Roman Holiday - deel 1

Ahhh....precies een week geleden, op donderdag 24 juli, kwamen we aan in Rome om van een korte break te genieten. Nu heb ik alleen de foto's nog....snik..... Wordt tijd om ze hier te laten zien. Niet allemaal natuurlijk, want dan wordt het een heeeeeele lange blog. En ook al was het tripje te kort (en mijn lijf te pijnlijk) om alle grote bezienswaardigheden te bezoeken, ik heb toch veel moois gezien. Juist als je van het geijkte pad afdwaalt, kom je bijzondere stukjes Rome tegen ;-) Een fotoverslag van grote en kleine juweeltjes......

Oh...en soms gebruik ik foto's die dochter Daphne gemaakt heeft, omdat zij met haar spiegelreflex-camera betere plaatjes kan schieten dan ik met mijn pocketcameraatje......

San Pietro in Vincoli

Colosseum (D)

Colosseum

Arco di Costantino

Forum Romano

Monumento a Vittorio Emanuele II (D)

Details en doorkijkjes

Spaanse Trappen waren lastig te fotograferen. Hier staat dochter net te poseren, maar was de beste foto.

Een wel hele originele ijssalon met een very cute ijsverkoper ;-)

Santa Maria Maggiore

De kerk op de laatste foto was vlakbij ons hotel. Het is echt moeilijk kiezen tussen de foto's en het is nog niet het complete plaatje. Dit was dag 1, vòòr de pauze....hihi..... Ik hou nu ook pauze, want mijn rug vindt het niet leuk om lang achter de pc te zitten. Wordt vervolgd......

Airmiles wegtikken......

Vorige maand pas mijn luchtdoop gehad en nu alweer wat vliegmetertjes gemaakt. Hoe dat zo kwam??
Nou, het begon toch wel te kriebelen. Na de positieve ervaring in een kleine vliegtuigje wilde ik ook zo'n grote proberen.
Zoals ik al in eerdere blogs heb verteld ben ik niet zo'n vakantieganger. Maar voor een korte citytrip ben ik altijd te porren. Op mijn laatste werkdag voor de vakantie had ik een paar reisgidsen meegenomen van steden waar ik graag heen zou willen. Parijs zat daar uiteraard ook bij, want die stad heeft mijn hart gestolen. Dat is goed te doen met de auto. Mijn dochter had voor deze zomer geen plannen gemaakt en ik vroeg of zij zin had om met ons mee te gaan en naar welke stad zij het liefste zou gaan. Tja...haar voorkeur ging uit naar Rome, want daar was ze eerder geweest toen ze nog op de middelbare school zat. (De andere reisgidsen waren van Barcelona en Venetië en daar zijn we allemaal al een keer geweest) Manlief zag dat ook wel zitten (helemaal nog nooit gevlogen), maar dat was iets te ver om met de auto te doen....duh.....
Om een lang verhaal kort te maken: op 16 juli werd er geboekt en 24 juli was de vertrekdatum.
We vertrokken vanaf Eindhoven Airport........

Met een vertraging van tweeënhalf uur, want het luchtruim werd eerst vrijgehouden voor de thuiskomst van de slachtoffers van MH17. We zagen de vliegtuigen landen en dan krijg je toch wel even koude rillingen en een moment van bezinning tijden de minuut stilte in de vertrekhal. Vreselijke gebeurtenis en de nasleep is nog schrijnender. Ik kan er met mijn verstand niet bij hoe het er nu aan toegaat op de rampplek......

Veel respect voor degenen die er voor gezorgd hebben dat de slachtoffers op deze waardige manier zijn teruggebracht. Zoveel onschuldige vakantiegangers die wreed uit het leven zijn gerukt....ongelooflijk. Dat gaf mij deze dag een dubbel gevoel. Wij gingen immers ook 'blij en onbezorgd' op vakantie.....

Natuurlijk niet geheel onbezorgd, want je neemt het mee als je in het vliegtuig stapt. Onze vlucht ging voorspoedig en we landden iets na 9 uur 's avonds op vliegveld Ciampino in Rome. We hadden geluk dat we nog met de shuttle-bus mee konden en een half uurtje later stapten we midden in de stad uit en moesten in het donker op zoek naar het hotel. We wisten dat het niet ver van het station lag, maar we liepen toch een paar keer verkeerd. Uiteindelijk vonden we Hotel Saturnia. Snel ingecheckt en de koffers op de kamer gezet. Geweldige kamer overigens. We zaten in het pas gerenoveerde deel van het hotel. Goeie bedden, mooie badkamer. En wifi, wat heel fijn was, want dan kon ik whatsappen met oudste zoon in Hong Kong en jongste zoon die thuis was gebleven.

 
Ik denk dat ik nog nooit van mijn leven zo laat mijn avondmaaltijd heb genuttigd........een heerlijke originele pizza salami ;-) Valt trouwens helemaal niet op in Italië. Ze eten daar allemaal zo laat.
Na de maaltijd terug naar het hotel gelopen, want het was te laat om nog iets te doen en we wilden natuurlijk de volgende ochtend op tijd op pad om deze mooie oude stad te gaan bezichtigen. Wat we allemaal hebben gezien vertel ik later nog. Wordt vervolgd.........

Rome in de steigers

Mocht er iemand zijn die op korte termijn een tripje Rome gepland heeft staan....ik zou even een jaartje (misschien wel 2) wachten, want er staan nogal wat afzichtelijke steigers voor al die mooie monumentale bezienswaardigheden ;-)

Het Colosseum

Trevi-fontein

De kerk Trinitá dei Monti bovenaan de Spaanse Trappen

De Fontana della Barcaccia voor die trappen was zelfs helemaal ingepakt.

Aan de zijkant van dit mooie oude gebouw (moet nog opzoeken wat het is)

Zelfs in ons hotel werd geklust. Toen we aankwamen zagen we kale muren in de hal, maar vrijdag werd er al snel een muurtje onder handen genomen door de behanger......

 Bij wat minder bekende gebouwen heb ik ook nog steigers zien staan en....ik ben nog niet eens bij alle bezienswaardigheden van Rome geweest. Je kunt wel merken dat Silvio B. geen president meer is....er blijft geld over voor het opknappen van de oude binnenstad....lol....

Over mijn reisje Rome komen uiteraard nog meer verhaaltjes, maar dit wilde ik alvast kwijt. 

Iemand nog een steigertje liggen voor mijn gammel lijf??? Ik kan wel een renovatie gebruiken na tweeënhalve dag in Rome struinen.......au au au.........

Sjonke vliegt!!!!

Jaja....het geweldige verrassingscadeau dat ik in januari van mijn man kreeg (klik), is inmiddels uitgevoerd. Ik heb voor het eerst in mijn leven gevlogen en het was helemaal geweldig!!!

Zaterdag 7 juni was de dag van mijn luchtdoop. Om half 2 's middags ging het gebeuren. De ochtend begon heel erg zonnig en wolkenloos en ik hoopte natuurlijk dat dit de hele dag zo zou blijven. Tegen half 12 begon ik hem wel heel erg te knijpen en schoten er allerlei doemscenario's door mijn hoofd......ik ben nu eenmaal een paniekmiep. Ik heb niet voor niks nog nooit gevlogen......
Ondanks de zenuwen heb ik toch een aardige maaltijd naar binnen gewerkt, want met een lege maag de lucht in leek me niet verstandig. Helaas was er toen we richting Seppe (Bosschenhoofd) reden allang geen zon meer te zien. Die zat verscholen achter een somber en grijs wolkendek. Gelukkig stelde oudste zoon mij gerust....we zouden onder die wolken blijven en het uitzicht zou evenzogoed spectaculair zijn.

Toen de piloot gearriveerd was en we (oudste zoon en dochter vlogen mee) richting vliegtuig liepen, waren mijn knietjes niet zo stabiel meer. Ik kon niet eens meer een samenhangend antwoord geven toen de piloot vroeg welke richting we uit wilden.

Q

Het kwam allemaal goed!! Want op het moment dat ik zag dat we los waren van de grond, kwam er een soort van zen-gevoel over me heen. Er bestond niets of niemand, ik had af en toe stemmen in mijn hoofd en dat bleek dan de piloot te zijn die iets zei, maar daar kreeg ik niet veel van mee. Waarschijnlijk werkte mij koptelefoon niet helemaal goed. Who cares....ik zat helemaal in het moment en genoot met volle teugen. Grappig dat mijn dochter mij 'betrapte' op het maken van een vliegtuigselfie ;-)

Uiteraard zijn we over ons huis gevlogen. In 1 van deze miniatuurhuisjes woon ik.......

We hebben heel wat plaatjes geschoten. Teveel om hier allemaal te plaatsen. Ik persoonlijk vind dat wij een heel fotogeniek landje hebben. Zie je normaal niks van omdat we zo plat zijn.....letterlijk. Heel bijzonder vond ik het stervormige Willemstad. Toch valt het niet mee om goeie foto's te maken, want die vleugel hè...die zit regelmatig vreselijk in de weg........

Na een half uurtje vliegen landden we weer veilig en wel op Seppe Airport (of eigenlijk heet het inmiddels Breda International Airport) en was ik een geweldige ervaring rijker. Zeer zeker voor herhaling vatbaar. En dat die zon niet scheen was achteraf helemaal niet erg....man oh man, wat is het warm in zo'n vliegtuigje....

Geknutsel

Oh jee.....da's lang geleden dat ik hier was. Ben niet meer zo van het bloggen de laatste tijd. 't Is allemaal een beetje van hetzelfde bij mij. Ik knutsel wat, doe eens een kringloopje, spreek af met vriendinnen....niks spectaculairs eigenlijk. Ben vooral de laatste twee weken heel erg aan het verven geslagen. Al twee kleine kastjes aangepakt. Aan het oefenen voor het grote werk (misschien de grote kasten...als manlief het er mee eens is)

Even een persoonlijke update.....mijn pa is op dit moment stabiel, hij heeft goeie en mindere dagen, maar tot nu toe zijn er geen gekke dingen gebeurd. Zijn elektrische fiets is zelfs weer afgestoft en hij maakt regelmatig kleine ritjes!!! Mijn man werkt sinds De Koepel gesloten is in Rotterdam (files, oh jongens wat een files) en ik ben nog steeds biebmiep ;-) Al leek ik afgelopen week meer op een bejaarde vrouw. Had weer op de grote trap gestaan om dingen aan het plafond te hangen (op het werk) en dat vond mijn lijf niet zo leuk. De pijnmedicatie waar ik in januari voor naar de huisarts ging neem ik niet zo vaak in . Werkt niet echt goed, maar ik heb een redelijke periode gehad dus ik laat het maar even zo. Behalve afgelopen zaterdag.....toen heb ik twee tabletten tegelijk ingenomen om de dag door te komen........

Nu het geknutsel. Vandaag een magneet in elkaar gefrutseld.......

Knalgele smileymagneet eerst geverfd met Annie Sloan-verf, jute rozetje gemaakt, stukje kant en een knoop....et voila.....een unieke magneet voor op mijn zelfgemaakte lijst. Nou ja...niet helemaal zelfgemaakt, maar ik vond het gaas bij de kringloop en heb de lijst wit geverfd met, ja alweer, Annie Sloan-verf!!!

Mijn eerste kastje was een halkastje. Eh...eigenlijk een cd-kastje, maar qua formaat precies goed voor mijn piepkleine halletje.......

En van mijn grootste project tot nu toe, heb ik nog geen mooie foto's. Dezelfde troep die er bovenop stond heb ik weer terug gekwakt. Het kastje moet nog uitgemest worden (ik had het niet eens leeggehaald zoals je kunt zien op die éne foto....lol) en een hoop troepjes weggegooid. Al zie ik het niet als een rommelkast, maar een kast vol ideetjes!!!!!

Soms krijg ik mijn ideetjes pas heel laat zodat het nachtwerk wordt. Lag trouwens aan het etiket van 1 van de potjes wat er eerst niet af wilde. Deze potjes waren bedoeld als omlijsting voor een geldcadeautje.......helaas een wazige foto.....

Op mijn werk hebben we met onze Feit & Fictie-themagroep de 'maand van het spannende boek' aangepakt. Boeken gezocht, presentatie gemaakt, Pinterestbord gemaakt en een heuse schrijfwedstrijd georganiseerd!! Je kunt nog meedoen...sluitingsdatum is 14 juni.

Al met al heb ik me niet verveeld de afgelopen periode......
Ik ga nog even huisvrouw spelen, want mijn huisje kan wel een poetsbeurt gebruiken ;-)

Van alles door elkaar....

...want ik krijg er nog steeds geen samenhangend geheel van gemaakt in mijn hoofd. En dat ligt heus niet aan drukte, want ik doe niet aan 'druk'. Ik weet eigenlijk niet waar het aan ligt. Misschien is het een hardnekkig geval van writers' block. Kan ook zijn dat het blogvirus is overgenomen door mijn dochter. Zij blogt er vrolijk op los. Heeft een gezellige jonge meiden life-style blog: La vie est belle 

Ik ga maar even de foto's van de afgelopen weken af.....
Eind januari genoten van een Poolse high tea bij vriendin Gosia. De wodka stond op tafel, maar daar heb ik niks van op hoor!!! Alleen maar grote bakken thee en allerlei lekkernijen.....

Heel veel gezelligheid gehad met vriendinnen. Een verjaardag, bezoek aan een tuincentrum, filmavondjes en wandelingen. Het tuincentrum was nogal een avontuur. Helemaal in het buitenland...hihi....da's van waar ik woon niet zo heel ver. Maarrrrrr........er werd in het Belgische Essen aan de weg gewerkt en dat betekende een omweg van zo'n 20 minuten over enge, onbekende, smalle weggetjes. En ik ben al zo'n held :-(
Gelukkig maakte de wafel in de koffiecorner veel goed.......

Vreselijk gelachen, omdat mijn vriendin dacht dat het theelichthoudertje (als steker voor in bloemstukjes) een tafelbelletje was.

Omdat mijn handtas heel erg aan vervanging toe was (het hengsel was bijna afgescheurd), ging ik op zoek naar een nieuwe. En ik vond de perfecte tas met lekker veel vakjes. Zoooo handig. Alles heeft zijn plekje en ik ben nooit iets kwijt.

En eindelijk heb ik iets gedaan met het onooglijke, kitscherige lampje van de kringloop. Eerst even de 'before'-foto......

Ik heb de kapjes gestript en vervolgens het glimmende, goudkleurige wandlampje voorzien van een laagje Annie Sloan-verf. Die is zo fijn, want je hoeft helemaal niks voor te behandelen. Vervolgens heb ik wat schijnbewegingen gemaakt met de kapjes. Omwikkelen met wol. In de breedte werd het niks. Toen in de lengte geprobeerd. Dat zag er niet onaardig uit, al zeg ik het zelf. Toch heb ik uiteindelijk voor de makkelijkste weg gekozen en kapjes bij de X.enos gekocht. De neem ik waarschijnlijk ook nog onderhanden, want ze zijn niet in de stijl die ik voor ogen heb.

Er gebeurde ook nog iets naars. Pasgeleden kwam ik thuis van een heerlijke wandeling. Ik maakte de poort open en zag ineens een witte berg. In een flits dacht ik....uhhh...sneeuw, maar toen zag ik het gehavende lijfje van een duif liggen. Ik ben er nog niet achter wie de dader is, maar een buurvrouw heeft pas een sperwer in haar tuin gespot.......brrrr...dit soort dingen hoop ik niet te vaak mee te maken......

Zo....ik kabbel weer vrolijk verder. Tot de volgende onsamenhangende blog....lol......

Mr. Morgan's Last Love

Het is stilletjes op mijn blog. Het schrijven is een beetje op de achtergrond geraakt. Laatst wilde ik mijn mening spuien over e-books en 'poef'...ineens was die 'drang' verdwenen. Maar ik moet het wel kwijt dus nu even mijn mening in een nutshell. Als die uitgeverijen destijds niet zo moeilijk hadden gedaan over het vrijgeven van de auteursrechten van e-books voor bibliotheken (sinds kort kan men wel via de bieb e-books lenen), dan hadden we nu niet achter de feiten aangelopen. En waarschijnlijk waren de auteurs niet zo veel royalties misgelopen door het illegaal downloaden van boeken. Zo....dat is er uit.....

Nu over tot de orde van de dag, oftewel de wonderschone film 'Mr. Morgan's Last Love'.

Die heb ik, zomaar vanmiddag op deze 13e februari, gekeken. Samen met mijn man. Een aparte gewaarwording, want meestal vallen zijn ogen na ongeveer 15 minuten beeldbuis (ehh...flatscreen) kijken dicht. Zelfs als het sport is. Deze film heeft hij helemaal uitgekeken en dat zegt veel. De film pakt je, is hier en daar heel emotioneel (tot 3 keer toe een traantje weggepinkt) maar tevens zo mooi en vertederend dat je tot de aftiteling op het puntje van je stoel blijft zitten. Waar je stiekem op hoopt, dat gebeurt ook. Helaas ook een gebeurtenis waar je niet op gehoopt had, al doet het geen afbreuk aan dit bijzonder mooie verhaal.

In grote lijnen waar de film over gaat......
De in Parijs(!!!) wonende Mr. Morgan wordt weduwnaar en verliest zijn levenslust. Een toevallige ontmoeting met de jonge danslerares Pauline lijkt daar verandering in te brengen. Niet genoeg om hem van een zelfmoordpoging te weerhouden. Deze mislukt en zijn zoon en dochter komen hem bezoeken. Meer vertel ik niet, want dit is een echte MUST-SEE!!!!
Eén quote uit de film wil ik jullie niet onthouden. Gewoon omdat ie zowel grappig als ontroerend is:

'There's a crack in everything, that's how the light gets in