschen Hoek

Ben je er een keer in de buurt dan is dit een echte aanrader. Er is zo ontzettend veel te bekijken. Wij maakten eerst buiten een rondje en zagen prachtige stalramen, zinken baden, leuke tuinornamenten. Na een half uurtje snuffelen waren we inmiddels tot op het bot toe verkleumd, maar dat mocht de pret niet drukken. In de grote loods zou het vast een stuk aangenamer zijn. Nou....niet dus...hihi. Met de druppels onder onze neuzen gingen we verder op schattenjacht. Want een schatkamer was het zeer zeker. Prachtige kasten, bedden en andere meubeltjes. Koffers, brocante huisraad, glas in lood, noem maar op. Alles was er te vinden. En ja....ook een heerlijk brandende kachel en zelfbediening voor koffie of thee. Nou, wij konden wel een opwarmertje gebruiken. De waterkoker aangeslingerd en genoten van de warmte van de thee en de kachel. We waren helemaal alleen in die grote loods. Heel af en toe zagen we de eigenaar voorbij lopen, maar toen we van ons warme theetje genoten, waren we ff alleen. En dan zijn we soms een beetje gek.....

 (foto met de zelfontspanner gemaakt)

Ik: Zeg Natasja....'t is wel erg kou he. Had ik nu mijn vossenbontje maar aangedaan.

N: Uh vossenbontje? Je had toch een hermelijn?

Ik: Nou meid, ik heb beide, maar ik weet echt niet meer in welke kast ik ze gelegd heb (er waren een stuk of 50 kasten misschien wel meer, in de loods aanwezig)

En dat alles op een beetje bekakte freule-toon. Gegierd van het lachen

Toen we ook nog de chocolaatjes oversloegen en allebei een doosje Jip en Janneke-krentjes opsmikkelden, kwamen we helemaal niet meer bij........zie hier de twee linkerhanden.....een kinderhand is snel gevuld...lol...

Dit paradijs gaan we zeer zeker nog een keer bezoeken maar dan met iets warmer weer!!!

Oh ja, ik heb ook nog iets gekocht. Een halve, roestige wildkroon en een schuimspaan. Vergeten een foto te maken. Komt nog wel een keer.........

Gezwicht.

Wat me nu toch is overkomen!! Ik heb me zomaar laten verleiden tot het kopen van een 'dieet-boek'. Nooit eerder heb ik geld uitgegeven aan een boek over de nieuwste afslankmethode. Geen Montignac of Sonja Bakker boek in huis. Sterker nog......ik heb zelfs nog nooit zo'n soort boek van de bieb meegenomen en ik werk daar nota bene. Maar nu ben ik dan toch gezwicht. De titel alleen al sprak mij aan. En voordat ik het boek kocht, had ik op internet het eerste hoofdstuk gelezen en ik kon mij daar wel in vinden eigenlijk. Dus.....nu ben ik de trotse eigenaar van een dieetboek en ik wil niet eens lijnen. Ben wel een paar kilootjes te zwaar maar die neem ik voor lief. Dat komt omdat ik enorme vreetbuien krijg zodra het woord 'lijnen' in mijn hoofd zit. Daarom doe ik er (nog) niet aan mee. Maar zeg nooit nooit natuurlijk, want wat niet is kan nog komen. Wat is nu die titel die mij zo aan sprak?? Komt ie:

Zie je die kleine lettertjes......Elke dag chocolade, 12 kilo eraf. Dat geloof ik niet echt hoor. Ik eet  iedere dag chocolade (op dit moment zijn bokkepootjes favoriet, want dat dunne diplaagje aan de buitenkantjes is net genoeg voor mijn dagelijkse behoefte), maar ben nog geen gram afgevallen. Komt waarschijnlijk omdat ik vaker dan 1 keer op een dag de koekjestrommel openmaak....oeps.

Nu is een groot deel van hoe zwaar we zijn genetisch bepaald. De één heeft geluk en kan eten zonder aan te komen en de ander....tja.....heeft dat geluk niet. Wat mij vooral fascineerde was de link die gemaakt werd naar onze slanke medemens die heus niet altijd op een houtje zit te bijten. Op een verjaardag gewoon een toastje brie neemt en een wijntje drinkt. Slanke mensen eten wat ze willen, ze eten alleen niet te veel. En dat is een heel belangrijk gegeven.

Als ik mezelf alles wat ik lekker vind zou ontzeggen, word ik diep ongelukkig. Het boek schrijft juist voor dat je moet genieten. Word bewust van wat je eet, straf jezelf niet af als je een keertje zondigt en geniet van je eten. Eet alleen niet te veel. Ik ga nog steeds niet lijnen, maar dit boek is gewoon een leuke eyeopener met tips waar je wat aan hebt. Lekker leesvoer ;-)

VOOR & NA

Ik ben de laatste tijd helemaal in de ban van die geweldige Annie Sloan-verf. Mijn poppencommode had ik al onder handen genomen, maar ik wil er nog steeds iets op sjabloneren dus daar kom ik later nog eens op terug. Nu laat ik mijn nieuwste project zien. Een nachtkastje van het oude meublement van mijn ouders. Ik moet zeggen dat het aardig gelukt is. Nog niet perfect, maar al doende leert men. Eerst de foto.......

 Ik zelf vind dat het kastje enorm is opgeknapt van dat likje verf ;-) Toch ben ik niet helemaal tevreden. Het doorschuren is een vak apart en dat vak beheers ik nog niet echt. Voorlopig doe ik er niets meer aan, want twee keer hetzelfde doen is niet leuk. Ik ben al weer na aan het denken over mijn volgende verfklus. Al ga ik eerst maar eens op onderzoek uit om filmpjes te vinden over het doorschuren van meubeltjes. Als iemand een goeie site weet, dan hoor ik dat graag!!!!

Gespot bij W.ibra en nog wat.....

Voor wie van kant houdt volgt een belangrijke mededeling!!
Vandaag was ik even bij W.ibra voor de pannen-aanbieding toen ik ineens deze rolletjes kant zag liggen. Maar liefst 5 meter voor 1,49. Ik heb het niet nagemeten, want ook al zou het minder zijn dan 5 meter, in een mooie glazen pot staat het geweldig dus ik ben heel erg blij met mijn aankoop ;-)

Oh ja, ik heb ook nog een pan gescoord. Mijn ma zelfs twee, want die was mee.

Donderdag heb ik iets gedaan wat ik nog nooit had gedaan. Nou ja, ik heb wel eens een dansworkshop gevolgd. Meerdere zelfs. Buikdansen en Afrikaans dansen..........

Wow, kijk die foto's. Toen had ik mijn krullen nog. Nu niet meer. Laatst bij de kapper gevraagd hoe dat kan. Schijnt dat een haar 2 tot 6 jaar groeit en 12 keer kan vernieuwen. Nu heb ik haarzakjes die haren met een flauwe slag produceren.....grrrrr. Ik wil mijn krullen terug!!! Gelukkig is de hoeveelheid haar nog niet minder geworden en wacht ik geduldig af. Want volgens mijn berekeningen moet ik over ongeveer 5 jaar weer ander haar krijgen.

Oh ja, terug naar het dansen. Afgelopen donderdag heb ik een proefles choreo-dansen gevolgd. Gelukkig zijn hier GEEN foto's van gemaakt. Ten eerste omdat ik toevallig hetzelfde tuniekje aanhad als bij het buikdansen (om mijn buikje te verhullen) en ten tweede omdat het er niet zo gelikt uitzag. We kregen les van Stefan Spaans (website) Valt nog niet mee om iets na te doen wat een professionele dansleraar voordoet. De eerste stukjes gingen nog wel, maar het werden steeds mee stukjes. En dat moest uiteindelijk allemaal achter elkaar geplakt worden tot 1 geheel op de muziek van JunkieXL (Little Less Conversation) Ik heb gegierd van het lachen, want deze ouwe taart bakte er niks van. Was op zich hartstikke leuk om te doen, al dacht mijn lijf daar anders over. Bij de warming-up kreeg ik al problemen. Maar ik heb de les helemaal afgemaakt hoor. Had ik de spierpijn wel voor over.

Trouwens ook vreselijk gelachen op de weg ernaar toe. Mijn vriendin Gosia (naast mij op de rechterfoto) kwam mij ophalen en ik kreeg een hele rare gewaarwording toen ik bij haar in de auto zat. Ik voelde iets warms op de zitting en begon even aan mijzelf te twijfelen. Liet ik van de zenuwen mijn blaas leeglopen???? Gelukkig niet. Ik vroeg aan Gosia of het de stoelverwarming kon zijn. Zij zei meteen: dacht je dat je in je broek plaste....hilarisch moment. Wat leuker was op het moment zelf dan nu ik het hier vertel.

Maar uiteindelijk weer een droom uit elkaar gespat. Ik had plannen om Zumba-lessen te gaan volgen, maar dat kan ik met dit lijf op mijn buik schrijven.....zucht......Ik blijf maar gewoon wandelen.

Is dit de toekomst????

Dat het slecht gesteld is met de Nederlandse economie wisten we al. Dat er volgend jaar nog meer bezuinigd moet worden is inmiddels ook bekend. Maar hoe schrijnend de situatie is blijkt wel uit het schrijven van het Erasmus MC dat deze week bij mij op de mat viel.

 Ik hoop dat de tekst op de volgende foto te lezen is........

Ik weet niet goed wat ik hier van moet denken. Is dit een soort van crowdfunding voor onze eigen gezondheid? Er wordt al zoveel gecollecteerd voor onderzoek van heel veel verschillende aandoeningen. En bij iedere collectant die aan de deur komt gooi ik wat in de collectebus. Ik ben natuurlijk lid van de stomastichting. Dus alles bij elkaar opgeteld doneer ik al een flink bedrag aan de gezondheidzorg. Verdeeld over vele doelen weliswaar, maar toch..... Moet ik nu ook nog een ziekenhuis gaan sponsoren?

Wat mij een beetje dwarszit, is wat de kosten van deze mailing zijn. Als alle patiënten die de afgelopen 2 jaar behandeld zijn in het Erasmus zo'n mailing ontvangen kost dat toch ook geld? Ik ben eigenlijk best benieuwd hoe anderen hierover denken. Misschien denk ik te zwart/wit.

Anyway, vandaag ook weer leuke spullen gevonden bij de Kringloopkoopjeshal. Voor een oud en een nieuw bakblik, een emaille schaaltje en wat theelichtglaasjes betaalde ik het ongelooflijke bedrag van....tadaaaa.......75 centjes. Kijk, daar word ik nu vrolijk van.....

Bij mijn vorige (puberale) blogje was ik één collage vergeten. MOET er gewoon bij want Leonardo is aardig 'opgedroogd' ;-)

En speciaal voor één van mijn blogbuurtjes heb ik deze van Kevin Costner gemaakt....geniet er van, Marja!!

Zo, en nu weer snel terug naar mijn iPad, want ik moet Candy Crushen (ja, dat is de reden dat ik hier niet zo vaak meer ben.....zwaar verslaafd.......alweer)

Pinterest-madness

Wat ik allemaal op Pinterest uitvoer. Nou eh....plaatjes zoeken natuurlijk. En dan niet, zoals veel van mijn blogbuurtjes, plaatjes van mooie interieurs en prachtige tuinen......nee....Sjonke is iets puberaler....

Ik heb even twee van mijn boards door elkaar gehusseld. Gewoon omdat ik daar zin in had.......
En omdat het leuk is om te zien hoe de sterren van nu er vroeger uitzagen!!

Oeps, ook weer iets voor mij. Geen ster van nu, maar de helaas veel te jong overleden James Dean.  Maar dat koppie is duidelijk herkenbaar.

 Jude Law had volgens mij vroeger last van monsters onder zijn bed. Wat een wallen bij zo'n jong ventje.

Brad wordt alleen maar mooier. Als hij zich tenminste scheert, want dat wil ie nog wel eens overslaan de laatste tijd.

En George, oh George...het levende bewijs dat contactlenzen HET verschil kunnen maken. Ik ben blij dat die oogopslag nu niet meer schuil gaat achter zo'n monsterlijke bril.

Hier het resultaat van een goeie orthodontist!! Zac Efron heeft tegenwoordig een prachtig gebit.

Natuurlijk mag het guitige koppie van Robbie Williams niet ontbreken. En dat guitige heeft ie nog steeds.....

Last but not least....snoepje van de week: Ryan Gosling. Jammie......

Meer zien??
http://pinterest.com/sjonke/

Jeugdsentiment

Zaterdagavond. Wat is er op tv? Niet veel bijzonders.Ik blijf eerst bij een zangprogramma hangen en het vreselijke programma wat daarna komt. Geen last van, want mijn i-Padje trekt (heel hard). Als ik iets opvang van een sportprogramma grijp ik de afstandbediening en zap er lustig op los.
Tot........wow.....SATURDAY NIGHT FEVER. Da's nog eens jeugdsentiment.

 Ik heb deze film de eerste keer uiteraard in de bioscoop gezien. Net als (bijna) al mijn generatiegenoten. En door de jaren heen regelmatig op tv. Nu blijf ik weer hangen. Ik voel me even een jaar of veertien met het enige verschil dat ik destijds een vreselijke teenage-crush had op John Travolta. Heel mijn kamer was volgeplakt met posters van deze 'hunk'. Boeken, plaatjes en zelfs een broche had ik met zijn afbeelding. En nu, zoveel jaar later, snap ik niet wat ik ooit aantrekkelijk heb gevonden aan deze man. Erg hè?
Ik vond hem al niet zo leuk meer in zijn oudere jaren, maar nu ik terugkijk naar zijn jonge jaren heeft hij voor mij al zijn charmes verloren. De film blijft geweldig. Ik vind het een mooi document van een tijdsbeeld (klinkt raar, wat klopt niet aan deze zin???) en ik leef meer mee met de personages dan toen ik 14 was. Toen zat ik alleen maar te zwijmelen natuurlijk. En de muziek is nog steeds geweldig. Alles zing ik zo mee!! Op zolder ligt nog een dubbel elpee van de soundtrack. Helaas heb ik geen platenspeler.

Nog een heel opvallend detail.....op de filmposter is de jurk van 'Stephanie' rood, maar in de film is het toch echt een witte jurk. En van dat soort dingen gaat mijn hoofd malen. Waarom is dat??!! Helaas zal ik daar never nooit achterkomen dus blijft er weer voor eeuwig een vraag in mijn hoofd rondzoemen. Ergerlijk.....