.....omdat hij bij die bijna 23 % hoort.....
Alles was in stijl, tot aan de servetten toe!! Koffie/thee met iets lekkers bij binnenkomst en na het ceremoniële gedeelte een goed verzorgde lunch.
Een officieel plaatje....handtekening zetten.....
Collage van het prachtige, karakteristieke gebouw waar hij Bouwkunde studeert. Let op de oranje ruimte. Al die witte dingetjes zijn gemaakt van legoblokjes. (Niet door mijn zoon hoor)
Hij zit er wel op zijn plekje. Deze opdracht maakte hij als 11-jarige in groep 8........
zaterdag 12 november 2011
vrijdag 11 november 2011
Overbodige knopjes!!??
Ik verbaas me weer eens ergens over. Komt wel vaker voor, maar wat ik nu ontdekt heb...tjonge....echt een overbodige knop.
En waar zit die knop?
Op mijn nieuwe wasdroger.....
Toen ik met een fikse kaakholteontsteking geveld lag, vond mijn oude wasdroger dit het juiste tijdstip om de geest te geven. Lekker hoor, goed ziek, flink koorts, veel (handdoeken)was en weinig ruimte om alles op te hangen. Geen prettige combinatie. Met veel trucjes en heel weinig spullen erin kreeg ik het oude beestje nog wel aan de praat. Voor de veiligheid bleef ik in de buurt van het veel kabaal makende, dampende apparaat.
Doordat ik zo beroerd was, kon ik natuurlijk niet even naar een winkel hollen om een nieuwe te bestellen. Ik had inmiddels de folders doorgespit en had een condensdroger op het oog. Iedere dag hoopte ik genoeg opgeknapt te zijn om te gaan shoppen voor een droger. Ging 'm helaas niet worden dus plan B in werking gezet. Online shoppen. Ik vond 'mijn' condensdroger voor een wel heel aantrekkelijke prijs op de site van R.edcoon. Er stond bij dat het een 'Europees model' was dus daar heb ik eerst de klantenservice voor gebeld. Wat betekent dat, Europees model'? Nou, dan kan het dus zijn dat het bedieningsdisplay in het Duits is.
Duits is voor mij niet onoverkomelijk dus huppekee, de droger besteld. Bij de klantenservice hadden ze info gegeven dat hij dan maandag verstuurd werd en binnen 48 uur thuisbezorgd. Dinsdagavond kregen we zowel telefonisch als via e-mail de verwachte leveringstijd. Zo hoefde er niet de hele dag iemand thuis te blijven. Verliep allemaal perfect.
Woensdagmiddag werd ie, netjes op tijd, geleverd. Uitpakken, op zijn plek zetten en....meteen een was erin. Oh, wat was dat een rustgevend geluid, het zachte gezoem van mijn nieuwe condensdroger. Het raam in mijn bijkeuken besloeg niet eens. Geen spatje damp kwam er van af. Op mijn gemak ging ik het display bestuderen. Met de Duitstalige handleiding erbij. En toen zag ik ineens de 'overbodige' knop. Echt te gek voor woorden gewoon. De droger is dus zo in te stellen dat hij over 3, 6 of 9 uur begint met drogen. (Bij een wasmachine of vaatwasser kan het handig zijn) Nu weet ik niet hoe jullie dat doen, maar ik ga toch niet 9 uur lang natte was in een droger laten zitten voordat ik het programma laat draaien. Dan zijn die handdoeken allang gestikt. Ik plan mijn wasjes sowieso dat ik ze meteen af kan werken.
Mijn conclusie: Het apparaat is vast door een man ontworpen...........
Wat denken jullie??
Een foto met het (Duitstalige) bewijs:
Ik moest nog lachen om de reactie van oudste zoon. Ik zei hem dat ik maar liefst 71 euro had uitgespaard door deze met Duits display te kopen. Hij zei: Beter toch....je koopt er een woordenboekje van 5 euro bij en Klaar is Kees...... Maar zelfs dat is niet nodig. Het wijst zich vanzelf uit!!
En waar zit die knop?
Op mijn nieuwe wasdroger.....
Toen ik met een fikse kaakholteontsteking geveld lag, vond mijn oude wasdroger dit het juiste tijdstip om de geest te geven. Lekker hoor, goed ziek, flink koorts, veel (handdoeken)was en weinig ruimte om alles op te hangen. Geen prettige combinatie. Met veel trucjes en heel weinig spullen erin kreeg ik het oude beestje nog wel aan de praat. Voor de veiligheid bleef ik in de buurt van het veel kabaal makende, dampende apparaat.
Doordat ik zo beroerd was, kon ik natuurlijk niet even naar een winkel hollen om een nieuwe te bestellen. Ik had inmiddels de folders doorgespit en had een condensdroger op het oog. Iedere dag hoopte ik genoeg opgeknapt te zijn om te gaan shoppen voor een droger. Ging 'm helaas niet worden dus plan B in werking gezet. Online shoppen. Ik vond 'mijn' condensdroger voor een wel heel aantrekkelijke prijs op de site van R.edcoon. Er stond bij dat het een 'Europees model' was dus daar heb ik eerst de klantenservice voor gebeld. Wat betekent dat, Europees model'? Nou, dan kan het dus zijn dat het bedieningsdisplay in het Duits is.
Duits is voor mij niet onoverkomelijk dus huppekee, de droger besteld. Bij de klantenservice hadden ze info gegeven dat hij dan maandag verstuurd werd en binnen 48 uur thuisbezorgd. Dinsdagavond kregen we zowel telefonisch als via e-mail de verwachte leveringstijd. Zo hoefde er niet de hele dag iemand thuis te blijven. Verliep allemaal perfect.
Woensdagmiddag werd ie, netjes op tijd, geleverd. Uitpakken, op zijn plek zetten en....meteen een was erin. Oh, wat was dat een rustgevend geluid, het zachte gezoem van mijn nieuwe condensdroger. Het raam in mijn bijkeuken besloeg niet eens. Geen spatje damp kwam er van af. Op mijn gemak ging ik het display bestuderen. Met de Duitstalige handleiding erbij. En toen zag ik ineens de 'overbodige' knop. Echt te gek voor woorden gewoon. De droger is dus zo in te stellen dat hij over 3, 6 of 9 uur begint met drogen. (Bij een wasmachine of vaatwasser kan het handig zijn) Nu weet ik niet hoe jullie dat doen, maar ik ga toch niet 9 uur lang natte was in een droger laten zitten voordat ik het programma laat draaien. Dan zijn die handdoeken allang gestikt. Ik plan mijn wasjes sowieso dat ik ze meteen af kan werken.
Mijn conclusie: Het apparaat is vast door een man ontworpen...........
Wat denken jullie??
Een foto met het (Duitstalige) bewijs:
Ik moest nog lachen om de reactie van oudste zoon. Ik zei hem dat ik maar liefst 71 euro had uitgespaard door deze met Duits display te kopen. Hij zei: Beter toch....je koopt er een woordenboekje van 5 euro bij en Klaar is Kees...... Maar zelfs dat is niet nodig. Het wijst zich vanzelf uit!!
woensdag 9 november 2011
Wat ik vandaag gedaan heb.......
....nou.....ik....eh.....heb....(oh wat erg).....KERSTCADEAUTJES INGEPAKT!!!!!!
Echt waar. Vanochtend eerst mijn werk gebeld om me beter te melden. Volgens rooster hoef ik pas donderdag te werken dus ik kon vandaag even met manlief naar de stad om een nieuwe winterjas te kopen. Voor hem, niet voor mij. Ik sla een jaartje over. Manlief had een boodschapje bij Halfords te doen en ik wilde eventjes funshoppen. Niet te lang, want zo goed voel ik me nu ook weer niet. Snel een praatje gemaakt bij vriendin Carla die bij V.an H.aren werkt, paar boodschapjes bij K.ruidvat en hup door naar W.ibra. Wat een leuke spulletjes weer. Veel voor kerst en ik zag daar zo iets leuks dat ik het meteen kocht voor mijn zussie-vriendinnen Wicky en Natasja. En eentje voor mijzelf natuurlijk. Maar ja, 't is nog een beetje te vroeg voor kerstcadeautjes dus ik moet ze nog eventjes bewaren. De pakjes heb ik stofvrij in een plastic zak gedaan (tja) en bovenop de kast gezet. Als ik de pakjes in de kast zou leggen, weet ik zeker dat ik ze over een paar jaar nog eens tegenkom zonder me te herinneren waarom ze daar lagen.....hahahahaha.
En zo heb je weken niks te doen en zo komen daar ineens leuke dingen op je pad. Eerst zaterdag de propedeuse van oudste zoon, dinsdag uit eten met collega's, woensdag naar Lady's Night bij I.ntratuin en het weekend daarna een dubbel Abraham-feest. Ik ben volgens mij net op tijd weer opgeknapt.........
Echt waar. Vanochtend eerst mijn werk gebeld om me beter te melden. Volgens rooster hoef ik pas donderdag te werken dus ik kon vandaag even met manlief naar de stad om een nieuwe winterjas te kopen. Voor hem, niet voor mij. Ik sla een jaartje over. Manlief had een boodschapje bij Halfords te doen en ik wilde eventjes funshoppen. Niet te lang, want zo goed voel ik me nu ook weer niet. Snel een praatje gemaakt bij vriendin Carla die bij V.an H.aren werkt, paar boodschapjes bij K.ruidvat en hup door naar W.ibra. Wat een leuke spulletjes weer. Veel voor kerst en ik zag daar zo iets leuks dat ik het meteen kocht voor mijn zussie-vriendinnen Wicky en Natasja. En eentje voor mijzelf natuurlijk. Maar ja, 't is nog een beetje te vroeg voor kerstcadeautjes dus ik moet ze nog eventjes bewaren. De pakjes heb ik stofvrij in een plastic zak gedaan (tja) en bovenop de kast gezet. Als ik de pakjes in de kast zou leggen, weet ik zeker dat ik ze over een paar jaar nog eens tegenkom zonder me te herinneren waarom ze daar lagen.....hahahahaha.
En zo heb je weken niks te doen en zo komen daar ineens leuke dingen op je pad. Eerst zaterdag de propedeuse van oudste zoon, dinsdag uit eten met collega's, woensdag naar Lady's Night bij I.ntratuin en het weekend daarna een dubbel Abraham-feest. Ik ben volgens mij net op tijd weer opgeknapt.........
dinsdag 8 november 2011
Bijzonder recept
Deze keer geen doktersrecept, maar een recept voor een overheerlijk gerecht.
Dit recept heb ik van mijn vriendin/buurvrouw bij mij uit de straat. Zij maakt zelf altijd pannen met eten voor de visite als er iemand jarig is uit haar gezin en dit gerecht vond ik zoooo lekker dat ik het zelf wilde leren maken. De eerste keer heeft zij mij geholpen met de bereiding. Was reuze gezellig in mijn kleine keukentje.
Het is een Somalische kipschotel. Een stoofschotel met een Afrikaans tintje. Mijn buurvrouw is dus geboren in Somalië. Het grappige is, dat toen zij naar Nederland kwam (vluchtte) zij niet eens kon koken. Dat heeft ze weer geleerd van haar Somalische vriendinnen hier in Nederland. Maar daar merk je niks van. Wat mij betreft is zij een superchef!!
Omdat ik nogal een gemakzuchtige kokkin ben, heb ik het recept een klein beetje aangepast. I.p.v. een hele kip in stukken te hakken, gebruik ik tegenwoordig liever drumsticks en vleugeltjes. Scheelt de helft van het werk.
Wat heb je nodig voor dit overheerlijk gerecht:
1 hele kip (in stukken hakken en ontvellen) OF drumsticks en vleugeltjes
4 aardappeltjes
4 middelgrote uien
bosje verse koriander
groene paprika
grote eetlepel paprikapoeder
2 teentjes knoflook
2 kippenbouillonblokjes
(room)boter
Voorbereiding:
Vel en vet van kip verwijderen (of net als ik gemakkelijk doen) en in stukken snijden
Aardappelen schillen en in kleine blokjes snijden net als de uien en paprika
Koriander onder de kraan schoonspoelen en klein snijden
Bereiding:
(Room)boter in pan smelten en uien fruiten. Kipstukken toevoegen en rondom aanbraden. Regelmatig omroeren. Vervolgens gaat er ongeveer 150 ml water bij, 2 blokjes kippenbouillon, de stukjes aardappel, de koriander en een grote eetlepel paprikapoeder (naar smaak). Geheel weer goed doorroeren en aan de kook brengen. De paprika en knoflook (geperst) toevoegen. Even op een hoog vuur doorkoken.
Daarna het geheel ongeveer 3 kwartier tot een uur op een klein vuur laten stoven. Regelmatig roeren.
Het is zo ontzettend lekker. Officieel hoor je er pannenkoeken bij te eten, maar die kan ik niet maken zoals mijn buuf ze maakt. Mijn man eet het meestal met rijst en ik met een Turks broodje of gewoon stokbrood. Een oer-Hollandse boterham smaakt er zelfs bij
Een groene salade of tomatensalade en voila....je hebt een heerlijk maaltje!!
De foto heb ik een keer halverwege de bereiding gemaakt en vergat toen het eindresultaat op de gevoelig plaat vast te leggen......ik had het te druk met opeten...hihi...
Dit recept heb ik van mijn vriendin/buurvrouw bij mij uit de straat. Zij maakt zelf altijd pannen met eten voor de visite als er iemand jarig is uit haar gezin en dit gerecht vond ik zoooo lekker dat ik het zelf wilde leren maken. De eerste keer heeft zij mij geholpen met de bereiding. Was reuze gezellig in mijn kleine keukentje.
Het is een Somalische kipschotel. Een stoofschotel met een Afrikaans tintje. Mijn buurvrouw is dus geboren in Somalië. Het grappige is, dat toen zij naar Nederland kwam (vluchtte) zij niet eens kon koken. Dat heeft ze weer geleerd van haar Somalische vriendinnen hier in Nederland. Maar daar merk je niks van. Wat mij betreft is zij een superchef!!
Omdat ik nogal een gemakzuchtige kokkin ben, heb ik het recept een klein beetje aangepast. I.p.v. een hele kip in stukken te hakken, gebruik ik tegenwoordig liever drumsticks en vleugeltjes. Scheelt de helft van het werk.
Wat heb je nodig voor dit overheerlijk gerecht:
1 hele kip (in stukken hakken en ontvellen) OF drumsticks en vleugeltjes
4 aardappeltjes
4 middelgrote uien
bosje verse koriander
groene paprika
grote eetlepel paprikapoeder
2 teentjes knoflook
2 kippenbouillonblokjes
(room)boter
Voorbereiding:
Vel en vet van kip verwijderen (of net als ik gemakkelijk doen) en in stukken snijden
Aardappelen schillen en in kleine blokjes snijden net als de uien en paprika
Koriander onder de kraan schoonspoelen en klein snijden
Bereiding:
(Room)boter in pan smelten en uien fruiten. Kipstukken toevoegen en rondom aanbraden. Regelmatig omroeren. Vervolgens gaat er ongeveer 150 ml water bij, 2 blokjes kippenbouillon, de stukjes aardappel, de koriander en een grote eetlepel paprikapoeder (naar smaak). Geheel weer goed doorroeren en aan de kook brengen. De paprika en knoflook (geperst) toevoegen. Even op een hoog vuur doorkoken.
Daarna het geheel ongeveer 3 kwartier tot een uur op een klein vuur laten stoven. Regelmatig roeren.
Het is zo ontzettend lekker. Officieel hoor je er pannenkoeken bij te eten, maar die kan ik niet maken zoals mijn buuf ze maakt. Mijn man eet het meestal met rijst en ik met een Turks broodje of gewoon stokbrood. Een oer-Hollandse boterham smaakt er zelfs bij
Een groene salade of tomatensalade en voila....je hebt een heerlijk maaltje!!
De foto heb ik een keer halverwege de bereiding gemaakt en vergat toen het eindresultaat op de gevoelig plaat vast te leggen......ik had het te druk met opeten...hihi...
maandag 7 november 2011
Even voor een receptje bellen.......
Nou ja zeg....even??!!
Daar gaat best veel tijd in zitten om een recept van onze huisarts te krijgen.
Om te beginnen ben ik vandaag nog niet gaan werken. Gisteravond had ik het weer zo koud en telkens kippenvel dat ik de thermometer erbij pakte. Bleek ik nog steeds koorts te hebben. Maar omdat ik laatst zo vervelend reageerde op paracetamol (maagklachten) vond ik het verstandig om bij de huisarts een recept voor maagtabletten te vragen. Hadden we vorige week, tijdens mijn consult, al besproken.
En tja, dan ga je de assistente bellen op maandagochtend...en nog een keer proberen.....en nog een keer proberen...en....en....en......na verschillende pogingen gedurende 3 kwartier eindelijk de assistente te pakken.
Probleem uitgelegd en het was in orde. De assistente zou bij de dokter een recept vragen en ik kon tussen 11 en 12 uur terugbellen.
Netjes gedaan en verhip....geen ingesprekstoon. Maar wel 7 keer tussen de pieptonen door moeten horen: de assistente is momenteel bezet, een ogenblik geduld alstublieft. Ach ja, tien minuten later was het dan toch geregeld. Het recept werd naar de apotheek gefaxt.
Niet meteen naar de apotheek gefietst, want de faxen komen wel eens later aan dan gepland. Pas na half 2 door de kou om mijn receptje op te halen. Het was eens een keer niet druk. Ik ben al verschillende keren onverrichter zake huiswaarts gekeerd omdat het wachten me te lang duurde. Ik weet niet wat voor systeem 'onze' apotheek heeft, maar als er 8 mensen om een recept komen, zijn er maar 2 medewerksters die de balie doen. De rest van het personeel (zeker 6 mensen) is met iets anders bezig. Was vroeger toch anders, als je met je handgeschreven recept bij de balie kwam.
Maar vandaag had ik geluk en was ik meteen aan de beurt. Tuurlijk was het recept nog niet binnen. De assistente had wel iets gestuurd, maar dan is het niet 'ondertekend' door de huisarts zelf. Gelukkig kreeg ik mijn recept toch mee. Waarschijnlijk omdat het niet al te giftig was.....hahahaha......
Ik hoop dat die koorts nu eindelijk eens zakt, want ik ben het thuis zitten meer dan zat!!!!!!!!!
Daar gaat best veel tijd in zitten om een recept van onze huisarts te krijgen.
Om te beginnen ben ik vandaag nog niet gaan werken. Gisteravond had ik het weer zo koud en telkens kippenvel dat ik de thermometer erbij pakte. Bleek ik nog steeds koorts te hebben. Maar omdat ik laatst zo vervelend reageerde op paracetamol (maagklachten) vond ik het verstandig om bij de huisarts een recept voor maagtabletten te vragen. Hadden we vorige week, tijdens mijn consult, al besproken.
En tja, dan ga je de assistente bellen op maandagochtend...en nog een keer proberen.....en nog een keer proberen...en....en....en......na verschillende pogingen gedurende 3 kwartier eindelijk de assistente te pakken.
Probleem uitgelegd en het was in orde. De assistente zou bij de dokter een recept vragen en ik kon tussen 11 en 12 uur terugbellen.
Netjes gedaan en verhip....geen ingesprekstoon. Maar wel 7 keer tussen de pieptonen door moeten horen: de assistente is momenteel bezet, een ogenblik geduld alstublieft. Ach ja, tien minuten later was het dan toch geregeld. Het recept werd naar de apotheek gefaxt.
Niet meteen naar de apotheek gefietst, want de faxen komen wel eens later aan dan gepland. Pas na half 2 door de kou om mijn receptje op te halen. Het was eens een keer niet druk. Ik ben al verschillende keren onverrichter zake huiswaarts gekeerd omdat het wachten me te lang duurde. Ik weet niet wat voor systeem 'onze' apotheek heeft, maar als er 8 mensen om een recept komen, zijn er maar 2 medewerksters die de balie doen. De rest van het personeel (zeker 6 mensen) is met iets anders bezig. Was vroeger toch anders, als je met je handgeschreven recept bij de balie kwam.
Maar vandaag had ik geluk en was ik meteen aan de beurt. Tuurlijk was het recept nog niet binnen. De assistente had wel iets gestuurd, maar dan is het niet 'ondertekend' door de huisarts zelf. Gelukkig kreeg ik mijn recept toch mee. Waarschijnlijk omdat het niet al te giftig was.....hahahaha......
Ik hoop dat die koorts nu eindelijk eens zakt, want ik ben het thuis zitten meer dan zat!!!!!!!!!
afbeelding van internet
zondag 6 november 2011
Ik ben er ziek van......
....en ik doel niet op mijn snotterige en koortsige toestand van afgelopen week. Al heeft het er misschien wel een beetje mee te maken......
Zaterdag vond ik het tijd worden om weer eens met het echte leven te beginnen. Na ruim een week van hoesten, proesten en bankhangen dacht ik voldoende opgeknapt te zijn om een uitstapje te wagen. Toevallig was er een tweedehandsmarkt in de buurt. Samen met vriendin op de fiets er naar toe. Beetje zweterig en moe bij aankomst (conditie is 0,00 op dit moment), maar meteen bij de eerste tafel viel mijn oog op een prachtige lade met vakjes met een heel mooi bewerkt handgreepje eraan. Ik heb het minutenlang staan bewonderen. Ik vond sommige vakjes wel erg klein en wist niet goed waar ik hem in mijn huis kon plaatsen. Door mijn wattenhoofd en suisoren kon ik niet helder denken. Durfde niet om de prijs te vragen want ik dacht dat het mega-duur zou zijn. En dat zou een domper zijn, zo net na binnenkomst. Het zaaltje was niet groot dus ik besliste om eerst de andere tafels langs te gaan. Mijn vriendin en ik moesten trouwens nog vreselijk lachen om een vrouw die met de smoes 'het is klein hier hè' flink met haar ellebogen stond te werken. Tjonge, jonge wat een doordrammer was dat. Ze duwde echt iedereen opzij.
Bijna terug bij de eerste tafel wierp ik een blik op......uhh niks. DE LA STOND ER NIET MEER!!!!!!
Mennn.....wat baalde ik. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik zo iets prachtigs door mijn vingers heb laten glippen. En nu nog steeds....ik ben er goed ziek van, want zo'n lade kom je maar 1 keer tegen......
Mijn 'koutje' bleek/blijkt ook hardnekkiger dan ik dacht, want de rest van de zaterdag heb ik weer op de bank gelegen. En toch wil ik maandag aan het werk. Al ben ik een echte huismus, als het verplicht is word ik niet vrolijk van thuiszitten.
Vergeet ik bijna wat ik WEL gekocht heb zaterdag. Beetje een miskoop, maar ik laat het toch even zien. Een beschilderd bord met blauwe rand dat ik bij het andere bordje aan de schutting heb gehangen. Het wordt een beetje kitscherig in mijn tuin. Vandaag of morgen laat ik alles per ongeluk vallen denk ik......lol.........
Zaterdag vond ik het tijd worden om weer eens met het echte leven te beginnen. Na ruim een week van hoesten, proesten en bankhangen dacht ik voldoende opgeknapt te zijn om een uitstapje te wagen. Toevallig was er een tweedehandsmarkt in de buurt. Samen met vriendin op de fiets er naar toe. Beetje zweterig en moe bij aankomst (conditie is 0,00 op dit moment), maar meteen bij de eerste tafel viel mijn oog op een prachtige lade met vakjes met een heel mooi bewerkt handgreepje eraan. Ik heb het minutenlang staan bewonderen. Ik vond sommige vakjes wel erg klein en wist niet goed waar ik hem in mijn huis kon plaatsen. Door mijn wattenhoofd en suisoren kon ik niet helder denken. Durfde niet om de prijs te vragen want ik dacht dat het mega-duur zou zijn. En dat zou een domper zijn, zo net na binnenkomst. Het zaaltje was niet groot dus ik besliste om eerst de andere tafels langs te gaan. Mijn vriendin en ik moesten trouwens nog vreselijk lachen om een vrouw die met de smoes 'het is klein hier hè' flink met haar ellebogen stond te werken. Tjonge, jonge wat een doordrammer was dat. Ze duwde echt iedereen opzij.
Bijna terug bij de eerste tafel wierp ik een blik op......uhh niks. DE LA STOND ER NIET MEER!!!!!!
Mennn.....wat baalde ik. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik zo iets prachtigs door mijn vingers heb laten glippen. En nu nog steeds....ik ben er goed ziek van, want zo'n lade kom je maar 1 keer tegen......
Mijn 'koutje' bleek/blijkt ook hardnekkiger dan ik dacht, want de rest van de zaterdag heb ik weer op de bank gelegen. En toch wil ik maandag aan het werk. Al ben ik een echte huismus, als het verplicht is word ik niet vrolijk van thuiszitten.
Vergeet ik bijna wat ik WEL gekocht heb zaterdag. Beetje een miskoop, maar ik laat het toch even zien. Een beschilderd bord met blauwe rand dat ik bij het andere bordje aan de schutting heb gehangen. Het wordt een beetje kitscherig in mijn tuin. Vandaag of morgen laat ik alles per ongeluk vallen denk ik......lol.........
dinsdag 1 november 2011
Die ouwetjes toch.......
....ze doen het nog goed. Soms sta je er versteld van dat je eigen jeugdiconen nog steeds meedraaien in de entertainment-wereld. Tijdens de 'roast' van Charlie Sheen hoorde ik William Shatner zeggen dat hij 80 jaar is. Mijn eerste reactie was: dat kan niet en ik ging meteen googelen. Toch wel dus, deze beste man is geboren in 1931. Begin jaren '70 was Star Trek één van mijn vaders favoriete programma's en ik keek mee. Dus voordat ik een tiener was kende ik Capt. Kirk al. In de jaren '90 zond één van de commerciële zenders dagelijks het docu-drama 'Rescue 911' uit. Gepresenteerd door niemand minder dan William Shatner. En op dit moment is meneer Shatner aan zijn volgende avontuur bezig. De sitcom 'Shit my dad says'. Ongelooflijk....80 jaar oud en wederom in een hitserie spelen.
En wat denk je van deze comédienne? Betty White. Zelfs in een chocoladereep-reclame is dit oudje onnavolgbaar goed en over een paar maanden wordt deze krasse dame 90 jaar......
Op IMBD staat een lijst van acteurs die 80 jaar of ouder zijn. Met veel bekende namen. Bijvoorbeeld Clint Eastwood, één van mijn favoriete acteurs. Prachtige kop heeft die man. Laatste film die ik van hem zag was 'Gran Torino', waar hij in schitterde, maar zijn medespelers helaas niet. Toch de moeite van het bekijken waard.
In de 'Linda' van deze maand een artikel over de grandes dames van Nederland. Ook niet de minsten......
Er is nog hoop voor de 'jonkies' ;-)
In de Linda stond trouwens ook een artikel over mensen met een stoma en dat vond ik weer interessant.
Ik ben helaas nog steeds aan het snotteren. Het is een fikse kaakholteontsteking en ik voel me goed beroerd. Maar dit blogje zat in mijn hoofd en het MOEST eruit. Nu kan ik weer rustig met mijn Linda in de bank duiken en verder lezen........
En wat denk je van deze comédienne? Betty White. Zelfs in een chocoladereep-reclame is dit oudje onnavolgbaar goed en over een paar maanden wordt deze krasse dame 90 jaar......
Op IMBD staat een lijst van acteurs die 80 jaar of ouder zijn. Met veel bekende namen. Bijvoorbeeld Clint Eastwood, één van mijn favoriete acteurs. Prachtige kop heeft die man. Laatste film die ik van hem zag was 'Gran Torino', waar hij in schitterde, maar zijn medespelers helaas niet. Toch de moeite van het bekijken waard.
In de 'Linda' van deze maand een artikel over de grandes dames van Nederland. Ook niet de minsten......
Er is nog hoop voor de 'jonkies' ;-)
In de Linda stond trouwens ook een artikel over mensen met een stoma en dat vond ik weer interessant.
Ik ben helaas nog steeds aan het snotteren. Het is een fikse kaakholteontsteking en ik voel me goed beroerd. Maar dit blogje zat in mijn hoofd en het MOEST eruit. Nu kan ik weer rustig met mijn Linda in de bank duiken en verder lezen........
Abonneren op:
Posts (Atom)








